Home / Tag Archives: Alle-Regiobode (page 79)

Tag Archives: Alle-Regiobode

Wie verdient een kerstboom?

REGIO – Omroep Gelderland maakt in december een serie kerstprogramma’s getiteld Kerst Vier Je Samen. Tijdens de show worden wensen in vervulling gebracht, teruggeblikt op bijzondere verhalen van het afgelopen jaar en mensen verrast met een gezellig diner.

Ook gaan de presentatoren op pad om kerstbomen uit te delen. Wie iemand weet die wel een kerstboom verdient, kan dit doorgeven via www.gldhelpt.nl/kerst.
De uitzending Kerst vier je samen is te zien van maandag 17 december tot en met zondag 23 december om 17.20 uur bij Omroep Gelderland. Het is mogelijk aanwezig te zijn bij de opnames van de kerstshows. Wie hierbij wil zijn, kan zich aanmelden via www.tvuitje.nl.

Foi Foi: Lös…

Mo’j is heuren wat ik eheurd heb van twee keerls, ut waren vutters, die op un middag un eindjen gingen kuieren. Ze heb onderweg heel wat mee emaak en heb dat later thuus in geuren kleuren verteld. Ja, ut zal oe maar gebeuren…
De breurs gingen ’s middags op pad. Ze hadden al un tiedjen in ut bos elopen en besloaten links af te goan richting huus. Toen ze doar op un paadjen liepen heuren ze geregeld wat geroep. Ut was ok gien noodkreet, beslist niet. Ut leek meer op geroep van jongens die mekaar zochen of maar zo wat zaten te bleren in ut bos. Ut klink doar zo mooi hol en draag un bar ende weg. De keerls zeien nog tegen mekaar: ‘Wat kan dat toch wèzen, wat mot die jongeluu hier noe toch in ut bos. Ut klink ok niet van iemand die verdwaald is of zo’.
De mannen liepen maar deur maar ut roepen vonden ze toch wel un bitjen vremp. Effen later kregen ze de uutgang van ut bos in ut oge. Ze zagen wat vremds. D’r liep un peerd lös met un zadel op de rugge. ‘Dat is niet goed’, zei de ene. ‘Doar is wat an de hand. Die zal wel wèzen goan drossen toen de riejer d’r effen af was.’ Ut peerd wol ut bos in mar ze konden um nog tegenhollen. Ut beest op un draf noa de uutgang maar rennen op ut laatste moment veur de roosters af. Toevallig kwam d’r ok un vrouw met twee pony’s anlopen en die zag ut ok. Ze zei: ‘Misschien is d’r wel iemand van dat peerd af evallen en lig doar argens. Ik heuren dat roepen ok, misschien is dat wel van die persoon’. Ja, doar gaven die mannen de vrouw geliek in. Ze besloaten terugge te lopen en ondertussen flink te schrèèuwen. Nou die ene kon d’r wat van: In Eerbèèk heb ze ut roepen misschien nog kunnen heuren. Al lopende kwam d’r geluud, maar nog gien help of zo. Nog wat blèren en doar wörden ut tegengeluud starker. Effen later vonden de keerls un vrouw midden op un bospad. Kats van streek. Ze was zo alderjekes blie dat ze de mannen zag. Zee had un bonke piene. Kon de arm niet bewègen en de heup deed zeer. Bloeien uut ut oor. Lopen kon ze hoast niet meer. Ze wist nog wel dat ze van ut peerd was evallen en dat ut peerd op heur was evallen. Effen had ze niks meer eweten en was toen deur ut bos goan dwalen. Ut mobieltje had zee vergèten. De keerls hadden met heur te doen. Ok die hadden gien telefoon bie zich. Een van beien ging rap naar ut eerste huus buuten ut bos um noar heur man te bellen en de andere keerl bleef bie de vrouw die karmen van piene. De man van de peerdevrouw was gelukkig thuus en kwam effen later ut slachtoffer ophalen en ging d’r rap mee noa ut ziekenhuus. (Later bleek dat ze de arm uut de kom had en nog wat beschadegingen.) De keerls gingen toch met un goed gevuul noa huus. Ze vuulen zich krek un padvinder die un goeie doad had edoan…

