Home / Tag Archives: Opinie

Tag Archives: Opinie

Ik vind: Ramp in Doesburg

Doesburg stevent af op een ramp. Letterlijk. Wat is er aan de hand? Het Doesburgse College van B&W diende een voorstel in om het bestemmingsplan voor het industrieterrein aan de Verhuellweg te wijzigen. Van industriegebied categorie 3.2 naar 4.2, voor zware en vervuilende industrie. Bijvoorbeeld fabrieken voor verwerking van vlees- en visafval. Of fabrieken voor smeerolie, verf of lak. Stinkende chemische troep, vlak naast woongebieden. Met grote risico’s: opslag van giftige of gevaarlijke stoffen zoals kunstmest, of explosies. Je vraagt je af waarom B&W dat wil.
Het Zwitserse transportbedrijf Kuehne + Nagel (vroeger Rotra) wil graag uitbreiden. Dat lukt op dat te kleine terrein niet. Dus Kuehne + Nagel vertrekt op een dag. Dan komt er ruimte en kan het Gemeentebestuur de vestiging van gevaarlijke of giftige industrie niet tegenhouden.
Inmiddels is op het terrein een grote LNG-gastank gebouwd, waar containerschepen kunnen tanken. LNG zit niet in de Doesburgse grond. Het gas wordt aangevoerd met tankwagens of bulkschepen. Nu al meren dat soort schepen af aan de IJsselkade. De tankauto’s komen over de weg, de N317. Ik zou niet blij zijn als ik aan de Lindenwal of in de Koepoortstraat woonde.
Een industrieterrein van de categorie 4.2 moet minstens 200 meter van een woonwijk liggen. Die regel wordt overtreden. Binnen die 200 meter liggen heel veel woningen, een verpleeghuis en een kinderopvang. Natuurlijk is zo’n industriegebied aan alle kanten veilig. Ja, natuurlijk – dat dachten ze tien jaar geleden in Moerdijk ook. En voor wie het vergeten is: denk ook maar eens aan de haven van Beiroet. Overdreven? Boem is ho.
Er is nog veel meer te zeggen over zaken als overlast door stank, geluid of fijnstof. Je kunt je zorgen maken over kwetsbare natuur aan de andere kant van de haven. Allemaal waar. Het meest verontrustend vind ik dit: je mag van je overheid verwachten dat die alles doet om de burgers te beschermen. Het Doesburgse gemeentebestuur doet precies het omgekeerde. Je hoort de argumenten al aankomen: werkgelegenheid, economische groei, belang van Doesburg, enzovoort.
Echt waar?
Begin september besluit de gemeenteraad over dit rampzalige plan. De raad kan het tegenhouden. Ik wens de raadsleden veel wijsheid.

Ruud Smit,
Doesburg

Ik vind: Rommel op de begraafplaats

Op woensdag 7 juli ga ik met mijn fiets naar de Oude Begraafplaats aan de Pinkelseweg in Rheden. Als het hek in zicht komt, zie ik dat het open staat en eenmaal bij het hek aangekomen is mijn verbazing nog groter bij het zien van een sigarettenpeuk, een leeg blikje bier en een afgebrand supersterretje.
En natuurlijk, in eerste instantie ben ik boos op zoveel onverschilligheid om die rommel naar neer te gooien, maar misschien nog meer om het zo te laten liggen. Onfatsoenlijk en respectloos…
Maar dan denk ik ook dat die persoon misschien wel hevig geëmotioneerd was toen dat allemaal gebeurde. Misschien is dat supersterretje wel afgestoken omdat een geliefde jarig was op deze dag. Is het blikje bier leeggedronken en de sigaret opgerookt. Die gedachte speelt ook door mijn hoofd omdat er ook fietssleutels bij het hek liggen. Misschien was iemand echt wel geëmotioneerd en is lopend met een opgetilde fiets naar huis gelopen? Het zou allemaal zomaar kunnen, maar dat neemt toch nog niet weg, als je bij zinnen komt, om even terug te gaan en de weggegooide spullen alsnog in de grijze afvalcontainer te stoppen die bij het bankje staat.
Ik wil alleen maar zeggen: let er de volgende keer alsjeblief op. De grijze container staat er niet voor Piet Snot.

