Home / Alle-Regiobode

Alle-Regiobode

Rick Evers: Flauwekulrecord

De 34-jarige Keniaan Eliud Kipchoge liep afgelopen week als eerste mens een ‘marathon’ onder de twee uur. Tussen haakjes inderdaad. Dus als je het uitspreekt, moet je met je vingers in de lucht gebaartjes maken bij het woord ‘marathon’. Het is namelijk een flauwekulrecord.

Allemaal leuk en aardig hoor. En de beste man zal best hard gerend hebben, maar de manier waarop het record tot stand is gekomen, is natuurlijk niet iets om trots op te zijn. Sterker nog, ik weet zeker dat mijn Sallandse sporthelden Jos ‘de haas’ Verdaasdonk, Mattijs ‘het icoon’ Cents en Edwin ‘ironman’ Ophof dat record op die manier ook gepakt hadden. Jos zelfs met twee vingers in de neus.

Wat Kipchoge gedaan heeft? Nou, wat niet. Zo was hij omring door 41 hazen. Dat zijn hardlopers die om hem heen liepen om hem uit de wind te houden. 41 stuks! En er stond niet eens wind! Dan het parcours. Geasfalteerde wegen en helemaal vlak. Wat is dat voor een mietjesparcours. Ik heb zelf eens de Mud Masters gelopen. Tien kilometer door de modder. Zonder hazen. Op 35-jarige leeftijd. Maar daar hoor je geen mens over.

De schoenen van Kipchoge hadden uiteraard speciale zolen. Heel dik en met allemaal foam erin. Het zijn eigenlijk een soort trampolineschoenen. Ze heten de Nike Zoom X Vaporfly Next%. Volgens Nike zit er zo veel vering in de zool dat ieder mens met een redelijke aanloop over zijn eigen huis heen moet kunnen springen met deze schoenen.

En dan heb ik het nog niets eens gehad over het eten en drinken. Dat werd hem tijdens de race vanuit een rijdende auto aangereikt. Moet ik nog verder gaan? Ik denk het niet. Genoeg gezegd over dit flauwekulrecord. Ik hoop dat Eliud Kipchoge snel weer een fatsoenlijke sportieve prestatie levert. Een marathon zonder haakjes zou leuk zijn.

Business & Shopping: Verwarmings- èn warmtepompenshow bij Installatiebedrijf Smeijer in Dieren

DIEREN – Het is weer zover: de winter is in aantocht en het Dierense installatiebedrijf Smeijer houdt voor de zestiende keer de traditionele en spectaculaire verwarmingsshow. Deze vindt plaats op vrijdag 25 en zaterdag 26 oktober in het pand aan de Rinaldostraat 1 te Dieren.

Heico Smeijer, eigenaar van het installatiebedrijf, blikt terug op de vorige jaren waarbij het altijd een succes is geweest en er waardering was van de bezoekers. En nu staat dus alweer de zestiende verwarmingshow op het programma: twee dagen lang toont Smeijer de nieuwste ontwikkelingen op verwarmingsgebied. Alle grote merken zijn aanwezig dit weekend: Atag, Nefit, Vaillant en Remeha. Diverse CV-ketels, maar ook systemen voor de toekomst worden geshowd, zoals warmtepompen en hybride systemen.
Smeijer: “Sinds 2 jaar heeft onze monteur Dennis zijn koeltechnisch STEK- diploma, dus wij zijn geheel gecertificeerd om warmtepompen aan te sluiten. Wij hebben nu diverse systemen draaien en zijn klaar voor de toekomst. Omdat het vorig jaar positief uit de hand liep om alle mensen te voorzien van technisch advies over warmtepompen, hebben wij dit jaar een specialist ingehuurd van Nefit/Bosch. Hij geeft op vaste tijden uitleg over alle typen warmtepompen, op vrijdag om 18.30 uur en zaterdag om 13.00 uur. Wij zouden het wel op prijs stellen dat iedereen die interesse heeft, zich hiervoor inschrijft per mail naar info@smeijer.nl​.”
Tijdens de verwarmingsshow heeft Smeijer diverse acties, waaronder wifi-klokthermostaten, waarmee het toestel op afstand kan worden bediend. Heico Smeijer nodigt iedereen uit: “Laat u dit weekend voorlichten over een nieuwe HR-ketel of warmtepomp. De koffie staat klaar en wij proberen het grijze gebied van de HR-ketels en warmtepompen voor iedereen duidelijk te maken. Een bezoek is een prima gelegenheid aan het begin van het stookseizoen om een aantal topmerken met elkaar te vergelijken. Daarbij krijgt u ook gratis vakkundig en een vrijblijvend advies. We hebben diverse acties.”

