Home / Tag Archives: Alle-Regiobode (page 30)

Tag Archives: Alle-Regiobode

Openbare hoorzitting Provinciale Staten

REGIO – Op woensdag 7 oktober kunnen inwoners van Gelderland digitaal hun mening geven over het nieuwe beleid voor cultuur en erfgoed in de provincie. Gedeputeerde Staten hebben hiervoor uitgangspunten opgesteld. Deze gaan Provinciale Staten op 7 oktober bespreken. De Uitgangspuntennotitie is te vinden op http://www.gelderland.nl/cultuur -en-erfgoed. De digitale hoorzitting vindt plaats op woensdag 7 oktober. Inwoners krijgen de gelegenheid om in maximaal vijf minuten aan te geven wat zij van het nieuwe beleid vinden. De hoorzitting wordt georganiseerd met inachtneming van de richtlijnen van het RIVM. Deelnemers worden hierover na hun aanmelding geïnformeerd.

Corona-teststraat geopend in Zuthpen

ZUTPHEN – Iedereen met corona-gerelateerde klachten kan zich laten testen bij één van de testlocaties van de GGD. In Noord- en Oost-Gelderland waren er al testlocaties in Apeldoorn, Harderwijk, Heerde en Zelhem. Op woensdag 30 september is er ook een testlocatie geopend in Zutphen, op de Loohorst 6.

Mensen worden automatisch ingepland bij één van de nieuwe teststraten en kunnen er alleen met een afspraak terecht. Om een testafspraak te maken is het landelijke afsprakennummer 0800-1202 beschikbaar. Ook kan je een afspraak maken via coronatest.nl. Het is niet mogelijk om zonder afspraak een test te laten uitvoeren.
De coronatest is bedoeld voor iedereen die milde klachten heeft passend bij het coronavirus. Alleen met deze klachten wordt een test afgenomen. Zonder klachten heeft het geen zin een test af te nemen. Voor het maken van de afspraken wordt een aantal vragen gesteld over de aard van de klachten. Bij het maken van de afspraak krijg je de keus op welke locatie en welke tijd je in een teststraat terecht kan. Het streven is volgens de GGD om de test zo snel mogelijk af te nemen, in principe de volgende dag.
Na de testdag duurt het 48 uur voordat de uitslag bekend wordt gemaakt. Bij een positieve uitslag neemt GGD Noord- en Oost-Gelderland contact op om vervolgens het bron- en contactonderzoek te starten. Besmette personen gaan vervolgens in isolatie en hun huisgenoten krijgen het dringende verzoek om 10 dagen in thuisquarantaine te gaan. De nauwe contacten die uit het bron- en contactonderzoek naar voren komen worden ook gevraagd om 10 dagen thuis te blijven en te rapporteren over eventuele gezondheidsklachten.

Business & Shopping: Tien jaar eten, drinken en cultuur bij Uitspanning de Vroolijke Frans

BRUMMEN (BROEK) – Op donderdag 1 oktober is het tien jaar geleden dat de deuren geopend werden van de vernieuwde Vroolijke Frans. Een groot jubileumfeest zit er helaas niet in, dus verschijnt er een mooie jubileumkrant. Daarnaast is er een week lang een speciaal jubileummenu, met klassiekers van de menukaart.

Het team van de Vroolijkheid dat het jubileum graag willen vieren met een knalfeest van drie dagen, compleet met festiviteiten en optredens die passen bij de slogan ‘eten, drinken en cultuur’. In plaats daarvan is alles wat er de afgelopen tien jaar is bereikt samengevat in een jubileumkrant, die verschijnt in het eerste weekend van oktober. Deze krant staat vol verhalen en foto’s van de Vroolijke Frans, maar ook een overzicht van het cultuurprogramma en een blik op de toekomst van de uitspanning.

