Home / Tag Archives: Alle-Regiobode (page 50)

Tag Archives: Alle-Regiobode

Business & Shopping: Hillenaar Optiek Doesburg 25 jaar jong

DOESBURG – In het mooie pand met het trapje in de Kerkstraat in Doesburg zit Hillenaar Optiek. Een fraai pand van buiten met binnen de mooiste brillen, zo kun je het wel omschrijven. Maar dat is nog lang niet alles. Brillen verkopen kan iedereen, maar een goede bril met de juiste glazen aanmeten, daar moet je toch wel een specialist voor zijn.

Zeker voor mensen die voor de eerste keer een bril moeten uitzoeken, is het van belang dat er niet alleen de bril wordt gekozen die het mooist bij het gezicht past, maar ook het advies rondom de zo veel verschillende soorten glazen vergt veel ervaring om tot het juiste product te komen.
Stan Hillenaar verkoopt en meet brillen aan met een passie voor dit vak. “Als mensen tevreden met de bril naar buiten lopen, geeft dat een goed gevoel. Een bril draag je elke dag, dus daar moet je je dan ook echt prettig bij voelen.”
Moest je vroeger naar de oogarts en kwam je met een recept in de hand bij de opticien voor een bril, nu is het eerder andersom. Je gaat naar de opticien en laat je ogen meten, is er een probleem, dan verwijst de opticien je naar de oogarts. Hiermee is de opticien ook een eerstelijns zorg geworden en zijn er goede afspraken met huisartsen en samenwerkingsverbanden met Slingeland en Zonnestraal.

Hillenaar is zijn zaak 25 jaar geleden begonnen in een kleinere winkel een paar panden verderop, maar na verloop van tijd werden de winkel en werkplaats toch te klein. Toen kwam het huidige pand vrij en dit statige pand heeft ook werkelijk de juiste uitstraling voor de collectie brillen die er is.
Hillenaar wil zich niet vastleggen op een paar merken, maar verkoopt een heel breed assortiment. Voor iedere portemonnee is er wel een prachtig montuur te vinden en anders zijn contactlenzen ook een zeer goed alternatief.
Hillenaar is een man met een passie voor zijn vak, want hij houdt ook alle nieuwe methoden op dit vakgebied nauwgezet bij. Zo is er nog niet zo lang geleden een nieuwe manier van prisma’s meten op de markt gekomen. Hiermee kan de opticien zien of de ogen wel nauwkeurig samenwerken en is dit niet het geval, dan kan dit in een bril gecorrigeerd worden. Cursussen en toepassingen beginnen hun vruchten af te werpen. Dit resulteert in maximaal comfortabel zicht.
Dan is Hillenaar ook nog een stage leerbedrijf, dit wil zeggen dat leerlingen van de driejarige opleiding hier hun praktische vaardigheden kunnen leren en op school de theoretische. Ondertussen heeft een zestal stagiaires hier door de jaren heen al de fijne kneepjes van het vak geleerd. Zij zijn tegenwoordig ook allemaal werkzaam in de optiek.
Terugkijkend op 25 jaar is er veel veranderd, maar blijft het uitgangspunt voor Hillenaar hetzelfde, net als voldoen aan de vraag en uitzoeken welke kijkoplossing gezien de omstandigheden het beste is.

Foto: Hanny ten Dolle

Foi, Foi: Ut bakhuus

Jan Groot Zevert is un groot verteller. Hee vertellen mien un mooi verhaal dat vrogger is gebeurd oaver de Iessel. In un boerengemeente kwam un nieuwe burgemeester. Ene uut de stad nog wel. Zo’n keerl wol natuurlijk van alles veranderen, want ut is altied nog zo: nieuwe keerls hangt nieuwe hekkens. De nieuwe burgemeester maken vake un tochtjen deur zien gemeente hen. D’r was al is un paar keer un brandjen ewes bie un bakhuusjen. Hee vond ut maar gevoarlijk dat die huusies zo dichte bie de boerderiën stonden. Die konden ok gemakkelijk in brand vliegen. Hee liet de boeren in zien gemeente weten dat dat anders mos. De bakhuusies mossen minstens tachtig meter van de boerderië afstoan. De boeren waren doar heel niet blie mee. Want dat kosten nogal wat. Eerst zo’n huusien afbrèken en later weer varderop opbouwen. “Un pense met wark”, zeien ze, “en wat heb wie d’r an. Met die brand völt ut best mee. Ut is toch altied al zo ewes.” Oaveral wörden d’r hevig op de burgemeester emopperd. De boeren bleven mopperen maar de agenten kwamen geregeld kieken of de gemeentewet wörden uutevoerd. D’r kwam nog weinig van terechte. Boer Fransen had un old bakhus en ging gangs met ut afbrèken. De ene noa de andere boer ging d’r mee bezig. Wel hellig allemoal.

