Foi, Foi: Stukadoor

0279897_Foi_Foi.jpg

De kameroaden Jo en Jan wollen is un keer goed de bluumetjes buuten zetten. Ze waren vriegezel en in de bouw verdienen ze un mooie cent. As stukadoor hadden ze wark zat. Dus de vakantie was wel verdiend. Ze besloaten noar Spanje te goan. Ze wollen dat land is bèter bekieken. Un paar mooie olde steden wörden bekeken. Ze vonden ut allemoal bar mooi. Thuus hadden ze al ezeg: “A’j in Spanje bint dan mo’j dat stierenvechten natuurlijk ok effen goan bekieken. Ut is echt de moeite weerd um te zien hoe zo’n keerl in un grote jas en un rooie lappe zo’n bolle hartstikke hellig maak.” Jan zei nog: “Wule wilt dat wel is zien hoe zo’n bolle dat dut. Bie ons in de buurt he’w gien last maar die Spaanse bollen schient nietse (hellige) beeste te wèzen.”
Ze vroegen in ut hotel woar en wanneer de stierenvechten waren. Ut viel niet mee wat Jo en Jan konden gien Spaans, maar ze kwamen d’r toch uut. Un paar dagen gingen ze noa de grote stad woar de stierenvechten worden ehollen.
Sjonge ze keken zich de ogen uut de kop. Wat un drukte, wat un drukte doar bie de arena. Bulten volk veur de kassa. Maar ja, as ze d’r wat van wollen zien dan mossen ze toch in de rieje goan stoan. Jan en Jo maar wachen en wachen in die lange rieje. Ut schoat maar niet op. Eindelijk waren ze an de beurte. Toen Jan an ut loket zei hee dat hee twee kaarten mos hebben. Ze begrepen ze dat niet, maar toen hee twee vingers opstak wèl. Maar de Hollanders hadden wel pech want d’r was maar èèn kaarte meer. Die namen ze dan maar. Maar wie moch d’r dan noa binnen toe? Beien wollen ze dat wel, maar un kaarte middendeur scheuren ging ok niet. Jan en Jo besloaten d’r maar effen umme te loten. Dat is ut eerlijkste en konden d’r varder gien ruzie umme maken. Ze gooien un gulden op. Kop of munt. Jan loten ut kaartjen en mocht noa binnen toe. Dat leek um wel. Hee ging ut stierenspul is op zien gemak bekieken. Jo had pech maar och hee zol zich wel vermaken. D’r waren cafeetjes genog in de buurte en d’r was genog te bekieken.
Toen hee wel wegliep doar bie ut toegangshekke zag hee dat d’r un paar keerls zonder kaartje noa binnen mochen. Verduld hoe kon dat noe? Hee luusteren goed en hee heuren iets zeggen van toreadoor of piekedoorn. Verduld dach hee, dat die luu zo noa zonder betalen d’r in goat. Ze zult wel een of ander beroep hebben dat ze zo noa binnen meug. Dat zal ik ok is goan proberen. Ut is ut altied ut proberen weerd. Jo knuppen zich de broek un bitjen op en ging ok noa ut loket en ut lukken verduld. Effen later zag Jan zien kameroad ankommen. Hee keek op en zei: “Keerl hoe bin in binnen ekommen?” “Nou gemakkelijk”, zei hee, “ik zei bie ut hekke gewoon: dat ik stukadoor was en toen moch in d’r in. Die keerl deed heel gewichtig tegen mien. Noe bin ik hier, loat de bollen noe maar vechten.”

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Humor is de paraplu van wieze mensen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.