Home / Tag Archives: Alle-Regiobode (page 59)

Tag Archives: Alle-Regiobode

Foi, foi: Spiekerbokse…

Foi, foi: Spiekerbokse…

In gedachen ku’j soms de raarste dingen doen. Later dan denke ie vake hoe heb ik dat noe kunnen doen. Maar zo geet dat a’j de kop argens anders bie heb. Ut volgende verhaal geet oaver un vrouw. Ok met zoiets. Veul keerls koop zelf niet hun kleren maar loat dat an de vrouw oaver. Derk had an Annie evroag um un nieuwe spiekerbokse te kopen. Zien vrouw wist wat veur moate Derk had en ging noa de winkel um d’r ene te kopen. Ze wol noe is un iets andere kleur en model want altied utzelfde begon ok te vervelen. Och ut maken Derk weinig uut, as hee maar un nette bokse an de konte had. Ok dit model passen um best alleen de piepen waren veul te lang. D’r mos wel un stuksien af. Dat was veur Annie gien probleem. Met noald en droad kon zee wel goed oaverweg. Zee wist wel hoeveul d’r af mos, doar hoeven gien extra noalden in. De bokse wörden effen weg eleg en Derk mos d’r un paar keer noa vroagen veurdat Annie d’r mee an ut wark ging. Zee had ut druk met van alles en nog wat.
Op un oavond ging zee d’r mee gangs. Ze wist nog precies hoeveul centimeter d’r af mos. De ene piepe had zee krek kloar toen d’r ebeld wörden. Stond doar un goeie vriendin veur de deure. Proaten en lollen noatuurlijk. D’r kwam gien ende an want ze hadden mekare zoveul te vertellen. Annie was aardig wat wiezer eworden toen de vriendin noa huus ging.
Ze zag de bokse liggen en dach loat ik dat noe maar rap effen afmaken want Derk hef d’r al in paar keer noa evroag. Zee pakken in gedachen de bokse weer op en begon de zeum van de broek weer lös te taarnen(peuteren). Ze was nog helemoal in de wolken oaver al die nieuwtjes van Thea en pakken zonder goed uut te kieken weer dezelfde piepe die ze eerder op de oavond al körter emaak had.
Toen de bokse bienoa kloar was kwam Derk binnen. Eerst wat nieuwtjes verteld van Thea en toen zei Derk: “Wat fijn dat ie aan de broek begonnen bint. Noe kan ik um margen mooi andoen. Loat is zien of de lengte noe goed is. Zal wel want ie weet dat krek”.
Derk pakken de bokse en trok um an. Wat un schrik… Hee zag ut al dadelijk en Annie kreeg de schrik van heur leven. De ene piepe was veul korter as de andere. “Hoe heb ik toch zo bar stom kunnen wezen. Ik heb dezelfde piepe twee keer körter emaak”, zei zee nog wat met un benepe stemme. Meestal had Annie de rebbel wel lös maar kon noe toch maar weinig zeggen. Derk zei heel wat anders. Niet zo netjes deurumme zul wiele dat hier niet herhalen. Iedereen kan zich doar wel un beeld van maken wat Derk tegen zien vrouw hef ezeg toen hee zag dat zien nieuwe broek noa de bliksem was, want d’r was gien redden an. De volgende dag hef Annie rap weer un nieuwe bokse ekoch. Gelukkig hadden ze nog dezelfde bokse en moate. Meteen körter emaak. Gien leed dus, alleen wat piene in de knippe…