Alleen Harm Willems hiel de poot stief. Hee zei tegen iedereen: “De burgemeester kan mien nog meer vertellen. Mien bakhuus blif stoan woar hee steed en doarmee uut.” De darpsagent was d’r al ewes. Die had um gewaarschuwd en ezeg dat hee uuterlijk oaver drie maand de boel veurmekaar mos hebben. Zo niet dat kon hee rekenen op un beste boete en natuurlijk un uutneudiging um bie de rechter te kommen wegens weigering van un gemeenteveurschrift.
Harm trok zich doar gien bliksum van an. De luu uut ut darp keken d’r wel un bitjen raar van op. Alles bleef zoals ut was. Ok bie de buurman bleef ut stille. Niks gien brèkerie of bouwwarkzaamheden. De tied was umme en iedereen was benieuwd wat d’r noe ging gebeuren. Wat zol Harm te wachen stoan? Oaveral stonden de bakhuusies op un veilige afstand maar bie Harm nog niet. De darpsagent kwam op bezuuk en zei tegen Harm: “Harm ie bint in oavertreding. Oe bakhuus steed veuls te kortbie de boerderië. “Welnee”, zei Harm, “mien bakhuus steed veul meer dan tachtig meter vot. Mèèt maar noa”. De agent halen un rolmoate veur de dag en kwam an vijfendartig meter. “Ie bint in oavertreding”, zei hee, “want dit is gien tachtig meter”. Toen zei Harm met un grijns op zien gezichte: “Dat ha’j edach. Ie loop doar wel te meten noa dat bakhuusien, maar die is niet van mien. Ik heb eruild met Willem de buurman. Willem zienten steed hier. Mien vrouw bak noe ut brood doar en Willem zien vrouw hier. Dat geet best zo.” De agent stond met un mond vol tande en maken dat hee weg kwam um an de burgemeester te vertellen dat de boeren hun te slim af waren.”

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

‘Un kus is maar stof, a’j um niet hebben wilt vèèg ie um af’

Een Stief Kwartiertje: Een lopend vuurtje

De afgelopen dagen hebben we het Pinksterfeest gevierd. Ik noem Pinksteren hier Pinksterfeest, want in de huidige tijd betekenen deze dagen voor velen het bezoeken van pinkstermarkten, kermissen en festivals. We kunnen weliswaar met enige fantasie een relatie leggen met een van de oorspronkelijke betekenissen van Pinksteren, namelijk een dankfeest voor de binnengehaalde oogst, al is dat wat vreemd in het voorjaar, maar voor de meeste mensen geldt dat er met Pinksteren iets te halen en iets te oogsten en dus iets te vieren is.

Voor de christenen onder ons daalt met Pinksteren de heilige geest over de apostelen en aangezien elke gelovige zich wel een beetje apostel voelt en zeker in deze tijd, zou een aanraking met vurige tongen zeer welkom zijn, want enig nieuw elan is niet alleen wenselijk maar ook noodzakelijk. De kerken stromen leeg, het oorspronkelijke vuur lijkt op een hoopje smeulend as. Ook op de Veluwezoom ontdekte ik dat dezer dagen, al heeft de regionale Raad van Kerken in de krant van verleden week Pinksteren aangegrepen om een vurig stukje te schrijven in de hoop de geest weer door de Veluwezoomse Protestantse kerk waart. Daarbij wordt een schril contrast zichtbaar: de gelovige wordt opgeroepen tot een verbinding met de geestelijke wereld en de kerk, terwijl veel kerkelijk ingeschrevenen de weg naar de uitgang gaan.

