Home / Tag Archives: Alle-Regiobode (page 6)

Tag Archives: Alle-Regiobode

Foi, Foi: Hongerige lammetjes

Tegenwoordig gruuit de meeste jeugd op in grote nieuwbouwijken. Ze stoat dan ok steeds varder af van de natuur. Ja, a’j d’r niet mee opgruuit ku’j sommige dingen niet weten. Zo ging ut ok met un deerntjen hier uut disse streek. Ze had ut wel effen benauwd en wist toch niet krek hoe zee d’r mee an mos. Achteraf kan ze d’r umme lachen, want eigenlijk was ut heel simpel.
Ut deerntjen warken nog niet zolange op un zorgboerderie. Ze hadden doar van alles: kippen, vogels, geiten en ok schoapen. En ja a’j schoapen heb dan wil ie doar ok graag un paar lammetjes bie hebben. Ja, dat lukken dit joar ok weer. Un paar schoapen hadden lammeren en un paar niet. Ut was de gewoonte dat de dieren ‘s oavonds noa binnen gingen. Dat was warmer en ok beter tegen de roofdieren. D’r löp van alles lös: vossen en wie weet komp de wolven ok al disse richting uut. Zo’n jong lammetje is natuurlijk een smakelijk boutjen. Ie weet ut maar nooit met dat wilde spul.
Op un oavond ging ut kats mis met de schoapen. Ut deerntje, ik nuum heur maar Mientjen, was an de beurte um ‘s oavonds de beeste noa binnen te doen. Maar dat ging eerst wel goed maar later niet. Weurumme niet?
‘s Oavonds rond half tien wörden meestal nog un ronde edoan. Mientje mos effen oaveral kieken en heuren wat raars in de schure. D’r waren un paar lammetjes zo akelijk an ut blèren. Doar mos wat an de hand wèzen. Mientje noa ut hok toe. Niks gien biezunders an te zien. De lammeren liepen netjes um de moederooi hen en keken heur met wat zielige ogen an. Ja, wat mo’j doar noe an doen? Toen ze de schure uut liep heuren ze nog weer ut gebleer. Zee besloat om de veearts maar effen te bellen, want zee begreep d’r ok niks van. De man was heel vriendelijk tegen Mientje en vermoeden wel wat d’r an de hand was. Ut zol meugelijk un uierontstèking kunnen wèzen. Dat kwam wel vaker veur bie schoapen. En as de ooi dat had dan gaf ut dier bienoa gien melk of stoten de jongen weg, want dat lurken deed heur dan zeer. De veearts roaden Mientje an om bie de ooi ut uier flink te masseren. Dat gaf ut dier verlichting en dan zol ut wel goed goan. De veearts leggen krek uut wat ze mos doen. Ut deerntje zei dat ze ut wel snappen.
Maar o jee, weer un probleem. Zee ging ut hok in bie de ooi en lammetjes en wol doen wat de veearts heur had ezeg. Maar hoe ze ut ok proberen gien uier te vinden. Dus ok niet masseren. Mientjen wörden d’r zenuwachtig van. Dus besloat ze maar um de veearts maar weer te bellen ondanks dat ut elf uur was. De veearts snappen d’r niks van en beloaven effen te kommen. In de stal zag de dierendokter ut al rap; de lammetjes waren bie un ooi zonder uier. Ut moederdier zat effen varder op, ok zenuwachtig te wèzen. De dierenarts nam heur niks kwoalijk. Hee snappen wel dat de jeugd tegenwoordig denkt veul te weten maar zoiets simpels niet. Rap wörden de lammetjes bie de moeder edoan en ut leed was elejen, Mientje hef deze vergissing nog vake motten heuren.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Zo ezegd, vake niet edoan

Rick Evers: Juichverbod

Tot nu toe vond ik de coronamaatregelen van ons kabinet zo gek nog niet. Onze handen stuk wassen, thuisblijven bij klachten, een beetje afstand houden van elkaar; allemaal prima te doen. Maar let op de eerste drie woorden van deze column. Tot nu toe. De premier is namelijk te ver gegaan.

