Home / Tag Archives: Alle-Regiobode (page 82)

Tag Archives: Alle-Regiobode

RetroSpectief: Naar Schiphol met Lagere school Oosterhuizen

Aan het Oude Veen in het groene dorp (lange tijd was het een buurtschap) Oosterhuizen is dagelijks veel vertier te zien. Kinderen (en ouders en grootouders) komen en gaan naar de school die hier al ruim een eeuw staat. Veel is er verdwenen in het dorp, maar de school bruist nog altijd.

De Openbare Basisschool Oude Veen Oosterhuizen vierde in 2001 op grootse wijze haar honderdjarig bestaan. Gedurende dat jaar waren er verschillende activiteiten. Een daarvan was de grote fototentoonstelling. Lange tijd zijn de Oosterhuizenaren bezig geweest met het inzamelen van de foto’s. Maar de grootste klus was nog het achterhalen van de namen van de kinderen op de foto’s. Soms ook van de volwassenen. Juist de vermelding van de foto’s deed velen veel plezier beleven aan de plaatjes. Hendrik Groeneveld en Gert Stallinga zijn er lang mee bezig geweest.
Na 117 jaar is de school aan het Oude Veen nog een bruisende school. In veel kleine dorpen en buurtschappen worden scholen gesloten. In Oosterhuizen gaat het nog steeds prima. De kinderen komen uit de wijde omgeving naar het groene dorpje om hier onderwijs te volgen.Er kwam zelfs een nieuwe school. Kort geleden kreeg de school zelfs nog een uitbreiding.
Jaarlijks maken de kinderen met het onderwijzend personeel en enkele ouders een schoolreisje. Vaak ging dat in die tijd naar Schiphol. Deze foto is gemaakt in de periode 1941 – 1960. Het juiste jaar is moeilijk te achterhalen. Wellicht dat lezers zichzelf of bekenden herkennen en dit kunnen herleiden tot het juiste jaar.
De namen konden nog wel worden achterhaald. Dat zijn: Bettie Oosterkamp, Marga Berends, Lucie van Gerrevink, Lia Berends, Gerrie Brouwer, Toos Schotpoort, Mevrouw Reinders, Teunis Schotpoort, meester Bruins, Henk Zwierenberg, Teun Dolman, Rini Berends en Ap Oosterkamp, Hennie van Driel, Jhennie Heuvink. Dikkie Klein Kranenburg, Marten van de Brink, Andries Dolman en Gertie Reinders.

Collecte NSGK in Loenen

REGIO – De Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind (NSGK) collecteert van 12 tot en met 17 november ook in Loenen, Eerbeek en Dieren. Vrijwilligers zamelen dan geld in voor kinderen en jongeren met een handicap. Met de opbrengst van de collecte steunt NSGK projecten voor kinderen en jongeren met een handicap in heel Nederland. Aanmelden als collectant kan via contactpersonen. In Loenen is dat Henk Bastiaans, Molenbeek 79 en tel. 055 – 5051716. De contactpersoon voor Eerbeek en Dieren is te bereiken via trudyvanzadelhoff@gmail.com en via tel. 06 – 18421672. In Eerbeek en Dieren gaat de helft van de opbrengst naar de Lichtenbeek, school voor speciaal onderwijs te Arnhem. Mensen die geen collectant aan de deur hebben gehad, maar toch een bijdragen willen overmaken, kunnen de letters NSGK sms’en naar nummer 4333. Er wordt dan een eenmalige gift van 3 euro gedaan. Men kan ook online doneren via www.nsgk.nl. NSGK is in het bezit van het CBF-keurmerk. Dit garandeert dat ze op een verantwoorde manier omgaat met de giften die zij ontvangt.

Afsluiting Doesburgsedijk op losse schroeven

RHEDEN – De gemeenteraad van Rheden heeft het college opgedragen om nader onderzoek te doen naar het al dan niet openhouden van de Doesburgsedijk bij Dieren. Het college moet onder meer kijken naar de gevolgen van beide opties voor de economie van Dieren en voor de inwoners wat betreft bereikbaarheid en milieu en klimaat. Dat is besloten tijdens de raadsvergadering van dinsdag 30 oktober.

