Home / Alle-Regiobode

Alle-Regiobode

Rick Evers: Poepkrukje

Wat neem je altijd mee als je gaat poepen? Vraag het aan honderd mensen en dikke kans dat bijna iedereen antwoordt: telefoon. Zeker al die verslaafden tussen 15 en 40. Die vinden het met telefoon gewoon veel lekkerder poepen. En toch is er iets dat nog lekkerder poept. Iets dat de telefoon over een paar jaar gaat verdringen.

Afgelopen zondag poepte ik voor het eerst met een poepkrukje. Vroeger was het een tandenpoetskrukje voor de kinderen, maar inmiddels heeft het krukje dus promotie gemaakt. En mijn excuses als u deze column leest tijdens het avondeten, maar ik moet het vertellen: mijn poepmomentje met het krukje was fan-tas-tisch. Met afstand de lekkerste poepbeurt ooit. En ik héb veel gepoept in mijn leven. Sorry.

Ik kwam op het idee via een krantenartikel. Vroeger poepten de mensen gehurkt en dat schijnt de natuurlijke poephouding te zijn. Waarom we later hoge wc’s gingen maken is een raadsel, maar daardoor ontspannen de spieren niet voldoende. Als je je voeten op een krukje zet, en dus zorgt dat je knieën hoger zitten dan je navel, boots je een hurkhouding na. Voor iedereen beter en een uitkomst voor moeilijke poepers.

Het nadeel van een lekker poepkrukje thuis is dat je het krukje op andere plekken gaat missen. En om bij familie en vrienden steeds aan te komen met een krukje is nog tot daar aan toe (ze gaan er vast aan wennen), maar op het werk is het toch een dingetje om steeds met een krukje onder je arm over de gang te lopen. Alle collega’s weten wat je gaat doen. Een beetje de wc-rol-onder-de-arm 2.0 dus.

Maar over een paar jaar ben ik van dat probleem af. Dan is iedereen er inmiddels achter dat die knieën echt omhoog moeten. Je ziet ze straks overal onder de pot staan. Of aan de muur hangen als inklapbare designkrukjes. Alles voor een fijne stoelgang. En die telefoon? Die nemen we niet meer mee. De drol is er immers binnen drie seconden uit.

Business & Shopping: Floris Dirkse van den Heuvel biedt Apple-hulp in aan huis

DIEREN – Apple-producten werken fantastisch, maar dan moet je wel weten hoe je ze goed instelt. Floris Dirkse van den Heuvel helpt zowel particulieren als ondernemers bij al hun Apple-vragen.

“De laatste jaren zijn er veel IT-bedrijven ontstaan die hulp aan huis bieden”, zegt Dirkse van den Heuvel. “Als je googelt op IT-hulp of bijvoorbeeld computerhulp aan huis krijg je enorm veel resultaten, maar niet veel daarvan zijn Apple-specialist. Bij de keus voor een Apple-product heb je de verwachting dat dit uitstekend functioneert en dat deze apparaten veilig en betrouwbaar zijn. Je moet echter wel weten hoe je je MacBook, iMac, iPhone of iPad op een juiste manier instelt, gebruikt en laat samenwerken met andere apparatuur in huis. Denk hierbij aan Wifi, printers, slimme verwarming en slimme verlichting.”

Vanuit de passie om mensen hierbij te helpen, is Floris Dirkse van den Heuvel zijn bedrijf Premit gestart. Premit biedt gespecialiseerde Apple-hulp aan consumenten, zzp’ers en midden- en kleinbedrijf. Floris staat klaar voor mensen met vragen zoals: Hoe kan ik mijn foto’s eenvoudig beheren? Hoe kan ik vanaf elk apparaat makkelijk printen? Waarom doet mijn Wifi het niet? Daarnaast helpt hij zzp’ers met het perfect inrichten van hun computer, zodat ze eenvoudig en snel kunnen factureren en boekhouden. Ook ondernemers uit het midden- en kleinbedrijf maken graag gebruik van zijn diensten om bijvoorbeeld een MacBook voor een nieuwe medewerker klaar te zetten.

Floris is de laatste jaren in de Apple-wereld werkzaam geweest en heeft zich volledig toegelegd op het werken met deze mooie producten. ”Ik geloof dat goed werkende IT fantastisch is en wil dit iedereen laten ervaren”, aldus Floris. Volgens hem is Apple het enige product waarmee dit te bereiken is. Floris is te bereiken, tel. 0313 – 234363 of kijk op www.premit.nl.