Het valt niet mee voor de katholieken en protestanten in deze tijd. Nadat al jaren de katholieken haast wanhopig pogen hun hoofd en geest boven het wijwater te houden en hopen dat hun bidden en smeken verhoord wordt zodat het in hun kerk weer over het geloof gaat in plaats van seks, zijn het nu ook de protestanten die zich ernstig zorgen maken over de leegloop bij hun kerken. De gelovigen wandelen de kerk uit of worden eruit gedragen naar hun laatste rustplaats. De protestanten komen tot de ontstellende ontdekking dat bidden hier ook niet meer helpt; erger kan niet voor een geloofsgemeenschap. Het lopende vuurtje van de Raad van Kerken van verleden week zal waarschijnlijk de gelovigen niet in vuur en vlam zetten. Kortom, bij veel kerken is de geest eruit en de verwachting is dat Pinksteren daar weinig aan verandert, alle vurige tongen en lopende vuurtjes ten spijt. Het is allemaal niet geestig.
De regionale katholieken hebben een aantal jaren geleden al de parochie Levend Water uit pure noodzaak opgericht en een aantal kerken gesloten. Hoeveel leven er uit het katholieke water komt is mij niet bekend, maar ook hier lijkt de vruchtbaarheid tanende.

Nu is het de beurt aan de protestanten. De vier protestantse gemeenten van Spankeren tot en met Rheden willen fuseren of nauw met elkaar samenwerken. Er is geen financiële nood, maar wel een geestelijke, dus de kerken blijven als gebouw wel staan. Men gaat nu pogen de geest er bij elkaar weer in te blazen. Pinksteren is natuurlijk het meest voor de hand liggende feest om de goede geest in de dolende protestantse geesten te blazen en die moeten elkaar versterken, dat wil zeggen samenwerken. Vandaar dat het onderzoek naar de samenwerkingsvormen Samen….Gaan wordt genoemd. Die benaming moet natuurlijk positief uitgelegd worden, maar critici zullen stellen dat samen gaan ook richting de uitgang kan betekenen. De Raad van Kerken aan de Veluwezoom wil een nieuwe toekomst en nieuw leven voor de regionale protestanten, zeg maar een soort wedergeboorte, maar dan niet in de theologische betekenis maar gewoon letterlijk. Men hoopt dat iedereen weer de geest krijgt.

Desiderius Antidotum

Rick Evers: Mieren nemen de wereld over

Even twee huishoudelijke mededelingen vooraf. Voor de trouwe lezers van mijn column: ja, ik heb mijn geld teruggekregen van de lepeltjesoplichter. En voor de mensen die mij nu steeds via e-mail zilveren lepeltjes aanbieden: ik trap er niet meer in. Zet ze maar op marktplaats.

Door naar belangrijkere zaken. Ik heb namelijk slecht nieuws. De mieren nemen de wereld over. Ze zijn inmiddels begonnen in onze achtertuin. Eerst een klein hoopje zand, toen tien hoopjes zand en inmiddels ligt er zoveel zand dat ik het wekelijks opnieuw aanbied op internet. Gratis af te halen: geel zand voor bestrating. Mede mogelijk gemaakt door overijverige mieren.

Natuurlijk heb ik mierenpoeder geprobeerd. Eerst die busjes van de Action. ‘Ant Killer’ staat erop. Maar dat klinkt mooier dan het is. Als ik die roze korreltjes in het mierenholletje strooi, kruipen ze namelijk weg om anderhalve centimeter verderop een nieuw holletje te maken. God wat zullen die mieren gelachen hebben toen ik op een gegeven moment bijna dagelijks met het busje ‘Ant Killer’ kwam aanlopen.

Kokend water helpt eventjes. Net als ammoniak, glassex, zout, afwasmiddel, bruine suiker, schoolbordkrijt, koffiedik en nootmuskaat. Of, zoals mijn vader vroeger deed, urenlang met slippers ieder miertje doodvegen. Totdat er geen profiel meer onder de slippers zat. Maar al deze huis-tuin-en-keukenmiddeltjes hebben één ding gemeen: mieren hebben er schijt aan.

Voor iedere mens op aarde zijn er twee miljoen mieren. En ze vinden het geen probleem om hun leven te geven voor een ander. Daarom heb ik het inmiddels opgegeven. Ik doe er niets meer aan. Laat ze de boel maar overnemen. Iemand nog geel zand nodig? Ik heb tachtig hoopjes liggen. Zelf afhalen.

