Home / Label Archief: Alle-Regiobode

Label Archief: Alle-Regiobode

Foi, foi: Waakhond…

Un goeie hond um de boel te bewaken is noe hard nodig. Veur un goeie waakse hond heb de inbrèkers nog wel ontzag. Vrogger was d’r ok slech volk, al krieg ie tegenwoordig de indruk dat d’r steeds meer criminelen komp. Oaver un goeie waakhond geet ut volgende verhaal.
Dorus was un alderjekese kniepert van un keerl. Hee wol nargens gied geld veur kwiet. Zien kost verdienen hee met de handel in vee: kalveren, pinken, koeien en wat d’r nog meer op zien weg kwam. Dat handelen kon hee goed. Toch mos ie um soms uut de vingers blieven, want krek te vertrouwen was hee niet. Dat hef um wel berouwd want wat gebeuren d’r? Vake had hee veul geld bie zich in huus en had soms ’s nachts gien tied um ut noa de banke te brengen. Met al dat schrorremorrie van tegenwoordig veul hee zich toch niet veilig. Un hond kopen dus. Toen Dorus heuren dat un waakse hond, un Hollandse harder in ut darp te koop was en vieftig gulden mos kosten zei hee: “Veul en veuls te duur in nog gien vieftig joar”.
Dorus ging varder op zuuk egoan noa un grote hardershond. Dorus had bie un sjachelaar toch un hond op de kop etik. Krek wat hee zoch. Un grote Duitse harder die un starke kop had en zeker niet bange was. De harder kosten um mar un tientjen. Dorus had Sita mee noa huus enommen en noa un tiedjen was hee al ewend. Sita was un felle hond die niet al te best wol luusteren. Jach zat d’r wel in. Hee kreeg niet al te veul te vrèten van die kniepert van Dorus. Deurumme pakke hee op un keer un hane en kon Dorus net op tied veurkommen dat hee nog un kippe pakken. Hee kreeg doar veur op zien donder, maar ut hielp weinig.
Sita bewaken ut spul goed en doar was Dorus best te sprèken oaver. Bie un minste of geringste sloeg hee ’s nachts an.
Op un dag ging ut toch mis. Dorus liep ‘s margens oaver ut arf en doar kwam un boer anriejen. Die kwam met un hellige kop uut de auto en ging mien toch an ut schelden tegen Dorus oaver un slecht kalf dat hee um had verkocht. De boer wol zien geld terugge hebben. Dorus gaf meteen un grote bek en doar ging ut hen. Ut duren dan ok maar effen of doar vielen klappen. Dorus dreigen te verliezen en riep noa de hond: “Sita pak um”. Doar kwam de hond anroazen. Eerst ummehen snuffelen en toen greep hee verduld Dorus in de bokse en flink in de kuuten… Ut ging kats verkeerd. Meteen was ut vechten af. Dorus schrok zich un ongeluk en schuppen de hond van zich af. De boer ging d’r ok vandeur maar zei um wel dat hee terugge zol kommen.
Wel raar dat de hond zien eigen baas greep, maar wat bleek noe? Sita had ut bar slech ehad bie zien nieuwe baas en hee herkennen verduld in de stemme en de reuk zien olde baas want toevallig was Sita ok bie de boer ewes. Wat was Dorus ondeugend op de hond. Hee hef um dadelijk verkocht veur viefentwintig gulden. Hee had dus winst op de hond maar mos wel un nieuwe bokse kopen en die kosten heel wat meer…

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

‘Alles is un weet, maar vlooien vangen un handigheid’

Rick Evers: Filmpjes

Ik heb een zwak voor vrouwentijdschriften. Viva, Flair, Vriendin, heerlijk. Geef mij een ligbedje in de zon, een koud biertje en een damesblad en je hoort me niet meer. Zo las ik laatst in een van mijn favoriete bladen een verhaal over fluisterfilmpjes.

Er schijnen dus mensen te zijn die heel graag filmpjes kijken van vrouwen die fluisteren in een microfoon. Daar krijgen ze prettige tintelingen van of ze vallen er rustig bij in slaap. Uiteraard is er ook een wetenschappelijke term voor: ASMR, oftewel Autonomous Sensory Meridian Response. Snel vergeten. Fluisterfilmpjes klinkt namelijk veel leuker.

De vrouw in het tijdschrift was verslaafd en keek meerdere keren per dag op YouTube naar die gekkigheid. Ik besloot de proef op de som te nemen en typte ‘ASMR’ in op YouTube. En ja hoor, het bestaat ook nog. Mevrouw ‘ASMR Darling’ heeft ruim twee miljoen abonnees. Die verdient dus haar geld met fluisteren. Als ik dat aan mijn kinderen vertel gaan ze nooit meer naar school.