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Met rot holt is ut slecht timmeren

Actiegroepen en experts: meer geluidsoverlast van Lelystad dan berekend

REGIO – De Samenwerkende Actiegroepen Tegen Laagvliegen, die zich verzetten tegen Lelystad Airport, kraken de uitleg van minister Van Nieuwenhuizen over de gemeten geluidniveaus van de belevingsvlucht. “Dit is niet een klein beetje meer geluidhinder dan ons is voorgespiegeld in het MER Lelystad Airport, maar twee tot vier keer zo veel,” concluderen de actievoerders na onderzoek door geluidsexperts.

Op 30 mei vorig jaar vloog een vliegtuig alle toekomstige routes van en naar Lelystad Airport. Bij deze zogenoemde belevingsvlucht zijn geluidsmetingen gedaan, die zijn verwerkt in de MER Lelystad Airport. Op veel plekken is een geluid van 3 tot 7 decibel gemeten, gemiddeld 3 dB hoger dan de vooraf berekende waarden. Minister Cora van Nieuwenhuizen stelt echter dat deze waarden binnen de marges van 4 tot 6 dB vallen. “De minister neemt een onbehoorlijk besluit als ze dergelijk grote afwijkingen accepteert”, stellen de samenwerkende actiegroepen. Ter verduidelijking: elke 3 dB extra is een verdubbeling van het geluid. Bij 3 dB meer, komen er dus niet één maar twee vliegtuigen gelijktijdig over.

Dr. ir. Pieter Sijtsma en ing. Wieger van der Veen hebben de rapportages van de geluidsmetingen doorgespit. Sijtsma werkte jarenlang aan het Nederlands Laboratorium voor Lucht- en Ruimtevaart (NLR), alwaar hij zich onder meer bezighield met het opstellen van methoden om vliegtuiggeluid te meten. Van der Veen werkte jarenlang als akoesticus bij de provincie Overijssel en was nauw betrokken bij het rekenen en meten aan vlieglawaai rondom vliegveld Twente. Hun conclusie: de gebruikte rekenmodellen en cijfers kloppen niet en er zal veel meer geluidsoverlast zijn van toekomstig vliegverkeer dan het ministerie beweert.
“Naar verwachting is het geconstateerde verschil tussen de bij de belevingsvlucht gemeten en berekende geluidsniveaus in werkelijkheid nog veel groter”, stellen Sijtsma en Van der Veen. Er komen decibellen bij als een toestel is volgeladen,als de weersomstandigheden anders zijn en bij gebruik van andere vliegtoestellen. “Opgeteld bij het gemeten verschil van 3 dB kan het totale verschil tussen meten en berekenen daarmee tot 6 dB meer bedragen dan is berekend in het MER Lelystad Airport. De geluidshinder onder de laagvliegroutes is daarmee in werkelijkheid twee tot zelfs vier keer groter dan het MER Lelystad Airport beschrijft”, aldus de actiegroepen.

De Samenwerkende Actiegroepen Tegen Laagvliegen zijn bijzonder slecht te spreken over het feit dat de minister in de toekomst wel opnieuw metingen wil laten verrichten naar het vlieglawaai. “Oftewel: ze laat eerst een vliegveld opstarten op basis van een rekenmodel waarvan zeer aannemelijk is dat die niet de werkelijk te verwachten geluidsemissie als uitkomst geeft. Daarna gaat ze met metingen controleren hoe groot deze fout in het rekenmodel is. Met deze werkwijze neemt de minister een onacceptabel hoge hypotheek op de kwaliteit van de leefomgeving in alle Nederlandse regio’s die te maken hebben of krijgen met vliegtuiglawaai”, stellen de actievoerders.
“De juiste weg is in dit geval: eerst onderzoek naar een rekenmodel dat wel betrouwbaar is, dan een nieuwe MER en daarna pas openstelling van Lelystad. Zo niet, dan worden de bewoners rond Lelystad Airport en onder haar aanvliegroutes op ernstige wijze ‘geschiphold’ en misleid. Ze krijgen veel meer geluidsoverlast te verduren dan de minister hen vertelt.”

