Home / Tag Archives: Doesburg-Regiobode (page 2)

Tag Archives: Doesburg-Regiobode

Grote brand in Angerlose schuur

ANGERLO – In een schuur aan de Kleine Veldstraat in Angerlo woedde vrijdagmiddag 22 mei een grote brand. Er lag voornamelijk stro opgeslagen. Er kwamen meerdere brandweervoertuigen ter plaatse in verband met de waterwinning, de Kleine Veldstraat bleef een tijdlang afgesloten voor verkeer. De brandweer heeft het dak deels gesloopt op de brand te kunnen blussen. Een nestje met kittens kon tijdig uit de schuur worden gered. De eigenaar van de schuur is door ambulancemedewerkers gecontroleerd voor rookinhalatie.

Foto: Melvin/Persbureau Heitink

De Schilderschool gaat gratis online en internationaal

DOESBURG – De Schilerschool in Doesburg stopte twee jaar geleden met de wekelijkse lessen. In deze coronatijd start André Bikker met een wekelijks gratis online teken- en schilderprogramma voor kinderen en volwassenen om thuis mee te ontspannen.

Elke week komt er een nieuw filmpje op YouTube met daarin creatieve opdrachten. Elk programma heeft drie onderwerpen. Voor volwassenen zijn dat tekentips, schildersuccessen en materialen of techniek. Voor kinderen is er wekelijks een stripgrap, een tekentruc en bouwen of versieren. De deelnemers kiezen zelf en door de video te pauzeren bepalen zij hun eigen tempo.
Bikker biedt het programma gratis aan, wel vraagt hij deelnemers hun wensen in te sturen, zich te abonneren op het kanaal of een vrijwillige bijdrage te storten om de productiekosten en de kosten van verspreiding te kunnen dekken. Wensen en vragen kunnen worden gemaild naar info@schilderschool.info, zodat deze in de nieuwe afleveringen kunnen worden behandeld.

De video’s zijn in het Nederlands en Engels ondertiteld om zoveel mogelijk mensen ontspanning te bieden in deze moeilijk tijd. Denk aan dove mensen, kinderen in de AZC’s. Een doelgroep is ook de kinderen in de sloppenwijken van Zuid- Afrika. Omdat De Schilderschool ambassadeur is van stichting Table Mountain in Zuid- Afrika zullen de online lessen daar ook verspreid worden.
Foto: Screenshot YouTube

www.schilderschool.info
info@schilderschool.info

Walk&Talk in de bibliotheek

DOESBURG – De volgende editie van Walk & Talk, op donderdag 28 mei, is voor het eerst digitaal. Nu de maandelijkse bijeenkomsten niet in de bibliotheek kunnen plaatsvinden, kan iedereen online meedoen. Walk & Talk is bedoeld voor mensen die op zoek zijn naar een volgende baan, die wel wat hulp kunnen gebruiken of juist anderen daarbij willen helpen. De komende maanden zijn er online bijeenkomsten in samenwerking met Debbie Heijne van De Levende Sollicitatiegids. Het thema van de eerste Walk & Talk is solliciteren in tijden van corona. De bijeenkomst start om 10.00 uur en duurt tot uiterlijk 11.30 uur. Deelname is gratis. Aanmelden kan via bibliotheekwestachterhoek.nl/walktalkonline, deelnemers krijgen dan op op woensdag 27 mei de inloggegevens en een uitleg voor deelname.

Chinese mondkapjes voor Slingeland Ziekenhuis

DOESBURG – Op dinsdag 19 mei bracht mevrouw XinXin Hu uit Doesburg, samen met leden van verschillende Chinese liefdadigheidsorganisaties, 10.000 medische mondkapjes bij het Slingeland Ziekenhuis in Doetinchem. De mondkapjes maakten deel uit van een grote donatie door de ‘Federation of Returned Overseas Chinese of Zhejiang Province’. In Nederland werd deze actie gecoördineerd door de ‘Stichting Landelijke Federatie van Chinese Organisaties in Nederland’ (LFCON). De mondkapjes zijn gedoneerd als blijk van waardering voor de Nederlandse hulp in de eerste dagen van de corona-uitbraak in China. Op de staat foto mevrouw Hu (derde van links), in het midden de heer Hans Hageman van het Slingeland Ziekenhuis, geflankeerd door mevrouw Tan (rechts) en mevrouw Yang (links) beiden leden van de Stichting LFCON. Uiterst links staat mevrouw Fu uit Terborg, die samen met mevrouw Hu het initiatief heeft genomen voor deze actie. Mevrouw Hu is eigenaar van restaurant China in Doesburg en spant zich al jaren in om Chinese kunst en cultuur in Nederland te propageren.

