Gravinnebeek loopt weer dankzij bekenruimers

0272836_Bekenruimers.jpeg
De bekenruimers aan het werk - Bert van der Saag

EERBEEK – Het is begin februari en dat betekent dat de Gravinnebeek in Eerbeek precies één jaar ononderbroken heeft gelopen. Iets dat al drie decennia lang niet meer is voorgekomen en een verdienste van de bekenruimers van het IVN.

De Gravinnebeek werd, net als de andere beken in het bosgebied rondom Eerbeek en Loenen, midden 17e eeuw aangelegd om de papiermolens in Eerbeek te voorzien van stromend water. De beek is ongeveer 1100 meter lang en ontspringt aan de rand van landgoed Gronouwe. De beek loopt richting Boshoffweg, waar het water onderdoor stroomt, om vervolgens uit te komen op de Eerbeekse beek.
De beek stond decennialang droog. De sprengkop, waar het water omhoog wordt gehaald, was vervuild en verstopt en de loop van de beek lag vol takken en blad. “Zwijnen en vossen hadden zoveel schade aangericht, dat de bedding totaal niet meer geschikt was om water te verplaatsen”, legt IVN’er en bekenruimer Bert van der Saag uit Eerbeek uit.
Hij weet te vertellen dat het zijn buurman was die een jaar of zeven geleden het idee opperde om de beek weer watervoerend te maken. “Vroeger, en dan heb ik het over zo’n dertig à veertig jaar geleden, gingen we met onze kinderen naar de Gravinnebeek. Het leek de buurman een mooi idee om de beek weer in oude luister te herstellen. We vonden nog een paar natuurliefhebbers en zijn maar gewoon begonnen”, aldus Van der Saag.

Bekenruimers

Inmiddels is er een trouwe ploeg van zeven bekenruimers, waarvan een groot deel al sinds het begin meehelpt. Elke woensdagmorgen wordt er hard gewerkt, Van der Saag schat dat de groep er in al die jaren misschien drie á vier weken niet is geweest. En met resultaat. “De beek loopt nu al een jaar ononderbroken door”, vertelt Van der Saag trots. “Er is nu zelfs zoveel water dat we nieuwe beschotting hebben moeten maken om te voorkomen dat het water over de wal loopt. Dat komt door de vele regenval, maar ook doordat papierfabriek De Hoop dicht is en geen grondwater meer oppompt.”
De mannen hebben alles zelf gedaan. Het begon met schoonmaken van de kop en bedding, maar liep uit tot werken met leem en zand, het maken van bankjes en bruggetjes. “Toen we begonnen wisten we van niets, maar we leren nog steeds bij en krijgen daarbij ook hulp van het waterschap. Inmiddels kunnen we ons bijna gediplomeerd bekenruimer noemen”, lacht Van der Saag. “Wist je dat dat vroeger een heel gerespecteerd beroep was? Als je als bekenruimer in dienst was van de papierfabrieken, had je een heel goede baan.” Nu zijn het wandelaars die genieten van het vele werk. Zo loopt onder andere het klompenpad over het bruggetje over de beek.

Hekje

Dat de beek nu stroomt, wil niet zeggen dat de bekenruimers hun werk neerleggen. Het volgend project is een nieuw hekje, om te voorkomen dat bezoekers planken en takken in de waterval gooien. “Dat gebeurt soms. Mensen zijn vreemde wezens.” En als dat klaar is, ligt er vast wel weer een nieuwe klus. “We blijven hier komen op de woensdagmorgen. Het is hier zo prachtig en zo heerlijk stil tijdens onze koffiepauze. Ons bekenlandschap is uniek. Daar moeten we voor blijven zorgen.”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.