Home / Alle-Regiobode

Alle-Regiobode

Retrospectief: De oude molen van Brummen

Niet veel mensen zullen zich de molen op deze foto kunnen herinneren. De restanten daarvan werden namelijk al in de zomer van 1934 gesloopt en tegenwoordig staan op die locatie aan de Zutphensestraat het huizenblok nummers 22 t/m 26, zo’n beetje ter hoogte van de Schoolstraat. De situatie op deze foto is die rond 1910. Drie mensen lopen over de Zutphensestraat in de richting Rhienderen. Daar stond overigens in die tijd ook een windmolen.

De molen aan de Zutphensestraat werd in de volksmond de ‘oude molen’ genoemd en was in de tijd waarin deze prent werd gemaakt eigendom van de familie Lentink.
De molen werd in 1770 gebouwd als een stellingmolen. Dat wil zeggen dat de eigenlijke molen op een onderbouw was geplaatst en er dus een omloop op hoogte was. Al op 21 juni 1788 – zo lezen we in de molendatabase – werd die molen echter door brand verwoest. De nieuwbouw was vervolgens van het type ‘beltmolen’. Dat wil zeggen dat die op een kunstmatige heuvel werd gebouwd. In de heuvel is dan aan twee zijden een doorgang gemetseld, waardoor wagens voor laden en lossen de molen binnen kunnen rijden en er aan de andere kant weer uit kunnen. Dat was ook bij de oude molen in Brummen het geval.

De oude molen maalde jarenlang op windkracht het graan van de Brummense boeren, maar door de opkomst van door stoom, olie of elektriciteit aangedreven molens, legden de van wind afhankelijke molens een voor een het loodje. In de 20e eeuw verdwenen in Nederland naar schatting 9.000 windmolens. Ook de oude molen in Brummen hoorde daarbij. In 1924 werd de molen onttakeld, de wieken werden verkocht en uiteindelijk werden de stenen restanten in de zomer van 1934 gesloopt.
De eigenaren hadden de nieuwe ontwikkelingen trouwens goed ingeschat en de Lentinks hadden al in 1880 naast hun windmolen een motormaalderij gebouwd. Die bleef tot in de jaren 80 van de vorige eeuw in bedrijf, vooral als maalderij van vogelvoer. In 1988 werd die oude motormaalderij afgebroken en kwamen er woningen voor in de plaats.

Een Stief Kwartiertje: De burger

Het is eindelijk lente na een schitterende barre winterperiode van maar liefst 8 dagen. Nu nog even de pandemie voorgoed de kop indrukken en dan gaan we op voor nieuwe verkiezingen, waarna er weer een schitterend en beloftevol voorjaar aanbreekt. Was het maar zo gemakkelijk als opgeschreven. We moeten samen naar de eindstreep, schrijft Mark Rutte de afgelopen zaterdag in alle kranten, alleen samen kunnen we sterker worden, samen komen we overal uit. Was het maar zo gemakkelijk als opgeschreven. De eindstreep is nog ver weg, ik zit liever samen aan het begin. Niemand zal ontkennen dat we momenteel met grote problemen kampen die om grote oplossingen vragen: de pandemie, het klimaat, de woningnood, de voedselproductie, het bestuursapparaat etc. Als we het positiever willen formuleren zeggen we dat we voor grote uitdagingen staan. Dat moeten we inderdaad samen doen en in dat samen is nog een wereld te winnen.

