Een Stief Kwartiertje: Cijfers

Besluiten in de gemeentelijke politieke arena worden voornamelijk genomen op basis van cijfers. Dat is ook logisch, hoor ik u mompelen, want cijfers kunnen de gevolgen van die besluiten aangeven, althans doen een poging daartoe. Gemeenteraden willen ook vaak dat er een visie onder een besluit ligt, want dat geeft er een extra legitimatie aan. Ook dat klinkt allemaal vanzelfsprekend. Maar naast dat cijfers waarheidsgetrouwe beelden kunnen scheppen, kunnen we er ook mee spelen, goochelen of manipuleren, het is maar welke belangen op welk punt dienen te worden behartigd. De kunst is altijd om te achterhalen wiens belangen met een besluit het meest gediend zijn. De gemeenteraden roepen daarbij nagenoeg altijd in koor: de gemeenschap, maar dat is niet altijd het geval.

Op en rondom de Harderwijkerweg in Dieren zijn cijfers een discussiepunt geworden tussen gemeente, een school en de buurt. De leerlingen van de Praktijkschool, een school voor moeilijk lerende kinderen, worden weliswaar onderwezen in het omgaan met cijfers, maar dat is geen hoofdvak, hun hoofd is immers praktisch ingesteld, niet theoretisch. Het gaat in dit geval om het nieuwe wijkje achter de school, dat een ontsluiting krijgt op de drukke Harderwijkerweg en dat is volgens de buurt en de school de meest gevaarlijke oplossing. Volgens de wethouder wordt de situatie niet significant gevaarlijker en dat is een cryptische omschrijving voor het valt allemaal wel mee. Het zou om 150 verkeersbewegingen per etmaal gaan op een totaal van 10.000. Ik weet niet waar de wethouder voor doorgeleerd heeft, maar cijfermatig heeft ze helemaal gelijk.

Verleden week heb ik nog betoogd dat we vastlopen in dit landje, omdat er steeds meer en grotere auto’s bijkomen en het drukker en drukker wordt. Daarnaast wordt de ruimte voor al onze andere behoeften steeds beperkter en die ontwikkeling zal onmiskenbaar in de publieke ruimte enig gegoochel met cijfers mede gaan bepalen. Het probleem is dat cijfers zich enerzijds goed kunnen verhouden tot de gewenste politieke oplossing, maar anderzijds lang niet altijd een goede maatschappelijke basis kennen. Ik weet niet hoe het participatieproces van de genoemde ontsluiting aan de Harderwijkerweg is verlopen, mocht die hebben plaatsgevonden, maar over het algemeen weten de mensen die wonen en/of verblijven op plekken waar veranderingen gaan plaatsvinden buitengewoon goed wat de beste oplossing is. Dat zal hier ook het geval zijn. Met participatie wordt echter evenzeer gegoocheld als met cijfers. Participatie wordt tegenwoordig hoog op de gemeentelijke agenda’s geplaatst, maar inwoners moeten alert zijn dat ze niet alleen een plek op de publieke tribune krijgen toegewezen, maar hun stem ook doorklinkt in de besluitvorming.

Nagenoeg bij alle plannen in de openbare ruimte is er tegenwoordig maatschappelijk verzet. Neem het voornemen om een hamburgerketen aan de voet van de Veluwezoom te stationeren, waarbij heel veel mensen vinden dat dit zal betekenen dat er heel veel mensen in heel veel auto’s komen, die heel veel troep in de omgeving zullen achterlaten. De gemeente zegt het niet tegen te kunnen houden en dat betekent dat we langzamerhand overgeleverd worden aan allerlei krachten die de gang van zaken in de overgebleven schaarse ruimte gaan bepalen.
En zo hebben we in de afgelopen week op de geblokkeerde snelwegen ervaren hoe de hele agrarische sector zich in een maatschappelijke wurggreep heeft gemanoeuvreerd, waarbij iedereen zijn eigen cijfers produceert. Kortom, iedereen kijkt voortdurend naar zijn eigen cijfers, maar hoe die zich verhouden tot het maatschappelijk belang is de grootste uitdaging waarvoor we ons gesteld zien.

Desiderius Antidotum

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.