Retrospectief: Boerderij De Pompe, Loenen

Zoals in veel dorpen zijn er in Loenen in de loop der jaren veel fraaie oude boerderijen verloren gegaan. Ze werden bouwvallig of moesten plaats maken voor nieuwbouw. Sommige boerderijen zijn veel verbouwd en hebben daardoor het oude karakter verloren. Vaak kwamen er grote ramen in.
Boerderij De Pompe aan de Eerbeekseweg in Loenen is een oude boerderij. Deze dateert uit 1830 en gelukkig nooit ten prooi gevallen aan de slopershamer. Het huis is vroeger altijd dubbel bewoond geweest. Woningnood was er in die tijd nog niet zoveel, maar men deed het meer om wat extra inkomen te hebben. Een paar kamers konden de bewoners wel missen.
Nu woont op de familie Morks op De Pompe. Voordien de familie Roodink. Bernard Roodink kocht de boerderij van zijn schoonvader Hendrik Berenschot nadat hij eerst jarenlang woonde in het kleine huisje naast de boerderij, dat nu wordt bewoond door zijn dochter. Berenschot had een boerenbedrijfje. Jan Willem Modderkolk woonde toen samen met de familie Berenschot in de De Pompe.

We vernamen dat voor de familie Modderkolk ook de gezinnen van Willem Roessink, Marten Schotpoort, Peter Muller, Ap Hennink en Toon Sanders hebben ingewoond. Toon Sanders was een zwager van Hendrik Berenschot. Hendrik trouwde met Mina Sanders. Zij was een kordate vrouw die voor niets en niemand bang was. Zij werkte hard in huis en op de boerderij. Hooien, aardappels rooien, melken en het thuiswerk met de zorgen voor haar gezin: haar handen stonden nergens verkeerd voor.
Dochter Coby Berendschot heeft altijd thuis gewerkt en haar ouders geholpen. Toen zij vijf jaar oud was is zij erg ziek geweest. Mevrouw Hennink, die bij hen inwoonde, heeft haar met de kinderwagen naar dokter De Jong gebracht. Vader en moeder hebben op de knieën voor de bedstee gebeden dat ze mocht blijven leven. Coby is ze daar altijd dankbaar voor gebleven. Ze was wel helemaal doof geworden. Pas in 1968 kreeg zij een gehoorapparaat.

In die tijd dat deze foto werd gemaakt, woonden Ap en Hanna Hennink met hun gezin aan de rechterzijde van de boerderij. Hanna Hennink-Gorsseling heeft op de foto de kleine Appie voor zich staan. Mina Berenschot zit op de stoel en heeft twee van haar kinderen bij zich. De dochter Jannie heeft ze op schoot en de kleine Antoon staat naast haar.
Het uiterlijk van De Pompe is in de loop der jaren sterk veranderd. Er kwamen andere ramen in en alles werd gerenoveerd.

Business & Shopping: Doesburg Optiek viert jubileum

DOESBURG – ‘’De tijd is echt voorbij gevlogen’’, vertelt Esther Teunissen. Op 1 december is het een jaar geleden dat zij, samen met haar man Edwin, Doesburg Optiek opende. ‘’Het voelt nog niet als een jaar, maar het is echt ons stekkie geworden .” Met oog voor detail hebben ze het pand stijlvol ingericht. ‘’We wilden er een soort huiskamer van maken.’’ Voor het echtpaar en hun twee kinderen is de winkel dan ook echt een tweede thuis geworden.

‘’Wij hebben brillen voor jong tot oud, maar net even anders. We vinden het belangrijk dat we voor ieder budget brillen verkopen. Elke klant wordt door ons hetzelfde behandeld, ongeacht het budget. We behandelen klanten zoals we zelf ook behandeld willen worden.”
De merken zoekt het echtpaar met veel zorg uit. Ze gaan regelmatig naar beurzen om op de hoogte te blijven van de nieuwste trends. “Het moet bij ons en de klanten in Doesburg passen. We vinden het belangrijk dat een merk een verhaal heeft’’, vertelt Edwin. Ze verkopen bijvoorbeeld brillen van het merk Monckey Glasses , 60% van het montuur wordt van gerecycled materiaal gemaakt.
Ook het merk Helden zit in het assortiment. De eigenaar van dit merk doet alles helemaal zelf, van het uitzoeken van het materiaal van de brillen tot het verkopen van zijn brillen aan optieken. Niet alleen de merken worden met grote zorg uitgezocht ook aan de glazen worden hoge eisen gesteld. ‘’Het belangrijkste van de bril is het glas. Wij hebben dan ook gekozen voor de kwalitatief hoogwaardige glasleverancier Zeiss.”