Ale Hartgers,
Rheden

Ik vind: Shoplichten op groen

Vrijdag 7 mei kregen alle ondernemers in Brummen een shoplicht om klanten er op te wijzen wanneer het te druk zou zijn in de winkel. Wat mij betreft, als medewerker in het MKB, zou hij altijd op groen kunnen staan. In de praktijk blijkt het namelijk lastig om het bord steeds te moeten omdraaien. Iedereen moet zich welkom en veilig voelen, met of zonder mondkapje, green pass en al dan niet gevaccineerd. Dit zou een vrije keuze moeten blijven! Wat mij betreft was een stuk fruit of een vitamine D-pil voor de klanten net zo leuk geweest in plaats van het betuttelen van de mens, dan had het mes ook nog eens aan twee kanten gesneden.
We zitten in een tijd van regels, testen en vaccinaties en daar maak ik me best zorgen over. Wat mij betreft vertelt ziekte ons iets. Is er iets dat moet veranderen? Is het niet beter dat we zorgen voor een goede basis om, in liefde en in contact met elkaar, de meer kwetsbare mensen te beschermen?
Als medewerker in het MKB zet ik mij in voor deze menselijke aandacht. Middels voorlichting behouden we daarmee de charme van winkelbezoek. De inwoners van Brummen hebben laten zien dat ze ‘lokaal’ steunen en dat is iets dat ik koester. Ik werk al 35 jaar in het MKB en dat is vooral om het menselijke contact waarin we respectvol met elkaar omgaan.Ik wil de toegankelijkheid van de winkels promoten en vooral aandacht vragen voor preventie door bijvoorbeeld de winkel meer ‘virusproof’ te maken en dan niet door regels. Daar valt vooral ‘op tijd ventileren’ onder. We zitten immers niet weer te wachten op een lockdown.
Al dat geld dat in testen en het nakomen van regels wordt gestoken had veel moois op kunnen leveren in meer capaciteit in de zorg en in preventie. Het is toch best vreemd dat we nu moeten vechten om het ziekenhuis in Zutphen te behouden? Wij, als burgers, draaien op voor deze pandemie met alle gevolgen van dien. Ik vraag u allen om ook wat breder en met uw hart te kijken naar het nieuws dat u wordt voorgeschoteld en ik wens u allen een goede gezondheid en graag in contact met elkaar! Geniet vooral van de kleine dingen in ons mooie dorp en haar omgeving.

Monique Schuite,
Brummen
(ingekort door redactie)

Een Stief Kwartiertje: Ten koste van

Verleden week meldde ik dat ons kleine land op weg is een stadstaat te worden, maar door de gebeurtenissen van de afgelopen week bleek dat er eerst nog wat andere staten dienen te worden geslecht en die kunnen er zelfs voor zorgen dat we geen stadstaat worden. De inkt van de krant was nog niet droog of het Planbureau voor de Leefomgeving liet weten dat we een stikstofstaat zijn als onvermijdelijk gevolg van het feit dat we in de afgelopen decennia een agrostaat waren geworden. Voor de landbouw is het onvermijdelijk dat het met technologisch innoveren en biologisch boeren de vereiste emissie-uitstoot niet gaat halen, waardoor er geen nieuwe natuur gecreëerd wordt en er geen nieuwe huizen gebouwd kunnen worden. Daarnaast kunnen we ons ook een veeteeltstaat noemen gezien de grote hoeveelheden dieren die we hebben, zodat we door de massale vleesexport ook als de mondiale verzorgingsstaat kunnen doorgaan. In Gelderland worden er zelfs vergunningen voor extra stallen uitgegeven. Dat het merendeel van de bevolking het te veel vindt, brengt de boeren in alle staten. Hier te lande noemen we onszelf vanwege de goede sociale voorzieningen al decennia een verzorgingsstaat, al is er steeds meer discussie over voor wie.

Afgelopen week werd echter duidelijk dat we ook een narcostaat zijn. Dat wordt als algemeen bekend beschouwd, maar de werkelijke draagwijdte daarvan worden we pas echt gewaar wanneer een bekende Nederlander wordt neergeschoten. We willen uiteraard geen narcostaat zijn, maar in feite hebben we die zelf geschapen, anders zouden er niet zoveel drugs in dit landje geproduceerd worden. Onlangs werd in Drempt nog een drugsfabriekje ontdekt, een van de vele. Het produceren van drugs gaat hand in hand met de opmars van de criminaliteit, die weliswaar bestreden wordt, maar vooralsnog voornamelijk met woorden. De gesprekken over de narcostaat leiden nagenoeg altijd regelrecht naar het fenomeen dat het meest gekoesterd en bewierookt wordt, namelijk de rechtstaat, een staat die het recht als hoogste gezag handhaaft. Criminelen kunnen de beginselen van de rechtstaat niet om zeep helpen, maar als de waarheidsvinding vermoord wordt zijn we in gevaar. We zullen de narcostaat moeten bestrijden zonder een politiestaat te worden.