Het verwarmingsweekend is te bezoeken op vrijdag 25 oktober van 15.00 uur tot 20.00 uur en zaterdag 26 oktober van 10.00 uur tot 17.00 uur.

Foto: Wencel Maresch

www.smeijer.nl

Business & Shopping: Mae Uitvaart Dieren verzorgt een dementievriendelijke uitvaart

DIEREN – Het overlijden van een naaste is nooit makkelijk. Maar wat als één van de nabestaanden dementie heeft? Veel mensen weten niet hoe zij hier bij een afscheid mee om moeten gaan. Carole Roks van Mae Uitvaart is gediplomeerd dementievriendelijk uitvaartverzorgster en heeft antwoord op alle vragen rondom dementie en afscheid.

Het aantal personen met dementie stijgt in Nederland. Nu zijn het ongeveer 295.000 mensen, in 2040 naar verwachting rond de 520.000. Eén op de vijf mensen zal een vorm van dementie krijgen.Voor de gemeente Rheden, het werkgebied van Mae Uitvaart, betekent dit dat het aantal gediagnostiseerde patiënten zal stijgen van ongeveer 1100 naar 1600. In de gemeente Brummen, waar Mae Uitvaart ook werkzaam is, zal er de komende jaren een stijging van 430 naar 650 gediagnostiseerde patiënten zijn.

Carole Roks van Mae Uitvaart Dieren schetst een situatie die steeds vaker voor zal komen. “Opa heeft dementie en nu is oma overleden. Dan komen de vragen: vertellen we opa dat oma dood is? Laten we opa afscheid nemen? Nemen we opa mee naar de uitvaart? Krijgt opa hier überhaupt wat van mee? Ik hoor deze vragen steeds vaker bij het regelen van een uitvaart.” Carole ging op zoek naar de antwoorden en vond ze ook. “Er zijn veel goede redenen om opa juist toch bij de uitvaart te betrekken. Het buitensluiten van een nabestaande met dementie bij het afscheid van een geliefde naaste kan voelen als een dubbel verlies en daarmee tot dubbel verdriet.”

Onlangs ontving Mae Uitvaart als eerste in de regio’s Rheden en Brummen het certificaat voor geregistreerd dementievriendelijke uitvaartverzorgster. Ze volgde hiervoor een training die werd verzorgd door DeMens Training in samenwerking met ‘Samen Dementievriendelijk’ Alzheimer Nederland. Dit betekent dat Carole officieel gecertificeerd en getraind is in het ‘goed omgaan met dementie’. “Wilt u meer weten over een dementievriendelijke uitvaart of wilt u weten wat ik hierin voor u kan betekenen, neem dan gerust contact op met Mae Uitvaart, tel. 06 – 25140266 of info@maeuitvaart.nl.”

www.maeuitvaart.nl

Rick Evers: The Netherlands

Het kabinet verveelt zich. Ik weet het zeker. Die hebben echt veel te veel tijd over. Anders ga je je niet bemoeien met speelgoed dat wel of niet seksistisch is. Of de vraag hoe ons land moet heten: Holland of The Netherlands.

Ik zou toch zweren dat er nog genoeg zware dossiers op de bureaus liggen. De wooncrisis bijvoorbeeld. Prijzen voor koopwoningen zijn hoger dan ooit, huren rijzen de pan uit en nieuwbouw komt niet van de grond door hoge belastingen voor woningcorporaties en nieuwe stikstofregels. Maar nu even niet, want Barbie is echt te meisjesachtig. Dat moet eerst aangepakt worden.

Moet ik eens proberen op mijn werk. Honderd mailtjes in mijn inbox. Papierstapels tot aan het plafond op mijn bureau en dan doodleuk tegen de baas zeggen: “Allemaal leuk en aardig al die spoedklussen, maar ik wil het graag eens met je hebben over de tomatensoep in de kantine. Daar zitten echt te weinig ballen in hoor. Vind je het goed dat ik me daar eerst hard voor maak?” Ik denk dat ik dan de kerst niet haal.