Precies een week geleden vertelde Mark Rutte ons dat we niet meer mochten schreeuwen in een voetbalstadion. We kregen een juichverbod. Natuurlijk mogen we blij zijn als onze favoriete club scoort. Maar die blijdschap moeten we voortaan uiten door ‘hoera’ te fluisteren. Of door een toeter te gebruiken. Kan ook. Een beetje wereldvreemdheid is onze premier blijkbaar niet vreemd.

Niet schreeuwen in een voetbalstadion. Dat is hetzelfde als met je kinderen naar het zwembad gaan en zeggen dat ze niet het water in mogen. Of met mijn vrouw naar een sushibar gaan en zeggen dat ze geen sushi mag eten. Dat gaat gewoon niet. In voetbalstadions schreeuwt iedereen. Altijd. En nu vraagt onze lieve Mark of die altijd sympathieke hooligans ‘hey scheids, je moeder is een hoer’ voortaan willen fluisteren.

Zelf ben ik niet zo’n stadionganger. Ik heb één keer een voetbalwedstrijd in een stadion gezien, maar ik miste de herhalingen en het commentaar. Een vriend van mij gaat wel graag. Die is Go Ahead Eagles fan. Daar juichen ze trouwens ook bijna niet, maar dat heeft hele andere redenen. Geschreeuwd wordt er wel. Het is een uitlaatklep. En je emoties al fluisterend de vrije loop laten, dat werkt gewoon niet.

Misschien moet Marky Mark iets minder strikt naar zijn Outbreak Management Team luisteren en iets meer met zijn voeten in de klei gaan staan. Want als je echt denkt dat mensen massaal ‘hoera’ gaan fluisteren in een voetbalstadion, dan leef je echt in een sprookjesboek.

Foi, foi: Weinig veranderd

Dit keer wat anders. D’r is noe heel veul te doen oaver ut racisme. Un raar woord woar ze vrogger nog nooit van hadden eheurd. Ut was d’r wel. Loat wie eerlijk wèèn. D’r was vrogger ok al heel wat discriminatie: achterstelling van rieke noa arm en van veurname luu noa ‘gewone’ mensen. Ik had laats un goed gesprek met un older persoon oaver dit onderwarp.
Ut was töt veur zestig, zeuventig joar elejen zeker gien rozegeur en moaneschien. Wule hadden ut oaver de jonge deerntjes die vake vanaf hun veertiende joar al veur dag en nacht in betrekking mossen bie un veurname of rieke familie. Hard warken van de vrogge margen töt de late oavond. Gewoon pure uutbuiting. Ze nuumen ut niet zo, maar eigenlijk waren ut slaafjes. Ze hadden toch niks in te brengen. In sommige betrekkingen hadden ze ut goed, maar vake ok niet. Nauwelijks genog te eten, en zeker niet bie ut gezin an toafel. Meestal opèten in de keuken. En dat veur un paar cent. Maar ja, de olders was ut niet kwoalijk te nemmen. Met die grote gezinnen, tien of twaalf kinderen, was heel gewoon. D’r mos extra geld binnen kommen en un mond minder an toafel.
Ok bie de grote boeren (veural op de klei) was ut veur die jonge knechtjes (14 – 15 joar) ok niet best. Vrog d’r uut veur ut melken. De hele dag deursabbelen. En dit veur un joarloon van enkele tientjes. Ut èten was vake niet best. Schroa. En zeker niet krachtvoer. De jongens hadden niks in te brengen. De boer was oppermachtig. As d’r maar un goeie boerin was dan ging ut nog wel, maar ik heuren van iemand dat die vake ook minder aardige (loat ik niet un rotwoord gebruuken) luu waren.
Standsverschil was d’r vrogger veul meer dan noe. Hoge luu keken op ut gewone volk neer. Eigenlijk ok un soort van discriminatie. Oaveral kwam dat veur. In bedrijven en zelfs in de karken. De luu met ut meeste geld hadden de beste plaatsen. Ze zaten veuran. Grote boeren en zakenluu konden de mooiste plaatsen bezetten (pachten). De gewone man mos maar genoegen hebben met un paar plaatsen argens tegen de mure an. Later heb ze dat wel in ezeen dat dat niet eerlijk was. Iedereen kwam hier toch veur de karkdienst.
In de darpen was vake ok un strijd tussen de geloven. Frits oet Borculo schrif hier in de Moespot un duudelijk veurval oaver. In dat darp waren karken van verschillende geleuven. Bie un boerderie waren vier bouwvakkers an ut wark. Tegen koffietied kwam de boerinne (van un fiene familie) met dampende koffie noa buuten. ‘Mooi’, zeien de mannen. Maar de boerinne zei: “Ut is tien uur en ule zult wel zin hebben an koffie, maar ik heb feitelijk niet veur allemoale koffie ezet, dus eh… allene veur de onze. De anderen heb misschien wel koffie in de thermosflesse!”. Zo ging dat vrogger. Toch ok puur discriminatie of niet dan?