Retrospectief: Dorpshuis Hoenderloo

Het Dorpshuis is niet meer weg te denken uit het Hoenderloo. Het vervult al lange tijd een centrale functie in het dorp. De geschiedenis van het Dorpshuis dateert al van meer dan een eeuw geleden. De toenmalige dominee J. Cramer, die in 1899 in Hoenderloo kwam, maakte zich nogal ongerust over de drankmisbruik van de jeugd en wilde in het dorp een Volkshuis. Hij spande zich hier bijzonder voor in en met hulp van anderen lukte het hem dit Volkshuis van de grond te tillen.
Er kwam een vereniging Hoenderloo’s Volkshuis. Het doel van deze vereniging was om drankmisbruik tegen te gaan. Er zijn nadien diverse verbouwingen en uitbreidingen geweest. In 1926 kwam er een forse uitbreiding met feestelijke opening. Het was toen ook noodzakelijk om de doelstelling van het gebouw wat te wijzigen. Het gebouw kreeg een meer algemene functie als een Dorpshuis. Alle verenigingen uit Hoenderloo konden er toen terecht voor hun activiteiten. Het gebouw voorzag duidelijk in een behoefte. Later bleek dat een nieuw dorpshuis gewenst was.

Er kwam een groter dorpshuis in 1980. In 1976 begon men met de eerst voorbereidingen. In de uitvoeringfase draagden 130 vrijwilligers hun steentje bij. Zij werkten er ruim 6000 uur. De bevolking bracht 120.000 gulden bijeen en de gemeente Ede en Apeldoorn verleenden een grote subsidie.
Henk van Bon, de architect, wilde met dit nieuwe dorpshuis graag een monument voor Hoenderloo bouwen. De aannemer was M.G. Wolfswinkel en Jan van Beek was de uitvoerder. Hij deed zijn werk als vrijwilliger. De eerste steen werd gelegd door Opa Jan Hendriks. De opening vond plaats op 22 maart 1980. Aart en Sinie Beekman waren het eerste beheerdersechtpaar van dit mooie nieuwe dorpshuis.

Er kwam nu ook een variant op de oude naam. Geheel naar de streektaal noemen de inwoners van Hoenderloo dit centrale gebouw nu Dorpshuus. Enkele jaren geleden is het Dorpshuus opnieuw nog flink uitgebreid en opgeknapt. Het is nu een riante accommodatie voor de verenigingen in Hoenderloo waar ze trots op kunnen zijn.

Tornado raast door Rheden

REGIO – De storm van vorige week dinsdagavond heeft flink huisgehouden in de regio. De gemeente Rheden is zelfs getroffen door een tornado. Dat blijkt uit onderzoek van MeteoGroup.

De schade lijkt in Rheden en Dieren het grootst te zijn. Er zijn bij de gemeente Rheden meer dan honderd meldingen binnengekomen van schade. Bomen zijn op auto’s en huizen gevallen, onder meer in de Del en de Johan van Meeckerenstraat was veel schade. Mensen zijn spullen uit hun tuin kwijt, waarschijnlijk opgezogen en verderop neergekomen. Spullen die nabij de sportvelden stonden, zijn aan de andere kant van het dorp teruggevonden. Er zijn geen gewonden gevallen.

Ook veel autoruiten zijn gesneuveld, en dit kwam niet alleen door rondvliegende dakpannen. In het centrum van de tornado is de luchtdruk een stuk lager dan buiten de tornado. Toen de hoos over Rheden trok, zijn autoruiten gesprongen door het drukverschil binnen en buiten de auto.

Onder andere brandweerkorpsen en medewerkers van de gemeente zijn meerdere dagen in touw geweest om de wegen vrij te maken en omgevallen bomen en afgewaaide takken op te ruimen. De gemeente Rheden bedankt op Facebook alle hulpverleners die zich hebben ingezet. De Arnhemsestraatweg, de Mauritiusstraat en de Europalaan waren woensdag afgesloten vanwege asbest.
Uit veiligheidsoverweging waren alle toegangswegen naar de Posbank afgesloten. Er is hard gewerkt om de schade op te ruimen. Donderdag was het grootste deel van de Posbank weer open. De gemeente waarschuwt wandelaars dat het risico op vallende takken nog groot is en attendeert mensen erop dat een bezoek aan het gebied op eigen risico is.