Voor oogzorg neemt Esther graag de tijd. Ze heeft 25 jaar ervaring en vindt het een uitdaging om elke klant blij de deur uit te laten gaan. “Hoe moeilijker de klacht, hoe leuker ik het eigenlijk vind.” Ook als multifocaal specialist heeft ze veel ervaring. ‘’Als mensen problemen hebben met een multifocale bril mogen ze altijd even binnenlopen.” Ook is Esther contactlensspecialist. ” Voor contactlenzen ben je bij Doesburg optiek het juiste adres.”Esther en Edwin leggen de lat erg hoog en dat betaalt zich uit in vele tevreden klanten. ‘’Esther is al vijf kilo aangekomen’’, grapt haar man. “Elke week komt er wel een blije klant terug met een doosje chocolade of een bloemetje.” Blije klanten zijn waar het voor het echtpaar om draait.

De twee hebben het erg naar hun zin in de Hanzestad. ‘’We zijn zo dankbaar dat de klanten ons het vertrouwen hebben gegeven. De komende decennia blijven wij Doesburg en omgeving van goed en comfortabel zicht voorzien.’’ Ze laten graag de klanten meegenieten van hun jubileum.
Bij aankoop van een bril met Zeiss Individuele multifocale brillenglazen krijgen klanten een Zeiss verrekijker (t.w.v. 299 euro) cadeau. Op de najaarscollectie monturen van 2018 geldt nu 50 % korting en klanten krijgen in de maand december een klein presentje. “Graag zien wij u bij Doesburg Optiek in de Meipoortstraat.”

Een Stief Kwartiertje: Cultuurgoed

De kasteelheer heeft het toch eerder voor mekaar dan zijn dorpsgenoten, die een bescheidener maar onderhoudsvriendelijker dak boven hun hoofd hebben. De kasteelheer en zijn dorpsgenoten in Loenen strijden al jaren voor renovatie van hun leefgebied en vooralsnog is de kasteelheer aan de winnende hand. Hij is weliswaar niet van adel en dus niet van de privileges, maar heeft kennelijk toch zo’n status weten op te bouwen dat hij zijn niet al te bescheiden optrekje Ter Horst kan renoveren. Hij heeft er twintig jaar over gedaan om zijn spaargeld en de nodige subsidies bij elkaar te schrapen om het kasteel in de oude glorie te herstellen. Mooi dat cultuurgoed overleeft.
Het dorp probeert al langer dan twintig jaar te overleven, maar kan niet met de renovatie beginnen zolang de N786 de rol van splijtzwam blijft spelen. De N786 is de doorgaande weg van Dieren naar Beekbergen en gaat dwars door Laag-Soeren, deels door Eerbeek, maar splijt Loenen, zeker door het vrachtverkeer van de papierfabrieken van Eerbeek. Jaren geleden waren alle lokale partijen het er al over eens dat het doorgaande (vracht)verkeer buiten de kernen om geleid moest worden, maar de provincie heeft zo haar eigen ideeën en vooral een eigen telmethode. De provincie ziet de stroom auto’s als een bruisende levensader, terwijl de Loenenaren het ervaren als een voorbijtrekkend doodseskader, dat weliswaar niet veel dood maar wel veel verderf zaait in het vredige Veluwse dorp.
Terwijl de Loenenaren al jaren roepen dat de telmethode van de provincie niet klopt gingen de provinciale rekenmeesters rustig voort met hun cijfermatig gegoochel. Ze gebruiken hun rekenkundige en vaak foutieve formules om hun politieke visie in te kleuren en tellen zo de gewenste uitkomst, zoals ze dat ook destijds bij de N348 van Dieren naar Zutphen hebben gedaan. Dat zou een rustige provinciale route worden terwijl de bewoners van Spankeren en Leuvenheim het idee hebben dat ze aan een snelweg wonen. En de Traverse in Dieren is voortgekomen uit het gesteggel over het doortrekken van de Noordtak over bestaand spoor en is verworden van een probleem met de trein tot een vrijbrief voor de auto. Eenieder weet inmiddels dat het autoverkeer alleen maar toeneemt, maar de provincie rijdt rondjes mee in het scala van het politiek opportunisme. In al die jaren zijn de belangen van bewoners met de mond beleden, maar even snel van het tekenbord gegleden en het Hart van Dieren is er vroegtijdig uitgesneden. Tja, dezer dagen ontkom je niet aan het rijmen.
Nu gaat de provincie weer in overleg met alle betrokkenen rond de N786. Langzamerhand begint in dit land door te dringen dat de inkleding van de samenleving ten dienste moet staan van die samenleving en al klinkt dat nog zo vanzelfsprekend, dat is het vaak niet. In Loenen is men optimistisch maar moet men zich wapenen. De plannen gaan weer voor onbepaalde tijd in de provinciale ijskast, maar als de Loenenaren hun dorp als een agrarische gemeenschap zien dan weten ze dat je met ronkende tractoren een heel eind komt.
Natuurlijk ligt het probleem niet alleen bij de provincie en de industrie, maar vooral bij ons, omdat we te pas en te onpas in de auto stappen omdat we die nu eenmaal hebben.
Binnen afzienbare tijd is het kasteel weer in de oude glorie hersteld. Het dorp moet nog even wachten. Soms duurt even een paar decennialang. Kasteel Ter Horst is cultuurgoed, het wachten van het dorp inmiddels ook.
Desiderius Antidotum

