Foi, Foi: Boerenslimheid

0234824_Foi_Foi.jpg
.

Foi, Foi: Boerenslimheid

In vrogger dagen hadden de pastoors in de darpen ut helemoal veur ut zeggen. Jan Groot Zevert, die an de andere kante van de Iessel wonen, weet doar heel wat oaver te vertellen. De belevenissen met de pastoors was veur um altied un bron van inspiratie. Hee schreef doar mooie verhalen oaver. Of ut allemaol woar is, loat wie maar in ut midden. Ok ut volgende verhaal.
“Foi, foi ut was mien wat in die tied. De pastoors waren heer en meester. Samen met de adel hadden ze de macht. De boeren mossen heuien as ut mooi weer was, maar as ut un hele tied slech weer was ewes en krek op un zundag ut bar goed dreugen, dan wollen de boeren met ut spul gangs, maar ja op de dag des Heeren mocht dat eigenlijk niet. De boer mos dan noa de pastoor toe um toestemming (dispensatie) te vroagen. Pas as die ut goed vond, kon de boer an de gang. Vake had de pastoor un goeie band met de boeren, want bie ut slachten van un vet varken of un beste pinke schoat d’r veur de pastoor nog un beste bonke af. De pastoors wisten krek hoe ze dat an mossen pakken. Bie sommige roayale boeren moggen die altied heuien, daor deed hee niet moeilijk oaver maar bie zuunige boeren woar hee maar weinig van kreeg deed hee dat wel.
In die tied mos d’r ok nog ebiecht worden. Minstens um de paar wèken en nog bèter elke wèke. Veural tegen de feestdagen was ut druk in de biechtstoel. De luu wollen dan schoon schip maken veur de Poasen. Dan kon ut bar lange duren voordat de parochianen an de beurte waren um hun zonden te belijden bie de pastoor of kapeloan. Want vake konden ze ut allenig niet an. Ja, en de zondige parochianen kregen dan van de pastoor un penintentie (schulddoening) op. Dat loag d’r niet umme. Noast un stevig gebed (de halve rozenkrans bidden) kregen de zondaars vake ok nog un praktische straf op eleg. Zo kreeg Gait van de Kamp un keer as penintentie dat hee in de sacramentsprocessie met mos lopen met arten (erwten) in de schoenen. Dat leek Gait heel niet, maar hee was wel bange veur de straffende hand van de Heer as hee ut niet deed. Ja ja, zo ging dat in die tied. Maar de boerenslimheid won hier ok weer. Gait liep in de processie en in elke schoen had hee un handvol arten edoan. Gien centje piene. Hee had de arten eerst ekoak en had de grote schoene van zien breur an edoan.”
De pastoors die heuren van alles in de biechtstoel. Wat doar ezeg worden is natuurlijk nooit bekend eworden. Maar wel doar buuten. Un mooi boerendeerntjen mos in de karke goan biechten. Ze zut doar achter in de karke heur vriendinne bie de wiejwaterbak stoan. Zee maken heur ogen nat met wiejwater. Ze vroeg zachies: “Dientje wat doe’j noe toch? Weurumme was ie de ogen met wiejwater?” “Och”,, zei de vriendinne, “ik hebbe ebiech dat ik onkuisheid had ezene en toen mos ik van de pastoor de ogen betten met wiejwater” “O gatte gat”, zei Dientjen. “Dan mag ik d’r wel helemoal in goan!”

Goed goan.
Martien,
de Platschriever uut Loenen

De weerde van ut leven zit um in ut genieten van ut gewone alledaagse

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.