De krachtige windhoos heeft een spoor van vernieling achter gelaten over een lengte van zeker 10 kilometer lang. De tornado zelf was circa 50 tot 100 meter breed. Het dorp Rheden is voornamelijk getroffen, maar de windhoos heeft ook de nodige schade veroorzaakt in het dorp Dieren. “Ik kan de tornado door de bossen van de Veluwezoom volgen tot in Dieren. Voor mij staat vast dat de schade in Dieren dus door dezelfde tornado is veroorzaakt als die in Rheden”, aldus weerman Reinout van den Born van MeteoGroup in dagblad De Gelderlander.
Op basis van foto’s werd eerst gedacht aan een valwind, omdat bomen in het dorp zelf één kant op liggen. Maar vanaf de provinciale weg in Rheden richting Velp, door de weilanden, richting de Posbank, is een smal schadespoor te volgen van 50 tot 100 meter breed. Het schadespoor loopt kilometers door het bos in.

In het bos zijn enorme bomen ontworteld of afgeknapt. Soms zijn toppen uit bomen gedraaid, typische tornadoschade. De wervelwind heeft met enorme kracht ook bomen uit de grond gedraaid. Buiten het spoor van de tornado was geen schade. Het spoor is zelfs in de weilanden te volgen, het gras is platgeslagen en weggezogen. Iets verderop staat het gras recht overeind, aldus MeteoGroup.

Brummen

Ook in de gemeente Brummen zijn meerdere bomen omgewaaid door de storm van dinsdagavond 4 juni.
Zowel vanuit Brummen als uit Eerbeek waren vorige week twee ploegen van brandweer Brummen en twee ploegen van brandweer Eerbeek actief. Maar ook diverse medewerkers van de buitendienst van de gemeente Brummen en Ebola zijn ’s nachts bezig geweest om de wegen vrij te houden.

Foto’s: Melvin / Persbureau Heitink

RHEDEN – Burgemeester Carol van Eert nodigt inwoners van het dorp Rheden uit voor een kop koffie op donderdag 13 juni in Rhederhof om na te praten over de storm.
De storm in de nacht van dinsdag 4 juni op woensdag 5 juni heeft veel schade veroorzaakt. Zeker in het dorp Rheden. Als eerste zijn de gevaarlijkste situatie verholpen en in de afgelopen dagen is er verder opgeruimd. Ook de inwoners van Rheden zijn gezamenlijk keihard aan het werk gegaan om hun tuinen en straten tuinen weer op orde te brengen. Burgemeester Carol van Eert kan zich voorstellen dat inwoners van het dorp Rheden er behoefte aan hebben om met elkaar hierover na te praten. Daarom is er op donderdag 13 juni tussen 19.30 en 21.00 uur een inloopmoment in Rhederhof in Rheden. Vanaf 19.30 uur staat de koffie/thee klaar en zijn inwoners van het dorp Rheden van harte welkom. Naast Carol van Eert zal ook dorpswethouder Ronald Haverkamp en gastheer Freddy van Lee aanwezig zijn. Natuurmonumenten, Vivare, ODRA en de hulpdiensten worden ook uitgenodigd om een kop koffie mee te drinken. Inwoners hoeven zich niet op te geven voor de bijeenkomst en kunnen vrij inlopen wanneer het hen uitkomt.