Business & Shopping: Wijnkoperij Vriezekolk omarmt wijn-app Winestein

EERBEEK – Wijnkoperij Vriezekolk in Eerbeek staat al bekend om zijn goede adviezen op gebied van wijn en de combinatie van wijn en spijs. André Vriezekolk heeft hiervoor een cursus wijn/spijs gevolgd bij Peter Klosse van restaurant De Echoput in Hoog-Soeren. Klosse is de enige Professor in Smaak ter wereld. Toch is altijd verbetering mogelijk, meent André, en daar komt Winestein om de hoek kijken. “Winestein is een app voor de Bourgondiërs onder ons. Hij zorgt voor de perfecte match tussen wijn en spijs. Het mooie van Winestein is dat je advies op maat krijgt en de app komt vaak met verrassende, niet voor de hand liggende suggesties waar je mee uitgedaagd wordt. Winestein put daarvoor uit ruim anderhalf miljoen smaakprofielen van zowel wijnen als ingrediënten en laat zich niet leiden door prijs. De beste keus is vaak een heel betaalbare wijn, die gewoon in de winkel staat”, zegt Vriezekolk. “Een hele uitbreiding van onze service. Niemand wil zijn kerstdiner laten mislukken door de verkeerde wijnkeus.” In de winkel van Wijnkoperij Vriezekolk staat de tablet met de Winesteinapp, waar klanten gebruik van kunnen maken. “Wij verwachten dat het druk wordt bij onze elektronische sommelier”, aldus André.

Pepernoten-express stoomt over de Veluwe

BEEKBERGEN – Afgelopen weekend vertrok de Pepernoten- express meerdere keren vanaf museumstation Beekbergen. Sinterklaas en zijn Pieten gingen met jong en oud aan boord van de stoomtrein van VSM. Voorafgaand aan de rit dansten de kinderen zich samen met de Pieten warm op het koude station. Aan boord werd iedereen getrakteerd op pepernoten, pannekoeken en poffertjes. De Pieten dansten vrolijk door de trein en Sinterklaas stopte bij ieder tafeltje om gezellig een praatje te maken. Na een stop op station Dieren waar de locomotief werd gekeerd, ging het gezelschap terug naar station Beekbergen. Onderweg toverden de Pieten voor ieder kind een cadeautje uit de zak en kon er onder het genot van een ijsje nog even genoten worden van het gezellige ritje.