In Den Haag kun je zoiets rustig doen. We kunnen niet meer bouwen, de boeren zijn woest en we staan iedere dag in de file. Maar dat komt allemaal later wel. First things first. Die onduidelijkheid bijvoorbeeld over de internationale naam voor ons land. Holland is niet goed. Te veel klompen, kaas en tulpen. We moeten voortaan in het buitenland zeggen dat we uit The Netherlands komen.

Wat is het volgende flauwekuldossier? Ik gok dat de verkoop van pepernoten gereguleerd gaat worden. Niet eerder dan 1 oktober om 12 uur in de winkel. Daarnaast gaan we steeds meer bewindslieden in tv-programma’s zien. Ook dat is namelijk goed tegen de verveling. Zo schijnt Mark Rutte momenteel mee te doen aan The Masker Singer op RTL4. Hij zit in dat roze monsterpak. Maar je hebt het niet van mij.

Foi, foi: Klompen

Dit keer un mooi old verhaaltje. Jan vertellen ut mien zo: “Ut is al een flinke tied elejen gebeurd. De schoenen waren d’r toen nog niet zo bar veul. Ut was heel arg duur en de meeste luu uut de darpen liepen dan ook alle dagen op klompen. Alleen op zundag worden de schoenen veur dag ehaald. Meestal alleen maar um noa de karke te goan. Op un dag liep ik deur ut darp. Un buutenlander hield mien an. Ik verstond d’r weinig van, maar ik begreep toch woar ut umme ging. Hee beduuden dat hee mien klompen wol hebben. Hee wol d’r un votse geld veur betalen. “Nee”, zei ik hem, “want hoe mot ik dan in huus kommen.” De man verstond mien niet, maar bleef anhollen. Hee vond mien witte geschoerde klompen zo alderjekes mooi, hee wol ze beslist meenemmen noa zien vaderland. Weer schudde ik mien kop en zei um dat ik ze niet wil verkopen. De keerl halen un bult papieren geld teveurschien. Dat geld passen mien wel, maar hoe mos ik thuus kommen en wat zollen ze thuus wel niet zeggen. Ik kon niet van die keerl afkommen en dach bie mien eigen: ik zal um loaten zien wat ik bedoele. Ik deed de klompen uut. Liet ze op de weg stoan en liep op kousen en voeten un endjen weg. Inens begreep de buutenlander weurumme ik ze niet vot wol doen. Hee wist d’r wel wat op. Hee keek effen in ut rond en zag kortbie un schoenenzaak. In zien Engels taaltjen beduuden hee mee te goan nao de winkel. Ik begreep d’r gien mieter van. Wat wol die keerl noe toch van mien. Zol hee schoenen veur mien goan kopen inplaats van die klompen?, vroeg ik mien af.
Toen ik binnen was worden ut mien duudelijk, want de man in de winkel verstond de man wel en vertellen mien wat de buutenlander um had evroag. Ik moch un mooi paar schoenen uutzuuken. Maken niet uut wat ut kosten. Ik zoch mien un paar mooi starke schoenen uut. Zo trots as hun hond met tien starten ging ik noa buuten met de splinternieuwe schoenen an de voeten. De buutenlander had mien klompen onder de arm. Hee was de koning te rieke met de witte echte boerenklompen.
Toen ik thuus kwam begrepen ze d’r natuurlijk gien donder van. Vader en moeder vertrouwen ut zaakjen niet. Wel honderd keer mos ik uutleggen hoe ut zo gebeurd was. Ze konden maar niet begriepen dat ik van huus was egoan met die witte geschoerde klompen en weer terugge kwam met die dure schoenen. Vader dacht dat d’r nog meer achter zat. Ik zei um: “Goa maar noavroagen in de schoenenwinkel van Peters.” Noa ut èten ging ik met vader mee noa de winkel en doar kreeg vader uutleg van hoe ut allemoal egoan was. Eindelijk geleuven vader ut. Ok hee was d’r blie mee want dat schèlen weer un beste uutgave. Noa die tied heb ik goed eleerd te handelen met van alles en nog wat, want dat eerste ruilhandeltje was mien goed bevallen. Vake heb ik d’r nog an edach as ik van die mooie witte geschoerde klompen zag…”