Goed goan,
Martien de Platschriever uut Loenen

Fouten bint kansen um iets te leren

Retrospectief: Coöperatie Ons Belang, Klarenbeek

Retrospectief: Coöperatie Ons Belang, Klarenbeek

Ieder dorp had in de vorige eeuw zijn coöperatieve aankoopvereniging. Ook in Klarenbeek kwam in 1915 een coöperatie. Pastoor Jansen vond dat er ook één in Klarenbeek moest komen. De geestelijken vonden vroeger dat er meer moest gebeuren in de dorpen, zowel op zakelijk gebied als in het godsdienstige en een verenigingsleven. De pastoor zocht het bij het opzetten van de coöperatie eerst bij zijn parochianen. Hij moest ergens beginnen en koos daarvoor een locatie. Hij begon met Willem Mulder op de loswal bij het station. Later toen de omzet steeg werd verhuisd naar Klarenbeekseweg, naast De Nieuwe Zweep. Willem Mulder bleef veertig jaar directeur van de Coöperatie Ons Belang. Hij werd opgevolgd door Willem Ruiterkamp. Er kwamen verschillende verbouwingen en uitbreidingen. De Klarenbeekse coöperatie werd een van de grootste uit de omgeving. Er was een grote omzet in kunstmest, kolen en diervoeders. De Klarenbeekse coöperatie deed niet mee aan de fusies tussen de verenigingen in de buurt maar bleef nog lang zelfstandig. Later ging Ons Belang over naar ABC in Lochem. In het pand kwam een Welkoopwinkel, waarin ABC winkelchefs aanstelde, onder meer Jan Kleverwal, Nico Buitink en Joop Mulder.

De grote loodsen werden aangekocht door Joop Weijn van de Nieuwe Zweep. Hij maakte er een evenementenhal van. In De Vlinderzaal waren vele feesten en tentoonstellingen.
In 1995 nam Harry Lodeweges de winkel over en huurde het pand van ABC. Jarenlang beheerde hij de winkel. Welkoop Twello verkocht daarna hier de artikelen. Helaas bleef de omzet beneden verwachtingen en moest ook deze huurder het pand sluiten. Even kwam er nog weer een openstelling daarna volgde leegstand.

Vorig jaar kwam het complex weer te koop. Dit werd aangekocht door Architectenbureau BAS. André Wolters van de rijwielzaak aan de overkant kreeg mogelijkheden om zijn bedrijf uit te breiden met een mooie showroom. De nieuwe eigenaar liet het gebouw grondig renoveren. Tijdens de opening konden de bezoekers zien dat het goed is aangepakt. Oude onderdelen uit de voormalige maalderij zijn bewaard gebleven. Wolters heeft er een fraaie showroom van gemaakt met een grote collectie fietsen en aanverwante artikelen. Op de eerste verdieping werken de architecten van BAS. Aan de achterzijde is trainingstudio Bloom. Toepasselijk heeft de nieuwe eigenaar het gebouw de naam van De Maalderij gegeven.

Business & Shopping: Vliegende start voor Grand Café ‘t Hart van Dieren

DIEREN – Op maandag 28 januari openden Mustafa en Ömer na een lange verbouwing Grand Café ‘t Hart van Dieren. Ze kijken terug op twee goede eerste maanden op het Callunaplein in Dieren.

Martine, vriendin van Mustafa, vertelt: “De eerste weken zijn in een flits voorbij gegaan. Eerst de ontlading na maanden verbouwen, dan de spanning van de eerste dagen en vervolgens het harde werken om structuur en tempo te krijgen in de werkzaamheden. We kijken terug op twee hele fijne maanden. Bijzonder om van ‘vreemden’ te horen hoe blij ze zijn met ons in Dieren.”
De komende tijd gaan de ondernemers zich focussen op het inrichten van het terras, maar ook zijn ze nog op zoek naar een extra chef. “Met iemand extra in de keuken kunnen we alle gerechten vlot uitserveren en kunnen we gaan spelen met week- en daggerechten”, zegt Martine. “We praten veel met onze gasten om erachter te komen waaraan zij behoefte hebben op het gebied van eten en ontspanning. We komen binnenkort met thema-avonden, zoals een wijnproeverij, cocktailavond of bijvoorbeeld een ‘eten-wat-de-pot’-schaft avond. En rondom de feestdagen willen we er ook voor zorgen dat men gezellig met familie of vrienden buiten de deur kan eten.”