Foto: Cynthia Vos

Foi, foi: Toekieken

Mo’j is heuren wat ik noe weer van Willem heb vernommen. Die keerl hef vrogger toch van alles mee emaak. A’j an de proat bint dan komp de mooie verhalen vanzelf boaven. Ik zal ut effen uut de doeken doen wat um is oaverkommen.
Ut speulen zich af in november: de slachtmoand. Hee had un paar varkens vet emest. De meesten ging noa de slachterië en eentje gebruiken Willem en Toos veur eigen gebruuk. Ze hadden d’r noe ok weer un paar besten in ut hok liggen. Willem en Toos wollen best spek hebben en deurumme wörden ze merakels evoerd en lagen lekker in ut stro. Ja, de beesten hadden ut goed bie Willem. Maar ze waren vet en mosten eslacht wörden. De huusslachter kreeg bericht en un paar dagen later kwam hee zien wark doen. Ut was un merakels best varken.
Toen de slachter ut beest had afesneden zag Willem wel dat d’r beste hammen anzaten. Un deel van ut vleis ging in de pekel en de rest in de weckflessen. Toos hiel ok een stuk vleis apart veur de pastoor. Dat was in die tied zo ut gebruuk en zee wol niet achter blieven. Willem mos dat effen wegbrengen. Willem wol d’r metene hen goan, maar Toos zei um nog effen dat hee un schoon sporthemp aan mos doen, want hij kon toch niet zo smerig bie de pastoor aankommen.
Bie de pastorie bellen Willem an en de huusholster deed de deure lös. Toen Willem de bonke vleis wol geven zei zee: “Och Willem loop maar deur noa de éétkamer,de pastoor zit net te éten dan ku’j um dat zelf geven!” Toen Willem de eetkamer binnenkwam zag hee dat de pastoor lekker zat te smikkelen met un beste belle wien d’r bie. Tussen de happen deur vroeg de pastoor van alles. Willem vertellen dat hee best tevrèden was. Ut ging goed met de kinder. Ze waren gezond en konden goed meekommen op schole.
Ondertussen zat Wilem zich te verbieten omdat hee niks aan eboaden kreeg. Un borreltje was toch wel ut minste was hee um kon anbieden. Maar niks heur. De pastoor was blie met ut vleis en wol weten hoe ut ging met de beeste op de boerderie. Willem zei um dat ut merakels goed ging. De motte had vannacht krek un koppel van dartien keune ekregen dat was d’r één teveul want ut beest had maar twaalf titten. Doar kon Willem nog mooi druk mee worden. “Ja, ja”, zei de pastoor en hee deed zich nog un groot glas wien in: “maar hoe moet dat nu met dat dertiende big?. En noe zag Willem de kans schone um un raak antwoord te geven. Meestal was Willem niet zo’n vlotten maar dit keer had een zien woordjen kloar want hee was knap hellig in de botten. Hee zei tegen de pastoor: “Nou meneer pastoor”, hee wachten heel effentjes, “den dartienden hef ut toekieken! Net as ikke hier!”, zei hee d’r gauw achteran. De pastoor versloeken zich hoast in ut laatste stuksien vleis. Willem stond vlot op en maken rap dat hee wegkwam. Helaas hef de pastoor d’r niks van eleerd. Hee blif gewoon deursmikkelen.

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

Biej un ander op ut bord is ut altied vetter

Business & Shopping: Stomerij Den Heuvel wordt Stomerij/Wasserij Den Heuvel/Good-Clean

VELP – Na ruim 45 jaar gaat stomerij Den Heuvel per 3 december verder onder de naam Kwaliteitsstomerij- en wasserij Den Heuvel/Good-Clean. Hiervoor wordt verhuisd naar het pand van de naaste buurman, Storm Velp.

Al sinds 1976 is kwaliteitsstomerij en wasserij Good-Clean uit Lochem in heel Oost-Nederland actief. Deze firma neemt per 3 december de taken over van Stomerij Den Heuvel. Zowel particulieren als bedrijven kunnen in Velp voortaan dus terecht bij Den Heuvel/Good-Clean met al hun stoom- en wasgoed.

Vanuit Lochem bestrijkt Good-Clean een werkgebied met ruim 100 servicepunten in Oost-Nederland. Dagelijks zijn chauffeurs onderweg om de te reinigen goederen op te halen en de schone spullen terug te bezorgen bij de vele depots in de Achterhoek, Liemers, Salland en Twente, bij bedrijven en woninginrichters. Dit doen zij meerdere dagen per week.
Klanten kunnen bij de servicepunten van Good-Clean terecht om kostuums, pantalons en overige luxe bovenkleding, avond- en bruidskleding, suède en leder, gordijnen en vitrages, tapijten en vloerkleden of dekbedden te halen of te brengen. Bij grotere partijen kunnen zij gebruikmaken van de bezorgdienst van Kwaliteitsstomerij Good-Clean en een afspraak maken via tel. 0573 – 252610 of lochem@goodclean.nl.
Kwaliteitsstomerij Good-Clean is al vele jaren aangesloten bij branchorganisatie Netex en de klachtenregeling Netexcare. Good-Clean is een volledig gecertificeerde stomerij, die voldoet aan de strengste milieueisen.

