Iedereen is welkom in het Velps Inloophuis ’t Trefpunt

0263663_Inloophuis_Trefpunt.jpg
Anneke (in het midden) en Ton (rechts in het blauwe shirt) te midden van een aantal bezoekers en vrijwilligers van 't Trefpunt - Linda Peppelman

VELP – Als hun ouders niet thuis zijn, rijden de kinderen van Anneke en Ton Nieumeijer als vanzelf door naar Inloophuis ’t Trefpunt in Velp. Het echtpaar nam dertien jaar geleden het initiatief voor deze inloop en is er nog steeds vijf dagen per week te vinden. Anneke en Ton runnen de boel, begeleiden de activiteiten en bieden een luisterend oor, maar weten inmiddels ook dat de trouwe vrijwilligersgroep hun werk zó kan overnemen als dat nodig is. “Maar voorlopig nog niet hoor. We gaan door tot we erbij neervallen!”

Het Velpse Inloophuis vindt zijn oorsprong letterlijk in de huiskamer van Anneke en Ton. “Ik kon niet meer werken en kwam thuis te zitten. En vervolgens kwamen er steeds meer mensen op de koffie. Op goede dagen had ik om 8 uur ’s ochtends de huiskamer al vol zitten. Dus toen ben ik met de gemeente Rheden en Vivare in gesprek gegaan, ik kon er net zo goed maar een goede ruimte voor zoeken”, vertelt Anneke praktisch.
Het duurde even, maar na drie jaar kreeg het echtpaar groen licht: er was een huisje gevonden dat kon worden ingericht als inloop. De rust keerde weliswaar terug in huize Nieumeijer, maar Anneke en Ton werden steeds drukker met ’t Trefpunt. “Het begon met een een kop koffie en er is steeds meer bijgekomen. De kledingverkoop, de maaltijden, de activiteiten.”
Ook het aantal bezoekers nam toe en de grotere ruimte in de voormalige Dr. van Voorthuijsenschool, die drie jaar geleden beschikbaar kwam, was dan ook zeer welkom. Hier zijn bezoekers vijf dagen per week welkom. “Kom gewoon voor een kop koffie, een praatje of één van de andere activiteiten”, nodigt Anneke iedereen uit.

Mannen onder elkaar

Eens per week begeleidt Anneke samen met haar zus Conny de hobbyclub. Vijftien dames komen samen en maken van papier en karton de mooiste dingen. “Dat is zo ontzettend gezellig! Echt lachen, gieren, brullen.” Ton op zijn beurt is chef bingo. Eens per maand is hij degene die de balletjes laat rollen en nummers omroept, maar ook degene die zorgt voor het feestje er omheen. “We maken er altijd een leuke avond van met muziek.”
Twee keer per week kunnen bezoekers een lekkere warme maaltijd komen eten, die door Anneke samen met de vrijwilligers vers wordt bereid. En is iemand niet in staat om langs te komen? Dan brengt Ton een maaltijd thuis langs. Ton gaat er sowieso vaker op uit. “Ik ga met mensen naar de dokter of boodschappen doen.” Anneke denkt terug aan die keer dat Ton maar niet terugkwam van een boodschap met een oudere dame. “Zij was net haar man verloren en ontzettend verdrietig. Toen ben ik met haar een rondje over de Posbank gaan maken. Gewoon even eruit”, vertelt Ton.
Bezoekers van het Inloophuis kunnen bij het paar ook altijd terecht voor een luisterend oor. “Daar neem ik altijd tijd voor. En dat kan ook buiten de inlooptijden, één op één”, vertelt Anneke. “En als er mannen komen met problemen, dan stuur ik die door naar Ton. Vinden ze vaak makkelijker om mee te praten, mannen onder elkaar.”

Geen subsidie

De enige steun die ’t Trefpunt van de gemeente Rheden krijgt, is het gebouw. Verder is de inloop financieel zelfstandig. Dit kan onder andere door de verkoop van ingebrachte tweedehands kleding. “Broeken en truien voor 2 euro, jassen voor 5. Jong en oud kan hier terecht en mensen hebben hier veel plezier bij het uitzoeken en passen”, vertelt Anneke.
Ook voor de activiteiten en het eten wordt een kleine bijdrage gevraagd, maar daarbij wordt ook rekening gehouden met mensen die het niet kunnen betalen. “Er zijn altijd wel wat mensen die gratis mee-eten of met de hobbygroep meedoen. Niemand hoeft te weten wie dat zijn. Het gaat erom dat iedereen welkom is.”

Vrijwilligers

Dat Anneke en Ton het allang niet meer met zijn tweeën aankunnen mag duidelijk zijn. Inmiddels hebben ze een vaste club van twaalf vrijwilligers waar ze op kunnen bouwen. “Toen ik laatst vanwege mijn gezondheid even niets kon, werd mijn werk meteen overgenomen. Ik werd op een stoel neergezet en kon niets doen. Mócht niets doen.” De vrijwilligers pakten alles op: van het strijken van nieuwe kleding voor de winkel tot het koken voor de groep. “Toen viel het me pas echt op hoeveel ’t Trefpunt betekent. Niet alleen voor de bezoekers, ook voor de vrijwilligers.”

Anneke (in het midden) en Ton (rechts in het blauwe shirt) te midden van een aantal bezoekers en vrijwilligers van ’t Trefpunt

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.