Feitelijk zijn we nog steeds een handelsstaat. Dat heeft ons in de afgelopen eeuwen al zoveel opgeleverd dat we, na lang aarzelen, excuses moeten aanbieden omdat we slaaf zijn geworden van onze handelsgeest en andere mensen in onze verslaving hebben meegezogen op barbaarse wijze. Maar we blijven handelaren, zowel in komkommers, cocaïne, bloemen en bloemkool, softdrugs, xtc-pillen, varkens en koeien etc. Om voldoende klanten te trekken zijn we ook een belastingvrij-staat.

Eigenlijk hebben we van alles te veel, er zijn zelfs mensen die zeggen dat er te veel mensen zijn. Te veel mensen voor zo’n klein landje waar we te veel produceren, omdat we mensen te veel ruimte geven, waar we te veel dieren houden met te veel stikstof tot gevolg en waar we alles proberen te reguleren met te veel regels, waardoor we elkaar dreigen te verstikken. Zelfs op de Veluwe leven te veel dieren, omdat we te veel jagers hebben. Kortom, het is allemaal uit evenwicht en de rechtstaat zou dat evenwicht moeten herstellen en nog wel op een natuurlijke manier. Het wordt dé uitdaging voor de komende tijd. In een rechtstaat zijn vrijheid, rechtszekerheid en rechtsgelijkheid heel belangrijk, maar als er van alles te veel is dan komen die rechten voor elk leven in het gedrang.
Immers, als we te veel van iets hebben, gaat het altijd ten koste van…….

Desiderius Antidotum

Ik vind: Reactie op ‘zorg over functioneren van de zorg’

In Regiobode van woensdag 30 juni stond een ingezonden brief, geschreven door de fracties van GprB en GroenLinks. Daarin stond onder ander een weergave van de Rondetafelgesprekken zoals deze door de Gemeenteraad op 18 mei zijn gehouden. De negatieve weergave van die gesprekken en termen als vette onvoldoende door GprB en GL doet in onze optiek in geen recht aan de inbreng zoals die door betrokkenen tijdens die avond naar voren is gebracht.
De gemeenteraad zelf organiseert met regelmaat thematische avonden om een beter beeld te krijgen van onderwerpen die actueel zijn.
Op 18 mei was het doel om een beter beeld te krijgen van onder andere de jeugdzorg. Hiervoor kwamen gebruikers aan het woord, huisartsen en bijvoorbeeld aanbieders van jeugdzorg. De reden voor dit gesprek was dat de gemeenteraad zich een goed beeld wilde vormen van hetgeen er leeft bij de inwoners die gebruik maken van onder andere de jeugdzorg, bij de huisartsen en bij de huidige aanbieders van jeugdzorg aangezien er eind 2020 een aantal veranderingen zijn doorgevoerd
Het was een uitstekende avond, waarbij zowel inwoners, huisartsen als aanbieders van de zorg zich kwetsbaar opstelden en het een goede zaak vonden dat zij de gelegenheid kregen om de raad rechtstreeks toe te spreken. Zodoende informeerden zij de raad op een prima manier over de actuele gang van zaken. Alleen dat al verdient waardering.
Wat het een goed-nieuws-show? Nee, en dat was ook niet de bedoeling. Op zich was er begrip voor de veranderingen waardoor de gemeente door het kleinere aantal zorgaanbieders veel nauwer en beter kan samenwerken met die aanbieders. Tegelijkertijd was men kritisch op de communicatie rond de veranderingen: die was relatief beperkt en de veranderingen kwamen sneller dan gedacht.
Waardering werd ook geuit, bijvoorbeeld dat zowel de oude als de nieuwe jeugdzorgverleners heel goed samen hebben gewerkt om de overdracht goed te regelen.
Zo werd het een avond met zowel positieve opmerkingen als ook kritiek. Al met al was het hierdoor een avond waar we zowel als raad maar ook het college verder mee kunnen want knelpunten zijn er om op te lossen. Alleen met zo’n houding komen we samen verder in het bieden van goede zorg aan onze jeugd
.
Cyril Weijers,
raadslid CDA Rheden