Het is de bedoeling dat de Doesburgsedijk in 2019 dicht gaat voor autoverkeer nu de eindfase van Traverse nadert. De afsluiting voor doorgaand verkeer is om de natuur te ontzien. Nu komt dit plan dus weer op losse schroeven te staan. Aanleiding is onder andere het burgerinitiatief van Rob Elferink uit Dieren die handtekeningen heeft verzameld om aan te geven dat inwoners van onder andere Dieren en Doesburg tegen de afsluiting zijn. “De nadelen van de sluiting van de Doesburgsedijk: je moet helemaal omrijden om Hof te Dieren en je gaat de stoplichten en auto’s tegemoet. Het milieu wordt daardoor nog meer vervuild en er is meer kans op blikschade. Bovendien wordt Dieren-Zuid onaantrekkelijk voor toerisme, wat de winkeliers aldaar de das kan omdoen”, aldus Elferink eerder al in Regiobode.
In 2013 sprak de Rhedense raad al het voornemen uit de Doesburgsedijk af te sluiten. “Sindsdien is de wereld veranderd en is de verkeersdrukte, zoals onze inwoners en wij dat ervaren, toegenomen’, aldus de motie van de gemeenteraad. De raad vindt dat inzicht in de gevolgen van de maatregelen essentieel is voor goede, onderbouwde en integrale besluitvorming. Het onderzoek moet op 1 mei 2019 klaar zijn.
De burgerinitiatiefgroep Elferink is niet de enige die zich verzet tegen de afsluiting van de Doesburgsedijk voor auto’s. Ook het Comité Veluwezoom/IJsselvallei met initiatiefnemer Joop Zijlstra uit Ellecom is een actie gestart om de weg open te houden.

Business & Shopping: Eetwinkel Favorites opent in Dieren

DIEREN – Toen Plaza Calluna in Dieren in de verkoop kwam, zag Patrick Sprokkereef een mooie kans voor het starten van zijn eerste eigen cafetaria. Vrijdag 2 november opende hij na een kleine verbouwing Eetwinkel Favorites aan de Diderna.

De jonge ondernemer is een echte vakman. Hij heeft ruim vijftien jaar werkervaring bij cafetaria Meier in Huissen, waar hij alle kneepjes van het vak leerde. Met zijn eigen zaak gaat hij een eigen koers varen die helemaal past bij de tijd van nu. “Na jaren in de cafetaria in Huissen te hebben gewerkt, ben ik klaar om mijn eigen zaak op te zetten”,aldus Patrick. “Mijn oog viel op deze cafetaria door de mooie locatie in het leuke dorp Dieren. Grote pluspunten zijn dat de inventaris nog in perfecte staat is en de zaak veel potentie heeft. De vorige eigenaar had zijn zaak erg goed op orde, dus met slechts wat kleine aanpassingen creëer ik een hele nieuwe, frisse uitstraling.”
Eetwinkel Favorites wordt een cafetaria met de gezellige uitstraling van een bistro. Men kan er de gehele dag terecht voor een lekkere lunch, hapjes en menu’s. Van koude en warme broodjes tot de fritestoppers, alle bekende snacks en natuurlijk de door Patrick zelf ontwikkelde snack ‘fawakarol’. “Dat is wat ik zoveel mogelijk wil doen: mijn eigen verse producten maken. Op termijn zal ik ook huisgemaakte spareribs en ambachtelijke gehaktballen aan mijn assortiment toevoegen”, zegt Patrick.

In eerste instantie was Patrick niet van plan zich aan te sluiten bij een formule. Zijn interesse werd echter toch gewekt toen hij zich meer in het concept Eetwinkel verdiepte. “Ik vind het belangrijk dat ik mijn eigen ding kan blijven doen en mijn vrijheid in het ondernemerschap kan behouden, terwijl ik ondersteuning krijg vanuit Eetwinkel. Met name de huisstijl en sfeer van Eetwinkel spreken me erg aan. Ik ben dan ook erg blij dat ik toch de keuze heb gemaakt me bij het concept aan te sluiten.”

