Home / Tag Archives: Alle-Regiobode (page 50)

Tag Archives: Alle-Regiobode

Epilepsie Café

ARNHEM – De Epilepsievereniging Nederland (EVN) houdt op woensdag 15 mei weer een Epilepsie Café in Arnhem. Dit is de ontmoetingsplaats voor mensen met epilepsie, hun partners, ouders van kinderen met epilepsie, familie, vrienden en andere belangstellenden. Zij kunnen in een open sfeer met elkaar in gesprek en ervaringen uitwisselen over leven met epilepsie en de invloed op het gezin, werk, vrije tijd en dergelijke. Deze avond is een neuroloog van de Stichting Epilsepsie Stichtingen Nederland te gast, evenals een begeleidster van de Landelijke Werkgroep Epilepsie en Onderwijs. Er is voldoende ruimte voor het stellen van vragen. Het Café wordt gehouden in buurtcentrum ‘t Huukske aan de Mauritstraat 22 in Arnhem. De toegang is gratis. Aanmelden kan bij voorkeur per e-mail arnhem@epilepsiecafe.nl onder vermelding van naam en aantal personen, of anders via tel. 026-311 44 72.

Opening dubbelexpositie Unduku in Wereldwinkel

EERBEEK – In de galerie van de Wereldwinkel in Eerbeek wordt zaterdag 11 mei om 14.30 uur de expositie Unduku geopend. Te zien is werk van Gera Buter en Sophie Yangala.

Unduku is Congolees en betekent samenwerking of samensmelting. De exposite toont creatieve verbeeldingen in glaskunst, schilderijen en collages van Gera en Sophie. De opening wordt extra luister bijgezet door een ‘woordbijdrage’ van Veronique, dochter van Sophie. De expositie is te zien tijdens openingstijden van de Wereldwinkel.

Gera Buter is in 1980 begonnen als beeldhouwster in steen, klei en brons, maar is in 2004 begonnen met het verwerken van glas. Het spel van licht en kleur, het smelten en vormen van glas vindt ze fascinerend. De wetten van krimp en uitzetting, het spel met de smeltpunten, het vormen in mallen, scheuren en barsten in en van het glas, steeds weer nieuwe ontdekkingen.
Sophie Yangala is gevlucht uit Congo en kon zich na een lange tocht via opvangcentra en AZC’s vestigen in Dieren. Sophie ontmoette Gera toen zij haar kwam helpen tijdens haar ernstige ziekte. Daarna werd Gera haar steun en toeverlaat. Sophie heeft haar uitlaatklep en haar passie gevonden in creativiteit: collages naaien en schilderen. In haar kunst kan zij tonen wie zij is, wat zij heeft meegemaakt en wat ontmoetingen kunnen betekenen.

Extra bloemen van jubilerend GLK

REGIO – Omdat Geldersch Landschap & Kasteelen (GLK) negentig jaar bestaat, trakteert de vereniging deze zomer op een aantal landgoederen met bloemen. Op vijftien plekken door heel Gelderland zaaien de medewerkers akkerranden in met zaad van zonnebloemen, typische akkerbloemen als smalle wikke, ringelwikke en zomerhaver én met bijenmengsels zoals gele honingklaver, boekweit, slofhak en windhalm. Vanaf deze zomer geven de bloemen geur, kleur én geluid aan het landschap. “Reken maar op veel gezoem van hommels, bijen en zweefvliegen. En getsjirp van krekels en sprinkhanen”, aldus GLK.

www.glkmagazine.nl

Business & Shopping: Adriaan Blom Bloemenspecialist heeft zich gevestigd op een nieuwe locatie

LOENEN – Adriaan Blom is al dertig jaar een begrip in Loenen en omgeving en staat bekend om zijn boeketten en bloemarrangementen. Sinds 1 april is de Bloemenspecialist gevestigd aan de Eerbeekseweg 130.

