Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Ons Monument

Een Stief Kwartiertje: Ons Monument

Dit jaar kreeg de Open Monumentendag het thema ‘mijn monument is jouw monument’ met als doel dat zoveel mogelijk mensen zich welkom voelen bij een monument en het bereikbaar is voor iedereen. Daarom werd dit jaar het begrip inclusie centraal gesteld en dit betekent dat met name mensen met een beperking moeten kunnen meedoen en dus welkom zijn. Inclusie staat tegenover exclusie, dat uitsluiting betekent. Normaliter hebben we het over gebouwen als we het over monumenten gaat; gebouwen waar mensen gewoond, gewerkt en geleefd hebben. Gebouwen zijn objecten die in het verleden door mensen gemaakt zijn, maar in onze regio hebben we een fraai monument dat in oorsprong niet door mensen gemaakt is, maar waarover we momenteel in een hevig dispuut verzeild zijn geraakt. Het gaat over de vraag of iedereen er wel welkom is en zo ja of het voor iedereen permanent open moet zijn en bereikbaar voor mensen met een beperking; kortom, moeten er voor de Posbank open monumentendagen georganiseerd worden?

De Posbank is het mooiste en momenteel het meest omstreden monument in onze regio. Het is in de voorlaatste ijstijd, het Saalien, gebouwd door schuivende ijsmassa’s, die zand, grind en klei van rivierafzettingen opstuwden tot hoge stuwwallen. Toen mensen er gingen wonen en werken, is het monument zodanig bewerkt dat alleen de hoogteverschillen nog aan de oudheid refereren. Tot voor kort werd het ook wel natuurgebied genoemd, maar inmiddels is het tot monument verklaard, want eerdaags wordt besloten of en zo ja, wanneer en voor wie het opengesteld wordt en op welke voorwaarden en tegen welke prijs. Iedereen weet dat een monument beheerd moet worden of liever nog gekoesterd. Er moeten mensen in wonen, anders dreigt het te vervallen en in onze huidige natuuropvattingen zal dat ook gebeuren met de Posbank als het volledig wordt afgesloten. Het gaat dan weliswaar weer lijken op iets wat we oorspronkelijk echte natuur noemen, maar we kunnen er niet meer wonen, werken en leven. Vandaar dat er nu al maanden gepolderd wordt over de stuwwallen en daar leest u de tegenstrijdigheden al in. Het is de ultieme discussie tussen inclusie en exclusie en dus helemaal monumentendag, met ‘open’ als het meest omstreden aspect.

Veel organisaties willen dat de Posbank afgesloten wordt voor gemotoriseerd verkeer, anderen willen slagbomen bij grote drukte of elektrische voertuigen om mensen omhoog en omlaag te brengen. Veel terreineigenaren op de Veluwe willen zelfs dat er betaald wordt voor parkeren, dat zal bezoekers afschrikken. Ook wil men dat mountainbikers en ruiters een vignet kopen. Kortom, het geheel gaat steeds meer op een dierentuin lijken, maar dan tegenovergesteld: de bezoekers worden schichtig bekeken door de dieren, die zich zoveel mogelijk schuilhouden omdat ze drukte als een verwerpelijke menselijke eigenschap beschouwen en een inbreuk op hun leven in hun monument.

De tweekamp inclusie versus exclusie werd afgelopen week al prachtig zichtbaar toen de gemeente Rheden besloot om de Schietbergseweg tot eenrichtingsweg te verlagen, waardoor het gemotoriseerde verkeer niet alleen zonder tegenliggers wat harder de Posbank kan oprijden, maar ook vele kilometers moet omrijden om er weer af te komen. Meer kilometers betekent ook meer uitstoot, maar gelukkig maakte de gemeente een uitzondering voor werkverkeer, voor zichzelf dus.
Feitelijk kunnen we niet anders dan de hele Veluwe tot dierentuin verheffen of tot recreatiepark met een gereguleerd aantal dieren en een gereguleerd aantal mensen. We noemen het dan ook geen natuurgebied meer, maar gewoon Ons Monument, open op vastgestelde tijden.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Twaalf jaar cel voor doden Eerbeekse Marjolein

EERBEEK – De rechtbank van Zutphen heeft een 30-jarige man uit Rheden veroordeeld voor het …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.