Business & shopping: ‘Manon maakt het mooi’ aan de slag

DIEREN – Een vrouw van 50 jaar uit de regio heeft een dagje klussen gewonnen bij ‘Manon maakt het mooi’. Klusvrouw Manon uit Dieren deed op 23 oktober een oproep in deze krant om iemand voor te dragen voor een gratis klusdag of een goed advies voor huis of tuin. Er kwamen vele brieven binnen – waarvoor Manon iedereen bedankt – en daaruit is de keuze gemaakt voor de vijftigjarige vrouw. Het gaat om een vrouw ‘die moeilijk ter been is, zelf niet kan klussen en daarom deze steun heel goed kan gebruiken’. Manon gaat er deze maand nog aan de slag.
www.manonmaakthetmooi.nl

Fietsersbond: Fietsers zijn vergeten in Dieren

DIEREN – Het lijkt erop dat na aanleg van de tunnel voor het autoverkeer in Dieren de fietsers zijn vergeten. Dat constateert de Fietsersbond afdeling Rheden-Rozendaal na een inspectietocht in het fietsgebied van Dieren.

Op verschillende plekken ontbreekt juiste bewegwijzering, verlichting is schaars en meerdere oversteken zijn ronduit gevaarlijk. Zo is de oversteek van de fietsers op de spoorwegovergang Harderwijkerweg en de nabijgelegen kruising met de parkeergarage zeer gevaarlijk en onoverzichtelijk door het ontbreken van goede (drukknop-) verkeerslichten voor fietsers. Deze verkeerslichten zouden per direct moeten worden geplaatst én gesynchroniseerd met de auto-verkeerslichten.
De Fietsersbond heeft ook geconstateerd dat er een duidelijke bewegwijzering voor fietsers richting station ontbreekt. “Door de werkzaamheden rond het station is de situatie chaotisch en onduidelijk. Werden er voor het autoverkeer verkeersbegeleiders ingezet, de fietsers moeten het maar zelf uitzoeken. Omleidingsroutes ontbreken in het geheel.”
Ook bij de oversteek Wilhelminaweg – Spoorstraat komt de fietser in het gedrang. Van vijf kanten komen bussen en auto’s elkaar tegemoet, wat de situatie voor de fietser onoverzichtelijk en gevaarlijk maakt. “Ook hier is geen enkele richtingaanwijzing te vinden, laat staan omleidingsborden die de weg wijzen door de chaos van wegwerkzaamheden rondom het station.” De bond pleit ook voor een veilige oversteekplaats komt aan de zuidkant van de Zupthensestraatweg bij de Hofstetterlaan. Er kan van maar liefst acht kanten verkeer tegemoet of achterop komen. “Hier moet op korte termijn een veilige oversteekplaats gemaakt worden voor de fietser met middengeleiding om richting de fietstunnel of de Lange Juffer te gaan.”
Dan noemt de Fietsersbond nog de kruisingen van de Doesburgsedijk en Arnhemsestraatweg, op het kruispunt Hoflaan-N348-Harderwijkerweg en op de kruising van de Spoorstraat en de Burgemeester De Bruinstraat. “Ook hier ontbreken duidelijke bewegwijzeringen. Komende vanuit Dieren richting Ellecom staat wel een bord ter hoogte van Het Rhedens, maar daar staat niets op vermeld. In het donker mis je als fietser zo de afslag richting de Postroute en Ellecom.” Ook ontbreekt verlichting op het fietspad bij het Rhedens en op het kruispunt Doesburgsedijk en Arnhemsestraatweg en in de verlaagde fietsenstalling op het stationsplein-zuid.

Tevens blijkt uit de vele klachten dat de liften op het station met grote regelmaat defect zijn. Fietsers en mensen die slecht ter been zijn, zijn dan aangewezen op de vele trappen om het perron op of af te komen. De Fietsersbond pleit dan ook met spoed om de oude overgang op het station weer open te stellen zodat het Stationsplein via de begane grond bereikbaar is bij calamiteiten als lift- en stroomstoringen.
Op dit moment wordt er gewerkt aan de fietsenstallingen aan beide zijden van het station. De noordzijde is momenteel ‘een totale chaos’ voor de fietsers. “De tijdelijke fietsvoorzieningen functioneren niet omdat er geen beleid is gemaakt en als fietser moet je maar zien waar je fiets mag staan. Ook hier blijft de Traverse Dieren in gebreke en wordt de fietser – in tegenstelling tot de automobilist – aan zijn of haar lot overgelaten.”

Het overzicht van de knelpunten met de benodigde foto’s zal door de Fietsersbond worden voorgelegd aan de gemeenteraad en wordt besproken in een overleg met de raadsleden plus wethouder later dit jaar. De bond hoopt dat het binnenkort weer veilig en prettig fietsen is in het vernieuwde stationsgebied.