Een Stief Kwartiertje: Verdienmodel

Langzaam maar zeker verandert ons landje in een stadstaat, een aaneenschakeling van grote en kleine wijken met daartussen heel aardige parkjes met waterpartijen en ook weilanden, waar vee steeds meer plaatsmaakt voor zonnepanelen en raaigras. Ons landje groeit langzaam maar zeker dicht. Ruimte en dus ook natuur zijn verdienmodellen geworden, waarover inmiddels hard wordt gevochten. Natuurliefhebbers vrezen een slagveld, veehouders een slachtveld.
We herkennen dat beeld niet aan de Veluwezoom, maar onmiskenbaar gaan we toch die kant op en zelfs corona helpt ons daarbij. Corona heeft namelijk aan de ene kant bevorderd dat we de nog resterende natuur massaal hebben herontdekt, maar aan de andere kant moet die natuur tegelijkertijd aan de normen van het grote stadstaatmodel voldoen. Een gevolg daarvan is dat we parkeergelden gaan heffen als we naar onze eigen parken in de buurt willen, zoals de Posbank en de Loenermark. We moeten voorbij slagbomen en onze creditkaart in de automaat stoppen om te mogen wandelen en fietsen. De natuur, voor zover die nog intact is, wordt steeds meer geëxploiteerd en dat is vooral veroorzaakt door het feit dat we, ook dankzij corona, uit de lockdown, oftewel ons huis, moesten vluchten. De natuur was het afgelopen jaar de luchtplaats van onze gevangenis en u weet dat te veel gevangenen op een te kleine luchtplaats veel spanning geeft. Dat heeft enerzijds tot veel irritaties geleid, maar anderzijds ook onze handelsgeest aangewakkerd. Immers, massa is kassa, zegt de koopman in ons.

We komen terecht in het krachtenveld van een uitdijende stad. Daar moet ruimte zijn voor de auto, de fiets en voor alles wat we belangrijk vinden en onderwijl laat men bij ons het besef indalen dat we voor alles dienen te betalen. Immers, in elke stad betaal je voor parkeren, dus waarom niet bij onze parken. Er wordt her en der nog wat tegengestribbeld, maar het gaat gewoon gebeuren. Het verdienmodel wordt ook nog aangekleed met een groen tapijt, omdat parkeergelden de toestroom van mensen hopelijk zal beperken en daar gedijt het park dan weer bij. Natuurmonumenten wordt een soort Triodosbank, er wordt lekker verdiend en ons park blijft in stand; het verkoopt goed.

Corona heeft nog een ander fenomeen aan het licht gebracht, even aanvaard als omstreden. Veel mensen hebben in het afgelopen jaar ons eigen land..eh…de eigen stad met park ontdekt. Ze zijn massaal de parken ingetrokken waardoor de druk op de parken weliswaar ook flink toegenomen is, maar ook daar hebben zakenlui mogelijkheden ontdekt, zoals we zien aan de rand van Velp en Rozendaal. Het mooie grote park aldaar wordt een luxe vakantieoord. Men kan er glamperen voor slechts 1000 euro per week. Glamperen wordt verkocht als een veredelde vorm kamperen, maar echte kampeerders gruwen ervan. Bij glamperen overnacht men in een van tentdoek of hout opgetrokken appartement met alle luxe van een sterrenhotel en dankzij de bomen die er omheen staan heeft men het idee buiten te zijn; natuurbeleving, maar dan op onze voorwaarden.

Ons grootste park, de Veluwe, zal één grote glamping worden. Immers, de toestroom van mensen die even de hectiek van het stadcentrum willen inruilen voor de veronderstelde rust in de bomenrijke parken tussen de buitenwijken, zorgt ervoor dat er steeds meer luxe overnachtingen worden gerealiseerd. Uiteraard zullen er protesten komen, maar die zullen neergesabeld worden met het even aanvaard als omstreden argument dat de revenuen niet alleen in de zakken van de glampinghouders verdwijnen, maar dat ook het park daarmee mag voortbestaan.