Natuurlijk gaan we half maart allemaal stemmen, op een paar cynici na, die ons democratisch stelsel zien als een gelegitimeerde vorm van volksverlakkerij. Het neemt niet weg dat veel mensen naar de stembus gaan, maar naderhand hun stemgedrag en de daaraan gekoppelde verkiezingsbeloften niet terugzien in het gevoerde beleid. De kiezer waant zich één dag in de vier jaar medebestuurder en politici weten dat. De praktijk leert dat stemmen enerzijds en formeren van een regering of college anderzijds twee heel verschillende dingen zijn met verschillende en onvoorspelbare uitkomsten, waardoor de roep steeds luider wordt dat onze democratie hoognodig in de revisie moet.
Om maar in onze eigen regio te blijven: de ingezonden brieven van de laatste tijd in deze krant geven aan dat de democratisch gekozen politici niet brengen wat ze beloven en pretenderen en waarmee het ambtelijk apparaat, wat ermee verbonden is, zich sterk identificeert. Of het nu gaat om de huisvesting van dementerende bejaarden in een leegstaande villa in Dieren of de plaatsing van talloze torenhoge windmolens in of rondom kwetsbare natuurgebieden, de burger komt steeds achteraan en moet zijn of haar gelijk bevechten. Nu zal direct op deze stelling de reactie komen dat de burger steeds uitgenodigd wordt zijn of haar visie te geven en dat diezelfde burger bezwaarschriften kan indienen etc., maar het feit ligt er dat de burger steeds moet reageren op beleid dat al in grote lijnen vastligt in plaats van meepraten over de te ontwikkelen ideeën.

Er komen steeds meer en vaker geluiden dat de burger in een veel eerder stadium, dus aan het begin van processen, betrokken moet worden bij de ontwikkeling van belangrijke plannen. Het grote manco van politieke partijen is dat ze zichzelf vaak vastgenageld hebben aan programma’s en coalitieakkoorden en door al het gesteggel daaromtrent vergeten naar buiten te kijken wat daar gaande is. Uiteraard zullen alle partijen dat laatste hartstochtelijk ontkennen, maar de afgelopen periode heeft nadrukkelijk bewezen dat ze vaak losgezongen zijn van de realiteit en de alledaagse werkelijkheid, de kinderopvangaffaire is daar de belangrijkste getuige van.

In veel landen zijn al burgerraden actief, waarbij door loting onder alle leeftijdscategorieën een representatieve raad van betrokken burgers wordt samengesteld, die geholpen door experts op specifieke terreinen en met hun eigen kennis van hun leefomgeving meedenken hoe grote opgaven vorm en inhoud gegeven kunnen worden. Later kan het in wetten en regels vastgelegd worden. De praktijk heeft inmiddels uitgewezen dat zo complexe thema’s tot ieders tevredenheid kunnen worden opgelost. Dat heet pas samen naar de eindstreep. Dat heet pas de lente vieren.