Hoe keizer Wilhelm II bijna in De Steeg kwam wonen

REGIO / DE STEEG – Honderd jaar geleden, op 9 november 1918, vluchtte de Duitse keizer Wilhelm de Tweede (op de foto in 1902) vanuit België naar Nederland. Dit bracht ons land destijds in rep en roer. Nederland was in die tijd immers neutraal, dus hoe bestond het dat deze krijgsheer ten tijde van de Eerste Wereldoorlog naar ons land durfde te komen. Wolter van den Brink uit Doesburg, voormalig Adjudant van de Koninklijke Landmacht BD, schreef een verhaal over dit stukje wereldgeschiedenis, dat bijna bij onze lokale historie zou horen.

Directe aanleiding van Wilhelms vlucht waren de Duitse muiterijen in de Ardennen. De keizer, die op dat moment in Spa verblijft, is zelfs bij zijn trouwe troepen geen moment meer veilig. Het opperbevel vreest een bloedige lynchpartij. Op zaterdag 9 november 1918 is de situatie zodanig geëscaleerd, dat het opperbevel Zijne Majesteits persoonlijke veiligheid niet langer kan garanderen. De heren raden hun meester met klem aan onverwijld naar Nederland uit te wijken. De keizer verzet zich fel tegen dergelijke vernederende vluchtplannen, maar geeft uiteindelijk toch toe en ziet zich genoodzaakt zijn toevlucht te nemen tot het kleine Nederland en politiek asiel aan te vragen bij de neutrale buren. Wilhelm eist wel dat Wilhelmina van de gang van zaken op de hoogte wordt gebracht. De diplomatieke en militaire voorbereidingen voor zijn vlucht zijn reeds begonnen. De Nederlandse resident in Brussel wordt op 9 november 1918 verwittigd dat de Duitse keizer hoogstwaarschijnlijk nog de komende nacht naar Nederland zal uitwijken. En Wilhelm vlucht. Die novemberdag, even voor 20.00 uur ’s avonds, verlaat hij zijn huis in Spa en begeeft zich naar het station. De hoftrein, die hem naar ons land zou brengen, vertrekt echter pas de volgende morgen om 05.00 uur.
Aanvankelijk spoort men in de richting van Luik. Maar dan besluiten de officieren in het gevolg van de keizer om niet door deze roerige stad te rijden. In de buurt van Luik stapt het hoge gezelschap over in de daar opgecommandeerde militaire voortuigen.
Inmiddels heeft Brussel ook niet stilgezeten. De gevolmachtigde van Nederland daar heeft twee koeriers naar de Minister van Buitenlandse Zaken in Den Haag gestuurd – en mogelijk ook naar de koningin.

Sergeant Pinckaers

De spannende gebeurtenissen volgen elkaar snel op. Vanaf het moment dat het keizerlijke gezelschap in de omgeving van Luik in de gereedstaande auto’s is overgestapt, rijdt de karavaan via duistere wegen richting Nederland. Het douanekantoor aan de grens gaat om 07.00 uur open. De doorlaatpost wordt bewaakt door de grenswacht, onder commando van sergeant Pinckaers. Het is 06.00 uur in de morgen en pikdonker als de grenswachten in de duisternis schimmen van auto’s en mensen ontwaren. De toegeschoten Pinckaers telt snel negen gecamoufleerde Duitse personenauto’s. Vanuit Brussel is een ordonnans naar Eijsden gestuurd om de grensbewakingsautoriteiten order te geven Duitse militaire personenauto’s door te laten. Deze man komt echter te laat in Eijsden aan om de grenswachten op de hoogte te stellen.
Geen nood echter. De keizerlijke diplomaten verklaren omstandig – en waarschijnlijk naar waarheid – dat de Nederlandse regering op de hoogte is van hun komst. Sergeant Pinckaers is stomverbaasd als blijkt dat het om keizer Wilhelm II en zijn gevolg gaat. Des te vastberadener blijft hij bij zijn weigering de vluchtelingen door te laten. Orders zijn orders. Zelfs het aanbod van de auto’s in ruil voor doorlating van de grootvorst kan de sergeant niet overtuigen. Pinckaers belt naar de garnizoenscommandant in Maastricht, terwijl het nieuws als een lopend vuurtje door het dorp gaat: de keizer is verlicht en staat aan de grens. De rap gearriveerde seizoenscommandant lijkt wel op de hoogte en maakt echter gauw een eind aan de situatie en loodst het hele gezelschap naar het station van Eijsden. De keizer wordt hier geregeld door het publiek uitgejouwd en bespot. Gelukkig voor de grootvorst verschijnt even na 08.00 uur de hoftrein uit België, waar hij met zijn gevolg snel instapt om te ontbijten en zich te vermommen in een houtvestersuniform.