Desiderius Antidotum

GroenLinks pleit voor investering in preventie in sociaal domein

GEM. RHEDEN – GroenLinks kondigt aan bij de behandeling van de kadernota in de gemeente Rheden op dinsdag 6 juli een pleidooi te gaan houden om fors te gaan investeren in preventie in het sociaal domein. “De noodzaak hiervoor is groot, want op dit moment is het dweilen met de kraan open in deze gemeente”, aldus fractievoorzitter Tim Endeveld. “Zo scoren we binnen de regio heel slecht op een aantal leefstijlfactoren, zoals overgewicht, sport en bewegen, roken en mentale gezondheid bij jongeren. Ook voelen de inwoners uit onze gemeente zich gemiddeld minder gezond.”
GroenLinks stelt voor om een miljoen euro vrij maken om in te zetten op een gezondere samenleving. “Door nu echt in te zetten op preventie wil GroenLinks een impuls geven aan echte veranderingen in het sociaal domein. De gemeente moet zich veel meer inzetten om inwoners te helpen langer gezond te zijn. Daarbij moet de gemeente breder kijken naar gezondheid. Zo is aangetoond dat mensen in de schulden zichzelf ongezonder voelen”, aldus Endeveld. “Dit biedt grote voordelen voor de inwoners zelf, maar ook voor de gemeente. De zorgvraag zal hierdoor op termijn afnemen en zo komt er meer ruimte voor de inwoners die de zorg wel echt nodig hebben. Daarnaast is preventie de enige manier om de zorgkosten in de hand te houden.”

Ik vind: Grote zorg over functioneren van de zorg in Rheden

De onvrede over de dienstverlening in het sociaal domein in Rheden is groot. Zowel bij inwoners als bij professionele organisaties, zoals artsen en jeugdhulpverleners. Zij lopen net als de gehele oppositie tegen muren aan.
Inwoners gaven in rond tafelgesprekken met raadsleden de gemeente een vette onvoldoende. Artsen, beschermdwonenondersteuners en andere hulpverleners voelen zich geschoffeerd of op z’n minst gepasseerd. Het werd niet nodig gevonden de Rhedense vrijgevestigde jeugdzorg, aan de kant gezet door de hoge financiële eisen in de aanbesteding, uit te nodigen voor de ronde tafel gesprekken op 18 mei.
Ondertussen worden met de raad gemaakte afspraken niet nagekomen: geen inzicht gegeven in de prestaties die Incluzio (uitvoeringsorganisatie sinds eind vorig jaar) moet leveren. Platform voor onderzoeksjournalistiek Follow the Money waarschuwt nadrukkelijk voor Incluzio, dat wordt aangestuurd vanuit een groot concern, dat zich verrijkt onder leiding van Quote top 500-bestuurders. De reactie van het college op onze vragen is: ‘wij gaan niet over bedrijfsvoering’.
De jeugdzorg is sinds een half jaar uitbesteed aan een aantal organisaties die zich, op één na, pas dit jaar in Rheden hebben gevestigd (over bekendheid met het netwerk gesproken). Artsen uitten hierover al meerdere malen hun ongenoegen. Opmerkelijk is dat één van de ingehuurde jeugdzorgverleners recent werd opgekocht door een (Franse) investeringsmaatschappij. ‘Wij gaan niet over bedrijfsvoering’, meldt het college. Natuurlijk gaat de gemeente over bedrijfsvoering: de aandacht voor cowboys en malverserende organisaties heeft prioriteit in het ondermijningsbeleid!
Deze ellende vloeit voort uit een besluit van de gemeenteraad van juni 2019; het college mocht op ‘verkenning’ naar besparing op hulpverlening aan jeugd en Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Die verkenningen zijn nooit gerapporteerd aan de Raad. Sterker nog: er staat niets op papier. De coalitie steunt het college, zelfs tegen beter weten in. Met de controlerende taak van de raad wordt hierdoor een loopje genomen. Corona-argumenten worden misbruikt om wanbeleid te verdoezelen en onderzoeken naar inwonerstevredenheid zijn uitgesteld.
Het College gebruikt steeds de term ‘onze inwoners’. Inwoners gebruiken echter zelden de term ‘ons college, onze gemeente’. Woorden zijn belangrijk, de gemeente is er voor de inwoners, niet andersom. Hulpverlening hoort volgens ons dichtbij inwoners te worden georganiseerd en geen verdienmodel voor investeerders te zijn. De genomen besluiten krijgen wij niet teruggedraaid, maar de gevolgen voor onze inwoners houden wij in de gaten!