Desiderius Antidotum

Foi foi: Vrogge fietstocht

Fietstochten maken was de grote hobby van Piet en Truus in un darpien bie de Iessel. Wanneer ut maar effen kon dan halen ze de fietse uut de schuure en gingen d’r op uut. Ze hadden al un paar keer un nieuwe fietse ekoch, want ze vonden dat ze goed materiaal mossen hebben. Och en ze hadden ut geld d’r ok wel veur. Iedere keer kwamen d’r bètere fietsen uut met allerlei nieuwe dingen d’r an. Ze zeien: “Gloepend makkelijk die elektrische fietsen. Weerumme ze dat nu E-bike nuump is raar. Alles mot tegenwoordig in ut engels. Ut Nederlands geet zo noa de mieter.”
’s Winters was ut fietsen natuurlijk allemoal wat minder, umdat ut weer dan niet zo aantrekkelijk is veur un ritjen. Maar aan ut ende van de winter keken beien d’r al weer noa uut um de fietse te pakken veur un tochjen. Bie un bitjen redelijk weer gingen ze d’r toch weer op uut. Eerst niet te varre ritten um weer in conditie te kommen, want in de kommende zommer gingen ze wel weer veul varder.
Op un mooie dag, toen ut veurjoar in aantocht was, wollen ze per se d’r op uut. Ut zunnetje scheen bar mooi. Piet en Truus wollen noa dat natuurgebied doar ko’j merakels mooi fietsen. Deur de veule bomen en struuken in dat gebied waren ze ok nog un bitjen beschut tegen de toch nog kolde wind. Ut had ’s nachts evroren. De plassen op of noast ut fietspad waren gedeeltelijk bevroren. Dus mossen beien wel goed oppassen, want un val was zo emaak.
Lang ging ut goed, maar in un flauwe bochte reed Truus deur un half bevroren plas en doar ging ze hen. Zee klabateren tegen de grond an. Zee kwam op de rugge in de plas te liggen. Gien gezichte. Piet gooien zien fietse an de kante en hielp heur dadelijk oaverende. Zee had zich niet zeer edoan an ut lief maar veural un kletsnatte rugge an de val oaver ehollen. Varder fietsen kon niet meer, veural niet met dit kolde weer. Truus zol d’r ziek van worden. Piet en Truus besloaten um maar noa huus te goan. Wel jammer want ze hadden graag un best ende efiets.
Toen ze weer in ut darp terugkwammen was Derk de postbode al druk bezig um zien wark te doen. Huus an huus mossen de poststukken in de busse. Hee kennen Piet en Truus goed en keek d’r van op dat Truus zo vrog al un kletsnatte rugge had. Ut water liep nog van de rugge af. Ut was un raar gezichte. De postbode die bekend stond um zien rake opmerkingen schrèèuwen hard deur ut stroate: “Hé Truus, hef Piet oe onder ehad in un sloot met water?” Ja, wat mos Truus doar noe op zeggen? Niks zeggen leek heur maar ut beste en zo rap meugelijk noar huus fietsen en doar dreuge kleren an te doen, maar ze was wel un bitjen hellig in huud op die schrèèuwerd. Zo kreeg ut eerste veurjoarstochtjen woar ze zich zoveul van hadden veur esteld un naar smaakjen.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

‘Drink wat kloar is, zeg wat woar is’

GGD vaccineert géén ouderen thuis

REGIO – De GGD waarschuwt voor oplichters. Er komen berichten binnen dat ouderen worden gebeld door mensen die zeggen dat ze bij de GGD werken. Deze mensen willen een afspraak maken voor een coronavaccinatie aan huis. Dit klopt niet. De GGD neemt géén contact op met ouderen over het vaccineren, vraagt nooit om geld en komt ook niet bij mensen thuis om te vaccineren.
Mobiele ouderen vanaf 80 jaar krijgen momenteel een uitnodiging voor de coronavaccinatie. Ze krijgen de uitnodiging per post van het RIVM. Mobiele ouderen bellen daarna zelf met een landelijk nummer om een afspraak te maken. Niet-mobiele ouderen worden door de huisarts gevaccineerd zodra dit kan.

Denk mee over recreatiegids Welkom op de Veluwezoom

REGIO – De brochure Welkom op de Veluwezoom is weer in de maak. Dit informatieve boekje wordt uitgegeven door Regiobode, samen met Toeristisch Platform Zuid Oost Veluwezoom. Ondernemers worden uitgenodigd mee te denken over de inhoud.

Opzet van de gids is om bewoners en bezoekers van de Veluwezoom te informeren over het toeristisch aanbod in het gebied in de omgeving van de dorpen die horen bij de gemeentes Rheden, Rozendaal, Brummen en Doesburg, evenals de dorpen Loenen, Lieren en Beekbergen.
Deze gids wordt jaarlijks uitgegeven in een oplage van 70.000 exemplaren en gratis huis-aan-huis bezorgd in het verspreidingsgebied van Regiobode. Ook worden ze door toeristisch ondernemers actief uitgedeeld aan toeristen die de regio bezoeken. In samenwerking met de gemeente Rheden en Toerisme Veluwe Arnhem Nijmegen worden boekjes ook uitgedeeld op diverse beurzen. Ze worden elk jaar zeer enthousiast ontvangen door de gasten aan dit gebied, die het beschouwen als een waardevol naslagwerk.