De werkzaamheden van Stomerij Den Heuvel worden voortaan gewaarborgd door Kwaliteitsstomerij- en wasserij Den Heuvel/Good-Clean. Hiermee blijft een goede stomerij voor Velp behouden.

www.goodclean.nl

Foi, Foi: Timmerluu

Piet vertellen mien pas elejen un paar mooie verhaaltjes oaver timmerluu(timmermannen). Ut hef zich vroger af espeuld in un darp bie de Iessel. Ut eerste wat hee vertellen ging oaver Derk. Dat was een goeie timmerman. Un vakman die oerdegelijk wark leveren. Hee wark zelfstandig. Noe zollen ze dat ZZP-er nuumen, maar doar hadden ze toen nog nooit van eheurd. Derk deed allerlei klusjes an huuzen en boerderien. D’r was meestal genog wark. De boeren wollen nog wel is uutbreien. Un schuure of stal d’r bie. Maar Derk kon nog veul meer. In die tied mos de timmerman ook de doodskisten maken. As d’r ene was ‘op estap’, dus ut tiedelijke veur ut eeuwige had verwisseld, dan mos Derk direct in actie kommen. Hee kreeg bericht van de doodgraver, uutvaartleiders kennen ze niet, dat hee noa ut adres van de dooien mos kommen. De duumstok had hee bie zich. Derk mos dan zo’n bitjen de moate nemmen van de man of vrouw die overleden was. Eerst vond hee dat wel raar wark, maar dat wennen rap. Vake was ut hoastwark en mos dat tussendeur un klus gebeuren. Arg lastig maar zo mos ut wel.
Ut was un tiedjen ‘arg dunne’ met ut wark. De tied was niet zo best. Derk maken zich un bitje zorgen, want d’r mos toch brood op de planke kommen. Toen kreeg hee un idee. Verduld die doodskisten maken was altied un hoastwark. Dat kon ok anders. Hee had eheurd dat Willem van de Bult niet meer lang te lèven had. Dus doar mos toch binnenkort un kiste kommen. “Weurumme die noe niet alvast emaak”,dacht Derk. Maar zo op de bonnefooi was un te groot gokwark. De kiste mocht niet te groot maar ok niet te klein wèzen. “Dat mot ik veuraf effen un bitjen mèten”, dach hee. “Ik spreek Willem vake, ik probeer wat te mèten.” Un dag later sprak hee de man in ut café. Hee ging dicht bie um stoan en dacht: “Willem is maar iets groter as ik. Die moate kan ik wel anhollen, dan kan ut niet mis goan.” Derk ging an ut wark in de warkplaatse. Helaas duren ut nog wel effen veurdat Willem ‘de hoek umging’, maar hee was d’r mooi kloar mee. “Dat mo’k vake doen”, dach Derk, “schèèlt un bult hoastwark.”
Piet vertellen ok oaver Dorus. Dat was ok un beste timmerman. Hee leveren alderbastend goed restauratiewark. Un vakman tot en met. Alleen had hee aardig wat babbels en zei recht veur raap hoe ut was. Ut maken um gien donder uut wie hee veur zich had. Wat hee wol zeggen, deed hee gewoon.
Op un dag was Derk met zien moat an ut wark bie un brugge dat heuren bie un groot landhuus van un baron. Veurname luu, maar ok bar veule kak. Veural die barones. Op un dag waren ze druk an ut wark. Zo tegen tien uur kwam de barones ok effen kieken. Derk kon ut niet loaten um in ut plat te zeggen: “Zo moedertje he’j de koffie kloar. Dat zol ons wel smaken. En as ut kan un plate koeke d’r bie!”. De vrouw werd knap hellig, zei niks en deed rap de deure dichte. Ut kakmense was zwoar beledigd. Dorus mocht doar niet meer kommen. Un ander bedrijf mos ut afmaken.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Gevuul veur humor begint bie gevuul veur verdriet