Een Stief Kwartiertje: Integratie

Na een tumultueuze week over migratie, acceptatie en integratie zou de climax komen op zaterdagavond als in Berlijn de voetbalwedstrijd gespeeld wordt tussen Nederland en Turkije. De vele voorbeschouwingen melden dat het er gezellig aan toe zou gaan, maar de sentimenten na afloop zouden een goed beeld geven over de culturele en maatschappelijke verhoudingen van de laatste halve eeuw in ons landje. In onze regio wonen behoorlijk wat mensen met Turkse wortels. Ze worden Turkse Nederlanders of Nederlandse Turken genoemd; of de gewenste volgorde de mate van al dan niet integratie bepaalt laat ik in het midden. Recent onderzoek wijst erop dat de jonge generatie, die hier geboren is, zich zowel Nederlander met Turkse wortels voelt als Turk met een Nederlandse inslag. De oudere Turkse generatie heeft vaderlandslievende sentimenten met de paplepel ingegoten gekregen en brengt die voor een deel ook over op hun kinderen. Gevoelens van nationalisme zijn over het algemeen bij hen veel sterker dan bij autochtone Nederlanders, al zou je dat niet zeggen als we de oranjegekte van dit moment bezien. Elk land waant zich op voorhand superieur aan de tegenstander, totdat bij het laatste fluitsignaal alsnog het tegendeel blijkt. Wilders en consorten zouden gevoelens van nationalisme graag als belangrijke hoofdlijn in hun akkoord willen vastleggen, maar ze liggen vooralsnog in zijn volle koelkast. De afgelopen week werd in de Tweede Kamer duidelijk dat ook deze er waarschijnlijk een keer uitkomen.

We zijn nu eenmaal een multiculturele samenleving, onze geschiedenis is ervan doordrongen. We zijn een koloniale grootheid geweest door ons te vestigen in andere landen, weliswaar niet uit armoede maar uit winstbejag. Migratie speelde daarbij een rol. Ook na de oorlog emigreerden veel Nederlanders om elders hun geluk te beproeven en die hielden aldaar hun oude gebruiken en tradities vast, zelfs toen die in hun oude vaderland aan veranderingen onderhevig waren. In de jaren zestig van de vorige eeuw hadden we hier een groot gebrek aan arbeidskrachten, net als nu overigens en die haalden we toen veelal uit Turkije. We noemden hen in eerste instantie gastarbeiders (de componenten gast en arbeider zijn niet toevallig samengevoegd), daarna buitenlandse werknemers, vervolgens allochtonen die hier een toekomst zochten en momenteel heten ze arbeidsmigranten. Vraag en aanbod spelen hier een belangrijke rol, aspecten die vaak in de huidige discussie over hun herkomst en cultuur over het hoofd worden gezien.

Voetbal blijkt nog steeds belangrijkste bijzaak van het leven. Als ik de kenners moet geloven is dat laatste in de afgelopen weken voortdurend het geval, aangezien het niveau van de wedstrijden in schril contrast staat met het massale enthousiasme van de vele toeschouwers die het fenomeen gebruiken om eens lekker uit hun dak te gaan. Zolang zich dat in gezellige sferen en onderlinge verbondenheid zal plaatsvinden is er natuurlijk niets op tegen. Het was ook het belangrijkste aspect bij de afloop van de wedstrijd tegen Turkije. Op enkele plekken na waren er geen grote incidenten in het land. Ook aan de Veluwezoom bleef het rustig en zijn we niet uit onze slaap getoeterd.

Wellicht kan het nieuwe kabinet een voorbeeld nemen aan de Nederlander van Turkse afkomst die op televisie verklaarde dat hij in zijn auto aan de ene kant een Turkse en aan de andere kant een Nederlandse vlag uit het raam had gestoken. Hij verklaarde dat hij na afloop altijd feest zou vieren, wie er ook gewonnen had. Je kunt integreren zonder afbreuk te doen aan je oorspronkelijke wortels.

Desiderius Antidotum

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.