De makers van de gids willen de informatie elk jaar weer actualiseren en perfectioneren en vragen daarbij de hulp van inwoners en ondernemers op de Veluwezoom. “Misschien heeft u nog informatie over de regio Veluwezoom die prima in deze gids of op de site veluwezoom.nl thuis zou horen. Denk bijvoorbeeld aan evenementen die georganiseerd worden. Ook foto’s van de regio, liefst met mensen erop, die rechtenvrij zijn, zijn weer van harte welkom voor in het boekje, op de site www.veluwezoom.nl en op Facebook: regio Veluwezoom.”
Toevoegingen, evenementen, wijzigingen en foto’s kunnen worden gestuurd naar recreatiegids@regiobode.nl. “Wellicht kunnen we die goed gebruiken om de gids weer tot een prachtige uitgave te maken.” Aanpassingen kunnen worden doorgegeven voor 15 maart.
Ondernemers die lid zouden willen worden, of meer willen weten over het aangesloten zijn bij de Stichting Toeristisch Platform Zuid Oost Veluwezoom, kunnen contact opnemen met het secretariaat via info@veluwezoom.nl. Zij worden dan door een bestuurslid gebeld om vragen te beantwoorden.

www.veluwezoom.nl

Rick Evers: Beste YouTube,

Ik moet eens een hartig woordje met u spreken. Ons zoontje is namelijk heel erg boos op u. Woest. En niet eenmalig, maar iedere dag. U verpest namelijk keer op keer zijn favoriete momentje. Want als je acht maanden oud bent en je bent een beetje hangerig, dan wil je gewoon even genieten van het filmpje ‘non-stop kinderliedjes’.

Nu ben ik zelf ook geen fan van commercials tijdens een leuk programma of een spannende film. Maar wij volwassenen zijn eraan gewend. Bovendien weten wij: dit is even doorbijten. Die film komt zo weer terug. Maar als je acht maanden bent, werkt dat anders. Ineens zijn die leuke poppetjes zomaar van het scherm verdwenen en komt er een reclame van Dyson, de snoerloze stofzuiger.

Het is keer op keer paniek. Terwijl die filmpjes uitgevonden zijn om ons als ouders ook een beetje rust te geven. Even wat mailtjes wegwerken, de vaatwasser uitruimen of een lekkere maaltijd koken. Het gaat allemaal prima zolang die reclameblokken tussendoor maar wegblijven. Hij schrikt zich gewoon het apelazarus als een witlofsnijdende Frank Lammers ineens in beeld komt.

Of de commercial van Vinted. ‘Draag je het niet, verkoop het dan.’ Ons zoontje kan er niets mee. Helemaal krijsen wordt het als Typhoon in beeld komt. ‘Tidididi, wij zijn de unlimitids, wij zijn de unlimitiiiiiiiids, tidididi.’ Dat duurt hem allemaal veel te lang. En hij hoeft ook helemaal geen 5G-netwerk. Die tekenfilmpjes doen het prima op onze WiFi.

En natuurlijk, ik weet dat rechtsonderin een knopje ‘overslaan’ in beeld staat. Maar daar kan een kind van acht maanden niets mee hè. Dus beste YouTube, stop met die commercials voor volwassenen in filmpjes voor kinderen. Niemand heeft er iets aan en iedereen wordt er boos van. Bedankt.

Regiobode sluit zich aan bij Business Club De Graafschap

DIEREN – Regiobode heeft zich aangesloten bij de Business Club van De Graafschap. Vorige week tekenden directeur Laurens Meuleman van Regiobode en algemeen directeur van De Graafschap Hans Martijn Ostendorp de overeenkomst in bijzijn van accountmanager Bente Snijder. “Het mes snijdt aan twee kanten”, zegt Meuleman. “Niet alleen biedt het lidmaatschap ons zakelijk nieuwe kansen, ook steunen wij hiermee een regionaal geliefde voetbalclub, die het niet makkelijk heeft, nu publiek niet is toegestaan bij de wedstrijden. We hopen binnen de club veel collega-ondernemers te treffen.”