Nieuwsgierig bekeek ik een filmpje van haar dat 31 miljoen keer bekeken is. Eénendertig miljoen!!! Ik klikte op ‘play’ en zag een jonge vrouw achter een microfoon. Ze begon met fluisteren. Daarna veegde ze met een kwast over de microfoon, tikte ze met haar nagels tegen een plastic bakje en scheurde ze heel langzaam een stuk plakband af.

ASMR Darling is de pas twintigjarige Taylor Darling. Ze verdient ongeveer duizend dollar per dag met haar filmpjes. Soms tikt ze zachtjes op een jampotje. Een andere keer klikt ze met een pen op tafel. Duizend dollar per dag. Waarom rij ik in vredesnaam elke dag naar mijn kantoorbaan? Vanaf nu knal ik alles wat ik doe op YouTube. Ik laat nog weten hoe mijn kanaal gaat heten.

Retrospectief: Schweer by der Beckehof

Aan de Harderwijkerweg in Dieren staat een schitterend monumentaal complex, het Schweer by der Beckehof. De reden waarom dat monument er staat, is ook bijzonder. In 1898 liet de vermogende Amsterdamse koopman Casper Hendrik Herman Schweer bey der Becke namelijk in zijn testament opnemen dat vanuit zijn niet geringe nalatenschap een hof moest worden gebouwd in Dieren. Hij kende het dorp omdat hij met een Dierense was getrouwd. Schweer by der Becke overleed op 28 augustus 1905. Eén van de voorwaarden in het testament was, dat het complex binnen acht jaar na zijn dood gereed voor bewoning moest zijn.

Op 9 augustus 1913 was het zover en kon het ontwerp van C.B. Posthumus Meyjes, waaraan sinds 1911 was gebouwd, worden geopend. Het complex bestond uit 35 woningen, een bestuurskamer en een kapel. De woningen zijn in de loop der jaren aangepast maar bezitten veelal nog oorspronkelijke interieuronderdelen. De meest gaaf en rijk uitgevoerde interieurs zijn die van de bestuurskamer en de kapel. De tuin van het voorplein en in het hof werd aangelegd naar ontwerp van D.F. Tersteeg. De aanleg van het voorplein wordt gekenmerkt door een centraal cirkelvormig plantsoen met vlaggenmast en een viertal bloembedden. Aan weerszijden van de oprijlaan staan diverse boomsoorten zoals lindebomen, een bruine beuk en een trompetboom.

Niet alleen aan uitvoering en realisatieperiode werden in het testament voorwaarden gesteld. Ook de samenstelling van de bewoners was uitvoerig beschreven. Van de bewoners moest 5/6e deel afkomstig zijn van Nederduitsche Hervormde gemeente Amsterdam. Ze moesten bovendien kinderloos zijn. Het resterende 1/6e deel van de bewoners moest bestaan uit leden van de Nederduitsche Hervormde gemeente Dieren. Op deze foto uit 1930 poseren de toenmalige bewoners voor de kapel in het hof voor de fotograaf. Ze moesten in die tijd – nog steeds volgens het testament uit 1898 – allemaal van onbesproken Christelijke levenswandel zijn en te kennen geven dat ze de openbare godsdienstoefening op prijs stellen.

In 2000 werd het complex gekocht door Woonstichting Vivare. Die liet het in de periode 2011 tot 2013 ingrijpend verbouwen. Een eeuw na de oplevering werden woningen vergroot door ze samen te voegen en kregen ze een eigen badkamer.

Hollands plaatje in Rhedense uiterwaarden

RHEDEN – In de uiterwaarden van de IJssel bij Rheden grazen sinds kort weer de koeien van de familie Velders. Deze blaarkoppen en hun kalfjes maken een prachtig Hollands plaatje.

De familie Velders heeft een biologisch boerenbedrijf in Drempt, genaamd Schaapsheuvel. Hun koeien lopen het grootste deel van het jaar buiten in de wei en de kalfjes blijven bij hun moeders.
Naast blaarkoppen heeft de familie Velders nog een oud-Hollands rundvee-ras, de bekende lakenvelder. “We hebben een voorliefde voor deze koeien vanwege het mooie karakteristieke uiterlijk, gezondheid en zelfredzaamheid, maar ook vinden we het belangrijk dat deze rassen voor de toekomst in stand worden gehouden”, aldus Henk Velders.
De lakenvelders van Schaapsheuvel lopen in Arnhem, de blaarkoppen hebben een plek in natuurgebieden, weiden en uiterwaarden, zoals bij het pontje in Rheden. Het is inmiddels al jaren gewoonte dat vanaf april hier de koeien van de familie Velders grazen. “Mijn opa was boer in Rheden en maakte al gebruik van deze gronden”, zegt Velders. “Onze koeien lopen hier al ruim vijftig jaar. De grond wordt beheerd door Natuurmonumenten, waar we heel prettig mee samenwerken.”