Mustafa, Ömer en Martine hopen dat de gemeente een mooi horecaplein gaat maken van Calluna. “We zijn nieuwsgierig naar de plannen en hopen dat het een mooi plein wordt met meerdere ondernemers. Horeca versterkt elkaar. Velen zien andere ondernemers als concurrentie, maar je moet elkaar juist gebruiken. Het zou mooi zijn als we een plein creëren waardoor mensen echt naar het centrum gaan om te winkelen en lunchen of dineren, niet alleen om boodschappen te doen.”

Het team kijkt tevreden terug op de afgelopen weken. Martine is trots op Mustafa: “Ik ben ontzettend trots op mijn vriend. Ondernemen is niet makkelijk. Het is spannend, je moet geduld hebben en er is een risico; wat als het niet loopt? Hij voelt die angst niet en dat moet je hebben als ondernemer en bewonder ik ontzettend. Verder doen ze het goed samen en hebben we een heel leuk team. Ikzelf help waar ik kan. Een gast vroeg me laatst ‘jij bent vast de vrouw achter de Facebookpagina?’ en dat klopt!”

foto: Het team van ’t Hart van Dieren, samen met Bram Boender die optrad tijdens de officiële opening in januari

Business & Shopping: Een kwart eeuw passie voor mode

VELP – In april 1994 vestigden Roel en Barbara Nederhoed zich in Velp en namen daar destijds de herenmode zaak van Gé Jansen over. Roel heeft vanuit de winkel aan de Hoofdstraat de afgelopen 25 jaar zijn visie op het vak uitgedragen naar de bewoners van Velp en omstreken.

Hij deed dit met veel passie en toewijding en kon daarbij rekenen op de ondersteuning van zijn vrouw Barbara. Zij blijft actief binnen het bedrijf en zet zich daarnaast als lid van het bestuur van de BIZ in voor het centrum van Velp. Na deze 25 jaar gaat Roel nu zelf een stapje terug doen. Hij blijft betrokken bij de gang van zaken, maar iets meer op de achtergrond. Het jubileum is dit jaar extra bijzonder. Er vindt een generatiewisseling plaats. Zoon, Jasper Nederhoed die inmiddels vijf jaar werkzaam is binnen het bedrijf, neemt de dagelijkse leiding over.
Jasper: “Het belangrijkste aandachtspunt voor ons bij het jubileum is natuurlijk onze gewaardeerde klantenkring. Zonder hen waren wij vandaag niet waar we nu staan en daar willen wij iedereen hartelijk voor bedanken. We zullen de komende tijd dan ook verrassen met leuke aanbiedingen, acties en activiteiten bij ons in de winkel.” Om onze nieuwe zomercollectie extra goed uit te laten komen hebben wij onze winkel weer helemaal eigentijds aangepast. Er is een prachtige nieuwe vloer gelegd en de wanden zijn voorzien van bijpassende kleuren. Kortom: we zijn klaar voor de toekomst en wij hopen dat u eens bij ons binnen loopt om een kijkje te komen nemen.”

