Foi, Foi: Stank veur dank

0263870_Foi_Foi.jpg
.

Soms is ut stank veur dank. Dat oaverkwam Truus. Foi, foi wat kunt sommige zuunige luu ondankbaar wèzen. Ut verhaal begon veur Truus, die op de fietse was, van ut darp noa huus toe. Zee zag doar op stroate wat liggen. Ut was iets zwarts. Ut leek wel un knippe. Zee dach eerst dat d’r kwajongens in de buurte waren maar ze keek nog is goed, dreeien umme en ging noa de portemonnee toe. Zee stappen af en ja heur ut was un dikke knippe. Truus had ut wel goed ezeen. Ut was nog zo’n olderwetse vetleren knippe. Zee bekeek dat is goed en deed um lös. Nou ut was zeker de moeite weerd wat d’r inzat. Briefies van honderd, vieftig, tien en nog meer. Un slomp geld bie mekare. Truus worden d’r warm van. Foi, foi, wat un hoop geld. Zee keek nog is effen goed of d’r ok argens un naam op stond, maar nargens wat te vinden. Zee zag niks en besloot um de knippe maar in de tasse te stoppen en mee noa huus te nemmen.
De volgende dag ging zee noa ut politieburo toe um de vondst an te geven. Zee zei tegen de dienders: “Ule weet mien adres, degene die ut verloren hef kan ut bie mien ophalen. Ik beware um zolange in ut kabinet. Nog dezelfde dag kwam d’r un grote auto bie Truus veurriejen. Un grote keerl stappen uut en zei dat hee van de politie dit adres op ekregen had. Hier zol de vinder van zien knippe wonen. “Dat klopt”, zei Truus, “kom d’r mar in. Wol ie ok koffie hebben?” Dat wol de man wel, hoewel hee eigenlijk weinig tied had want hee mos nog un paar adressen af. Noa un komme koffie en wat proaten wol de man goan. “Hier he’j de knippe weer”, zei Truus, “ie hadden d’r aardig wat geld in zitten. Alles zit d’r nog in, tel maar noa.” De man zei: “Dat geleuf ik wel, maar eh.. veur ik ut vergèèt, heb ule ok kinderen?” Truus dach stilletjes: noe kump hee met un votse geld oaver de brugge. Zee zei: “Ja, twee meisjes, een van zeuven en een van negen.” De man deed of hee arg royaal was. Hee graaien in de knippe en zei toen groots: “Hier pak maar an, twee gulden, veur elke spoarpot een. En veur ule heb ik ok nog wat. Hier he’j mien adres. Ik heb thuus un kas met anjers. Kom maar un bos anjers halen. Bedankt veur ut vinden!” Weg was de keerl. Truus en heur man waren d’r wel un bitje beduusd van. De man krig un bult geld weer en hee schepen hun af met un paar gulden en un bossien anjers. Wat beien toen tegen mekare heb ezeg löt zich roaden.
Un weke later dach Truus bie heur eigen: “Ut is thuus zo kaal, ik kan dat bossien anjers wel ophalen.” Op ut opgegeven adres trof zee alleen bie de kwekerie un vrouw thuus. Truus zei dat ze veur de bos bloemen kwam die de man heur beloaf had. Nog veur ze goed en wel uut eproat was zei de vrouw: “Mien man kan dat wel ezeg hebben, maar de anjers doet noe un beste pries. Kom maar un keer terugge as ze wat goedkoper bint!”

Goed goan
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Kletsen kan kwetsen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.