Foto: Sabine Grootendorst

Kamermuziekfestival op Veluwzoom

REGIO – Van 29 mei tot en met 2 juni vindt de vijfde editie van ZOOM! Kamermuziekfestival plaats op en rond de Veluwezoom. Van woensdag tot en met zondag geven de musici van het Ruysdael Kwartet samen met hun (internationale) gasten bijzondere kamermuziekconcerten op mooie locaties in Rheden, Rozendaal en Doesburg.

Het openingsconcert vindt plaats op woensdag 29 mei in de Grote Kerk in Velp. Om 20.15 uur speelt Het Ruysdael Kwartet samen pianiste Megumi Tanno werken van Franz Schubert, Robert Schumann en Clara Schumann. Op donderdag 30 mei kunnen vroege vogels mee doen aan een muzikale dauuwtraptocht. De tocht start om 7.00 uur bij de Oranjerie in Dieren. Onderweg zijn er optredens op de Carolinaberg, in de Dorpskerk van Ellecom en in de Dierense Toren. Het programma wordt afgesloten met een gezamenlijk ontbijt.

Het familieconcert Be Mozart op 1 juni vanaf 15.30 uur in de Gasthuiskerk, met acteur Ton Meijer en sopraan Marijje van Stralen, is omgedoopt tot pannenkoekenconcert. Vijf wethouders uit de gemeenten Doesburg, Rheden en Rozendaal bakken pannenkoeken voor het publiek.

Het festival wordt afgesloten op zondag 2 juni in turnhal Avegoor in Ellecom. Anders dan andere jaren zijn dit jaar het Fietsslotconcert en het Festivalslotconcert samengevoegd. Tijdens dit concert wordt de Vierde Symfonie van Gustav Mahler onder leiding van Gijs Kramers ten gehore gebracht in een arrangement van Iain Farrington. De uitvoerenden zijn Lenneke Ruiten (sopraan), het Ruysdael Kwartet, Blake Weston (klarinet), Barbara Deleu (fluit/piccolo), Hans Wolters (hobo), Jos Lammerse (fagot), José Luis Sogorb Jover (hoorn), Nienke van Rijn (viool) en Tim Gibbs (contrabas).
Na het concert word een drankje en een hapje aangeboden, mede mogelijk gemaakt door Restaurant de Peerdestal te Ellecom en Wijnhuis Appeldoorn te Velp.

Dit zijn slechts enkele onderdelen uit een zeer uitgebreid programma, dat in zijn geheel terug te vinden is op www.zoomfestival.nl. Hier kunnen ook kaarten besteld worden.

Foto: Jeroen Gosse

www.zoomfestival.nl

Voor het Pannenkoekenconcert op zaterdagmiddag 1 juni in de Gasthuiskerk in Doesburg verloot het festival onder de lezers van de Regiobode 3 x 2 vrijkaarten. Meeloten kan door uiterlijk donderdag 30 mei een mail met uw naam te sturen met als onderwerp Pannenkoekenconcert naar info@zoomfestival.nl. De winnaars krijgen uiterlijk vrijdag 31 mei per e-mail bericht.
In deze familievoorstelling (4+) kruipen de kinderen in de huid Mozart. Ze mogen componeren en ze gaan ook zingen. Na afloop bakken vijf wethouders van de gemeentes Rheden, Rozendaal en Doesburg pannenkoeken voor alle bezoekers.

Foi, Foi: Un cent….