Business & Shopping: Gert-Jan Scholten Makelaardij door met vernieuwd team

EERBEEK – Gert-Jan Scholten Makelaardij is weliswaar pas drie jaar jong, maar werd in korte tijd een gevestigde naam in Eerbeek. En ook nu, ruim een half jaar na het overlijden van Gert-Jan, gaat het heel goed met het makelaarskantoor, dat wordt gerund door Marieke Scholten – Bleijswijk.

“Gert-Jan was een echte Eerbeekse jongen en heel betrokken bij zijn dorp”, vertelt zijn vrouw Marieke. “Hij was actief bij de tennisvereniging en de Lions en heeft een tijd in de gemeenteraad gezeten. Hij had een fantastisch netwerk en dat heeft het bedrijf een vliegende start bezorgd.” Na de opening in 2015 werd Gert-Jan Scholten Makelaardij al snel een begrip in Eerbeek.
Na Gert-Jans overlijden in mei dit jaar werd voor Marieke al gauw duidelijk dat zij het makelaarskantoor voort wilde zetten. Ze vond een partner in hypotheekadviseur èn zwager Dennis Hendriksen, mede-eigenaar van makelaarskantoor RSH in Apeldoorn. “Ik heb zelf tot een paar jaar geleden in de makelaardij gewerkt en heb dus wel de nodige ervaring, maar nu moest ik ineens een bedrijf runnen. Gelukkig kreeg ik in de eerste periode na Gert-Jans overlijden veel hulp van collega-makelaars uit de regio, waar ik heel dankbaar voor ben. Nu is het tijd om zelf verder te gaan en dat doe ik samen met Dennis.”

Gert-Jan was in alle opzichten het gezicht van Gert-Jan Scholten Makelaardij en eigenlijk onvervangbaar. Maar zonder makelaar is er geen makelaarskantoor. “We wilden iemand die bij ons past, die bij Eerbeek past.” Die persoon werd gevonden in Adam Hague, een jonge en gedreven makelaar met ruime ervaring in de woning- en bedrijfsmakelaardij. Hij heeft Vastgoed & Makelaardij gestudeerd in Enschede en twee jaar gewerkt bij een makelaarskantoor in Apeldoorn. Vervolgens werkte hij drie jaar bij een van ’s werelds grootste internationaal opererende vastgoedadviseurs: Cushman en Wakefield (voorheen DTZ Zadelhoff). Adam heeft hierbij ervaring opgedaan in diverse vastgoeddeelmarkten, waaronder het aan- en verkopen van woningen, kantoor- en bedrijfsruimtes. Daarnaast is hij betrokken geweest bij verschillende vastgoedbeleggingen en transformatietrajecten binnen de regio Gelderland. Zijn affiniteit met de woningmarkt is het grootst, waardoor zijn nieuwe functie bij Gert-Jan Scholten Makelaardij hem op het lijf is geschreven. “Hij is een heel toegankelijke persoon en kan hij met iedereen overweg”, aldus Marieke.

Naast Marieke, makelaar Adam en hypotheekadviseur Dennis bestaat het team uit Petra Jansen, die alles op kantoor in goede banen leidt. “Petra was ook al anderhalf jaar de steun en toeverlaat van Gert-Jan. Met zijn vieren zijn we een sterk team, klaar voor de toekomst”, aldus Marieke. “We hebben een goede doorstart gemaakt, waar we de komende jaren op kunnen doorbouwen.”
Gert-Jan Scholten Makelaardij is met hernieuwde moed verder gegaan. “We bieden een totaalpakket aan diensten. Je kunt bij ons terecht voor alles wat te maken heeft met de aankoop of verkoop van een huis, van een eerste gratis waardebepaling tot de onderhandelingen en het regelen van een hypotheek.”

www.gjsmakelaardij.nl

Loenens Statenlid protesteert met dode eik tegen laagvliegroutes

LOENEN – Met een dode eik als symbool voor de achteruitgang van de Veluwse natuur trekt Astrid Vollebregt uit Loenen, lid van Provinciale Staten van Gelderland, dinsdag 4 december naar Den Haag. Ze wil de Haagse politici confronteren met de ernst van de situatie. Haar boodschap is overduidelijk: geen extra uitstoot van C02 en stikstof over onze kwetsbare natuur door absurd lange laagvliegroutes van vliegveld Lelystad.

