Foi, Foi: Gien varken

0280814_Foi_Foi.jpg

Soms meent luu un ander te pakken te kunnen nemmen. Dat kan heel vervelend uutpakken, veural a’j uren mot wachen. Mo’j is heuren wat iemand uut disse streek is oaverkommen. Hee hef maatregelen enommen en nu gebeurt ut niet meer.
Op un dag stond Jan ’s margens krek op tied op um op de afgesproaken plaatse met un paar kameroaden mee te riejen. Hee stond d’r te wachen en te wachen, maar gien luu. Toen ut un tiedjen duren, was hee d’r al niet gerust op, want hee kennen die keerls. Jan maken zich al hellig. Toch gien wark um zolange weg te blieven. Wel twee uur stond hee doar te loeren.
Toen de luu an kwamen zetten, deed hee maar niet al te hellig. Inwendig koaken hee. Maar toen hee vernam dat ze dat expres hadden edoan, lachen hee d’r maar un bitjen umme. Zien dag zol nog wel kommen. Verduld um oe doar zo lange te loaten wachen. Hee zol ze wel weer terugge pakken.
Die kans kreeg hee rap. Un paar dagen later was hee in ut café. De bewuste kameroaden zaten doar an un toafel un biertje te drinken. Noe kreeg hee de kans. Hee d’r hen en zei: “Ule holt toch zo van un lekker stuk wildvleis. Mien nèève hef vanoavond hier vlakbie un wild varken onder de auto ehad. Hee hef d’r nog effen noa ezoch, maar kon um niet vinden. Toch mot hee un flinke klap hebben ehad en kan zeker niet varre ekommen wèzen. Ule komp vake in ut bos. Goa maar zuuken, ut is zeker de moeite weerd.” Jan leggen nog effen uut woar ut beest ongeveer tegen de auto was an eknap. De luu vloagen oaverende. Doar waren ze wel veur te vinden. Dat was un buutenkansjen. Ze zeien: “Wule zuuk wel effen doar in dat bos. Dat terrein kennen wule krek. Ut beest kan niet varre ekommen wèzen. Töt straks met de buit.”
Doar gingen de luu hen en rejen noa de plekke toe. Ut duren lange veurdat de mannen weer teruggge waren. Intussen had Jan de andere luu in ut café al uutleg egeven wat hee had bedach. De twee keerls kwamen weer binnen noa un paar uur zuuken en zeien: “Wule heb doar alles af ezoch, maar niks evonden. De hele afstand heb wule drie keer af elopen en bint ok nog varre ut bos in ewes. Ok niks op de weg of in de struuken woar de anriejing gebeurd mot wèzen. Wule vindt dat toch wel un bitjen vremp.”
Jan liet de luu maar effen deurproaten. Ze zagen wel aan de cafébezuukers dat die d’r meer van afwisten, want de luu grèulen d’r van. Jan gaf uutleg van ut geval en zei kort en bondig: “Dat kan uutkommen. D’r was helemoal gien varken an erejen. Iele heb mien veurige weke expres twee uur loaten wachen, noe heb ik ule terug epak deur ule un paar uur te loaten zuuken noa iets wat d’r niet was. De stand is noe gewoon 1-1.” De luu namen ut nogal sportief op en samen dronken ze d’r nog un paar pilsjes op.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

De wereld is niet roazend emaak, maar wördt roazend bewoond

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.