Blom vertelt: “Wij halen de bloemen vers van de veiling en kwekers, zodat onze vakmensen ze op dezelfde dag nog kunnen verwerken tot boeketten en bloemarrangementen. We leveren onder andere aan een groot aantal supermarkten, waar een vers assortiment bloemen, kamer- en tuinplanten te vinden is.”

Per 1 april is het bedrijf gevestigd aan de Eerbeekseweg 130 in Loenen, het oude Molenhuis. “Op dinsdag en donderdag kunt u van 10.00 tot 17.00 uur bij ons terecht bij om uw eersteklas boeket of bloemarrangementen te laten samenstellen of om mooie kamer- of tuinplanten uit te zoeken. Op andere dagen leveren wij op bestelling via tel. 06-42032112”, aldus Blom, die heel veelzijdig werk aanbiedt: “We hebben een grote ruimte waar onze medewerkers mooie boeketten en verkoopbare bloemengroeten maken. Zo hebben wij afgelopen week ruim 415 bloemstukken afgeleverd voor de herdenking op het Ereveld in Loenen, maar we hebben ook mooie dingen in huis voor Moederdag. Ook zijn we de komende tijd druk met bruidsboeketten.”

Er is een aparte ruimte ingericht waar klanten hun wensen kunnen bespreken met één van de vakspecialisten van Blom. Denk aan bloemwerk voor speciale gelegenheden, zoals rouw of trouw, of een bijzondere versiering. “We hebben ter inspiratie fotoalbums met bloemwerk dat we zelf hebben gemaakt.” De nieuwe locatie is specifiek bedoeld voor mensen die ter plekke een arrangement willen laten opmaken, reeds samengestelde boeketten en seizoensbloemen zijn nog steeds verkrijgbaar bij Spar Bonder Loenen, Plus in Eerbeek, Jumbo Brummen en Zutphen, Spar Hoenderloo en Dieren en aantal supermarkten in de Achterhoek.
De winkel aan de Eerbeekseweg 130 is geopend op dinsdag en donderdag tussen 10.00 en 17.00 uur. Een bestelling plaatsen kan via tel. 06-42032112. “Kom eens langs op onze nieuwe vestiging, we hebben voldoende parkeergelegenheid”, besluit Adriaan Blom.

Geld beschikbaar voor initiatieven met nieuwkomers

REGIO – Wie een goed idee heeft om nieuwkomers en mensen die hier al langer zijn elkaar te laten ontmoeten, kan nu terecht op www.wijdoenmee.nu. Wij Doen Mee is een samenwerking tussen verschillende vermogensfondsen die zich inspannen voor steun aan vluchtelingen.

Initiatieven zoals samen eten of koffiedrinken, elkaar ontmoeten in een naaiatelier of een sportdag hebben een groot effect op het leven van vluchtelingen. Wie dit soort activiteiten met vluchtelingen wil organiseren zodat zij zich beter thuis voelen in Nederland kan een financiële bijdrage vragen bij Wij Doen Mee. Een subsidiaanvraag is maximaal 2.500 euro, en bedoeld voor projecten die plaatsvinden in Nederland. Bijdragen voor zaalhuur, vervoer of materialen komen voor een bijdrage in aanmerking.
Aanvragers hoeven geen officiële rechtsvorm te hebben, ook een vrijwilligersgroep kan een aanvraag doen. Binnen zeven werkdagen horen zij of de aanvraag gehonoreerd wordt.

www.wijdoenmee.nu

Waterverlies bestrijden na droogte van 2018

REGIO – De extreme droogte van vorig jaar heeft een flink waterverlies veroorzaakt. Het Waterschap Rijn en IJssel liet haar eigen maatregelen in die periode evalueren, ter lering voor nieuwe weersextremen. Komend jaar blijft het Waterschap alert op het nog kwetsbare watersysteem en neemt zo nodig maatregelen.