De Vroolijke Frans heeft zich ontwikkeld tot een bruisend centrum in het prachtige buitengebied van Brummen, midden in het buurtschap Broek. Door de ligging en het programma is ‘de Frans’ onderscheidend. Er is plek voor gasten van alle leeftijden en alle verscheidenheid en smaken. De natuurliefhebber komt aan zijn trekken en dat geldt ook voor de muziekliefhebbers van allerlei stijlen. De eigenaren van de Vroolijke Frans zijn de vele gasten dankbaar die de uitspanning in de afgelopen jaren hebben weten te vinden. Ze zijn vooral trots op het hele team. “Hun betrokkenheid, gastvrije instelling, enthousiasme en vrolijke inzet maken dat de Uitspanning met recht De Vroolijke Frans mag heten.”

www.devroolijkefrans.nl
Tel. 0575-561719

Een Stief Kwartiertje: Sprookje

Er zijn gebeurtenissen die een columnist tot grote dankbaarheid stemmen, vooral als die wederkerend zijn en opnieuw voor enige reuring zorgen; dat kan leedvermaak zijn, maar ook tot een ontluikende liefde of zelfs een sprookje leiden of een combinatie daarvan. Riverstone is zo’n dankbaar onderwerp. De oude steenfabriek De Groot in de uiterwaarden tussen Rheden en Velp is al decennialang een levende ruïne. Het staat op instorten, maar het wil maar niet omvallen; sterker nog, de mensen die zich beroepsmatig het lot van het bouwval aantrekken vallen na verloop van tijd zelf om, maar de roestige ruïne blijft gewoon staan en overleeft. Eerdaags begint het aan de zoveelste poging tot wederopstanding.

Maar net als een mens kan ook een ruïne weer opbloeien als er perspectief in het leven komt en dat is vooral het geval bij een nieuwe liefde. Riverstone wil binnen afzienbare tijd – dat is een ruim begrip bij Riverstone, maar toch – een intieme relatie aangaan met zijn buurvrouw en dat is het rivierklimaatpark IJsselpoort. De buurvrouw heeft een bekoorlijke verjongingskuur ondergaan en ziet er zo aantrekkelijk uit dat de buurman in zijn vervallen kloffie zelf ook een opknapbeurt moet hebben wil hij een kans maken. De familie en andere betrokkenen dringen aan op een verbintenis; het beeld van een gedwongen huwelijk dringt zich op ware het niet dat ze inmiddels gek op elkaar zijn; hij meer op haar dan andersom, maar zij kijkt door zijn vervuilde uitdossing heen en ziet zijn goede karakter.

Buurman Riverstone woont op een mooie en unieke plek, pal aan de rivier de IJssel en met de Veluwezoom in de achtertuin, maar het geheel is eigenlijk één grote zooi, het ziet er niet uit. In een onbewaakt ogenblik is er weliswaar een autosnelweg langs zijn perceel gelegd, maar als de buurvrouw op zijn avances ingaat wordt daar een oplossing voor gezocht. Een autosnelweg mag dan de natuur doorsnijden maar geen prille liefdes. Er wordt een nieuwe geul gegraven om de liefde over en weer te laten stromen, maar ook omdat de IJssel van plan is veelvuldig op bezoek te komen en dat geeft nogal wat wateroverlast en daar moet ook plek voor zijn. De klei van de nieuwe geul wordt de geluidswal voor het ongemak van de weg. Niets mag deze uiterwaardidylle in de weg staan.

De buurman moet uiteraard iets doen aan zijn uiterlijk, want anders ziet ze hem niet staan. Hij wil de hele krakkemikkige boel nu definitief afbreken en na de wederopstanding zullen er vakantiehuizen en zelfs een hotel staan en een liefdespaleisje voor hem en zijn bruid. Er moeten dus veel mensen op bezoek komen, die ook een tijdje blijven logeren, want de omgeving is uitnodigend. Uiteraard is de buurvrouw de moeite waarde om diepgaand te aanschouwen, maar om haar te behoeden voor al te opdringerige gasten wordt de Posbank aangewezen als goede uitwijkplaats. Aangezien de zon uitbundig zal schijnen op dit gelukkige paar zullen er op de geluidswal en de vakantiehuizen voor de logés zonnepanelen worden geplaatst, zodat het er altijd behaaglijk zal zijn.

De buurman weet eigenlijk niet wat hem overkomt. Voordat hij Riverstone moest gaan heten is er al over hem beslist en in de afgelopen decennia zijn er talloze deskundigen van allerlei pluimage bij hem langsgekomen met talloze adviezen en talloze beloften, maar elke keer lieten ze hem zitten en kwijnde hij weer een beetje verder weg. Nu heeft hij een nieuwe liefde en weet inmiddels wie hij niet op de bruiloft zal uitnodigen. Het is een sprookje en die lopen meestal goed af…tja…meestal….