Doneer voor rolstoelbus voor Sep

ANGERLO – In de krant van vorige week vertelden Esmi en Peter Oostendorp uit Angerlo over hun zoontje Sep. Sep heeft door een zeer zeldzaam syndroom een meervoudige beperking, waardoor hij onder andere niet zelfstandig kan zitten. Voor zijn vervoer, onder andere naar het ziekenhuis, maar ook gewoon eens voor een familiebezoek, hebben zij heel hard een rolstoelbus nodig. De gemeente vergoedt aanpassingen aan de bus, maar Esmi en Peter moeten zelf de bus betalen. Om dit te kunnen bekostigen, zijn zij een crowdfundingsactie begonnen.
Helaas is in het artikel van vorige week een foutje geslopen in het webadres. Het juiste adres om een donatie te doen is: www.doneeractie.nl/rolstoelbus-voor-sep/-43137.

Niet-leden tot 18 jaar mogen meetrainen bij HC ‘03

DREMPT – Sinds eind april mogen kinderen tot en met 12 jaar en jeugd van 13 tot en met 18 jaar onder begeleiding weer samen sporten in de buitenlucht. Om zoveel mogelijk kinderen en jongeren de kans te geven mee te doen, riep de regering sportverenigingen op ook niet-leden te verwelkomen. Voetbalvereniging HC’03 uit Drempt biedt kinderen die hiervoor belangstelling hebben deze mogelijkheid.

Eind april werd een aantal maatregelen versoepeld, met name om kinderen de ruimte te geven om buiten te sporten. Het is daarbij de bedoeling dat zoveel mogelijk kinderen en jongeren de kans krijgen mee te doen, dus ook niet-leden van een vereniging. Nu binnenlocaties nog gesloten zijn, is het echter niet voor alle kinderen mogelijk hun sport weer op te pakken. Daarom verwelkomt voetbalvereniging HC ’03 uit Drempt ook niet-leden tot en met 18 jaar om mee te doen met de trainingen.
Anke Goossens, bestuurslid Jeugd bij HC ’03: “Omdat bewegen, gezond blijven en je fit voelen goed is voor alle kinderen bieden we onze trainingen ook aan voor niet-leden. Officiële wedstrijden zijn verboden, ouders mogen niet blijven kijken en de kinderen kunnen hier geen gebruik maken van de kleedkamers en douches, maar samen sporten mag gelukkig wel. Dus ben je nog geen 18 jaar en wil je graag meetrainen bij onze vereniging? Meld je dan bij ons aan. Sporten is gezond en we bieden alle kinderen graag de kans om in beweging te blijven.”

www.hc-03.nl

Verbod inrijden moet nog inslijten

DOESBURG – Sinds kort is het niet meer toegestaan de Forsythiastraat in Doesburg in te rijden vanaf de Monseigneur Bekkerslaan of Goudenregenstraat. De weg is nu (gedeeltelijk) bestemd voor eenrichtingsverkeer, zoals het rode bord met witte streep aanduidt. Aan de geparkeerde auto’s is echter te zien dat nog lang niet iedereen dat doorheeft. Mensen die gewend zijn via deze weg de kinderen naar school of opvang te brengen en op te halen, hebben de route blijkbaar zo vast in hun hoofd, dat ze vergeten om te rijden. Het duurt blijkbaar een poosje voor verkeersveranderingen er in slijten.

Foto: Hanny ten Dolle

Ik vind: Intelligente lockdown

Half maart werd Nederland ondergedompeld in een ‘intelligente lockdown’. Dat klinkt mooi en geeft ‘het land dat je geen regels oplegt’ zelfbeschikking. Maar hoe intelligent gaan burgers en overheid daar nu eigenlijk mee om?
Allereerst waren er natuurlijk de massale uitstapjes naar het strand en de coronafeestjes waar premier Rutte woedend op reageerde en minister Grappenhuis meenam die Nederland waarschuwde voor hoge boetes. Wie niet luisteren wil moet voelen en zeker als je de gezondheid van anderen bewust in gevaar brengt. Alleen jammer dat BOA’s en politie af en toe ook niet schijnen te weten wat mag en niet mag en bijvoorbeeld ook groepjes van drie mensen bekeuren, die wel degelijk anderhalve meter afstand houden.