De droogte van 2018 brak in het werkgebied van Rijn en IJssel alle records. In grote delen liep het tekort op tot 300 mm, met uitschieters naar 400 mm. Nooit eerder is zo’n neerslagtekort gemeten in dit gebied. Waterschap Rijn en IJssel heeft tijdens de extreme droogte van 2018 de juiste maatregelen afgewogen en getroffen om waterverlies tegen te gaan en overlast te bestrijden. Dat is de belangrijkste conclusie uit de evaluatie, door onder netwerkpartners zoals LTO, Vitens, natuurorganisaties, andere overheden en eigen medewerkers.

Leren van extreme droogte

Het waterschap kan tijdens extreme droogte maar beperkt handelen, omdat op weinig plekken water ingelaten kan worden uit Rijkswateren en omdat er op de hoge zandgronden weinig water beschikbaar is. De geïnterviewde organisaties vinden dat het waterschap heeft gedaan wat binnen de mogelijkheden lag om de droogte te bestrijden. Door knelpunten en keuzes te communiceren, is er meer acceptatie en begrip voor het handelen van het waterschap ontstaan. Waterschap Rijn en IJssel heeft de droogte aanpak laten evalueren door een onafhankelijk bureau, omdat de verwachting is dat weersextremen vaker zullen voorkomen en zij samen met partners hiervan wilt leren. Dat leverde verbeterpunten op waarmee het waterschap aan de slag gaat.

Ondanks de genomen maatregelen in de winter is het watersysteem nog kwetsbaar, met name op de hoge zandgronden. De grond- en waterstanden staan lager dan normaal voor deze tijd van het jaar. Het waterschap monitort de situatie. Afgelopen maanden heeft het waterschap het water in de beken en rivieren langer vast gehouden door de stuwen hoger te zetten en heeft grondeigenaren opgeroepen om ook water vast te houden in plaats van af te voeren. Inmiddels zijn 80 duikerafsluiters geplaatst.

www.wrij.nl/droogte

Rick: Snotapen

Het is een oude truc in de collectewereld: altijd in je eigen buurt collecteren. Tegen een onbekende kunnen we makkelijk weigeren, maar wie zegt er nou ‘nee’ als de buurvrouw met collectebus en een foldertje voor de deur staat. Maar er is ook een nieuwe truc: kinderen.

Ze gaan natuurlijk al langer langs de deuren. Met paaseitjes van de volleybalclub, met oliebollen van de handbalvereniging en met loten van de voetbal. Je-weet-wel, die gekleurde papiertjes waarop staat dat de hoofdprijs een fiets of een televisie is. Loten die je drie jaar in de keukenla bewaart totdat je tijdens een opruimactie merkt dat je niets gewonnen hebt.

Maar ineens worden kinderen ook naar voren geschoven met collectebussen voor goede doelen. Laatst kwam hier een jochie van een jaar of acht aan de deur. En een dag later twee tienermeisjes met iPads. Ze droegen een rode jas met logo van de Hartstichting. “Dag meneer, heeft u iemand in de familie met hartkwalen?” Toen ik zei: “ja, ikzelf”, waren de arme schaapjes een beetje van hun stuk gebracht.

De vriendelijke glimlach veranderde in een onzekere blik. Er moest immers snel een variatie komen op hun ingestudeerde verhaal. Maar ze herpakten zich goed. En ik raakte zelfs onder de indruk. Want hoe oud waren deze snotapen nou. Hooguit vijftien misschien. Ze waren vriendelijk, beleefd, goed geïnformeerd en keken tijdens het gesprek niet eens op hun mobieltjes om Instagram te checken.

Je raadt het al. Toen ze weggingen bleef ik achter als maandelijkse donateur van de Hartstichting. Iets dat ongetwijfeld bijna onmogelijk op te zeggen is. En wat is straks na de buurvrouwen en kinderen de volgende stap in de collectebranche? Kleuters? Hoogbejaarden? Mensen met puppies? Ik doe niet meer open.