Desiderius Antidotum

Foi, Foi: De weckflessen

Vrogger ging alles in de weck. De vrouwen waren d’r maar druk mee. Tuinbonen, slabonen, pruumen, karsen en bie ut slachten van un varken of pinke nog veul meer. Tegenwoordig bint d’r vrieskisten woar alles in kan. De weckflessen bint niet meer neudig maar stoat nog wel in de kelders, zolders en kasten. Mo’j is heuren wat Gerard Uwland in de Moespot vertelt oaver ut, lang geleden, opruumen van die weckflessen… Annie en Frans wonen in un deel van de boerderië an de andere kante van de Iessel. Ze wonen bie de olde luu in en dat ging merakels goed. Af en toe mot de pruttel operuumd wörden. Gewoon alles van de zolder af en weg met de spulletjes die doar stoat. Annie bekeek is effen wat doar op de zolder allemaol stond. Potten en pannen, stoelen, maar ok un beste bult weckflessen. In alle moaten. Groot en klein. Ze bekeek dat en vond dat ut allemoal wel weg kon. Maar woar hen? Marktplaats en kringloop was d’r toen nog niet. Doar geet noe alles hen. Frans kwam op un goed idee. Hee zei: “Woar blief ie met de flessen woar gien statiegeld op zit?”. “Ik gooi ze bie de supermarkt in de glascontainer”, zei Annie. “Nou dan kunt de weckflessen doar toch ok in”, zei Frans. Dat leek Annie un goed veurstel. Op un zoaterdagmargen ging ze d’r mee gangs. Sjonge, sjonge wat un bult van die glazen waren d’r toch. Alles wörden in de auto vol epak met plastic tassen met flessen en deksels. De hele kofferruumte en achterbanke raken vol en verduld bie de laatste tasse knappen ut oor d’r nog af. Un glasravage op de weg. Stoffer en blik d’r bie en in de container d’r mee.
Doar ging Annie veurzichtig op weg noa ut darp en eerst noa de C1000. D’r zatten drie gaten in: een veur wit, ene veur bruun en de ander veur gruun glas. Annie schrok toen ze ut gat van ut witte glas zag. Konden de weckflessen doar wel in? Zee passen. En ja heur, ut lukken krek. Een veur een gingen de flessen veurzichtig in de container. Ut gaf mien toch un hels kabaal. Sjonge wat un wark en un lawaai. Hoe lang mos dat wel niet duren? Doar stond ze met un bult flessen en de luu maar kieken wat ze doar allemoal stond te doen. Wat mossen die luu wel niet denken dat ze an de drank was? Ut leek niet normaal. Ut was krek of iedereen noar heur keek. Ze hiel d’r mee op en ging in de auto zitten en zag dat de helfte nog in de auto lag. Wat noe? Och d’r waren meer winkels in ut darp met glasbakken. Annie reed noa Albert Heijn en gelukkig stond doar ok un glasbak. Hier utzelfde ritueel. Weer keken de luu noa de vrouw die zoveul leuge flessen kwam brengen met veul lawaai. Annie ging stug deur en rammelen wat en ging met ut laatste spul noa Super de Boer en toen nog noa de Edah. Gewoon ut spul verdelen. He, he, eindelijk was ze de troep kwiet. Toen op huus an. As scharven geluk zollen brengen, zol heur nog heel wat te wachen stoan……………….

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Bienoa alles is moeilijk veur ut makkelijk is

Business & Shopping: Herman Claassen trots op 35-jarig hoveniersbedrijf

EERBEEK – Herman Claassen begon in 1985 met zijn eigen hoveniersbedrijf. Gewoon, vanuit huis. Al binnen drie jaar moest hij het eerste personeel aannemen, hij kreeg al teveel werk om in zijn eentje te doen. Inmiddels telt het team zes man en is Hoveniersbedrijf Claassen een begrip in Eerbeek.