Een Stief Kwartiertje: Ach Theothorne

Cultuur is in onze samenleving een veelzijdig begrip, maar kenmerkt zich toch voornamelijk tot iets dat door mensen bedacht en gemaakt is. Het staat eigenlijk tegenover natuur, omdat natuur haar eigen gang zou gaan in tegenstelling tot cultuur, maar natuur is in ons landje nagenoeg cultuur geworden, maar dit terzijde.
Theothorne in Dieren is destijds ontworpen en gebouwd als een cultureel centrum en dat predicaat heeft ze in de loop der tijd volledig waargemaakt. Theothorne is door mensen bedacht en gemaakt en vanaf de ontstaansgeschiedenis is het gekenmerkt door een zeer rijke cultuur, hetgeen in dit geval betekent dat alle menselijke eigenschappen, zowel ten goede en ten kwade, zich in Theothorne hebben verenigd. De voorstellingen omtrent het voortbestaan, die zowel in de schouwburgzaal als ver daarbuiten te zien zijn geweest en nog te zien zijn, zijn zowel voor de Dierenaren en alle andere betrokkenen zeer herkenbaar; alle menselijke eigenschappen komen zowel in hun pracht als in hun onvermogen op herkenbare wijze voor het voetlicht. Met de beste bedoelingen zwoegt Theothorne zich door het Dierense leven, zoals een mens, die leeft van een minimumloon, zich soms rijk waant maar zich in armoede toch staande moet weten te houden, oftewel te overleven.
Theothorne is weleens door iemand die dronken was, een kunsttempel genoemd, uiteraard niet vanwege de architectonische schoonheid, maar toch verdient de enige erkenning voor die naam, want het mag als een kunstwerk beschouwd worden dat het er nog staat. Alle menselijke eigenschappen hebben aan de fundamenten gebouwd en geschraagd, waarna er her en der weer van alles werd afgebroken en vervolgens werd het herstel weer ter hand genomen; kortom, het heeft door de tijden heen het overleven tot kunst verheven. Binnen en buiten het gebouw, erop en eronder en van fundering tot dakgoot is het gebouw in de loop van de tijd bedolven onder liefdesverklaringen, beloften, intriges, instorting, gesjoemel, perspectieven, nog fraaiere vooruitzichten, manipulaties, dreigementen, opluchting, verdriet, wantrouwen; nagenoeg alle menselijke eigenschappen hebben er de revue – een soort permanente voorstelling – gepasseerd. Om maar in schouwburgsferen te blijven: al het menselijke is over het voetlicht gekomen.
Zoals elk menselijk leven dreigt nu ook Theothorne te sterven, de huurder is aan het eind van zijn latijn en zal het pand verlaten. De gemeente verstrekt nog wel subsidie in de vorm van een nieuwe podiumregeling maar dan indirect en voor de exploitant betekent dit dat hij nog afhankelijker zal zijn dan hij al was. Dat maakt dat de meest opvallende menselijke eigenschap die op het toneel van Theothorne zo vaak te zien was, namelijk vertrouwen in de toekomst c.q. de medemens, in het dovende licht te staan, einde voorstelling.
De huidige tragedie kan als het zoveelste boeiende theaterstuk gezien worden en de bezoekers zullen opnieuw huiswaarts keren in de vertwijfeling waar nu weer de schuldvraag neergelegd moet worden, de schuldvraag die zo dikwijls in het verleden alle goede bedoelingen heeft overschaduwd. Iedereen erkent het belang van de accommodatie, maar wie acht zich echt verantwoordelijk? De gemeente, de eigenaar, de exploitant, de gebruiker en de bezoeker wijzen naar elkaar, maar op die voorstelling is Dieren al jaren uitgekeken.
Maar niet te lang getreurd. Theothorne zal sterven maar ook weer uit de dood opstaan, al dan niet als Theothorne. De huidige gang van zaken is gewoon een akte uit het toneelspel dat inmiddels ruim 50 jaar duurt. Het bijzondere aan cultuur is namelijk dat ze altijd overleeft, want het is door mensen bedacht en gemaakt.
Desiderius Antidotum

Rick Evers: Nepgras

In onze straat kwamen nieuwe mensen wonen. Ik heb het huis helemaal gebouwd zien worden. Het begon als een grasveld, toen kwam het graafwerk, de fundering en ineens stond er een huis. Een modern huis zelfs. Het zag er fantastisch uit. Totdat ze aan de voortuin begonnen.

Ik ken de beste mensen nog niet. En misschien mag ik ook niet meer op de housewarming komen als ze deze column lezen. Maar ik moet het gewoon even van me af schrijven. Wie legt er nou een stuk kunstgras in zijn voortuin? Ik schat in dat alle huizen in de straat acuut in waarde gedaald zijn.

