Een Stief Kwartiertje: Atrium

Afgelopen zaterdag mochten de inwoners van de gemeente Rheden hun Steegse huis in aanbouw bewonderen. Zo konden ze alvast zien hoe hun jaarlijkse donatie in de vorm van onroerendezaakbelasting gestalte krijgt in hun toekomstige onderkomen. Het nieuwe gemeentehuis is dan ook een on(t)roerende zaak die voor belasting en beroering zal zorgen, maar daarover verderop meer. Het is een infrastructureel bouwwerk, dat betekent dat er landschappelijke elementen in tot uitdrukking komen. Zo kijkt het gebouw aan de voorkant uit op de IJssel en aan de achterkant op de stuwwallen van de Veluwezoom. Het nieuwe gebouw heeft ook een atrium, dat is een centrale ruimte in een gebouw, maar een atrium is tevens de voorkamer van ons hart, waar het bloed binnenstroomt. Beide betekenissen vloeien in het Steegse atrium samen, dat moet het uitgangspunt van politiek wensdenken geweest zijn. Daarnaast moet het gebouw voor alle Rhedenaren zijn, want in het begrip gemeentehuis is gemeen de belangrijkste factor. Een aantal inwoners, die hun wensen niet door de gemeente gehonoreerd zien, zal het als gemeen betitelen en zich er niet thuis voelen, maar B&W leggen gemeen uit als een gezamenlijk belang, een huis voor allen. Achter gemeen staat tehuis en dat is een instelling voor opvang, een voorziening waar zorg en wonen aangeboden wordt. Elk gemeentehuis wil zo´n tehuis zijn. De uitdaging is natuurlijk dat de inwoners zich in het tehuis thuis zullen voelen.

Het nieuwe gemeentehuis wordt onmiskenbaar een mooi en groot gebouw, dat volgens afspraak veel kleiner zou zijn dan het oude. Dat ‘oude’ gebouw was overigens pas 40 jaar jong en het nog oudere gemeentehuis dat daarvoor in gebruik was, staat nog fier overeind. Maar in de politiek is oud een ander woord voor versleten en dus verzamelt men allerlei moderne verkoopmotieven zoals eigentijds, duurzaam, herbruikbaar, efficiënt en modern en nog een hele reeds bij elkaar gesprokkelde maatschappelijk populaire kwalificaties om daarmee de aankoop van een nieuw huis te rechtvaardigen. Het is politici eigen, het oude moet altijd vervangen worden door het nieuwe, maar dat was het oude ook al. De wens in de praktijk is veel meer dan alleen de vader van de gedachte.

Veel gemeenten, zowel in onze regio als landelijk, worden bedreigd in hun voortbestaan door de aangekondigde bezuinigingen op het gemeentefonds. Doesburg is op zoek naar een aantrekkelijke partner; zelf is ze ook mooi, maar arm en dan moet de liefde wederzijds zijn en de gemeenschap vruchtbaar, wil er sprake zijn van voortbestaan. Brummen moet ervoor waken niet opgedeeld te worden. Loenen vecht om bij Apeldoorn in beeld te blijven en Bronckhorst werkt aan haar fragiele lijfsbehoud door de nota over de toekomstvisie Blijvend Bronckhorst te noemen. Als de nieuwe coalitie de voornemens van het huidige demissionaire kabinet niet terugdraait, wordt er na volgend jaar zodanig bezuinigd dat nagenoeg elke voorziening voor een inwoner een voorrecht wordt.

Verleden week meldde ik de mogelijke komst van het PAKhuis te Eerbeek, een soort veredeld dorpshuis, waar inwoners iets van hun gading kunnen pakken. Rheden gaat haar eigen inwoners ook pakken, want volgend jaar al wordt de onroerendezaakbelasting met 20 procent verhoogd, niet alleen vanwege de aangekondigde bezuinigingen, maar, zoals u weet, vallen grote projecten altijd duurder uit. Het atrium in het nieuwe huis geeft veel licht, maar maakt ook de inwoners veel lichter.
Gemeentelijke politici bouwen altijd op het wankele vertrouwen van vooruitgang en voorspoed, zelfs tegen beter weten in, maar met de zekerheid van de onroerendezaakbelasting achter de hand.

Desiderius Antidotum

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.