Foi,foi: Tieden veranderen…

Wat is de wereld de laatste vieftig joar bar veranderd. Eeuwen lang was ut zo: verliefd, verloofd, getrouwd. En dan kinderen kriegen. Niet een of twee maar wat meer. D’r waren feesten genog. Nuum ut maar op:: 12,5 joar, 25 joar, 40 joar en 50 joar. Zestig dat kwam weinig veur. Mooie brulleften. De pet tegen de zolder. Echt feest woar jong en old noar uutkeken. Och as d’r dan bie un boerenfeest iemand zo zat was dat hee met de kruuwagen noa huus most worden ebracht, dat was gien punt. Gewoon doen deur un paar buren…
Noe heb ze gien verkering meer. Ze komp mekaar tegen in un disco of argens anders. Met un paar weken goat ze al samenwonen, krek of ze getrouwd bint. Vake is noa un paar joar de schik d’r af en weer un ander. Ze zek dan: ‘Noa dissen weer un frissen!!!’.
Over de verkering van vrogger heuren ik un mooi verhaal. Twee kameroaden(ik nuum ze Jan en Piet) hadden verkering met deerntjes woar de olde luu niet zo blie mee waren. Jammer in die tied speulen ut geloof un (veul te) grote rol.
De olde luu hadden vernommen dat de jongens in de buurte mossen oppassen. Dat worden toen wel meer edoan. Ze spraken met de deerntjes af dat die doar ok zollen kommen. Zo’n knus kansjen mos ie benutten. Dat kwam toen niet zo veul veur.
De jongens hadden un prima oavond met de grietjes. Maar doar ha’j ut gedonder. De olders van Jan wonen doar in de buurte en heuren van de oppas en waarschuwen nog dat de deerntjes doar niet mochen kommen. De jongens beloaven dat natuurlijk.
De olders vertrouwen ut veur gien mieter. Ze wollen dat niet hebben. Punt uut. Pa en Moe gingen d’r op af. Ze bonksen op de deure dat ze binnen wollen kommen. De jongeluu schrokken zich te pletter. Wat noe te doen?. Rap de deerns onder berre. Doar zollen ze niet zuuken. Effen later waren de olde luu binnen en begonnen meteen tegen de jongens te bekken. Die hielen vol dat de deerns hier niet waren. Maar doar trappen ze niet in en zochten in alle kamers. Loeren en loeren maar niks te vinden.
Met un hellige kop gingen ze weer. De jongens halen de deerns weer te veurschien en ‘gingen varder woar ze mee bezig waren’. Wat later op de oavond gingen ze noar huus. Ze mossen de deerntjes toch nog effen noa huus brengen. Nauwelijks buuten doar ha’j ut gesotemieter. Wat hadden de olde luu edoan? Ze vertrouwen ut niet veur gien meter en hadden zich un bitje uut zich opesteld. En ja heur toen de Jan en Piet met de leuke deerntjes noa buuten kwamen toen grepen ze in. Sjonge, sjonge. Ut leek wel un veldslag. De olders gingen mien toch te keer tegen de jongeluu. Ut leek krek of ze un grote misdoad hadden begoan. De jongens kregen van alles noa de kop elsingerd en van de deerntjes bleef ok weinig heel. Foi, foi, wat un gemopper. De olders konden doen wat ze wollen maar ze heb de deertnjes wel nao huus ebracht midden in de nacht.
Ut slimste kwam nog. De olders hadden zich beklaag bie de pastoor. Die hef de jongens op ut matjen eroepen. Gelukkig heb de jongens zich doar niks van an etrokken en bint later gelukkig getrouwd met hun eigen keuze…

Goed goan,
Martien, De Platschriever uut Loenen

Met un klein mundjen ku’j toch en grote bek hebben

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.