Gras moet je natuurlijk lekker kunnen maaien. Kunnen ruiken. Er moeten dikke merels in komen zitten om wormpjes te pikken. Je moet je ook groen en geel kunnen ergeren aan je grasveld. Omdat er weer paardenbloemen in groeien. Of klaver. Of mos. En dan twee keer per jaar verticuteren tot je rug aan gort is. Maar je hebt wel lekker echt gras.

Niets is ook lekkerder om op een mooie zomerdag met een emmertje en een schilmesje in het gras te zitten. Onkruid weghalen. Onbegonnen werk meestal, maar zo ontspannen! Mijn vader gaat ook altijd ieder klavertje in zijn gazon te lijf. Iedere paardenbloem wordt vakkundig vermoord. Vroeger vond ik dat overdreven, maar nu doe ik precies hetzelfde. Heerlijk is het.

Terug naar het nepgras. En ik weet precies welke mailtjes ik ga krijgen. Van mensen die kunstgras hebben dat bijna niet van echt te onderscheiden is. Met verschillende kleuren groen erin. En dat ik maar eens moet komen kijken. Maar we weten allemaal dat dat onzin is. Kunstgras heeft geen voordelen. Er zitten geen vogeltjes in te pieren, je kunt er geen onkruid uit halen, het ruikt niet lekker en het allerergste is: het is geen gezicht.

Business&Shopping: Eerbeekse & Dierense uitvaartondernemers bundelen krachten

DIEREN / EERBEEK – Alsof ze elkaar al jaren kennen, praten ze onder het genot van een kop koffie over het beroep welke hen beiden zo inspireert: uitvaartondernemer. Begin dit jaar leerden Carole Roks van Mae Uitvaart uit Dieren en Conny van de Spreng van Laetur Afscheid & Zorg uit Eerbeek elkaar kennen.

De klik was er direct. Ze delen dan ook veel opvattingen over het vak. Het mag eigentijdser, kleurrijker en – heel belangrijk – eerlijk. Dat wil niet zeggen dat traditioneel en zwart niet past, maar dat het anders mag en kan vertellen de dames graag. “Het is al zo verdrietig als een dierbare overlijdt, maak het jezelf daarom niet te moeilijk met zaken waarvan je denkt ‘zo hoort of moet het toch?’ Blijf dicht bij je eigen gevoel en praat samen over de mogelijkheden”, zeggen de ondernemers.
“Uiteindelijk is geen mens hetzelfde, dus ook het afscheid niet. Waarom geen afscheid in je eigen tuin als daar het leven altijd is gevierd? Waarom geen glas heffen als hier altijd zo van genoten is? Er is erg veel mogelijk. Beter de juiste keuze maken dan een keuze onbesproken laten. En: u bent vrij in het kiezen van een uitvaartondernemer, ongeacht waar, hoe en of u verzekerd bent.”

Carole bewandelde meerdere ‘zorgpaden’, waarvan stervensbegeleiding de opstap was naar uitvaartbegeleiding. Na een aantal jaren bij een uitvaartorganisatie besloot zij om Mae Uitvaart te starten. Mae Uitvaart staat voor: Maatwerk, aandacht en eerlijk.
Conny is ruim 30 jaar werkzaam in de zorg, waar ze zich het meest dienstbaar voelde bij terminale patiënten en hun naasten. De gesprekken waren oprecht en puur. Laetus staat voor kleurrijk en eerlijk. Kortom eerlijk praten over later. Laetus en later combineerde ze tot Laetur Afscheid & Zorg.