Foi, foi: Cognac

D’r bint nogal wat keerls die graag un cognacjen drink. Eigenlijk is ut vieux maar in de volksmond zek wie allemoal gewoon cognac.
Ik was laats met un paar vrouluu an de proat toen ik argens in disse streek op un terrasjen zat. Af en toe mo’j dat is doen. En a’j dan wat bekende gezichten ziet dan raak ie umlieks an de proat. Zo ik disse keer. De vrouwen, die buurtjes van mekaar waren, gingen d’r samen op uut. Een buurvrouw was niet meer zo vlot ter been en de ander wol wel un endje met heur in de rolstoel wandelen en dan natuurlijk effen argens anstèken veur un komme koffie. Wule kregen ut oaver drankjes van noe en vrogger en toen vertellen een van de vrouwen un verhaaltjen oaver cognac wat luu uut dit darp is oaverkommen.
Vrogger namen de keerls noa de fabrieken, die meestal in ploegen warken, drinken mee. Koffie maar vake wel kolde thee. In de fabrieken was ut meestal knap heite en dan is kolde thee goed veur de dörs.
Jan nam elke dag ok kolde thee mee noa de fabriek. Hee deed dat in een kruksien en dat ging al joaren heel goed zo. Maar op un dag ging ut verkeerd. Verduld, hee kon ut kruksien toch nargens vinden. Woar was dat toch? Zien vrouw was d’r niet en hee wol toch wat meenemmen. In de kelderkaste zag hee un leuge flesse cognac stoan. Och ja doar kon ut wel mooi in. Hee goat de thee in de flesse en rap noa de fabriek toe.
Ut was nogal un grote flesse en hee maken de thee niet helemoal op en zetten die maar weer effen uut ut zicht in de kelder. Hee mos nog bie de kinder un klussien doen. Toen hee thuus kwam zag Jan dat d’r visite was. Zien breur kwam met zien vrouw op visite. Af ent oe mo’j toch is bieproaten. Truus gaf de visite eerst un paar kommen koffie met un plate koeke. Annie wol wat limonade, maar Gait had wel zin in un cognacjen. Ja, dat had Truus misschien wel in huus. In de kelder vond zee wat.
D’r wörden gezellig deur eproat oaver de feesten in de familie die in antoch waren. Ondertussen schonk Truus un paar cognacjes in veur Giat. Hee nippen wel un bitje raar an un glaasien maar nam toch un slok. “Verduld”, dach hee, “ut is gien cognac maar kolde thee. Ze wilt ons natuurlijk te pakken nemmen. Doar ken ik ze wel veur.” Gait zei niks en nam d’r nog un paar. Hee proaten gewoon mee. Ut drankje leek ok krek cognac. Wat later kwam Jan thuus en keek op toafel. En wat zag hee doar? Truus schonk cognac. Dat was toch op. Toen ging um un lichien op. Verduld, Truus had zien olde kolde thee eschonken uut de cognacflesse. Ja, toen mos Jan natuurlijk wel met ‘de billen bloot’, de woarheid veur de dag kommen. Wat had Truus doar un gloepens hèkel an. Zee kreeg d’r un rooie kop van. Maar ze heb d’r samen smakelijk umme lachen en Jan hef rap un flesse met echte cognac ehaald. Noe wach Jan op de tegenzet van zien breur.

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

Oe argste gebrek is a’j oe eigen gebrek niet kent

Expositie Frank Schutten

DOESBURG – In Het Arsenaal 1309 in Doesburg zijn vanaf maandag 17 juni, recente schilderijen te bekijken van Frank Schutten uit Dieren. Hij werkt in een hedendaags realistische stijl. In zijn pastels, acryl- en olieverfschilderijen wil hij de sfeer en het licht weergeven dat hem trof bij de eerste aanblik van het onderwerp, veelal landschappen en soms stillevens. De werken zijn tot eind augustus te zien. Het Arsenaal 1309 is dagelijks geopend vanaf 09.00 tot 22.00 uur.

www.frankschutten.exto.nl

Een Stief Kwartiertje: Paal en Perk

Een nieuwe beheervisie voor het Rozendaalse Veld heeft het levenslicht gezien. Het is door de gemeente Rheden samen met de Geërfden van Velp samengesteld en uit het fraaie document doemt een even prachtig als bedreigd beeld op. Het is alsof je op een hele vroege mooie zondagochtend de zon over de stuwwallen van de Posbank ziet klimmen om het hele gebied in lichterlaaie te zetten, zoals de afgelopen zondag. In één woord schitterend…..totdat ook de mensen wakker worden en het gebied in bezit nemen. Het gebied blijft echter mooi, maar de mens wordt meer en meer gezien als de storende factor, het is hun territorium. De natuur moet maar een beetje inschikken.

Het Rozendaalse Veld moet gered worden, daartoe is een beheervisie gemaakt waarin de belangrijkste elementen zoals de cultuurhistorie, de productie en het gebruik, de recreatie en het maatschappelijk draagvlak en niet in de laatste plaats de natuur en de biodiversiteit een samenhangend en samenbindend geheel moeten vormen. De beheervisie is een ode aan het gebied met prachtige uitgangspunten en schitterende zienswijzen en dat samengevat in fraaie volzinnen, maar als de drukte zodanig toeneemt dat de samenhang letterlijk vertrapt wordt dan komt er een beheersvisie; het scheelt maar één letter maar is een wereld van verschil.