FoiFoi: Rothond

Honden bint mooie en lieve beesten maar soms dan zo’j ze wat doen. Foi, foi wat Jan hef mee emaak. Hee kan d’r noe umme lachen maar toen niet. Wat was hee hellig in de huud. Wat hef hee zich liggen opdreeien in berre. Uren hef hee liggen foeteren. Wat was d’r an de hand? Jan en zien vrouw hadden ’s oavonds visite ehad. Gezellig eproat en un biertje edronken. Ut was al late ewörden en Jan liet de visite uut. Zien zoon had effen teveuren Tippie al uut eloaten, dus dat hoeven hee noe niet meer te doen. Noe kon hee zo noa berre toe.

Hee lag nog maar effen in berre toen ut gedonder begon. Buuten heuren hee un geblaf. Eerst nog zachies maar ut ging maar deur. Jan maar mopperen tegen zien vrouw, maar die sliep as un roze. Ze had un paar sherry’s ehad en was heel varre weg. Doar had hee ok gien steun an. Wat noe te doen? Hee berre in en berre uut. De hond bleef maar tekeer goan. Ut hield maar niet op.
Jan mopperen bie zichzelf: “Ut is zeker weer dat verrekte ding van hun un paar huuzen varderop. Dat hundjen kef d’r wat af. Dat ding hef gewoon gien opvoeding ehad. Hee mag zelfs nog in berre sloapen.” Zo lag Jan bie in berre in zichzelf te proaten en nösteren. Effen d’r weer uut noa de WC en weer proberen um te sloapen. Weer begon de hond buuten te blaffen en te janken. Un half uurtje zag Jan ut nog an en toen gooien hee de dèkens met un hellige kop van zich af en zei hardop: “En noe is ut uut. Verduld ik doe gien oge dichte. Wat un rothond. Margen mot ik d’r weer op tied uut en ik ligge hier maar kloarwakker umdat die keffer de kop niet dichte wil hollen. Ut kan mien gien donder schèlen. Ik nem mien un stok mee en dan zu’w wel is zien offe de kop dich wil hollen. Ik ligge noe al un paar uur wakker deur dat gedonder.”

Jan trok de bokse, sporthemp en sokken an en ging toen noa beneden toe. In de biekeuken had hee zien wandelstok stoan en hee nam ut ding mee noa buuten toe. Toen hee achter ut huus was en ut heksien lös deed wol hee links af goan noa zien buurman maar dat was al niet meer neudig want wie sprong door tegen um op? Tippie. Zien eigen hundjen die arg blie was dat zien baas um eigenlijk eheurd had…. Urenlang had hee motten blökken en blökken en hee kwam maar niet. “Verduld Tippie bin ie dat. Hoe is ut meugelijk dat ik wakker heb elègen van mien eigen hond. Och diertje toch wat heb ik op oe efoeterd. Ik had de stok al bie mien. Foi, foi, wat zielig toch da’j de hele tied buuten bint ewes. Kom maar gauw mee noa binnen.”
In huus hef hee Tippie effen vertroeteld en is toen nog berre egoan. Wel un bitjen kold, maar kon toen wel metene sloapen.
De volgende margen hef Toos ut verhaal eheurd en die mos d’r bar umme lachen. Tippie mot met ut uutloaten van de visite noa buuten wèzen eglip en ze hadden um bie ut noa berre goan niet emist. Jan moppert noe un stuk minder…

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

Winnaars geef nooit op en luu die ut opgeef wint nooit..

Waterschappen starten lectoraat

REGIO – Waterschap Vallei en Veluwe en Van Hall Larenstein starten samen een nieuw lectoraat. Het is voor het eerst dat een waterschap via een dergelijk lectoraat praktijkgericht onderzoek doet bij een onderwijsinstelling.