Beide dames werken zelfstandig in de regio, maar willen hun krachten bundelen. “Door kennis en ervaring te delen ontstaan vaak mooie ideeën. Elkaar scherp houden en blijven inspireren is belangrijk.” Beide dames zijn altijd graag bereid tot een gesprek of bereikbaar voor het melden van een overlijden.
Meer informatie is verkrijgbaar bij Carole Roks, Mae Uitvaart, tel. 06 – 25140266, Conny van de Spreng, Laetur Afscheid & Zorg, tel. 06 – 38425712.

www.maeuitvaart.nl

www.laetur.nl

Jubileumconcert Nederlands Concert Mannenkoor in Apeldoorn

APELDOORN – Het Nederlands Concert Mannenkoor (NCM) is al dertig jaar lang actief en viert dit jubileum op zaterdag 13 april met een concert in de Grote Kerk in Apeldoorn. Vanaf 19.30 uur klinkt een gevarieerd programma.

Het landelijke koor behoort tot de beste Nederlandse amateurkoren. Het koor telt ruim honderd leden. De mannen komen uit alle delen van Nederland (van Zoetermeer tot Harlingen) en zijn in hun eigen woonplaats of regio lid van een plaatselijk koor. Omdat zij zoveel passie en ambitie hebben voor muziek, kiezen zij ook nog voor een uitdaging bij het NCM. Voor dit koor repeteren zij éénmaal in de drie weken in het centraal gelegen Harderwijk.

Het repertoire van het NCM is afwisselend. De mannen zingen zowel klassieke als religieuze werken, maar ook musical en andere vormen van lichte muziek gaan zij niet uit de weg. Het concert in april staat onder leiding van componist/arrangeur en inspirerende dirigent Jimco Zijlstra. Vaste begeleiders zijn organist André van Vliet en pianist Jan Lenselink. Ook de veelgevraagde sopraan Judith Sportel levert een bijdrage aan dit concert.

Kaarten voor dit concert kosten 15 euro en zijn te koop bij alle vestigingen van Primera in Apeldoorn, op 13 april aan de deur van de kerk of van a.h.n.coster@kpnplanet.nl en cpe@planet.nl.

www.ncmonline.nl

Hert aangereden op N317

Hert aangereden op N317

DOESBURG – In de nacht van dinsdag 26 op woensdag 27 maart heeft een automobilist een hert aangereden op de N317 tussen Dieren en Doesburg. Dat meldt de politie, die gealarmeerd was door de automobilist. Ter plaatse aangekomen trof de politie een bokje aan die zijn laatste adem uitblies. “Het hertje is door de jachtopzichter meegenomen en zal bij de poelier eindigen”, aldus de politie op Instagram. Ze geeft ook nog mee: “Kom je in een situatie waarbij je een wild dier aanrijdt? Rij dan niet door (dit is strafbaar) maar bel de politie op 0900-8844 en geef zo goed mogelijk door waar de aanrijding heeft plaatsgevonden.”

Inschrijving voor twaalfde Keppelrun geopend

HOOG-KEPPEL – De inschrijving voor de twaalfde editie van de Keppelrun is geopend. De hardloopwedstrijd vindt dit jaar plaats op Pinksterzondag 9 juni. Zoals altijd is de start aan de Monumentenweg in Hoog-Keppel.

De Keppelrun is een professionele, maar ook gezellige hardloopwedstrijd met routes door het typisch Achterhoeks coulissenlandschap en door twee dorpskernen. Boerderijen, bos, weilanden en akkers wisselen elkaar af. De route van de 5 kilometer is dit jaar nog mooier en loopt nu deels over en langs de banen van de Keppelse Golfclub. Snelle tijden zijn mogelijk, zo is eerder bewezen. Daarnaast staat de Keppelrun bekend om de gemoedelijke sfeer en deelname voor jong en oud.
Dit jaar is het voor het eerst mogelijk deel te nemen als team en niet alleen individueel een goede tijd neer te zetten, maar ook te lopen voor de beste teamtijd. Een team bestaat uit drie of vier lopers, waarbij de snelste drie tijden meetellen. Voor bedrijventeams is er de bedrijvenrun.

www.keppelrun.nl