Naar Amerongen

De voorname passagiers moeten echter nog een poosje wachten voor de stilstaande hoftrein vanuit Eijsden vertrekt. In de nacht van 10 op 11 november 1918 wordt de keizer in de trein officieel medegedeeld dat Nederland hem wil toelaten. Het is mogelijk dat bij die gelegenheid tevens tegen hem is gezegd waar hij zou worden ondergebracht. Tijdens het ondoorzichtige voorbereidende overleg over de komst van Wilhelm kan van keizerlijke zijde zeer wel een voorkeur voor bepaalde locaties zijn uitgesproken. Want hoewel de koningin buitengewoon genereus onder andere Paleis Het Loo als tijdelijk opvangcentrum aan de keizer heeft aangeboden, lijkt het enigszins te verwachten dat Wilhelm daarop niet enthousiast zal reageren. Bij een bezoek aan vrienden op Kasteel Middachten in De Steeg is Wilhelm niet ingegaan op een aanbod om te logeren op Het Loo. Gekozen wordt voor kasteel Amerongen, waar de graaf een broer is van de kasteelheer op Middachten.
Overigens heeft Wilhelm begin jaren twintig een poging gedaan terug te keren naar onze regio. Hij deed een bod op Kasteel Rhederoord in De Steeg. Hier stak koningin Wilhelmina (toen 38) echter een stokje voor. Hare Majesteit gunde de voormalige krijgsheer weliswaar asiel, maar wilde hem niet té na hebben.

En dus rijdt de hoftrein op die 11e november 1918 naar station Maarn. De keizerlijke vlucht lijkt ondertussen in het hele land al uitgelekt. Overal langs de route staan drommen nieuwsgierige mensen op de passage van de geblindeerde trein te wachten. De bevolking uit zich ongeremd met schreeuwpartijen en gebaren. Pas in de middag arriveert de trein in Maarn. Ondanks de regen staat ook hier al veel volk te kijken. De keizer reist met ongeveer de helft van zijn gevolg direct door naar kasteel Amerongen. De overige reizigers volgen later, als de Nederlandse regering de hoftrein in beslag heeft genomen. Wilhelm neemt in eerste instantie zijn intrek in kasteel Amerongen en verhuist in 1920 naar Huize Doorn, waar hij tot zijn overlijden op 4 juni 1941 zou wonen. In 1918 deed hij afstand van de Duitse troon en werd Duitsland een republiek.

Business & Shopping: Fietsen zonder lekke band

DIEREN – Fabrikant van fietsbanden Schwalbe brengt een band zonder lucht op de markt, het Airless System. De verkoop en montage vindt exclusief plaats via gecertificeerde fietsvakhandel. Voor onze regio is dat Lentink Fietsen & Zo in het centrum van Dieren.

Dankzij het Schwalbe Airless System kan de consument 100 procent lekvrij fietsen. In plaats van lucht bestaat de binnenband uit een extreem elastisch thermoplastisch Polyurethaan. Dit materiaal zorgt voor een lichte loop en comfort. Met een gevoelsmatige luchtdruk van rond de 3,5 bar zijn de rijeigenschappen vergelijkbaar met die van een normale binnenband met lucht. “Wat betreft het comfort, de levensduur en het onderhoudsvrije systeem, biedt ons Airless System voor het eerst een echt alternatief voor de binnenband”, zegt René Marks, Schwalbe product manager touring.
Onlangs hebben alle medewerkers van Fietsen & Zo met succes de training gevolgd en zijn de vereiste materialen in huis, waaronder het speciale montage-apparaat. Om snel ervaring op te doen heeft Fietsen & Zo een speciale introductie-aanbieding. Fietsen & Zo is te vinden aan de Semmelweisstraat 1-A in Dieren.

