Een Stief Kwartiertje: Asielzoekers

De asielproblematiek zorgt voor verhitte gemoederen. Wanneer we echter de cijfers en de dagelijkse werkelijkheid aangaande de verschillende migrantenstromen kritisch en objectief bekijken, dan wordt de ophef vooral veroorzaakt door het feit dat we de gang van zaken rondom asiel als problematisch betitelen, terwijl dat lang niet altijd het geval is. Dat gebeurt zowel landelijk als regionaal. In Brummen is het momenteel hoogst actueel; voor- en tegenstanders van opvang van vluchtelingen roeren zich nu er 26 statushouders worden opgevangen en er wellicht een AZC wordt gevestigd.

Asiel betekent toevluchtsoord, een vrijplaats waar je veilig bent. Zo’n toevluchtsoord zou het terrein van de Michaelshoeve, net buiten Brummen, kunnen zijn, waar naast de statushouders ook nog driehonderd asielzoekers gehuisvest kunnen worden. Er moet echter eerst nog overeenstemming komen tussen de eigenaar en het COA en dan heeft de gemeente ook nog een vinger in de opvangpap. Asiel gaat over het vinden van een plek waar je in vrede kunt leven, een soort thuiskomen in een andere woonsituatie, vaak in een ander land. In Brummen is echter meer aan de hand. Brummenaren die moeite hebben met het verblijf van asielzoekers in hun gemeente, moeten zich realiseren dat ze misschien zelf binnen afzienbare tijd tot asielzoekers zullen worden veroordeeld of verheven, afhankelijk van hoe je asiel beleeft. Er speelt immers veel meer in Brummen.

De kersverse interim-burgemeester Geert van Rumund heeft als eerste beleidstaak de vraag geopperd of de gemeente nog wel bestaansrecht heeft. Om niet de gemeenteraad en de inwoners direct in de hoogste gemeentelijke boom te jagen heeft hij het omschreven als een onderzoek naar de gemeentelijke zelfstandigheid. Zou hij een opdracht van de provincie in zijn aanstellingsbrief hebben meegekregen? Brummense burgemeesters zijn goed in verhullend taalgebruik. Zo stelde de vorige, Alex van Hedel, dat er een constructief samenwerkingsverband met de provincie was gesloten toen de gemeente wegens geldgebrek onder curatele was gesteld. Gezien de komende krimp uit het gemeentefonds als wel het huidige problematische personeelsbestand zal er samengewerkt moeten worden met omliggende gemeenten, maar ook dat betekent verlies van zelfstandigheid oftewel elders moet asiel worden aangevraagd. Naar verwachting zal men daar een verbloemende, maar tevens asielwaardige draai aan geven: om te overleven moet je over je eigen grens durven kijken.

Uiteraard zijn de Brummenaren trots op hun mooie gemeente met de vele landschapstypen; ze vinden Brummen zeker waardevol. Maar zoals gezegd, het zijn woelige tijden in Brummen, want onlangs werd bekend dat de stekker uit het grote en kostbare project WaardeVOL Brummen is getrokken en dat zonder goed onderbouwde argumentatie. Het project van provincie, gemeente, waterschap en Natuurmonumenten was opgezet om de natuur in het achterland te versterken en de klimaatveranderingen op te vangen. Omdat het vooral om het grondwater ging dreigen nu de ambities en uitgangspunten, als ook het vertrouwen van boeren en bewoners in het gebied samen met de flora en fauna te verzuipen. Ook daar is een verhullende verklaring voor gevonden: alles wordt overgedragen aan de provincie. Zal dat ook waardevol zijn? We zouden al die ontwikkelingen uitstel van executie kunnen noemen, maar dat mag natuurlijk niet. Vandaar dat ik veronderstel dat eerdaags alle beleidsvoornemens strategisch worden getransformeerd naar toekomstige participatietrajecten om zo de ambities eerst te actualiseren en vervolgens te effectueren; zoiets fraais wordt het wellicht. Het zou ertoe kunnen leiden dat veel Brummenaren elders asiel aanvragen.

Desiderius Antidotum

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.