Ik vind: Doesburg in de fout

0273086_Schrijven.jpg

Dat Doesburg tot de minst duurzame en minst groene gemeentes van ons land behoort, dat wisten we wel. “Er valt winst te behalen,” zullen we maar zeggen. Maar als ze zonder pardon een populatie van een beschermde vlindersoort uitroeien, dan is die winst nog ver te zoeken.

Wat is er gebeurd? Langs de Bingerdenseweg, ter hoogte van de Wemmersweerd en de komingang bij de Campstede, leefde een gezonde populatie sleedoornpages, een zogenaamde rodelijstsoort, wettelijk beschermd. Jaarlijkse inventarisaties lieten zien, dat het een groeiende populatie was. “Goed nieuws, dus,” zou je denken. Maar niet voor de gemeente Doesburg. Toen na jarenlange voorbereidingen eindelijk de renovatie van het tracé Angerloseweg-Bredeweg-Bingerdenseweg van start ging, was zo ongeveer het eerste dat de aannemer deed, het rigoureus slopen van de sleedoorns waarin de sleedoornpages gehuisvest waren. Met de werkzaamheden van Liander was er al een stel sleedoorns verloren gegaan, maar dat deukje zou de populatie wel te boven komen. Wat wegenbouwer Hoornstra presteerde was echter desastreus: Waar er vorig jaar nog ruim 150 eitjes van de sleedoornpage geteld waren, leverde een spoedtelling nu nog een score van 20 eitjes op. En daarvan zijn er door toedoen van Liander na de telling door de sloop van een aantal (gemerkte!) struiken nog eens minstens 5 verloren gegaan. “Dat is geen levensvatbare populatie meer,” constateerde de landelijk coördinator voor de sleedoornpages van de Vlinderstichting teleurgesteld.

Hoe heeft dit kunnen gebeuren? De gemeente was ervan op de hoogte, dat de sleedoornpages daar zaten. De Vlinderstichting stuurt jaarlijks de resultaten van de tellingen naar de gemeente. Bij het ontwerp van de komingang in het kader van Naar Buiten in Beinum is door de inbreng van een van de omwonenden de bescherming van de sleedoornpages meegenomen. Bij het ontwerp van het tracé is de gemeente erop geattendeerd, dat de sleedoornpages daar zaten en een wettelijk beschermde status hebben. De vertegenwoordiger van het stedenbouwkundig bureau voor “Buurtje Wemmersweerd” wist tijdens de inloopdag in de Gasthuiskerk te vertellen, dat er voor de start van de bouw (als die doorgaat) compenserende maatregelen getroffen moeten worden, voor het geval de sleedoorns niet zouden kunnen blijven staan. Dat hij dat wilde doen door middel van beukhaagjes rond de voortuinen is dan wel weer jammer… Belangrijke betrokkenen wisten dus van de aanwezigheid van de sleedoornpages. En toch ging het fout. Hoe dan?

Navraag bij de provincie leverde op, dat de gemeente geen vergunning of ontheffing voor het verwijderen van de sleedoorns had aangevraagd. Wel heeft de gemeente in het bestek dat bij de opdrachtverlening zat, de wettelijk beschermde sleedoornpages genoemd en aangegeven, dat daar rekening mee gehouden moest worden. Dat is onvoldoende gebleken. Bovendien had wegenbouwer Hoornstra voor aanvang van de werkzaamheden zelf een natuurtoets moeten uitvoeren. Herhaald vragen of dat is gebeurd heeft geen antwoord opgeleverd. Als Hoornstra wel de natuurtoets had uitgevoerd, hadden ze gezien, dat ze de struiken moesten laten staan of bij de provincie een vergunning hadden moeten aanvragen voor het rooien ervan. En die vergunning hadden ze nooit gekregen, want voor het werk hadden de struiken niet gerooid hoeven worden.

En zo is de natuur weer eens het ondergeschoven kindje. “Als die weg maar mooi wordt.” De wegenbouwer zit dus goed fout, maar ook de gemeente heeft veel te slap gestuurd op de bescherming van de kwetsbare sleedoornpages. Kennelijk speelt de natuur voor Hanzestad Doesburg een rol van ondergeschikt belang. Van de provincie moet de gemeente een herstelplan opstellen en uitvoeren. Maar wat weg is, komt niet meer terug…

Jan van Amstel,
Doesburg

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.