Home / Woeste Hoeve

Woeste Hoeve

Het verdriet slijt nooit

WOESTE HOEVE – Voor het tweede jaar op rij werd de herdenking bij de Woeste Hoeve geteisterd door bar slecht weer. Stoelen moesten droog gemaakt worden, maar de aanwezigen wilden dit half uurtje bij het monument donderdag niet missen. Ter nagedachtenis van de 117 mannen die op 8 maart 1945 werden gefusilleerddoor de Duitsers, werden meerdere bloemen en kransen gelegd, waaronder één door locoburgemeester van Apeldoorn, Nathan Stukker. Ook nabestaanden vonden een plekje voor bloemen. Sommigen raakten even de naam aan van hun familielid. Het is 73 jaar geleden, maar roept nog steeds emoties op: "Het verdriet slijt nooit".

Foto: Rob Spelde

Slachtoffers Woeste Hoeve herdacht

WOESTE HOEVE – Op 8 maart 1945 schoten Duitsers soldaten bij het buurtschap Woeste Hoeve 117 mensen dood. Dat was een deel van de bloedige vergelding – elders in het land werden nog eens 119 mensen als vergelding vermoord – voor een aanslag op een de SS-chef in Nederland, Hanns Albin Rauter.

Jaarlijks wordt die gruwelijke moordpartij herdacht door nabestaanden, familieleden, het Apeldoornse gemeentebestuur, schoolkinderen en vele andere belangstellenden. Woensdag gebeurde dat ook weer, in de stromende regen en in aanwezigheid van burgemeester John Berends van Apeldoorn.
Op de plek van de aanslag én van de vergeldingsactie, werd in 1945 een simpel gedenkkruis geplaatst. Het huidige monument met daarop alle namen werd pas veel later, op 4 mei 1992, onthuld. Het vermeld de 116 namen – één slachtoffer is immer nog onbekend – van de doodgeschoten mensen. Zij waren lukraak uit gevangenissen in het hele land gehaald om te boeten voor de aanslag op Rauter, hoofd van de SS in Nederland en de hoogste Duitse politiechef. Die aanslag door een Apeldoornse verzetsgroep, was een tragische vergissing. De bedoeling was een vrachtwagen buit te maken om vlees voor de illegaliteit te vervoeren. Rauter overleefde de aanslag overigens ternauwernood en werd enkele jaren later na zijn rechtszaak ter dood gebracht wegens oorlogsmisdaden. – foto: Wencel Maresch
 

Massamoord Woeste Hoeve herdacht

WOESTE HOEVE – Het was zondag exact 70 jaar geleden dat de Duitsers bij het buurtschap Woeste Hoeve 117 mensen doodschoten. Dat was een deel van de bloedige vergelding voor een aanslag op een hoge Duitse officier.

 

Zaterdag werd die gruwelijke moordpartij herdacht door nabestaanden, familieleden, de Apeldoornse wethouder Stikker, schoolkinderen en vele andere belangstellenden. Op de plek van de aanslag én van de vergeldingsactie werd in 1945 een simpel gedenkkruis geplaatst. Het huidige monument werd op 4 mei 1992 onthuld. Het vermeld de 116 namen – één slachtoffer is immer nog onbekend – van de doodgeschoten mensen. Zij waren lukraak uit gevangenissen in het hele land gehaald om te boeten voor de aanslag op Hanns Rauter, hoofd van de SS in Nederland en de hoogste Duitse politiechef. Die aanslag op hem in de nacht van 6 op 7 maart 1945 door een Apeldoornse verzetsgroep, was een tragische vergissing. De bedoeling was een vrachtwagen buit te maken om vlees voor de illegaliteit te vervoeren. Rauter overleefde de aanslag overigens ternauwernood en werd enkele jaren later na zijn rechtszaak ter dood gebracht wegens oorlogsmisdaden. Ook op andere plekken in het land werden naar aanleiding van de aanslag in maart ’45 nog eens 119 gevangenen vermoord door de uitzinnige Duitsers. De herdenking in Woeste Hoeve is een jaarlijks moment om stil te staan bij de waanzin van de Tweede Wereldoorlog – foto: Han Uenk
 

Herdenking bij Woeste Hoeve

BEEKBERGEN – Stichting Monument Woeste Hoeve houdt zaterdag 8 maart de jaarlijkse herdenking bij het monument nabij Beekbergen. De herdenking begint in restaurant de Woeste Hoeve, vanaf 12.00 uur wordt er een kop koffie of thee aangeboden. Om 12.30 uur kan men luisteren naar de toespraak van de nieuwe voorzitter Harry Blom. Hierna maken de deelnemers een stille tocht naar het monument voor een korte plechtigheid.
 

Herinnering aan executies

WOESTE HOEVE – Het was feitelijk een ongelukkige toevalstreffer die er in maart 1945 voor zorgde dat bij een actie van het verzet bij Woeste Hoeve, niet een vrachtauto werd gekaapt maar dat de hoogste Duitse politiechef het slachtoffer werd. Hanns Albin Rauter was op weg naar Apeldoorn, toen zijn wagen in een hinderlaag van Nederlandse verzetsmensen liep. Zijn begeleiders kwamen daarbij om, de top-nazi zelf raakte zwaar gewond. De Duitse bezetter reageerde woest. Als represaille werden enkele dagen later 117 gevangenen geëxecuteerd op de plaats des onheils: Woeste Hoeve.
Vlak na de oorlog werd op ie bewuste plaats een monument opgericht, dat er nu nog steeds staat. Hierop zijn de namen vermeld van alle mannen die hier hun leven verloren. Ieder jaar wordt de gebeurtenis herdacht, ook dit jaar weer onder ruime belangstelling. Niet alleen kwam loco-burgemeester Nathan Stikker vrijdag naar de gerdenking, ook waren er leerlingen van de basisschool die het monument heeft geadopteerd. Zij legden bloemen bij het monument, net als vele andere belangstellenden. Organisaties, maar ook mensen die een persoonlijke band hebben met het incident van al die jaren geleden, dat nog steeds leeft in de gemeenschap van Woeste Hoeve en de dorpen daar omheen – foto: Wencel Maresch

Woeste Hoeve herdacht

WOESTE HOEVE – Een ongelukkige toevalstreffer zorgde er in 1945 voor dat een actie van het verzet bij Woeste Hoeve volledig de mist in ging. Een hooggeplaatste Duitse militair raakte hierbij gewond, drie van zijn kompanen kwamen om. Als represaille zijn enkele dagen later 117 gevangenen geëxecuteerd op de plaats des onheils: Woeste Hoeve.

Net na de oorlog is een monument opgericht, dat er nu nog steeds staat. Hierop zijn de namen vermeld van alle mannen die hier hun leven verloren. Ieder jaar wordt de gebeurtenis herdacht, ook dit jaar weer onder ruime belangstelling. Niet alleen kwam burgemeester Hans Esmeijer, ook waren er leerlingen van de basisschool die het monument heeft geadopteerd. Zij legden bloemen bij het monument, net als vele andere belangstellenden. Organisaties, maar ook mensen die een persoonlijke band hebben met het incident van al die jaren geleden, dat nog steeds leeft in de gemeenschap van Woeste Hoeve en de dorpen daar omheen.