Rijscholen uit de regio protesteren tegen lesverbod

DOETINCHEM – Rijschoolhouders uit Doetinchem en omgeving hebben zich vrijdag 19 februari verzameld op het parkeerterrein van het CBR in Doesburg. Ze maakten een rit door de stad en demonstreerden tegen de sluiting van de rijscholen. Linda Nijenhuis, rijschoolhouder uit Brummen, nam deel en maakte voor ons deze foto van het protest.

Sinds 15 december zit het CBR zicht en zijn rijscholen niet meer de weg op geweest. Rijschoolhouders missen steun vanuit de overheid. “Veel rijschoolhouders hebben de tweede lockdown nog geen cent overheidssteun ontvangen. Voor hen die gebruik kunnen maken van regelingen komt het geld laat en is nu zelfs niet genoeg om zakelijke kosten te dekken, waardoor er niets over blijft om van te leven. Zonder inkomen en steun van de overheid houden veel rijscholen het niet langer vol. We willen weer aan het werk!”, luidt het pleidooi.
De rijschoolhouders maken zich niet alleen zorgen om hun eigen bedrijf, ook vragen ze zich af hoe het verder moet met de examens. De rijscholen zijn hiervoor afhankelijk van het CBR en hebben geen zeggenschap over de indeling van de examens. De wachtlijsten op. Niet alleen voor de examens, ook bij de rijscholen zelf, omdat er al drie maanden geen lessen zijn gegeven.
De rijschoolhouders zijn het zat en hebben hun ongenoegen vrijdag geuit. Ze willen een routekaart waarop duidelijk een volgorde van opstarten te zien is. “We vragen de overheid om per direct actie te ondernemen, door te zorgen voor een duidelijke routekaart. En mocht het nog even duren voordat we mogen lessen, zorg dan voor fatsoenlijke vergoedingen, want ons spaarpotje begint leeg te raken.”

Foi, foi: Biezeman

Oud-Loenenaar Hein Biezeman hef un joar of wat elejen un bar mooi boek emaak: Bieseman-Biezeman. Ut is wel un heel dik boek van 900 blajen en ok 1200 foto’s. Noe bie ut winterse weer en corona he’j mooi tied um wat te lèzen. Ik heb ut boek nog is bekeken en veur dat ik d’r arg in had was ut een paar uur varder. Ik heb veural de verhalen oaver Loenen elèzen en was wéér verbaasd hoevulle d’r in ut darp is gebeurd.
Interessant is un verhaal oaver ut eekkloppen. Ok oaver de scholen van vrogger met de pompe buuten, griffel en lei, strafrègels schrieven en olde lengtemoaten. Wat un verschil met noe. Un ene uuterste met griffels bie ut andere met de computers in un online-lessen!
In un verhaal oaver de Droefakkers maak Hein duudelijk dat ut verhaal oaver un kind dat doar ummekommen is helemoal niet woar is. Hee leg ok uut weurum die bouwlanden en weg De Droefakkers heet. Ut waren vrogger akkers woar druuven (droeven) gruuiden. Ze proaten toen al oaver de droevenakkers noar ut bos.
D’r steet ook een duudelijke bouwtekening in ut boek hoe’j un parapluberg kunt bouwen. Zoiets ku’j ook gebruuken as stalling veur oe auto. Vrogger was d’r bie elke boerderie zo’n ronde barg woar ut heui en de rogge, haver of tarwe in worden opestapeld.
De oorlogstied kump uutvoerig aan de orde in dit dikke boek. Sommige van disse verhalen bint nogal somber maar bie un enkele mo’j ok lachen, zoals ut verhaal oaver vier leden van de zangvereniging die laat in de aovend, midden op de weg, ut Wilhelmus zongen. Oaver het sociale lèven in Loenen valt heel vulle te lèzen. Dan mark ie pas hoe de wereld de laatste tied is veranderd.
Ut geet niet alleen oaver Loenen maar ok uutgebreid oaver Klarenbeek, Doar is vrogger ut neudige gebeurd. In Klarenbeek goan veul verhalen oaver Krepel. Da’s niet zo gek umdat Krepel van grote invloed is ewès op ut ontstoan van Klarenbeek. Eigenlijk zol Klarenbeek Krepeldorp of Krepeloord motten heten.
Veul luu in Klarenbeek en misschien nog wel meer as in Loenen, heb veul inwoners met un een bienaam (ok wel scheldnaam enuump). Ut verbaas oe soms hoe raak die namen bedach bint. Ok als de drager van un bienaam ut niet altied leuk vindt. In Klarenbeek en Loenen he’j veul families met dezelfde veurnaam. Um duudelijk te wèzen wie bedoeld wordt krieg die persoon vake un bienaam. In Klarenbeek is dat vake bie de Hurenkamps en in Loenen de Modderkolkfamilie. De jongeluu krieg noe andere (fantasie)namen en niet meer de namen van de olders of grootolders. Dus gien bienamen meer neudig.
Hendrik Biezeman(vader van Hein) was bekend as ‘De Hommel’. Zelf kon hee dat niet zo op pries stellen. Un keer, toen hee al bejoard was en zien dagelijkse wandeling dee, werd hee door kwajongens gepest en uutgescholden veur Hommel, zoem zoem. Hee werd zo kwaod dat hee bie de darpsagent aanbellen um zien beklag te doen. Ut zoontje van de politie deed de deur lös en toen hee zag dat ut Hendrik Biezeman was riep hee hard noar zien vader in de woonkamer: ‘Pa, de Hommel is d’r!’.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Met stenen bouw ie un huus en met liefde un thuus