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

Un gehoaste keerl dut zien wark twee keer

Retrospectief: Hervormde Kerk Klarenbeek

In 1988 was het dubbel feest bij Hervormde Gemeente in Klarenbeek. Er werd toen herdacht dat er 125 jaar evangelieverkondiging was in Klarenbeek. Ook was het 40 jaar geleden dat de Hervormde Gemeente Klarenbeek zelfstandig werd. Eerst heette het gebouw Bethlehem. Door de Kerkenraad werd een uitgebreid feestprogramma opgesteld.
Op 27 november 1862 werd het lokaal door dominee S.H. Buytendijk ingewijd. In 1898 kreeg de kerk haar eerste orgel. In 1948 werd de hervormde gemeente zelfstandig. De grenzen met Beekbergen en Voorst werden vastgesteld. In 1951 werd de eerste steen gelegd voor een nieuwe pastorie. In de zomer van 1986 kreeg de kerk een grondige opknapbeurt. Later volgden nog diverse verbeteringen in en om de kerk. Er kwam ook een uitbreiding met een vergaderzaal dat Het Achterhuus werd genoemd. In 1987 telde Hervormde Gemeente Klarenbeek 1063 zielen. Met 427 belijdende lidmaten en 432 doopleden. Het aantal jongeren in de leeftijd van 15-30 jaar was 374. Er waren toen 121 bejaarden. Op 1988 werd het veertig jarig bestaan van de Hervormde gemeente herdacht met een herdenkingsdienst op 14 februari waarna er een jubileumfeest volgde in Ons Gebouw. Ook was er een tentoonstelling ingericht.

De laatste jaren heeft de Hervormde Gemeente Klarenbeek grote veranderingen ondergaan. De hervormde gemeente werd een PKN-kerk. Er kwam een samenwerking op vele gebieden met de PKN-kerken in Wilp en Voorst. Ook de laatste predikante Yvette van Neck is vertrokken. Zondags zijn er nu in deze drie kerken beurtelings diensten. Het gebouw ’Ons Gebouw’ naast de kerk, dat fungeerde als verenigingsgebouw voor NH Gemeente, maar later ook als Dorpshuis voor het gehele dorp, werd verkocht.

In 1928 werd een foto gemaakt bij het 40-jarig jubileum van de Evangelie-verkondiging in Klarenbeek. Het blijkt dat de families Plante en Wemerman goed vertegenwoordigd zijn in de Kerkeraad van Klarenbeek. N.C. de Regt was toen evangelist in Klarenbeek. Staande van links naar rechts: G.J. Evers, A. Plante, A.J. Wemerman, J. Wemerman, A. Burgers, J. Plante, H. Broekhuis, J. Plante en G. Wemerman. Zittend: J. Wemerman, G.Plante, N.C. de Regt, W. Wemerman, W. Plante en Joh. Plante.

Business & Shopping: Palm & Wassink ontzorgt bij tuinaanleg en -onderhoud

EERBEEK – Lekker buiten aan het werk. Een tuin inrichten van beplanting tot bebouwing en bestrating, deze ook onderhouden en de klant daarbij zoveel mogelijk ontzorgen. Dat is wat Jan Palm en René Wassink van Palm & Wassink het liefst doen.

Het is geen hoveniersbedrijf, het is geen bouwbedrijf, maar ondertussen doen Jan Palm en René Wassink alles wat deze bedrijven kunnen. Daarom heeft Palm & Wassink de ondertitel ‘Buitenleven en meer’ meegekregen. Om aan te geven dat de mannen zoveel méér voor hun klanten kunnen doen dan een tuin beplanten.
“We doen eigenlijk alles wat je in de buitenruimte zou willen doen”, zeggen Jan en René. “Dat begint bij het maken van een ontwerp tot het aanleggen van een tuin en het onderhoud daarvan. Daarbij komt een stukje bestrating kijken, de aanleg van verlichting of een vijver, maar ook het bouwen van een schuur of overkapping vinden we heel leuk om te doen. Laatst maakten we nog een kippenhok voor een klant.”
Jan en René hebben beiden ruime ervaring in het hoveniersvak en hebben hun vaardigheden uitgebreid richting de technische kant van de tuinaanleg. “Een tuin inrichten houdt niet op bij beplanting. Ook de bestrating èn bebouwing nemen we graag voor onze rekening. Daarbij zorgen we ook voor de aanvraag van de juiste kap- en bouwvergunningen.” En hoewel ze het prachtig vinden om een grote carport te bouwen, nemen ze met hetzelfde enthousiasme de opdracht aan om een heg te snoeien of een perkje te schoffelen. “Juist de afwisseling maakt het leuk.”