Het lectoraat Duurzame Watersystemen in de Omgevingswet is onderdeel van de hernieuwde vierjarige samenwerking tussen Waterschap Vallei en Veluwe en Van Hall Larenstein en is in lijn met de onlangs gepresenteerde Blauwe Omgevingsvisie 2050. De samenwerking werd onlangs bekrachtigd met een handtekening.
Tanja Klip-Martin, dijkgraaf Waterschap Vallei en Veluwe: ”We wonen in een dichtbevolkte delta in Nederland. Bodem en ondergrond vormen één ruimtelijk systeem met de bovengrond, met water als belangrijk ordenend principe. Dat maakt dat water ook in de omgevingswet een belangrijke verbindende rol heeft. Deze samenwerking met Van Hall Larenstein is dan ook een prachtige invulling van de door ons ontwikkelde Blauwe Omgevingsvisie 2050, waarbij we kennisuitwisseling en grens-ontkennend samenwerken met partners als een vanzelfsprekendheid zien.”
Paul van Eijk vervult de rol van lector vanuit het waterschap. Van Eijk vult aan: ‘Water is een belangrijke drager van de ruimtelijke transitieopgave van de Omgevingswet. Er is nog veel kennis en inzicht nodig in de wijze waarop duurzame watersystemen een bijdrage leveren aan het doel van de nieuwe omgevingswet. Met dit lectoraat doen wij daar praktijkgericht onderzoek naar en benutten wij de experimenteerruimte de komende vier jaar.”

Retrospectief: De bevrijding van Doesburg

In deze periode van het jaar kijken we met enkele foto’s terug op de bevrijding van de Duitse bezetting in 1945. In maart van dat jaar trokken geallieerde troepen op vijf plaatsen in Duitsland de Rijn over. Pas daarna vielen ze Oost- en Noord-Nederland binnen. De geallieerde overmacht was groot, maar in Doesburg hielden fanatieke Duitsers het lang vol. Vlak voor hun aftocht op 15 april 1945 bliezen ze nog enkele belangrijke monumenten op.

Het 1e Canadese leger van generaal Crerar had de opdracht om het nog bezette Nederland te bevrijden. Dat ging tamelijk voorspoedig. Op 5 april was Angerlo, even ten zuiden van Doesburg, bevrijd. In sommige plaatsen vertrokken de Duitsers in alle stilte, in andere plaatsen werd hevig verzet geboden. De Duitse troepen bij Doesburg hielden zich schuil in bebouwd gebied. Zoals zo vaak was de burgerbevolking hiervan de dupe.

Doesburg had de pech dat een aantal fanatieke Duitsers zich hier had verschanst. Op bevel van hogerhand moesten ze de schipbrug over de IJssel tot het uiterste verdedigen. In de nacht van 3 op 4 april opende het Canadese leger het vuur. Men telde die nacht in Doesburg 20 granaten per minuut. Maar de Duitsers wisten van geen wijken. Het geallieerde artillerievuur ging daarom nog dagenlang door. Duizenden Doesburgers leefden twee weken lang angstig in hun kelders.

Uiteindelijk vertrokken de Duitsers op 15 april. Vlak voor hun aftocht besloot men nog enkele hoge monumenten op te blazen. Plekken waar vandaan de Canadezen een mooi uitzichtpunt hadden. De Doesburgers moesten die dag lijdzaam toezien hoe de trotse toren van de Martinikerk werd verwoest. In zijn val werd ook nog de plaatselijke synagoge verpletterd. Ook de watertoren, de walmolen en de brug over de IJssel werden opgeblazen. De historische binnenstad van Doesburg had door de geallieerde beschietingen en het opblazen van de monumenten een hoge tol betaald. Pas in 1972 was de grootste kerktoren van Gelderland herbouwd. De overige monumenten zijn nooit meer herbouwd.

De foto toont een groot aantal uitzinnige Doesburgers, die – met op de achtergrond De Waag – op een Canadees voertuig zijn geklommen.