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Treur niet um ut verleden, maak ut heden bèter.

Business & Shopping: Foto Print en Design sluit winkel, maar blijft service aanbieden via Read Shop

DIEREN – In september sluit Silvia Nieuwland van Foto Print en Design de winkel aan Diderna in Dieren. Wel blijft ze haar service aanbieden via The Read Shop.

Met pijn in het hart moet Silvia haar winkel sluiten. Cadeauwinkel Katootje, waar Foto Print en Design een deel van de winkel huurt, heeft de huur van het pand opgezegd. Op een andere plek opnieuw te beginnen is voor Silvia helaas niet rendabel en dus kan de fysieke winkel niet langer bestaan.
Daarom heeft Silvia een andere oplossing gezocht om toch haar service te kunnen blijven aanbieden. Medio juli lanceert ze een webshop, waar klanten hun fotobestellingen kunnen blijven doen. “Klanten met geheugenkaarten en usb-sticks met foto’s kunnen deze, voorzien van een duidelijke opdracht, afgeven bij The Read Shop”, vertelt Silvia. “Wanneer de bestelling klaar is, kan deze hier weer worden opgehaald, maar ik kan hem ook naar u thuis versturen.” Ook het digitaliseren van videobanden en -tapes, negatieven en dia’s blijft mogelijk, evenals het maken van een foto van foto of andere dupliceerwerkzaamheden. “Ook blijf ik ondersteuning aan huis bieden en fotografie op locatie doen. Neem met vragen gewoon even contact op via de website, dan overleggen we of maken we een afspraak.”
Na sluiting van de winkel kunnen klanten bij The Read Shop terecht voor horlogebatterijen en het maken van pasfoto’s. Wie op de hoogte wil blijven van de laatste ontwikkelingen en de nieuwe webshop van Foto Print en Design, kan zich via de website inschrijven voor de mailinglist.

www.fotopd.nl

Foto: Diane Horsten van The Read Shop (links) en Silvia Nieuwland van Foto Print en Design gaan samenwerken

Stoomtreinen van VSM rijden weer deze zomer

REGIO – Het is de Veluwsche Stoomtrein Maatschappij VSM gelukt om ook deze zomer haar reizigers op een verantwoorde manier een rit met de stroomtrein aan te bieden. Reizigers kunnen een treinrit maken tussen Beekbergen en Dieren. Op station Beekbergen is het historisch stoomdepot te bezoeken en een omvangrijke collectie historisch spoormaterieel te zien.

Van zondag 12 juli tot en met zondag 30 augustus rijdt de VSM stoomtrein door het afwisselende Veluwse landschap. Op alle dagen, behalve zaterdagen, brengen de stoker en de machinist hun machtige machine onder stoom voor een nostalgische belevenis. De trein vertrekt om 10.00 en 13.30 uur vanuit Beekbergen. Zodra de hoofdconducteur op het stationnetje van Beekbergen het vertreksein geeft, gaat de trein met veel gesis en gestamp op weg naar Dieren. De rit voert langs Loenen en Eerbeek door het afwisselende Veluwse landschap, dat in rustig tempo voorbijtrekt. Ook klinkt onderweg regelmatig de stoomfluit van de locomotief om het wegverkeer te waarschuwen. Tijdens de rit over dit deel van de Koningslijn ontdekken de reizigers nog veel meer opmerkelijke zaken die bij het vroegere reizen per trein hoorden.