Jan en René leveren ambachtelijk werk en gaan daarbij niet over één nacht ijs. “Het voortraject duurt bij ons misschien iets langer, omdat wij veel aandacht besteden aan de communicatie met onze opdrachtgever. Het is voor ons de uitdaging om iets moois te ontwerpen voor de ruimte die mensen hebben, binnen het budget dat zij hebben. We willen iets maken waar de klant blij mee is en daarvoor plegen we regelmatig overleg. Korte lijntjes zijn bij ons heel belangrijk.”
Daarbij kijken de mannen uiteraard naar wat de klant mooi vindt, maar heel modegevoelig zijn ze niet. “Bij het maken van een ontwerp kijken we vooral naar hoe iets er over een paar jaar uit ziet. We werken daarom het liefst met ambachtelijke materialen, die lang mee gaan.”

Wie een vaag idee heeft voor de tuin, een vraag of juist een heel concrete wens op tuingebied, kan het best even contact opnemen met Palm & Wassink. Samen wordt dan gekeken naar wat de mogelijkheden zijn.

www.buitenleven.eu

Een Stief Kwartiertje: Subsidie

Theothorne in Dieren, een zalencentrum annex sporthal, lijkt vooralsnog gered en in haar geval betekent dit dat het voor de zoveelste keer voor de poorten van de hel wordt weggesleept. Er is een Dierenaar, Michiel Beltman, die wellicht een sleepwagen ter beschikking krijgt in de vorm van een stichting, die ervoor moet zorgen dat Theothorne omgetoverd wordt van een kwakkelende balzaal naar het Paradiso van de Veluwezoom. Van de ingang van de hel naar het paradijs is een lange weg, waaraan Theothorne elk decennium met veel enthousiasme begint om halverwege te verdwalen en alsnog weer bij dezelfde poort van dezelfde hel uit te komen oftewel het gemeentehuis in De Steeg, want als we alle verhalen moeten geloven zit daar de voorbode van elk dreigend faillissement.

De weg naar het paradijs is geplaveid met subsidies, die wetenschap is bij Theothorne meer dan bekend, net als de volksmond weet dat de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens. Echter, een van de goede voornemens die wel heilzaam zal werken, is een bezoek te brengen aan Middachten en de huisbaas aldaar, Franz Graaf zu Ortenburg, te vragen naar zijn succesvolle tactieken met betrekking tot het binnenhengelen van subsidies. Onlangs streek de graaf tweeënhalve ton aan subsidie op voor zijn oude werkplaats en squashbaan en in het afgelopen voorjaar kreeg hij al eenzelfde bedrag voor de restauratie van een vervallen appelschuur in de voormalige moestuin. En vorige week kwam de provincie weer met een grote zak geld om de tuin van het kasteel weer eens flink te laten schoffelen.
De graaf is een handige jongen. Hij wist bij de D66-wethouder van gemeente een megastal los te peuteren, terwijl diezelfde partij nu een halvering van de veestapel wenst. Als de megastal met haar verstrekkende uitstoot er ooit komt, dan komt die naast de bronbossen te staan, waarvan is vastgesteld dat het kwetsbare en hoogwaardige natuur is. De provincie heeft alle bezwaren tot u toe in een wolk van stikstof doen opgaan en zal wellicht de graaf subsidie verlenen om fraaie luchtwassers te bouwen in de stal om ons aller geweten te sussen; het geeft geen PAS maar het is mogelijk. De agrarische sector en subsidies zijn even nauw verbonden als de graaf en de provincie.

De graaf weet heel goed dat de gemeente geen geld heeft en de provincie wel. Het geld gaat vooral naar cultuurhistorische projecten, zo krijgt Doesburg een half miljoen voor de restauratie van het stadhuis. Het probleem van Theothorne is echter dat alleen haar naam een historische betekenis heeft en het gebouw kunnen we zeker niet als een architectonische bekoring bestempelen. Het is ook niet te verwachten dat de schamele subsidie van de gemeente voor het aandoenlijke spel van de lokale toneelclub voldoende zal zijn om een permanente plaats in de gemeentelijke cultuurhistorie te bemachtigen. Het zal ook een grote opgave zijn voor Beltman en zijn stichtingsbestuur om Theothorne tot cultuurhistorisch erfgoed te verheffen. Tot op heden heeft de cultuurhistorie van Theothorne steeds geleid tot een bijna failliet erfgoed, maar je zou haar overlevingskunst ook als cultuurhistorisch kunnen bestempelen en wie weet wat dat oplevert. De Dierenaren zijn natuurlijk zelf ook belangrijke subsidiënten en medeverantwoordelijk voor het behoud.

