Dames Musch halen herinneringen op aan De Wiekelaar

0241223_De_Wiekelaar1_Loenen.jpg
.

LOENEN – De vier zussen Wilma, Erica, Helena en Christiana Musch zijn ongeveer 70 jaar geleden geboren in Loenen. Hun ouders, Wim en Wil Musch, waren van 1946 tot 1957 eigenaar van vakantieoord De Wiekelaar. Onlangs waren twee van de vier zussen Musch, Erica Musch-Rossler en Heleen de Leeuw-Musch, vanuit Nairobi op een ‘sentimental journey’ op de Veluwe en stonden voor de huidige Wiekelaar. Vele herinneringen kwamen weer boven.

De Wiekelaar was voor conferentie, vakantie, scholen (schoolkamp) en rust (retraite). Vanaf het paasweekend tot ver in het najaar kwamen groepen,verenigingen, scholen en individuele bezoekers naar De Wiekelaar. Het werd gebruikt voor landelijke congressen, kleine Jeugd en Evangelie- conferenties en weekkampen. Er was een programma voor de week met op dinsdag De Bonte Avond,waarbij eenieder kon deelnemen door middel van theater, voordracht, zang, muziek en declamatie. Op vrijdag werd een overdenking gehouden in het kapelletje van Kasteel Ter Horst.
In 1957 is het gezin Musch verhuisd naar Hoenderloo, waar vader Wim hoofdambtenaar werd op Stichting Hoenderloo. De Wiekelaar is toen overgenomen door Ger en Hanny Hobo tot 1964.

Kleine Horst

De dames halen tijdens hun bezoek herinneringen op aan de tijd dat zij hier op deze plek in Loenen woonden. Zij vertellen dat het gebouw De Wiekelaar, voorheen Pension De Kleine Horst genoemd, werd gebouwd rond 1900 als een landhuis voor oude mannen. Verschillende rijke families hebben er nadien gewoond. In 1946 werd het overgenomen door Wim Musch en kreeg het de naam De Wiekelaar.
De Wiekelaar was een huis van neo-classistische bouw. Het had drie verdiepingen. Er waren twee oprijlanen naar het huis toe, links en rechts met beiderzijds twee pilaren. Voor het huis was een ruim grasveld/sportveld voor volleybal en basketbal, links voor het huis stonden drie grote platanen en achter het huis stond een rij oude beuken. De hoofdingang had twee pilaren en door een glazen deur kwam men in de wit marmeren ontvangst hal.

Verwarming

De verwarming was een probleem. De dames Musch vertellen: “Er werd gekookt op drie grote ijzeren gastoestellen op de vloer en een houtvuur fornuis, de voorraad hout werd opgeslagen achter de keuken. Er was geen centrale verwarming in het huis, vandaar dat alleen in de zomer gasten ontvangen konden worden.”
“Het gebouw had geleden onder het gebrek aan onderhoud gedurende de oorlogsjaren met als gevolg dat het dak lekte als een gieter. Bij winterse buien werden overal pannen en emmers neergezet om het water op te vangen. Er was geen geld om het dak te herstellen en verder nodige reparaties uit te voeren'”, aldus de zussen. Achter het huis waren een waterput en een aantal kleinere stenen huisjes gebouwd voor het personeel en/of voor gasten: ‘De Musjes’ geheten.

Nadat het contract voor De Wiekelaar niet meer was verlengd in 1959, kwamen er tijdelijk repatriantengezinnen wonen. Het gebouw raakte totaal uitgewoond en werd snel een ruïne. In 1973 is besloten de bouwval af te breken om deze plaats te laten maken voor 17 bungalows. Een oude plataan, eiken en beuken bleven gespaard, helaas moesten de oude beuken later toch worden gekapt. Het bungalowcomplex bleef de naam De Wiekelaar houden.
Op de site van de Historische Vereniging De Marke is nog meer informatie te lezen en foto’s te zien die de dames hebben geschonken.

ohv-demarke-historie-verhalen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.