Stoomdepot

Nadat de trein vanuit Dieren weer terug is bij het beginpunt Beekbergen kunnen bezoekers een bezoek brengen aan het imposante stoomdepot van de VSM. In de loop van vele jaren is een omvangrijke verzameling opgebouwd, waaronder vele oude stoom- en diesellocomotieven, historische rijtuigen een goederenwagens. Een groot deel daarvan is van dichtbij te bewonderen in het historische stoomdepot in Beekbergen. De vele bedrijfsvaardige locomotieven zijn de trots van de VSM-vrijwilligers, evenals de vele rijtuigen, zoals de ‘Oostenrijkers’ en de Nederlandse ‘Blokkendozen’.
Het stoomdepot in Beekbergen is het hart van de VSM. Hier staan vele locomotieven opgesteld en kunnen bezoekers de draaischijf, een kolenkraan, de waterkolommen en diverse seinpalen bewonderen en een bezoek brengen aan het sfeervolle oude stationsgebouw uit de begintijd, compleet met authentiek ingericht stationskantoor.Hier is ook een stationsrestauratie te vinden.

StoomCourant

Als extra service is er voor elk gezelschap dat de treinreis met de stoomtrein maakt, een gratis exemplaar van De StoomCourant. Deze nostalgisch vormgegeven krant staat vol informatie over de VSM, het gebied waar de stoomtrein doorheen rijdt en nog veel meer. Via een app op de mobiele telefoon is nog meer informatie te verkrijgen.

Reserveren voor een rit met de stoomtrein is verplicht en kan via www.stoomtrein.org. Hier zijn ook de rijdagen en vertrektijden terug te vinden. In de stoomtrein, in het stoomdepot en op het terras gelden de landelijke regels ten aanzien van afstand houden en hygiëne.

www.stoomtrein.org

Een Stief Kwartiertje: Stellingen

In onze samenleving weerklinkt veelvuldig de stelling dat het beruchte virus de wereld zal veranderen en nog wel ten goede. De wijze waarop we met de aarde en haar bodemschatten omgaan voert ons op termijn naar de ondergang en dus moet alles anders leert corona ons. Wellicht wordt berucht eerdaags beroemd en krijgt het als eerbetoon een omstreden standbeeld.
Uiteraard staat daar de even vaak verkondigde stelling tegenover dat de mensheid niets leert van haar geschiedenis en als de versoepeling van ons geketende leven snel doorzet dan zal het nieuwe normaal niet meer te onderscheiden zijn van het oude. We zullen zien hoe het uitpakt, maar voor beide stellingen heeft de Veluwezoom in de afgelopen week bewijzen aangedragen.

Zo heeft men in het gemeentehuis in De Steeg vastgesteld dat de terrasoverkapping bij de wijngaard op het Hof te Dieren weliswaar illegaal blijft, maar omdat die niet zichtbaar is vanaf de weg knijpen een paar politieke partijen twee ogen dicht en wordt de afwijzing van de bouwvergunning alsnog bekrachtigd op het moment dat de daarvoor gestelde termijn verlopen is. Geniaal legaal gesjoemel heet dat, maar het heeft mijn zegen, al wordt er wellicht weer een precedent geschapen. Eigen schuld, men had ook op voorhand minder rigide kunnen reageren. Er waait nu een andere wind.

Rozendaal handelt daarentegen gewoon alles af volgens de aldaar decennia heersende modus: er wordt niets gebouwd zonder heibel. Op de plek van de voormalige dorpsschool mogen acht duurzame woningen worden gebouwd tegen de zin van buurtbewoners. De democratische besluitvorming, inclusief de bijpassende heibel, is even duurzaam als de woningen worden en dus bouwt men daar de samenleving op met duurzaam in beton gegoten fundamenten, die bestaan uit mortel dat aangemaakt is met geweeklaag en protest. Het dorp is rijk, zeker aan gegeselde besluitvorming.