Wat Hoveniersbedrijf Claassen allemaal doet? “Alles”, antwoordt Herman Claassen eenvoudig. “Van het onderhoud van een graf tot het aanleggen en onderhouden van tuinen van 2000 vierkante meters groot. We doen vijvers, bestrating, boomverzorging en ga zo maar door. We werken voor particulieren, maar ook voor bedrijven en zorginstellingen.” Zo verzorgt Claassen al 31 jaar het tuinonderhoud bij woonzorgcentrum De Beekwal in Eerbeek, na hier in 1988 ook de tuin te hebben aangelegd. Ook is er al meer dan 20 jaar een samenwerking met de woningstichting, nu Veluwonen. “Ik vind zo’n lange samenwerking heel bijzonder, daar ben ik dan ook heel trots op.”
In de afgelopen 35 jaar is er heel wat veranderd. Niet dat het werk zozeer anders is, maar Herman heeft in de loop der jaren heel wat trends voorbij zien komen. “Toen ik net begon was het de tijd van de zitkuilen, spoorbielzen en heidetuinen. Of denk eens aan alle varianten grinttegels. Dat soort dingen heb ik de afgelopen jaren overal juist weer verwijderd.”

Of het nou een grote of kleine klus is, Herman Claassen kijkt altijd tevreden terug. “Als we iets moois ontwerpen en aanleggen ben ik daar trots op, maar ook na het opruimen van een tuin zie je resultaat. En daar gaat het om, dat je iets moois achterlaat en de klant tevreden is. Want de klant blijft altijd koning.”
Claassen is trots op zijn 35-jarig bedrijf. Het jubileum is bescheiden gevierd met het personeel, de receptie kon niet doorgaan. “Dat doen we over 5 jaar dan maar”, lacht Claassen.

claassen-hoveniers.nl

Business & Shopping: Pop-up cadeauwinkel TSquare Lifestyle opent in Dieren

DIEREN – Bezoekers aan Winkelcentrum Dieren kunnen vanaf vrijdag 2 oktober terecht bij een nieuwe vestiging van Pop-up cadeauwinkel TSquare Lifestyle. Na jarenlang gevestigd te zijn geweest in Zutphen, opent de winkel nu in het pand aan de Semmelweisstraat 1, de oude brandweerkazerne.
TSquare heeft een breed assortiment aan cadeautjes, woonaccessoires, bijouterie, chocolade en waterdichte (winter)regenjassen. En wat te denken van kaarsen in een emaillen beker, Nijntje-artikelen, teckels, poezen, Biba-sieraden en nog veel meer. De winkel is tot en met eind december geopend op vrijdag en zaterdag tussen 10.00 en 17.30 uur. Een deel van de collectie wordt online verkocht.

www.tsquarelifestyle.nl

Winnaars Wintercompetitie Dorpen eindelijk bekend

REGIO – De Wintercompetitie Dorpen, voor tennisteams uit de regio, is onlangs alsnog afgesloten en de winnaars zijn bekend. Het herenteam Eerbeek 3 en damesteam Brummen 2 mochten de winst op hun naam schrijven.

Het is weliswaar wat laat voor de afsluiting van de Wintercompetitie, maar na een lange onderbreking door corona, heeft de organisatiecommissie besloten alsnog de laatste kampioenskandidaten te laten spelen om de eerste en tweede plaats. Bij de heren streden Eerbeek 3 en Dieren 3 om de overwinning en ging het Eerbeekse team er met de eerste prijs vandoor. Bij de dames was al wel een winnend team bekend: Brummen 2 (foto). De organisatie kon de winnende teams mooie bekers uitreiken.
In totaal namen 15 herenteams deel aan de tenniscompetitie: 6 teams uit Eerbeek, 1 team uit Brummen, 3 teams uit Dieren, 4 teams uit Loenen en 1 team uit Klarenbeek. De dames waren met 6 teams vertegenwoordigd: 2 uit Eerbeek, 2 uit Brummen en 2 uit Dieren.

Op maandag 28 september gaat de Wintercompetitie Dorpen 2020/2021 van start. Er hebben zich 6 damesteams en 13 herenteams opgegeven voor de dames- en herendubbels. De wedstrijden worden overdag gespeeld, zowel in de ochtend als in de middag. De organisatie hoopt dat corona dit jaar geen roet in het eten gooit en het afsluitende toernooi kan worden gespeeld op 29 maart volgend jaar.