Astrid Vollebregt strijdt tegen de laagvliegroutes van Lelystad Airport, waardoor vliegtuigen op 1800 meter hoogte over de Veluwe en de IJsselvallei moeten gaan vliegen. Het hoogtepunt van die strijd wordt de tocht met een dode eik naar het Binnenhof in Den Haag op dinsdag 4 december. “Er zijn daar nog te veel politici die niet snappen dat het uur U is aangebroken. De huidige staat van onze natuur verdraagt geen verdere verslechtering. De CO2-uitstoot moet terug. Dan ga je natuurlijk geen nieuw vliegveld openen met laagvliegroutes die nergens anders ter wereld voorkomen. Tegelijkertijd wordt de gewone burger gedwongen zijn gasfornuis in te leveren. Dat klopt niet,” stelt Astrid.
Nog meer gaat de stikstofdepositie haar aan het hart. “Het is een minder bekend onderwerp, maar begin november heeft het Europese Hof van Justitie de Nederlandse stikstofwetgeving afgeschoten, omdat Nederland te gemakkelijk vergunningen voor extra stikstofuitstoot afgeeft. Die wet heet PAS, Programma Aanpak Stikstof. Nu is de Veluwe Natura2000-gebied, waardoor de norm voor stikstofuitstoot hier twintig keer lager is dan elders. Alleen heeft de overheid van Lelystad Airport een zogeheten ‘prioritair project’ gemaakt, waardoor er juist weer méér stikstof over dit kwetsbare natuurgebied mag worden uitgestoten.”
Astrid Vollebregt wil dat er meer aandacht komt voor de situatie. “Op de Veluwe zijn de limieten bereikt of worden ze zelfs al overschreden. Mensen onderschatten de risico’s van fijnstof en ultrafijnstof. Echt, het zal niet lang meer duren voordat iedereen beseft dat dit letterlijk killing is voor onze gezondheid. Deze eik is niet voor niets dood. En er is ook al aangetoond dat vogels soms met gebroken pootjes uit hun ei komen. En daar zou Lelystad Airport nog bij moeten komen. Echt funest voor onze natuur. En waar zadelen we onze kinderen en kleinkinderen mee op?”

De politica uit Loenen heeft zich verdiept in alle gevolgen van Lelystad Airport voor mens, natuur en milieu. Ze heeft als Statenlid schriftelijke vragen gesteld, debatverzoeken ingediend en heeft een technische briefing voor de Statenleden door een ecoloog georganiseerd. Bij diverse gelegenheden hebben burgers ingesproken. Ook is Astrid Vollebregt een petitie gestart namens de kinderen van de toekomst en al het leven in de natuur op de Veluwe. “Lang was ik een roepende in de woestijn, maar nu is Gelderland gelukkig ook om en wil de provincie ook niets meer weten van laagvliegroutes. Nu Den Haag nog. Dat is mijn missie.”

De petitie en de ludieke actie met dode boom worden gesteund door politieke partijen (Groen Links, Partij voor de Dieren, SP en 50Plus), Milieudefensie en vrijwel alle actiegroepen uit Oost- en Noord-Nederland. Red Gelderland ondersteunt daarnaast ook de organisatie van de actie.
De petitie wordt op 4 december naar Den Haag gebracht met een trekker, met daarachter een platte wagen waarop één van de inmiddels vele dode eiken ligt, als symbool van de vernietiging van de mooie Veluwse natuur en de gevaren voor de gezondheid van de mensen en dieren. “Een lange reis die duidelijk maakt dat de maat vol is.”
De timing is perfect met het oog op het Algemeen Overleg Luchtvaart van een dag later. De Tweede Kamer gaat dan weer in debat met minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat. “Het moet in Den Haag dan duidelijk zijn dat wij in Oost-Nederland zo’n aantasting van ons leefklimaat absoluut niet gaan accepteren.”