Rick Evers: Lockdownleventje

En hup, de basisscholen en kinderopvang zijn weer dicht. Geen corona dit keer en ook geen sneeuw, maar gladheid. Het ijzelt namelijk een beetje. Op sommige plaatsen tenminste. De lockdown is blijkbaar zo goed bevallen dat scholen en opvanglocaties nu iedere keer een nieuwe smoes uit de kast halen om de deuren te sluiten.

Het begon al met die sneeuw vorige week. Wekenlang sloegen kinderen en ouders elkaar thuis de hersenen in. Aan de keukentafel moest er samen gewerkt worden. Zakelijke Teamvergaderingen en online lessen liepen dwars door elkaar heen en tijdens de lunch was iedereen elkaar alweer poepzat. Totdat het demissionaire kabinet zorgde voor een golf van opluchting door de scholen weer open te gooien. Overal in Nederland vielen kinderen en ouders elkaar huilend in de armen.

Basisscholen en opvanglocaties waren minder blij dat hun semi-vakantie erop zat. Het beviel namelijk prima, dat lockdownleventje. Dagelijks tien minuutjes Teamen met de klas en daarna ouders het werk laten opknappen. Maar gelukkig was daar de sneeuw. Een mooie gelegenheid voor leerkrachten en pedagogisch medewerkers om hun joggingbroek nog wat langer aan te houden.

Toen de sneeuw als sneeuw voor de zon leek te verdwijnen, zagen basisscholen en opvanglocaties de bui alweer hangen. Maar de joggingbroek verruilen voor een spijkerbroek en de hele dag kinderen vermaken was toch echt nog een brug te ver. Tijd dus voor een nieuwe smoes: ijzel. Het is glad buiten, dus levensgevaarlijk voor jong en oud. Dicht die scholen. Dicht die opvang.

Als je in het onderwijs zit, heb je natuurlijk sowieso al veel vrij. Ik had ooit onderwijzers als buren en die waren nog vaker thuis dan hun katten. En nu is het dus helemaal feest, want je kunt weersomstandigheden blijkbaar gewoon als joker inzetten voor een extra snipperdag. Volgende week schijnt het 15 tot 20 graden te worden. Ik denk dat scholen en opvang dan opnieuw dichtgaan. Veel te warm.