In Doesburg gaat ook gebouwd worden. Bij de Koppelweg komt een nieuw wijkje en de straatnamen komen niet van allerlei Hollandse helden, die alsnog de kans lopen binnen afzienbare tijd van hun sokkel getrokken te worden, maar ze gaan Baer, Stuw, Werf en Verlaat heten; krachtige namen, die een werkende samenleving symboliseren. De koninklijke familie kwam niet meer in aanmerking, de belangrijkste leden waren al voorzien en de rest heeft nog niet zoveel gepresteerd dat het een straatnaam rechtvaardigt. Daarnaast werd zelfs even gesuggereerd om het Prins Bernardplein om te dopen, omdat de man op alle fronten gesjoemeld heeft, weliswaar minder erg dan Jan Pieterszoon Coen, maar toch. In Doesburg verandert dus wel het een en ander.

Geheel in tegenstelling tot Brummen. Daar is weer een nieuwe lokale politieke partij ontstaan, niet uit een nieuwe filosofie of vanuit een briljante visie, maar zoals het daar al tijden geheel in Brummense stijl plaatsvindt: met ruzie en achterklap. Een paar leden zijn uit Democratisch Brummen gestapt en gaan op eigen houtje verder. Hun oude partij is zelf echter betrekkelijk nieuw en die is er buitengewoon goed in geslaagd om zich de politieke traditie van de lokalen heel snel eigen te maken. Ze struikelt nu al over haar eigen naam. Lokaal staat in Brummen voor kabaal en van de lokale partijen lijkt het maken van heibel het belangrijkste actiepunt. Brummen is arm en de lokale politieke partijen zijn er armzalig, armetierig en armoedig. Het oude normaal is daar tevens het nieuwe.
Het zij zo, stellingen bestaan nu eenmaal bij de gratie van opbouw en afbraak.

Desiderius Antidotum

Verenigingen hopen op extra inkomsten door Grote Clubactie

REGIO – De impact van het coronavirus op het verenigingsleven is groot: verenigingen liggen stil en daardoor blijven inkomsten uit de kantine, evenementen of toernooien uit. Extra geld is hard nodig om de vaste lasten te betalen en voor te bereiden op volgend seizoen. Al meer dan 3000 verenigingen hebben zich ingeschreven voor de Grote Clubactie, om zo wat extra geld op te halen.

Zaterdag 19 september start de Grote Clubactie 2020 met de lotenverkoop voor verenigingen. Hoe de wereld er in september uit ziet is nog onduidelijk, maar de Grote Clubactie 2020 staat. Door het aanbieden van verschillende verkoopmethodes, waaronder online lotenverkoop, is er altijd een geschikte manier om loten te verkopen en zo geld op te halen voor de club.
Maar liefst 3.000 verenigingen hebben zich al ingeschreven voor komende actie. Nog niet eerder stond de teller zo hoog rond deze tijd van het jaar. Dit benadrukt de pure noodzaak van extra inkomsten voor verenigingen, nu zij nauwelijks geld in het laatje krijgen.
Directeur Grote Clubactie Frank Molkenboer: “Competities zijn over en daarmee is het seizoen 2019-2020 tot een abrupt einde gekomen. Veel verenigingen denken na over hun toekomst en hoe zij het financieel moeten bolwerken. Als Grote Clubactie kunnen we voor veel verenigingen nu het verschil maken. Extra inkomsten uit een actie zijn voor clubs zeer welkom om de financiën draaglijk te krijgen en te houden. Wij hebben er vertrouwen in dat de deelnemende verenigingen na de zomer weer mooie opbrengsten behalen en zo een bijdrage kunnen leveren aan het voortbestaan van het fantastische verenigingsleven dat we hebben in Nederland.”
Groot, klein, sport of cultuur: iedereen kan meedoen met de Grote Clubactie. Jaarlijks halen verenigingen met de actie tussen de 500 en 15.000 euro op.