De petitie kan nog steeds worden ondertekend op www.petities.nl, zoek op Namens de Kinderen van Morgen en de Natuur tegen Vliegveld Lelystad.

Foto: Ank van der Bilt

Foi Foi: Chinees…

Chinezen bint in onze darpen gien vremden meer. e komp ze oaveral tegen. Steeds meer, want d’r bint al heel wat cafetaria’s oaverenommen deur Chinezen. Joaren elejen kwamen ze ok vake langs de deure om wat negotie te verkopen. Ze nuumen dat ok wel kissieskeerls. Ze bellen huus an huus an met un grote kiste met laadjes d’r in. Van alles ko’j d’r bie kopen: kleedjes, knopen, eerpelschelmesjes maar ok elastiek.
Frans van Sparre hef vrogger ok te doen ehad met Chinezen en hef door un verhaal oaver verteld. Op un dag kwam d’r un Chinees bie Hendrik op de boerderië an de deure. De man had gien pinda’s bie zich maar wel stropdassen en kleine kleedjes. Hee kloppen an de deure en liep metene noa binnen. De boer zei um dat hee gien dasse nodig had. Hee dragen altied boezeroens(soort oaverhemd). De Chinees keek wat ongelukkig en zei zoiets van: “Ik moet ook leven”. Hendrik had wat medeliejen met de man en vroeg um of hee of koffie wol hebben. Jazeker,dat wol de man wel. Ut was kold en rot winderig weer. Hendrik zetten de man un komme koffie veur met un stuk Dèventer koeke die bie. Hendrik nam zelf ok un komme en deed de pruumtabak (woar heel altied op kauwen) uut de mond en lei die neer op de hoek van de toafel.
Un grote panne met arwtensoep(snert) stond te pruttelen op ut fornuus in de keuken. De man keek steeds noa de panne want ut roak arg lekker. Hendrik had wel is eheurd dat Chinezen rare kostgangers bint en honden en katten èèt. Ok wel sommige veugeltjes. Hendrik kon ut niet loaten um te vroagaen of de Chinese koopman ok un komme arwtensoep lusten. O ja, de ogen van de bezoeker begonnen te glimmen. Dat lusten hee wel. Hendrik scheppen wat in de komme um dit de man te loaten pruuven. Hee keek wat raar maar ut smaken um toch goed. De man vroeg nog wel an de boer: “Heb ie ok sambal?’. “Nee”, zei de boer, “dat ken ik niet, maar ik heb wel zolt, pepper, muskaat en andere kruuden”. Hee halen dat veur de dag en zei tegen de Chinees: “Zuuk zelf maar uut wa’j wilt hebben”. Nou, dat deed de man. Hee deed d’r van alles in. Hee at ut allemoal smakelijk op en smakken d’r flink bie. Wel un bewies dat um ut lekker smaken.
Opens worden d’r eklop an de dèledeure. De boer zei tegen de man: ‘D’r is volk achter. Ik mot effen kieken wie d’r is”. Mar toen hee terugkwam in de keuken was de Chinees helemoal foetsie. De leuge komme arwtensoep had hee netjes in de afwasbak op un aanrecht ezet, maar wat ok weg was? Dat was de proppe pruumtabak van Hendrik. Verduld de Chinees had dit ok mee enommen. Hendrik had ut zelf nooit geprobeerd um arwtensoep met pruumtabak te èten. Wel had Hendrik wel is eheurd dat as Chinexen un glas bier opdrink en d’r valt un vliege in, dat ze ut bier met vliege gewoon opdrink. Nee Hendrik, deed dat anders. Eerst de vliege d’r uut halen en dan ut bier opdrinken. Hee vindt de Chinezen nog altied wel aardige mensen maar an sommige gewoonten van deze mensen kan hee niet wennen….

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

A’j goed tegen oe verlies kunt ku’j enkel maar winnen.