Rutte zegt dat we volwassen om moeten gaan met het versoepelen van de maatregelen. Helaas weten veel mensen niet wat nu wel en wat niet wel mag. Ouderen op de fiets, zelf een risicogroep, waarschuwen mensen op scootmobielen die hun hondje uitlaten dat ze niet buiten mogen komen omdat ze een risicogroep zijn. Hoe intelligent is dat?
En dan de schrijnende eenzaamheid waar ouderen in verzorgingshuizen in terechtkomen. Het laatste stukje leven dat ze nog hebben wordt inktzwart. Misschien overlijden ze niet aan corona, maar alle plezier in hun leven wordt weggenomen. Dan zijn er nog de mensen die bang zijn en zichzelf opsluiten en niet verder komen dan de tuin of balkon maar ernaar snakken om er op uit te trekken.

Dan is er nog heel veel ander verdriet. Ouders en volwassen kinderen die elkaar maar mondjesmaat en op afstand kunnen zien. Elkaar niet kunnen vasthouden, knuffelen bij verjaardagen of geboortes. Je dochter die net bevallen is van je eerste kleinkind niet vast kunnen houden en de kleindochter niet in je armen kunnen houden, weet het crisisteam wat die dingen met je doen?

Ik houd me voor dat alles eens goed zal komen, al zal er veel niet ingehaald kunnen worden. De eerste weken met een baby komen nooit meer terug. Één groep wordt ongekend hard getroffen. Onze gehandicapte medemens. Ze worden letterlijk doodgezwegen en er wordt niets voor ze geregeld. Alles valt weg qua zorg en dagritmes en het water staat hen en hun naasten aan de lippen. Het wordt tijd dat het crisisteam hier heel veel aandacht aan gaat besteden, want ook zij horen in coronatijd in de maatschappij.

Marion Berends,
Doesburg

Wim en Gerrie Meenink 60 jaar getrouwd

ANGERLO – Wim en Gerrie Meenink uit Angerlo kregen woensdag 22 april bezoek van burgemeester Luciën van Riswijk van de gemeente Zevenaar. Hij kwam het echtpaar feliciteren met hun 60-jarig huwelijk.

Hoewel het geplande feest door de coronamaatregelen niet door kon gaan, zorgden de dochters van Wim en Gerrie ervoor dat het een bijzondere dag werd, vol verrassingen. Niet alleen kwam de burgemeester op bezoek. ‘s Avonds klonk er ineens muziek in de straat. Muzikanten, familie, buren en een danseres op stelten kwamen langs om, op gepaste afstand, het paar in het zonnetje te zetten. Het was zo’n spektakel, dat zelfs TV Gelderland een filmpje kwam maken.

Wim en Gerrie Meenink wonen al meer dan 60 jaar in Angerlo. Samen runden zij een boerderij in het broek aan de Kleine Veldstraat. Het paar kreeg drie dochters, maar moest in 1987 afscheid nemen van Wilma, die overleed door een verkeersongeval. Vorig jaar zijn Wim en Gerrie overgrootouders geworden van twee achterkleindochters, wat ze een enorme rijkdom vinden.
In 1992 heeft het paar de boerderij verkocht en een nieuw huis gebouwd op het Zandveld. Wim en Gerrie genieten hier en hopen hier in goede gezondheid nog lang te kunnen wonen.

Ouders van Sep (2) vragen hulp voor noodzakelijke rolstoelbus

ANGERLO – Even een ijsje halen of een wandelingetje maken. Even op bezoek bij familie. Voor Peter en Esmi Oostendorp uit Angerlo, ouders van tweeling Sep en Ava, is dat nauwelijks mogelijk. Sep heeft een meervoudige beperking en kan niet zelfstandig zitten. Daarom zijn Peter en Esmi een crowdfundingsactie gestart, zodat zij een rolstoelbus aan kunnen schaffen. “Voor vervoer naar het ziekenhuis, maar ook zodat we als gezin eens op pad kunnen gaan.”