Appeltaartjes voor de gasten van de Zonnebloem

REGIO – De gasten van de Zonnebloem regio Veluwezoom werden de afgelopen tijd verrast met een appeltaartje van Joehoe-ouwe-taart. Dit bedrijf verkoopt kleine appeltaartjes om mee te nemen, bijvoorbeeld naar je oma. Na 10 minuten in de oven staat er een heerlijk appelgebakje klaar. Door corona ging hier een dikke streep door en de verkoop stagneerde. Joehoe-ouwe-taart besloot in totaal 6000 taartjes te doneren aan de Zonnebloem, waarvan er 240 werden uitgedeeld binnen de regio Veluwezoom.
De vrijwilligers van de verschillende afdelingen hebben de taartjes verdeeld. In Loenen werden de taartjes huis-aan-huis bij de gasten bezorgd, in Brummen gingen de vrijwilligers bij de mensen op de koffie en namen een taartje voor ze mee. Ook bij het coronaproof schilderen werden de taartjes genuttigd. In Rheden en Velp gingen de taartjes op een soortgelijke manier naar de gasten. De ene vrijwilliger leverde het af, de andere dronk een kopje koffie met de gast mee.
En zo werd, mede dankzij de Joehoe-taartjes 240 keer de corona-eenzaamheid weer eens onderbroken. De vrijwilligers van de Zonnebloem blijven hun best doen om er een feestje van te maken met hun gasten. Nieuwe vrijwilligers zijn overigens altijd welkom bij de Zonnebloem. Dat kunnen mensen zijn die goed zijn in organiseren, maar ook mensen die af en toe eens op visite willen bij iemand met een fysieke beperking. Wie hier belangstelling voor heeft, kan naam en telefoonnummer sturen naar zonnebloemveluwezoom@gmail.com met je naam en telefoonnummer. Er wordt dan contact opgenomen voor meer informatie.

Rick Evers: Hebbes!

Een paar weken terug vertelde ik over de muis in onze kelder. Hoe hij aan de tagliatelle was begonnen en hoe hij onze mooie kleine supermarkt had veranderd in een stinkzooitje. Met kruimels, kleine stukjes plastic, poep en pies. Uren heb ik nodig gehad om de boel uit te soppen, maar de muis was foetsie.

Ik wist zeker dat hij nog ergens in de kelder moest zijn. Nadat ik hem betrapte en een gilletje slaakte als een keukenmeid deed ik snel het kleine raampje dicht. Dat moest wel zijn ingang zijn geweest. En door dat nu te blokkeren zat hij als een rat (muis) in de val. Alleen, hij was nergens te vinden. Nog nooit had ik zoveel uren doorgebracht in de kelder. Iedere vierkante centimeter was uitgekamd. Geen muis.

Het voordeel van de muis was dat onze kelder nu naar verse bloemetjes rook. Ik had alle schappen afgesopt, de vloer gedweild en een luchtverfrisser neergezet. Het rook er zelfs zo lekker dat ik even overwoog om de televisie en het bankstel er ook heen te verhuizen. Mijn vrouw vond dat te ver gaan. Onze woonkamer voldeed volgens haar nog prima als leefruimte en had als voordeel dat je niet tussen de levensmiddelen een thriller zat te kijken. Een blikje tonijn op rechts, wc-papier op links, dat leidt toch af.

Ze had gelijk. Het is een voorraadhok en dat blijft het ook. Wel een heel schoon voorraadhok. Alhoewel, na drie dagen begon het toch weer een klein beetje naar muis te ruiken. Eventjes dacht ik dat het aan mij lag en negeerde ik de geur. Maar na vijf dagen was ik het zat en besloot ik de kelder niet eerder te verlaten totdat ik Mickey had gevonden.

Het geurspoor leidde me naar een kratje Heineken. De meeste flesjes in het krat waren leeg. Ook het ene flesje Hertog Jan Grand Prestige dat erin zat. Een wat sterker biertje. En daar lag hij. Opgekruld op de bodem van de fles. Hij leek een klein lachje op zijn mondje te hebben. Vast genoten van zijn laatste slokje.