Retrospectief: VIOS, Hoenderloo

Veel dorpen hebben een muziekvereniging. Muziekmaken is voor menigeen een prettige vrijetijdsbesteding. Men bezorgd er anderen ook plezier mee want muziek brengt vrolijkheid. Veel korpsen hadden daarbij ook een boerenkapel of dweilorkest. Sommige korpsen nog altijd. Deze muzikanten waren altijd graag geziene gasten bij feesten en partijen. Bovendien kon de kapel dan hiermee een leuke extra cent verdienen voor de vereniging. Er waren jaren dat er veel werd opgetreden bij carnavalsoptochten en -feesten in Duitsland. Dit werd toen goed betaald. Instrumenten waren en zijn nog erg duur en dienen toch regelmatig te worden aangeschaft.
Hoenderloo heeft de muziekvereniging VIOS. Deze vereniging beschikte niet over een boerenkapel maar zij wilden toch graag uniformen.
Uniformen voor de muzikanten kosten veel geld. Toch wilden de muzikanten graag in een uniform op straat en bij officiële gelegenheden keurig verschijnen. In de meeste dorpen zijn door mensen die de muziekvereniging een warm hart toedragen een uniformenfonds opgericht. Ze waren er bijzonder actief mee. Er werd oud papier opgehaald en andere acties op touw gezet om geld bij elkaar te krijgen. Ook in Hoenderloo was een Uniformenfonds opgezet. Dit fonds werd rond september 1958 opgericht en door erg veel werk konden op 25 april 1959 de eerste uniformen aan de VIOS muzikanten worden aangeboden. Met een optocht deed het Uniformenfonds ook mee. Van links naar rechts zitten: G. Schut, J. van de Brink, W. Bijdam, A. van Buren, mevrouw Bruil-Mulder, mevrouw Jansen-Hols, mevrouw Van de Brink, E. van de Brink en J. Essenstam. Agent B. Knoef loopt naast de wagen.

Een Stief Kwartiertje: IJkpunt

Regels zijn er nu eenmaal om nageleefd te worden. Nagenoeg iedereen zal dat beamen om vervolgens te bezien in hoeverre bepaalde regels, die weigeren te stroken met ons eigenbelang nog enigszins op te rekken zijn, zodat het eigen belang verzekerd is en ons geweten gesust. Maar voor het oor van het volk vindt eigenlijk iedereen dat het goed is dat er regels zijn, anders wordt het een chaos, al zal er nog best een anarchist rondlopen die ervan overtuigd is dat vanuit de chaos een betere ordening ontstaat dan door regelzuchtige ambtenaren bekokstoofd. Regels kunnen bescherming bieden, maar ook beperkingen opleggen, het zijn slechts pogingen tot ordening.

Zo bestaat er in het dorp Rheden een bestemmingsplan dat zegt dat je een huis mag uitbouwen tot een bepaalde grens. In feite geldt die regel ook voor de andere dorpen maar in Rheden is die grens nu echt gevonden, er is een piketpaal geslagen. Die paal gaat dwars door een slaapkamer van een pleegkind heen en heeft een trauma opgeleverd in de hele buurt.
Uiteindelijk is zelfs de rechter eraan te pas gekomen en die heeft geoordeeld dat de gemeentelijke piketpaal terecht door de ambtenaar dwars door de slaapkamer is geslagen onder het motto: tot hier en niet verder. De slaapkamer is boven een nieuwgebouwde garage, maar die staat een meter buiten de bouwgrens. Het schijnt dat er geen opzet in het spel is en de aannemer gewoon een fout heeft gemaakt. Een aannemer heeft nu eenmaal verschillende duimstokken en dus verschillende maatstaven. Hij erkent echter de vergissing en wil het herstellen, maar de hele buurt vindt dat de uitbouw bijzonder geslaagd is en dus het algemeen belang dient. De rechter en de ambtenaar vinden van niet en zijn bang voor precedentwerking, wat wil zeggen dat iedereen zelf de bouwgrens bepaalt.

Nu is het juist de kunst van handhaving om te bepalen of een regel het algemeen of een specifiek belang dient of schaadt; een regel is er immers ter bescherming van iets en niet ter bevoogding. De kracht van het uitvoeren van beleid is te bezien hoe de specifieke situatie zich verhoudt tot de regelgeving en in het onderhavige geval zegt de goegemeente dat de uitbouw fraai is en niemand tot last, maar de gemeente en de rechter vinden dat het algemeen belang in het geding is.
Er is een spreekwoord dat luidt dat de uitzondering de regel bevestigt, maar er is lef voor nodig om de specifieke situatie tot uitzondering te verheffen en zo toch het eigen beleid in stand te houden. Wanneer regels tot dogma´s worden verheven verkrampt de samenleving.