Ut geld speult un grote rol in ut lèven van un mense. Sommige luu doet d’r alles veur. Um ut geld is d’r veul narigheid. D’r bint luu die zek: “Wat mo’j d’r met doen, un hond wil ut nog niet vrèten.” Of: “Maak ut maar op, want ie kunt niks meenemmen.” Oaver onze euro is heel veul te doen ewes. D’r is alderbastend veul op efoeterd. Och iedereen raak d’r noe an gewend. Ut is krek zo gemakkelijk as met de gulden. Zeker noe de ‘rooie look’ van die een en twee centen weer vot goat. Ie heb niet meer zo’n pruttel in de knippe.
Oaver die cent geet dit keer ut verhaaltjen. Ie holt ut niet meugelijk dat mensen zo kunt doen veur ene rooie cent.
Ut was op un margen in un winkel in disse streek. In de winkel liepen wat mensen te scharrelen. Un echtpaar, niet zo jong meer en noa de proat te oordelen niet van disse umgeving. Ze proaten tenminste Hollands. Ze waren ok wat anders gekleed as de meeste olderen. Ze waren al effen an ut loeren ewes in de winkel en hadden wat evonden wat ze toch wel veurdelig vonden. Op noa de kassa. Ut deerntje achter de kassa tellen de gekochte spulletjes allemoal bie mekare op en kwam töt ut bedrag van zes euro en 99 cent. De man loeren is wat bie zich in de knippe. En begon te tellen. Ut deerntje achter de kassa zei nog netjes: “Dat wordt dan zeven euro”. Nou en toen ha’j de schoapen an ut drieten…. Wat gingen die man en vrouw, toch al niet zo jong meer, toch tekeer tegen ut deerntje. “Nee”, zei de keerl, dat is 6.99 en gien zeuven euro”. “Nee meneer”, zei ut deerntje netjes, “ik heb instructies alle contante verkopen af te ronden. 98 en 99 ronden we af naar 100.” De man gaf ut niet op. “Ja maar ik betaal toch hier contant. Kijk maar op de cent af.” De kassajuffrouw gaf ut niet op en bleef netjes: “Meneer het is zeven euro. Zo zijn de instructies. Ik kan er niks aan doen.” Zien vrouw bemoeide zich er ook nog mee en zei wat pissig: “Juffrouw jij snapt er niks van. We betalen hier op de cent af. Kijk maar we hebben hier de munten. We betalen geen cent meer.”
Ut deerntje kreeg ut d’r bar moeilijk mee. Wat mos zee d’r noe mee an. De man zag dat er nog meer mensen bij de kassa kwamen en het niet eens met hem waren. Hee mos zich toch neerleggen bie de regels. Hee zuchen en zei: “Nou ja als u er op staat betaal ik er wel een cent bij maar ik blijf er bij dat het niet klopt.” Zuunig schoof hee de laatste cent bie de kassa en liep vot met een zoer kiekende vrouwe richting winkeldeure. Ut deerntje die inmiddels un kleur op de wangen had ekregen as un bellefleur van alle gedram groeten hun nog netjes.
De volgende klant had alles eheurd en zei tegen ut deerntje: “Ja, a’j rieke wilt wörden mo’j op de centjes letten, maar bliekbaar bint ze dat niet ewörden!”

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

‘Woar de liefde is, kump de aardigheid vanzelf’

Business & Shopping: Xycleservice test e-bikes in Duitsland

DOESBURG – Het voltallige team van Xycleservice Doesburg is onlangs afgereisd naar het Sauerland. Ze gingen hiernaartoe voor een uitgebreide e-biketest.

Doel van de reis was dat de verkopers en monteurs van Xycleservice een nog beter beeld zouden krijgen van hoe consumenten een e-bike ervaren en ook de daarbij behorende bevindingen en klachten beter begrijpen. Dit alles natuurlijk met het idee om het beste advies en de juiste service te kunnen verlenen.
De zes meest verkochte modellen in de prijsklasse tussen de 1699 en 3899 euro werden uit de winkel meegenomen, waarvan twee modellen met een voorwielmotor en vier met een middenmotor.
Het slechte weer werd getrotseerd om boven in Sauerland een rondje Möhnesee te maken over een afstand van 45 kilometer met ruim 400 hoogtemeters. Het hoogte verschil varieerde van 80 tot ruim 300 meter hoogte, een echte test dus. Tijdens deze test bleek de grootste verrassing te komen van de fietsen met een voorwielmotor, deze kwamen zeer krachtig en constant over. De nieuwe Multicycle met voorwielmotor bleek de grote favoriet van de groep, maar ook de Giant Ease was zeer goed bij de les en zuinig. De Ease was de goedkoopste en daarom misschien wel het meest verrassend.

Bij de fietsen met een middenmotor is er altijd voldoende kracht voorhanden, mits er ook voldoende kracht wordt gezet op de pedalen. Dit laatste was in het heuvelachtige gebied goed te merken, maar kon niet alle testrijders bekoren. De Giant Grand Tour bleek over de grootste actieradius te bezitten en de Freebike Soho was het comfortabelst. De Prestige van Multicycle met riemaandrijving fietste verreweg het lichtst en bezit bovendien over de meest krachtige en doseerbare remmen van dit moment. Volgens de medewerkers werkelijk fantastisch.
Het accuverbruik varieerde tussen de 35 en 45 procent en dat is, gezien de afstand en omgeving, buitengewoon goed.