De kleine Sep is 2,5 jaar heeft een lichamelijk en verstandelijke beperking, die is ontstaan door het uiterst zeldzame syndroom KAT6A. Heel kort samengevat houdt dit in dat hij een eiwit aanmaakt, waardoor het ‘afrollen’ van het DNA niet goed verloopt. Hierdoor kunnen zijn hersenen minder goed hun werk doen en dat heeft grote gevolgen.
“Anderhalve dag na zijn geboorte kwamen de artsen er achter dat Sep een dubbele hartafwijking heeft. Daar is hij direct aan geopereerd”, vertelt moeder Esmi. In de maanden en jaren daarna komen er steeds meer medische problemen aan het licht: Sep heeft maar één nier, hij heeft epilepsie, krijgt later slaapapneu. “Sep kan niets zelf. Niet kruipen of zitten. Hij kan niet eten, maar krijgt sondevoeding. Hij kan nauwelijks communiceren”, aldus Esmi. “We zien heel voorzichtig wat ontwikkeling, zo heeft Sep net zijn handjes ontdekt en hij kan gelukkig door geluiden goed aangeven als hem iets niets bevalt.”
Seps toekomst is onzeker. Omdat er maar zo’n 260 kindjes ter wereld zijn met hetzelfde KAT6A syndroom, hebben Peter en Esmi geen idee hoe hij zich zal ontwikkelen. “We hopen dat hij ooit zelfstandig kan zitten en met zijn zusje kan spelen, maar of dat ooit zal gebeuren weten we gewoon niet.”

Het dagelijks leven van de familie Oostendorp staat in het teken van de zorg voor Sep. Esmi (32) werkte in de zorg, maar moest haar baan opgeven toen de zorg thuis nodig was. En dat is zwaar. Sep kan niets zelf en heeft dus continu verzorging nodig. “Bij ons gaat om kwart over 9 de lamp uit”, vertelt vader Peter (36). “Sep heeft geen slaappatroon en kan dus op elk moment slapen of wakker zijn. We zijn blij met een nacht van 5 à 6 uur.” Als de coronacrisis straks voorbij is, kan Sep weer een aantal dagdelen naar de medische kinderopvang, wat het gezin wat rust geeft.
Ondertussen doen Peter en Esmi hun best om tweelingzusje Ava alle aandacht te geven die zij verdient. “Ze weet met haar 2,5 jaar al heel goed dat Sep anders is en cijfert zichzelf nu soms al weg. Dan breekt ons hart.”

Naast de praktische zorg voor Sep krijgen Peter en Esmi ook ineens een hoop regelwerk op hun bord. Aanvragen voor subsidies, een gemeente die niet altijd meewerkt, het aanvragen van een uitkering. Het geeft veel stress. “We krijgen nu financiële middelen via de Wet langdurige zorg. Dat geeft wel rust, maar daarmee is alleen de zorg afgedekt.” Het huis van de familie moet worden aangepast zodat Sep veilig beneden kan slapen. De gemeente vergoedt de aanpassing, maar dan weer niet het bad dat Sep nodig heeft. Dat soort rompslomp frustreert en geeft financiële zorgen.
En dan is er nog het vervoer. Sep is nu nog klein genoeg om in een kinderstoeltje in de auto te reizen, maar dit gaat al steeds minder makkelijk. “Hij wordt steeds zwaarder en een kinderstoeltje is door zijn hoge spierspanning eigenlijk ook niet geschikt”, zegt Esmi. “Daar komt nog bij dat Sep op elk moment in slaap kan vallen. Ik wil hem dan niet wakker maken om hem uit het stoeltje te halen. Het zou ideaal zijn als we hem straks in zijn rolstoel in en uit een bus kunnen rijden.”
Maar zo’n bus is niet te betalen voor het gezin en dus zijn ze een crowdfundingsactie gestart. “We hadden het graag zelf opgelost, maar dat lukt gewoon niet”, vertelt Peter. “En dus moeten we onze hand ophouden en hopen dat mensen ons willen helpen. Dat is niet makkelijk, we moeten echt ons ego opzij zetten.”
De gemeente vergoedt de aanpassingen aan de bus, maar wel met de voorwaarde dat deze nog zeker zeven jaar meekan. Dit houdt in dat de bus maximaal 3 jaar oud mag zijn. Peter en Esmi hebben uitgerekend dat zij nog zo’n 20.000 tot 25.000 euro nodig hebben.

“Een rolstoelbus zou voor ons zoveel betekenen”, zegt Esmi. “Niet alleen omdat we Sep dan beter kunnen vervoeren, maar ook voor ons als gezin. Zodat we er makkelijker eens op uit kunnen gaan. Voor een jong gezin leven we behoorlijk geïsoleerd. Ik voelde me lange tijd zelfs alleen nog maar op mijn gemak tussen de witte jassen in het ziekenhuis, omdat dat vertrouwd was. Een rolstoelbus betekent voor ons meer dan vervoer, het geeft ons vrijheid en hopelijk een wat normaler gezinsleven.”

Wie een bijdrage wil leveren aan de rolstoelbus voor Sep, kan terecht op www.doneeractie.nl/rolstoelbus-voor-sep/-43137