Je kunt een regel zien als een ijkpunt, dus een referentiepunt. Het aardige van een referentiepunt is dat je er altijd omheen kunt. Dat blijkt in de gemeente Rheden ook te kunnen. Zo staat er op een zeker punt in Laag-Soeren een eik, waar de gemeente tegenaan botste bij het voornemen een fietspad te verleggen; het bestemmingsplan zei dat de eik er mocht staan, maar de gemeente wilde de eik omhakken ten behoeve van het gewenste fietspad. Nadat een aantal Soerenaren de gemeente erop wezen dat je ook veilig om de eik heen kunt fietsen en niemand dat een punt vindt, is het plan gewoon in overleg met de betrokkenen gewijzigd; iedereen blij.

Als we van een regel een ijkpunt maken hebben we een referentiekader, waar we gewoon omheen kunnen als de situatie en het gezonde verstand dat vraagt.

Desiderius Antidotum

Leger des Heils collecteert

REGIO – Vrijwilligers van het Leger des Heils gaan van 26 november tot en met 1 december langs de deuren met de collectebus. De opbrengst van de jaarlijkse deur-tot-deurcollecte is bestemd voor lokale activiteiten, waarmee het Leger des Heils sociale uitsluiting en eenzaamheid bestrijdt. Steeds meer mensen zijn op zichzelf teruggeworpen en niet iedereen redt het alleen. Voor deze mensen biedt het Leger des Heils een vangnet. Dat gebeurt bijvoorbeeld door middel van maaltijdprojecten, schuldhulpverlening, spelletjesmiddagen, kledingwinkels en de soepbus. Voor deze buurtgerichte activiteiten ontvangt het Leger des Heils geen subsidie. Deze activiteiten worden dus volledig betaald uit donaties.

Rick Evers: Te koop

Te koop: hangoorkonijn met een grappig snuitje. Ongeveer drie maanden oud. Kleur: wit met lichtbruin. Het is een vrouwtje. Dat heet een voedster, maar aangezien zij vooral eet en wij haar voeden, vraag ik me wel af wie hier de voedsters zijn. Ze is te koop inclusief hok, voer, stro en allerlei speeltjes.

Ze heet trouwens Nola, maar het maakt niet zoveel uit hoe je haar noemt. Ze luistert namelijk nergens naar. Niet naar ‘Nola’. Niet naar ‘hey, terrorist’ ook niet naar ‘als je daar nog één keer aan knaagt, stop ik je in je hok en zet ik je op marktplaats’. Luisteren is dus wel een dingetje. Daar willen wij als huidige eigenaren graag eerlijk over zijn.

Wat we ook moeten vertellen is dat ze niet graag opgetild wil worden. Je kunt het wel proberen, maar ze spartelt wel dusdanig hard dat ze je huid open krabt. En oh ja, als ze iets doet wat niet mag, moet je heel hard schreeuwen en in je handen klappen. Een keer of honderd. Mocht je dit allemaal geen probleem vinden, dan heb je aan Nola een vriendin voor het leven.

Omdat Nola graag aan mijn pantoffels knaagt, krijg je die er gratis bij. Ze is er aan gehecht en ze heeft ze toch bijna op. Wat ik er ook bij doe zijn onze gordijnen met gaten. Hang die gerust op, dan kan ze daar lekker verder aan knagen. Voor de snelle beslisser doe ik er een potje witte verf bij. Als ze aan de plinten knaagt, heb je ze zo weer overgeschilderd.

Goedkoop is ze trouwens niet. De vraagprijs is 3000 euro. En dat is niet omdat Nola zo bijzonder is, maar omdat we onze schade aan alle meubels in huis graag terugverdienen. Garantie krijg je natuurlijk wel. Tot aan de voordeur.

Belangstellenden kunnen mailen naar bunny4ever@hotmail.com.