“Slechte fietsen verkopen we niet bij Xycleservice, maar smaken verschillen en zo bleek ook uit de test”, aldus de medewerkers van Xycleservice. “Wilt u meer weten over deze test of zelf een proefrit maken, dan bent u van harte welkom in onze zaak aan de Leigraafseweg in Doesburg.”

ww.xycleservice.nl

Sjaal met Verhaal centraal in Wereldwinkels

REGIO – De Wereldwinkels in de regio besteden in mei extra aandacht aan de producten van Sjaal met Verhaal. Deze onderneming laat in Nepal sjaals en viltproducten maken en biedt daarmee werk en inkomen aan honderden vrouwen.

Sjaal met Verhaal is een initiatief van Inge Hoogesteger, die tijdens een sabbatical in Nepal verbleef. Ze begon hier met de inkoop van sjaals en had deze al gauw verkocht. Ze zocht de samenwerking met een bedrijf dat niet alleen sjaals produceert, maar ook een stichting heeft van waaruit onder andere een medische post en een thuis voor zwerfkinderen wordt opgericht. Wat Inge zeer aanspreekt is de manier van werken met de mensen aldaar, vol wederzijds vertrouwen en respect.
Sjaal met Verhaal groeit en er zijn inmiddels zo’n achthonderd vrouwen in Nepal die dankzij dit bedrijf een inkomen verwerven. En inkomen betekent wonen, eten en school voor hun kinderen.
De vrijwilligers van de vijf Wereldwinkels in de regio hebben begin april een waardevolle informatieavond en presentatie met Inge en haar medewerkers gehad en zullen de komende weken graag vertellen over de prachtige producten van Sjaal met Verhaal.

Column Rick Evers: Duurzaamheid

“Rick, moet je eens luisteren. Ik lees bij ons in de huis-aan-huis-krant vaak jouw columns. En die vind ik de ene keer leuker dan de andere keer, dat zeg ik eerlijk. Maar wat ik je nog wilde zeggen: schrijf nou toch eens een keer over duurzaamheid. Kies eens een echt interessant onderwerp in plaats van al die verhalen over je konijn.”

Aldus een oud-collega die ik tegenkwam. Helaas moet ik hem teleurstellen. Het gaat namelijk toch weer helemaal nergens over vandaag. Namelijk: het beddengoed. Want, wat is er toch aan de hand met al die mensen die het beddengoed uit het raam hangen in het weekend?

Even luchten is prima, maar moet dat over die vieze buitenkozijnen? Tegen de buitenmuur, waar honderdmiljoen spinnetjes en andere insecten lopen? En als je pech hebt, komt er nog een regenbui overheen ook. Ik ken ook iemand die zijn huis net geschilderd had en een kwartier later hing zijn vrouw de dekbedden naar buiten. Alles zat onder de Sigma S2U hoogglans groen. Eigen schuld vind ik dat.

Wasgoed buiten aan de droogmolen of de waslijn is natuurlijk prima. Sterker nog, ik kan genieten van een boerderij met zo’n traditionele meterslange waslijn. Naast de sokken van Piet hangen de onderbroeken van Betsie. Gewoon drie meter van de openbare weg af. Prachtig! Ik hoorde laatst dat ze het broodje kaas op de lijst met immaterieel erfgoed plaatsen. Ik mag toch hopen dat deze boerenwaslijn er ook al op staat.

Terug naar het beddengoed. Zullen we ophouden met die vieze gewoonte om het buiten te hangen? Lakens opfrissen kan tegenwoordig namelijk ook heel goed in de droger. Is alleen wat minder duurzaam. Hé, daar is ie toch: duurzaamheid. Graag gedaan Gerard.

Business & Shopping: Tuincentrum neemt vast afscheid van Gerjan van Tent

LAAG-SOEREN – Na 33 jaar trouwe dienst heeft Tuincentrum Laag-Soeren zaterdag 11 mei afscheid genomen van medewerker Gerjan van Tent. Personeel, vrienden, kennissen en klanten kwamen aan het eind van de dag samen om Gerjan te bedanken voor al deze jaren. Het Tuincentrum Laag-Soeren gaat per januari sluiten en dus moest Gerjan op zoek naar een nieuwe baan. Hij heeft werk gevonden bij Groenrijk Epe / Nunspeet. “We wensen hem het allerbeste toe in zijn nieuwe loopbaan”, zeggen eigenaars Wim en Gerda de Vries van Tuincentrum Laag-Soeren.

Foto: Han Uenk