Business & shopping: Installatiebedrijf Smeijer STEK-gecertificeerd

DIEREN – Onlangs is Installatiebedrijf Smeijer uit Dieren STEK-gecertificeerd en bevoegd om zelf de koeltechnische handelingen te verrichten bij het installeren van warmtepompen. Heico Smeijer vertelt vol trots dat zijn monteur Dennis Reelick dit certificaat behaalde via het Wascollege, dat is ontstaan via de technische groothandel Wasco. Dennis werkt nu ruim tien jaar bij Installatiebedrijf Smeijer. Toen hij begon, was hij zeventien jaar. Na jaren als hulpmonteur te hebben gewerkt, heeft hij zich omhoog gewerkt naar een zeer goede servicemonteur. En nu is hij zelfs STEK-monteur.
Heico Sneijer: “Dennis is serieus en leergierig en toen ik hem vroeg of deze cursus wat voor hem was, werd hij meteen enthousiast. Dit bleek ook uit zijn examenpuntenlijst. Hij scoorde op alle onderdelen ruim voldoende, terwijl de opleiding behoorlijk pittig is. Het is leuk om dit te zien, ik ben zelf ook onderaan de ladder begonnen bij de Fa. de Wildt en kreeg daar ook de kansen om cursussen en diploma’s te halen en dat heeft erin geresulteerd dat ik het bedrijf over kon nemen. Dus wie zich inzet, kan een hoop bereiken”.

Inmiddels heeft Installatiebedrijf Smeijer diverse warmtepompen draaien tot volle tevredenheid van beide heren. Smeijer: “Het is mooi om te zien dat personeel meedenkt met de bedrijfsvoering en zo kun je samen de toekomst van nieuwe technieken tot een succes maken”. Iedereen die interesse heeft in een warmtepomp, kan een vrijblijvende offerte aanvragen bij Installatiebedrijf Smeijer.

Foto: Lotte Bienias

www.smeijer.nl/0313414455

Retrospectief: Coöperatieve Landbouwvereniging Spankeren

Lang geleden ontstonden de eerste coöperaties. Dat zijn een soort van zelforganisaties van producenten of gebruikers. Coöperaties speelden in de negentiende en twintigste eeuw een grote rol bij het collectieve streven om gezamenlijk doelen te bereiken die voor elk individu onbereikbaar zouden zijn geweest. Eendracht maakt macht, zoiets. En het bestond en bestaat in vele vormen. Op het gebied van woningbouw, geldzaken, natuurlijk politiek, maar zeker ook op het gebied van inkoop. Vooral boeren verenigden zich massaal en met succes.

En daarmee komen we op de hierbij afgedrukte foto. Die werd op 17 september 1940 door de Coöperatieve Landbouw Vereniging Eerbeek aangeboden aan hun collega’s van de Coöperatieve Landbouwvereniging Spankeren. De gelegenheid daarvoor was de opening van het gebouw op de foto. Het stond aan de Zutphensestraatweg in Dieren.
Het gebouw was in 1939 en 1940 getekend en gebouwd door architect Heineman uit Velp. Het verrees op de plek van het oude gebouw van de ‘Boerenbond’ op die zelfde locatie. Nog weer eerder was daar de maalderij van Lentink gevestigd. Een voor die tijd moderne stoommolen, die onafhankelijk van de wind kon malen. De fraaie nieuwbouw op deze foto uit het eerste oorlogsjaar, werd overigens in 1956 nog sterk uitgebreid richting IJssel. Ook kreeg het toen een weegbrug.

In Dieren werd de coöperatie ook wel Colans of de Boerenbond genoemd. In 1966 werd het een Welkoop. Stilaan verlegden de activiteiten zich daarna van het bedienen met malen en het leveren van zaaigoed en dergelijke aan de boeren in de omgeving, naar verkoop aan particulieren. Het was een winkel waar werkelijk alles te koop was op het gebied tuinieren, het boerenbedrijf, de veehouderij en hobbydieren.

In 1994 sloot de Dierense Welkoop. Het aantal boeren in de omgeving Spankeren en Dieren was flink afgenomen en die verliezen konden niet voldoende worden gecompenseerd door de verkoop aan particulieren.
Het pand werd verkocht aan een ontwikkelaar, die er plannen mee had. Maar het stond een tijdje leeg en werd intussen gekraakt. Zoals zo vaak laten krakers een pand slooprijp achter als ze uiteindelijk gedwongen worden te vertrekken en pogingen het markante gebouw op een monumentenlijst te krijgen mislukten. Tegenwoordig staat op die locatie een appartementencomplex.