Foi, Foi: Verkeerd ganzenvoer

0225480_Foi_Foi.jpg
.

Foi, Foi: Verkeerd ganzenvoer

Dit keer geet ut oaver ut voeren van de ganzen. Un echtpaar in disse streek had un koppel ganzen um ut weitje glad te hollen. De ganzen bint wel mooie beesten, maar d’r kunt wat ondeugende krengen tussen zitten. Hoewel de ganzen vake ondeugend bint, ontkomt ze toch niet aan de vrèètlust van de vossen. Die roodjassen bint bescharmd deur de overheid. Ze mag niet meer wörden af eschoaten. Ze komp oaveral. Ie mot zörgen da’j ut hok ’s oavonds bietieds op slot heb, anders dan goat de ganzen d’r wel an hoe ze ok bloast en schrèèuwt. De een noa de ander wördt bie de strotte epak. Vake is ene per nach nog niet genog en slep de rover d’r un paar vot richting zien hol. Dat kan verscheiden kilometers wieter wèzen, want ze komp van heel varre. Kört bie huus jaag ze niet. Zo verstandig bint ze ok nog wel weer.
Vossen mo’j bie huus gien kans geven. Deurumme ’s oavonds bietieds de beesten allemoal noa binne en ut luuk of deure dichte, zodat d’r niks bie kan kommen. Niks is teveul ezeg, want verscheiden keer is ut ok nog gebeurd dat d’r un ulk (bunzing) bie kump um de kippen op te ruumen.
Ut echtpaar kwam ’s oavonds noa de repetitie weer thuus. De vrouw dut meestal de beeste binnen. Dus rap ut spul noa binnen. Un koppel ganzen liep ok nog buuten te gakken. De meesten wollen wel noa binnen, maar de hane (ut mannetjen) was un ondeugende mietert. Bie de man deed hee niks, maar hee zag dadelijk dat hee vat kon kriegen as de vrouw ut spul binnen wol doen. Dat leek meneer niet en hee kwam hellig op de vrouw af. De ganze wol heur pikken. Zee schrok alderbastend en schrèèuwen dat heur man mos kommen met ut voer. Ze kon niet weg kommen. De man kwam rap. Ze zei um dat d’r voer in de emmer zat. Hee keek, maar gien korrel d’r in. En de ganze maar ondeugend bloazen. Ze schrèèuwen nog dat d’r wel un zak stond met voer d’r in. Hier effen wat uut doen in de emmer. De man zag un zak deed wat in de emmer en streuien de korrels in de voerbak. Rap de ganzen d’r hen. Ok ut ondeugende kreng. Effen later konden ze noa binnen. Foi, foi, wat was zee eschroken. “Dat kreng geet van harfs weg”, zei zee, “want zo’n loeder ku’j toch niet hebben.”
De volgende margen ging zee weer noa ut hok um ze toe voeren en lös te loaten. Noe was d’r niks an de hand. De beeste waren allang blie dat ze noa buuten konden. Ze wol weer voer in de bak doen en toen zag zee dat d’r nog un flinke klarre in de bak zat. Ut waren wat grieze korrels. Zee keek is goed en toen had zee ut deur. Gien wonder dat de ganzen ut niet lusten. In de hoast had heur man gisteroavond gien voerkorrels, maar kunstmest evoerd. Hee had dat in ut duuster niet zo gauw ezeen. Doar mos zee toch umme lachen. De ganzen waren d’r niet blie mee en keken heur mieterig an en stoaven op de voerbak toen zee de kunstmestkorrels verwisseld had veur echte voerkorrels. Vergissen blif menselijk.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenense

Ok halverwege de barg ku’j un mooi uutzicht hebben

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.