Een Stief Kwartiertje: Ach, Theothorne

Je zou er een film over kunnen maken of een toneelstuk, zeker geen musical, dat zou te vrolijk zijn, maar een dorpscabaretier zou er met gemak een avondvullende voorstelling van kunnen maken, want aan onthutsende dorpsdramatiek geen gebrek. Het publiek zal in groten getale toestromen en de schouwburg zal tot de nok gevuld zijn. Als het een film wordt, dan zal het voortbestaan van het Filmhuis Dieren verzekerd zijn, want er zijn hoofdrolspelers en figuranten ten overvloede. In feite kan een deel van de Dierense bevolking als figurant beschouwd worden, dus keus genoeg.

De film, toneelstuk of cabaretvoorstelling zou de opkomst en de vele vermeende ondergangen verhalen van Theothorne, het culturele centrum in Dieren. Theothorne is het centrum van een cultuur van vallen en opstaan. Elke keer als er met sluiting wordt gedreigd, komt er een nieuwe enthousiasteling opdraven die met fraaie plannen het stervensproces wil keren. Maar vervolgens staat de eigenaar op wonderbaarlijke wijze van zijn eigen sterfbed op alsof hij morgenrood bij de avondzon ziet en leeft Theothorne weer even op. Totdat het volgende infarct zich aandient en het proces zich herhaalt. Theothorne is de Dierense Heintje Davids en zal haar wellicht zelfs overleven.

Rhedelijk Cultureel is de laatste ijveraar die een poging heeft gedaan het complex over te nemen. Het is een stichting, die muziek, theater en dans in de gemeente Rheden en omgeving promoot, dus een club die buitengewoon goed in staat zou zijn geweest om direct na de overname een theaterstuk op te voeren over de onvoorstelbare voorstellingen die Theothorne tot het centrum van de dorpse dramatiek hebben gemaakt. Rhedelijk Cultureel had al een koopovereenkomst, zelfs een redelijke dacht men vol vertrouwen, maar geheel passend in de cultuur van Theothorne werd die te elfder ure afgeblazen. Cultuur kent zeer vele varianten, dat zou de stichting moeten weten.

Inmiddels dient het volgende drama zich aan. Het Filmhuis Dieren heeft lange tijd gebruik gemaakt van de schouwburgzaal en is daarmee uitgegroeid tot een volwaardige bioscoop, zij het op dorpsniveau, maar dat geeft haar juist charme. De eigenaar van Theothorne heeft nu echter laten weten dat de schouwburgzaal zal worden gesloten en het filmdoek valt dus aan het eind van het jaar. Het Filmhuis moet op zoek naar een andere ruimte. Dat zal niet gemakkelijk zijn, maar het Filmhuis heeft al vele verhuizingen gekend, dus het bestuur is ervan overtuigd dat er weer een nieuwe locatie gevonden zal worden. Het Filmhuis is begonnen in de aula van een school, verkaste naar een gymzaal om uiteindelijk een volwaardige ruimte te vinden in de schouwburgzaal. Hoewel het de beste locatie is voor het vertonen van films, heeft het bestuur waarschijnlijk toch te weinig oog gehad voor de cultuur van Theothorne, die zegt dat alles tijdelijk en voorbijgaand is.

Theothorne staat voor de boodschap die wij allen kennen, namelijk dat alles vergankelijk is. Dat draagt het met verve uit en het is niet moeilijk om vergankelijkheid als cultureel fenomeen te zien, want cultuur is immers vergankelijk. Theothorne is dus echt een cultureel centrum, waar zich periodiek een tragedie afspeelt. Het kenmerk daarvan is vaak een noodlottige afloop, maar soms heeft het een plot dat de held tot inzicht komt in eigen falen en de situatie omkeert. Het doel is om de geest van de toeschouwers te reinigen. De Dierense toeschouwers wachten af; er moet veel reinigende invloed komen wil de tragedie alsnog goed aflopen. Het zou een cultuuromslag zijn.

Desiderius Antidotum

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.