Als het Beltman lukt om Theothorne tot een cultuurparadijs om te vormen dankzij handig zakendoen en succesvol lobbywerk, dan mag ook hij in de adelstand worden verheven. De redding van Theothorne gaat dan als cultuurhistorisch fenomeen de geschiedenis in.

Desiderius Antidotum

Isseltaler Musikanten zoeken trombonist

RHEDEN – Er komt er een plaats vrij in de trombonesectie van de Isseltaler Musikanten. Ervaren, maar ook jonge wat minder ervaren muzikanten krijgen de gelegenheid een aantal proefrepetities mee te draaien. Voorspelen is niet nodig, er wordt wederzijds een proefperiode afgesproken waarin de Musikanten de nieuwe trombonist indien nodig de fijne kneepjes van de Egerländermuziek bijbrengen.
De Isseltaler Musikanten repeteren elke donderdagavond in Rheden. Het regionale orkest bestaat uit 22 muzikanten. Zij geven gemiddeld twaalf optredens per jaar, in Nederland en Duitsland. In 2020 staan optredens op het toongevende festival Blechlawine in Oostenrijk en het Musikfest Tramin in Zuid-Tirol op de agenda. De Isseltaler Musikanten zijn ook organisator van de landelijke Egerländer Workshop met Die Innsbrucker Böhmische.
Geïnteresseerde trombonisten worden vriendelijk gevraagd contact op te nemen met Jan-Joris Heling via info@isseltalermusikanten.nl of tel. 026-3820245.

www.isseltalermusikanten.nl

Business & Shopping: Wildavond Brasserie Kriebelz biedt meer dan 60 gerechten

TERWOLDE – Volgens traditie vindt op vrijdag 8 en zaterdag 9 november een avondvullende wildavond plaats in Brasserie Kriebelz in Terwolde. Chef-kok Roland Barink, voorheen werkzaam bij Herberg de Luchte, bereidt een heerlijk uitgebreid buffet.

Gasten worden tijdens de wildavonden met een welkomstdrankje ontvangen bij de vuurkorven op het terras. Hier kunnen zij op de foto met de prachtige roofvogels van de Roofvogelhoeve, waarna zij voor een avondvullende wildproeverij plaats mogen nemen aan de, in wildsferen aangeklede, tafels.

Sinds 2 maanden werkt voormalig chef-kok Roland Barink, bekend van de inmiddels gesloten Herberg de Luchte in Spankeren, bij Brasserie Kriebelz in Terwolde. Hij heeft zeer veel ervaring met de wildavonden die hier jaarlijks werden gehouden. Dit jaar serveert Brasserie Kriebelz een combinatie van de wildavonden van beide gelegenheiden.
Gasten kunnen vier uur lang genieten van een zeer uitgebreid wildbuffet met meer dan zestig gerechten. Eerst worden de soepen en koude en warme voorgerechten geserveerd. Daarna staan alle hoofdgerechten in de schijnwerpers. Naast alle wild-gerechten staan ook ‘normale’ vlees- en visgerechten op het menu. Het uitgebreide dessertbuffet en daarna een kopje koffie met het kruidenbitter Terwoldenaartje en de bekende Kriebelz snoepdoos zorgen voor de perfecte afsluiting.

Niels van de Roofvogelhoeve vertelt gedurende de avond van alles over zijn grote trots: de roofvogels waar hij demonstraties mee geeft in binnen- en buitenland. Hij laat deze machtige vogels door Brasserie Kriebelz vliegen.

De wildavonden bij Brasserie Kriebelz duren van 18.00 tot 22.00 uur en zijn uitsluitend op reservering te bezoeken. Reserveren kan via tel. 0571-292022 of info@brasserie-kriebelz.nl. Met allergieën en vegetariërs wordt rekening gehouden, maar men wordt verzocht dit bij reservering aan te geven.

Foto: Voormalig chef-kok Roland Barink van de Luchte in Spankeren kookt nu bij Brasserie Kriebelz in Terwolde