Beheren heeft iets te maken met zorgen voor en verantwoordelijkheid dragen, toezicht houden en besturen. Beheersen kan kalm blijven betekenen, iets goed kunnen, in bedwang of onder controle houden, maar het kan ook machtsuitoefening zijn. Het risico bestaat dat we van beheren naar beheersen gaan als we het over het Rozendaalse Veld hebben, maar het geldt eigenlijk voor alle natuurgebieden in het land.
Als het te druk wordt op het Rozendaalse Veld komt er wellicht een beheersvisie en dan moeten we met een pasje de toegangshefboom openen om daarna met een badge op de jas gespeld of een vergunning op zak op de aangewezen paden binnen bepaalde tijdzones de hond of elkaar uitlaten. Het is een onwaarschijnlijk toekomstbeeld en voor velen ondenkbaar, maar ons landje is vergeven van de regelneven, beleidsmakers en protocollenschrijvers en zolang we die niet uitroeien zullen we met de beste bedoelingen wegen zoeken om de natuur en onszelf aan banden te leggen.

We hebben al veel geïnvesteerd om in onze land echte natuur te creëren en die innerlijke tegenspraak waart nog steeds door ons landschap. Mag de natuur haar gang gaan en mogen de wolven hun eigen weg bepalen of willen we alles domesticeren, al het leven in dienst van de mens? Gaan we de Posbank verder aanharken, van de Veluwezoom een park maken, al het wild binnen de hekken en tot huisdier verheffen terwijl wij mensen daar vrolijk en vooral ongestoord doorheen wandelen en fietsen? Door het hoge aantal honduitlaters, vooral de commerciële met hele roedels, lijkt het Rozendaalse Veld de plek om onze huisdieren het gevoel te geven dat ze geen mensen zijn; de gedomesticeerde natuur. Daar wordt nu paal en perk aan gesteld, net zoals het aantal af te schieten zwijnen en edelherten wordt bepaald, maar de hondenpopulatie in ons land mag onbeperkt groeien, het is immers een huisdier. Ook worden er steeds meer evenementen georganiseerd en dat werkt uiteraard verstorend. De gemeente Rheden gaat ook hier nu paal en perk stellen en een gebied met veel palen en perken wordt natuurlijk een dierentuin met een parkachtig karakter en dat kunnen we dan ook heel goed beheren en beheersen.

Desiderius Antidotum

Pinksteren – Als een lopend vuurtje

Elk mensenkind dat geboren wordt, wordt ondergedompeld in ons mensenbestaan.
Ik heb dit heel duidelijk mogen ervaren toen ons eerste kleinkind geboren werd. De vreugde die je dan samen deelt en de dankbaarheid dat de schepping zijn goede werken laat zien, doet een mens goed.
Wat een mens ook goed doet, is het meeleven met elkaar om het nieuwe leven wat komen gaat. Het samen genieten van het ‘goede’ van het leven. Het goede van de Geest wordt aan ons allen, dus ook aan ons kleinkind, al bij de geboorte doorgegeven. De Geest van goedheid, van vrede, van vergeving en van liefde.
Deze Geest brengt vanaf het begin van de schepping, orde in de chaos die er is. Het brengt mensen bij elkaar.

De Geest is ‘spirit’, ‘enthousiasme’, het is een kracht opdat je je kunt blijven ontwikkelen en om te geloven dat het leven goed is. Het kan je ook helpen met het geloven, dat het vaak anders kan en anders moet in ons eigen leven, in onze wereld. De Geest is immers niet hoog en ver weg en het is geen bezit van deze of gene. Maar de Geest kan aan ons gebeuren, als een frisse wind, tenminste als je hiervoor open staat. Geboren worden (wedergeboren worden) en open staan voor vernieuwing, voor groei, voor het leven.
Jezus geeft aan ons Zijn Geest door als een zachte bries. Dit voelt weldadig aan en hierdoor kunnen we in vuur en vlam komen te staan. Zijn Geest wordt aan ons allen zomaar gegeven en wij mogen dit ontvangen, wie we ook zijn. Het is Gods kracht in ons leven en wij mogen hier warm van worden van binnen en hierdoor meer en meer gaan leven vanuit en met Zijn Geest. Het is een onweerstaanbare kracht, bruisend en hart verwarmend. Het is een gave om dit door te mogen geven, als een lopend vuurtje.
Doorgeven, een nieuwe toekomst en nieuw leven!

Namens de Raad van Kerk Veluwezoom
Anita Coenraads-Zernitz
Pastoraal Werker van de Sint Eusebiusparochie