Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Dierentuin

Een Stief Kwartiertje: Dierentuin

Wanneer te veel dieren op te weinig grondgebied leven, noemen we dat een plaag. En als de mens – volgens eigen zeggen de hoogst ontwikkelde diersoort – daarvoor gedwongen wordt in te schikken, komt de plaagverdelgingsmachinerie pas echt op gang. De eikenprocessierups heeft dat aan den harige lijve ondervonden en na elke regenbui wordt de jacht op de naaktslakken in de tuin geopend, met dodelijke afloop uiteraard. Tot zover heeft het de goedkeuring van nagenoeg iedereen.

Het wordt iets lastiger als het over dieren gaat, die, geheel onwetend, hun bestaansrecht ontlenen aan het ultieme doel om als voedsel op ons bord terecht te komen. Wanneer die na een erbarmelijk leven een nog erbarmelijker dood sterven in het slachthuis, dan zijn de protesten niet van de lucht. Het wordt echter pas echt ingewikkeld wanneer dieren, waarmee we onze omgeving moeten delen, dermate talrijk worden dat ze de levenswijze van ons mensen dreigen aan te tasten. Jonge zwijntjes in hun pyjama zijn nagenoeg even schattig als onze eigen kleintjes en voor de jonge Bambi voelen we ons verantwoordelijk als die om welke reden dan ook door zijn moeder is verlaten. En uiteraard voelen we ons verwant met de edelherten met hun majestueuze geweien als heersers van de Veluwezoom. Maar door de grote populaties wordt het daar dringen en dan trekt niet de natuur, maar de mens de grens. We willen de Veluwe met haar zoom zo graag als een natuurgebied zien, maar we maken er een dierentuin van.

Het afgelopen jaar zijn er echter ongenode gasten onze dierentuin in gewandeld. Dieren die een warm welkom hadden verwacht omdat ze de voorvaderen zijn van onze trouwste levensgezel, de hond. De wolven menen goed te kunnen samenleven met alle soortgenoten in de regio, maar aangezien de mens graag de natuurlijke orde bepaalt in de dierentuin, worden er grenzen getrokken, hekken geplaatst en geweren van de veiligheidspal gehaald. En zo kan het gebeuren dat de schaapskooi in Rheden niet tot het leefgebied van de wolf wordt gerekend, weliswaar tot opluchting van de schapen, maar die moeten nu wel op tijd achter schrikdraad, want wolven en schapen snappen nu eenmaal niets van al die verordeningen van hun gedomesticeerde soortgenoten. De overige dieren al helemaal niet en dus worden er de komende tijd 8.650 zwijnen, 3.000 edelherten en 676 damherten afgeschoten. Ze verstoren de rangorde en steken wegen over zonder uit te kijken en moeten nu sterven onder onze auto dan wel door de kogel uit ons geweer. Dat laatste wordt als lastig gezien, want de dieren zijn dankzij corona dieper de bossen ingetrokken, omdat ze op de open plekken te vaak met hun menselijke soortgenoten in aanraking komen en als bedreiging zijn gaan ervaren. Dat blijkt terecht.

Het is te druk geworden in onze regionale dierentuin, want de mens heeft dankzij corona en de lockdown ontdekt dat er ook een buiten bestaat en trok daarheen zodra het kon. Nu blijkt dat mede daardoor de dierentuin te vol is. Er zijn te veel dieren en te veel menselijke soortgenoten. Er moet derhalve naar reductie worden overgegaan, want een natuurlijk evenwicht wordt in de ogen van de mens niet vanzelf bereikt. Voor de zwijnen, edelherten en damherten is de methode al bepaald. Voor de mens zijn in haar geschiedenis vele beproefde methoden te vinden, maar vooralsnog blijft het beperkt tot het reduceren van geparkeerde auto’s. We noemen dat een vorm van beschaving, maar leg dat maar eens uit aan de zwijnen, de edelherten en de damherten.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Twaalf jaar cel voor doden Eerbeekse Marjolein

EERBEEK – De rechtbank van Zutphen heeft een 30-jarige man uit Rheden veroordeeld voor het …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.