Namens GprBurgerbelangen en GroenLinks
Magda Rook en Constans Pos

Ik vind: woningen Imboslaan

In de afgelopen raadsvergadering stonden twee onderwerpen op de agenda die veel met elkaar te maken hebben. Het eerste was de startnotitie voor een biodiversiteitsplan waarin de gemeente uitspreekt in te willen zetten op een hoge ambitie voor behoud en versterking van de biodiversiteit. Hier zijn we als GroenLinks blij mee, want de biodiversiteit (en dus de natuur) in Nederland én wereldwijd staat enorm onder druk.
Het tweede onderwerp op de agenda was de kadernotitie voor woningbouw aan de Imboslaan. Hierin was ook de aanleg van een fietspad door het bos aan de Imboslaan opgenomen. Gelukkig gaat dit voorlopig niet door, er wordt later over besloten op basis van verder onderzoek naar de natuurwaarden in het bos. Dat laatste is wat GroenLinks betreft overbodig, want er liggen ondertussen al meerdere onderzoeken die hebben aangetoond dat het bos aan de Imboslaan waarschijnlijk het meest waardevolle stukje bos in onze gemeente is. Dit is onder meer aangetoond door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE). Op basis van onderzoek heeft het RCE het bos de aanduiding Groen Cultureel Erfgoed gegeven, dit geldt voor slechts 2 procent van de oudere bosgebieden in Nederland.
In het bos zijn heel veel vaak nog gave restanten aanwezig van de hakhoutcultuur zoals die vroeger in het gebied bestond. Het is te zien aan de vorm van de oude eikenbomen in het bos, die hebben vaak een hele brede voet waarop te zien is dat er meerdere stammen op hebben gegroeid. Dit worden hakhoutstoven genoemd, de geschatte ouderdom varieert van 80 tot 150 jaar (sommigen zijn nog ouder). Uit de recente inventarisatie door een deskundig bureau blijkt dat nog 42 van deze hakhoutstoven aanwezig zijn in het bosgebied.
Het is dus echt een heel bijzonder oud bos. Daarom vindt GroenLinks het heel belangrijk dat er nooit een fietspad komt in dit bos en ook dat het bos goed wordt onderhouden, passend bij de waarde ervan. Maar de gemeente heeft het al vele jaren verwaarloosd, goed beheer en bescherming van de bijzondere bomen ontbreekt volledig. Een motie, waarin wij hebben voorgesteld om dit vanaf nu wel beter te doen, zag de wethouder niet zitten.
GroenLinks vindt het vreemd dat de gemeente een hoge ambitie uitspreekt voor alle levende natuur, maar vervolgens niet wil zorgen voor het meest waardevolle stukje dat we hebben. Geen woorden, maar daden.

Fractie GroenLinks
Anne Jansen

Ik vind: 35 woningen erbij

De plannen voor 35 woningen aan de Imboslaan in Dieren kunnen worden uitgewerkt. Dat heeft de gemeenteraad dinsdag 29 juni besloten. De VVD is er blij mee. Er is een herstart gemaakt met dit proces nadat omwonenden bezwaren hadden ingediend. Het bouwvlak moest kleiner met minder woningen en er moest rekening gehouden worden met de natuurwaarden van het gebied. En daar is gehoor aangegeven. Dat wil niet zeggen dat iedereen even blij is met de plannen en dat begrijp ik. Maar…. De woningnood is hoog. Ook in Rheden. Onlangs ontving de Raad nog een noodkreet van een inwoner die graag in onze gemeente wil blijven wonen maar geen betaalbare woning kan vinden. Het is in het algemeen belang dat we nieuwe woningen bouwen. Voor de starters en de doorstromers op de woningmarkt. Maar ook voor de mensen met een smalle beurs. Daarom zijn er ook 10 sociale huurwoningen opgenomen in het plan. Het besluit over het geplande fietspad is op initiatief van de VVD ( samen met CU en GL) uitgesteld. Het fietspad is voortgekomen uit het Fietsplan 2016. Binnen dat plan hoort ook de realisatie van een fietsontsluiting van Dieren-Noord. Het zal nog wel even duren voordat de woningen er staan ( bouwen gaat momenteel niet zo snel als we zouden willen) maar ik weet zeker dat veel inwoners enthousiast zijn over dit plan en staan te trappelen om één van de 35 woningen te bemachtigen.

Yola Hopmans
Fractievoorzitter VVD Rheden