www.clubactie.nl

Retrospectief: Dorpspomp van Brummen

Van oudsher hadden de meeste dorpen een centrale pomp waar men water kon halen. Bij alle boerderijen had men in vroeger tijden een waterput. Een pomp was een grote luxe, die pas later op de boerenerven kwam. Marktpleinen en brinken waren de aangewezen plaatsen voor een pomp. Brummen is een van de weinige dorpen die nog altijd een (dubbele) waterpomp heeft. Deze oude watervoorziening is te vinden aan het Marktplein voor café restaurant ‘t Kromhout.
De pomp dateert van het jaar 1827. In een raadsvergadering in 1826 vroeg de gemeenteraad van Brummen aan het Provinciebestuur van Gelderland om een dubbele pomp te mogen plaatsen aan het Marktplein. De raad was van mening dat de pomp dringend nodig was omdat bij diverse branden gebleken was dat er onvoldoende bluswater was. De gemeente kreeg toestemming en de bouw werd aanbesteed. De kosten werden 438.35 gulden. Het bouwwerk werd gegund aan metselaar Arend Noorman en timmerman Dirk Brus.
Vele jaren heeft de pomp op het vertrouwde plekje dienst gedaan. De brandweer kon, wanneer dat nodig was, hier het water halen. Maar ook de inwoners gingen vroeger graag naar de pomp. Koetsiers lieten hun paarden hier ook hun dorst lessen. De huisvrouwen gingen tot 1900 bij de pomp de was doen. Daarna werden de kledingstukken op de bleek (grasveld) gelegd om in de zon de kleding nog witter te krijgen.
De Brummense pomp was wijd en zijd bekend. Niet alleen om het lekkere water, maar ook omdat de pomp altijd water gaf. In de hete zomer van 1947 stonden alle pompen droog, maar die in Brummen gaf nog altijd water.
Doordat de jeugd speelde met de zwengels, gebeurde er nog wel eens ongelukken. Men besloot de pomp aan de ketting te leggen. In 1955 dreigde de pomp verloren te gaan toen het Marktplein opnieuw ingericht moest worden. Het raadslid Klomp stond op de bres voor de pomp en wist het college van dit voorstel af te brengen. De pomp kreeg een opknapbeurt en staat anno 2020 nog altijd te pronken op het mooie Marktplein voor het aloude restaurant Kromhout dat zojuist ook weer een nieuwe bestemming en vernieuwing heeft gekregen.

Provincie financiert mondkapjes voor kwetsbare scholieren

REGIO – De provincie Gelderland stelt 65.000 euro beschikbaar voor mondkapjes die bestemd zijn voor schoolgaande kinderen, die echt onder de armoedegrens leven. Deze scholieren kunnen met de mondkapjes gebruik maken van het openbaar vervoer of andere collectieve busreizen. Project STOP Kinderarmoede, onderdeel van de Stichting Kinderen van de Voedselbank, zorgt voor de verspreiding daarvan.

Nu de scholen weer open zijn en het dragen van mondkapjes in het OV verplicht is, merken de vrijwilligers van het project STOP Kinderarmoede dat beschermingsmiddelen soms te duur zijn voor ouders met een laag inkomen. Met name de zeer goed beschermende mondkapjes.
Project STOP Kinderarmoede laat de mondkapjes maken bij een Nederlandse producent. Vervolgens worden ze verspreid via een Gelders netwerk. Dat zijn organisaties zoals maatschappelijk werk, Jeugdzorg, Leergeld, kledingbanken, speelgoedbanken, voedselbanken, scholen en sociale wijkteams. Op deze manier komen ze bij de hulpbehoevende kinderen terecht. Binnen twee weken worden circa 10.000 mondkapjes geproduceerd. Gelderland telt vermoedelijk 30.000 kinderen tussen de 12 en 18 jaar die een vorm van ondersteuning krijgen. Binnen deze groep zijn zo’n 5000 kinderen die onder zeer armoedige omstandigheden leven. Juist voor hen zijn de mondkapjes bedoeld.
Leefbaarheidsgedeputeerde Peter van ’t Hoog: “Veilig naar school gaan is belangrijk. Met de schenking van deze goede mondkapjes is hopelijk een zorg weggenomen bij ouders en hun kinderen. Deze mondkapjes geven de scholieren de kans om na de lockdown weer te werken aan hun toekomst.