Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Ten koste van

Een Stief Kwartiertje: Ten koste van

Verleden week meldde ik dat ons kleine land op weg is een stadstaat te worden, maar door de gebeurtenissen van de afgelopen week bleek dat er eerst nog wat andere staten dienen te worden geslecht en die kunnen er zelfs voor zorgen dat we geen stadstaat worden. De inkt van de krant was nog niet droog of het Planbureau voor de Leefomgeving liet weten dat we een stikstofstaat zijn als onvermijdelijk gevolg van het feit dat we in de afgelopen decennia een agrostaat waren geworden. Voor de landbouw is het onvermijdelijk dat het met technologisch innoveren en biologisch boeren de vereiste emissie-uitstoot niet gaat halen, waardoor er geen nieuwe natuur gecreëerd wordt en er geen nieuwe huizen gebouwd kunnen worden. Daarnaast kunnen we ons ook een veeteeltstaat noemen gezien de grote hoeveelheden dieren die we hebben, zodat we door de massale vleesexport ook als de mondiale verzorgingsstaat kunnen doorgaan. In Gelderland worden er zelfs vergunningen voor extra stallen uitgegeven. Dat het merendeel van de bevolking het te veel vindt, brengt de boeren in alle staten. Hier te lande noemen we onszelf vanwege de goede sociale voorzieningen al decennia een verzorgingsstaat, al is er steeds meer discussie over voor wie.

Afgelopen week werd echter duidelijk dat we ook een narcostaat zijn. Dat wordt als algemeen bekend beschouwd, maar de werkelijke draagwijdte daarvan worden we pas echt gewaar wanneer een bekende Nederlander wordt neergeschoten. We willen uiteraard geen narcostaat zijn, maar in feite hebben we die zelf geschapen, anders zouden er niet zoveel drugs in dit landje geproduceerd worden. Onlangs werd in Drempt nog een drugsfabriekje ontdekt, een van de vele. Het produceren van drugs gaat hand in hand met de opmars van de criminaliteit, die weliswaar bestreden wordt, maar vooralsnog voornamelijk met woorden. De gesprekken over de narcostaat leiden nagenoeg altijd regelrecht naar het fenomeen dat het meest gekoesterd en bewierookt wordt, namelijk de rechtstaat, een staat die het recht als hoogste gezag handhaaft. Criminelen kunnen de beginselen van de rechtstaat niet om zeep helpen, maar als de waarheidsvinding vermoord wordt zijn we in gevaar. We zullen de narcostaat moeten bestrijden zonder een politiestaat te worden.

Feitelijk zijn we nog steeds een handelsstaat. Dat heeft ons in de afgelopen eeuwen al zoveel opgeleverd dat we, na lang aarzelen, excuses moeten aanbieden omdat we slaaf zijn geworden van onze handelsgeest en andere mensen in onze verslaving hebben meegezogen op barbaarse wijze. Maar we blijven handelaren, zowel in komkommers, cocaïne, bloemen en bloemkool, softdrugs, xtc-pillen, varkens en koeien etc. Om voldoende klanten te trekken zijn we ook een belastingvrij-staat.

Eigenlijk hebben we van alles te veel, er zijn zelfs mensen die zeggen dat er te veel mensen zijn. Te veel mensen voor zo’n klein landje waar we te veel produceren, omdat we mensen te veel ruimte geven, waar we te veel dieren houden met te veel stikstof tot gevolg en waar we alles proberen te reguleren met te veel regels, waardoor we elkaar dreigen te verstikken. Zelfs op de Veluwe leven te veel dieren, omdat we te veel jagers hebben. Kortom, het is allemaal uit evenwicht en de rechtstaat zou dat evenwicht moeten herstellen en nog wel op een natuurlijke manier. Het wordt dé uitdaging voor de komende tijd. In een rechtstaat zijn vrijheid, rechtszekerheid en rechtsgelijkheid heel belangrijk, maar als er van alles te veel is dan komen die rechten voor elk leven in het gedrang.
Immers, als we te veel van iets hebben, gaat het altijd ten koste van…….

Desiderius Antidotum

Lees ook

Retrospectief: Bakker-kruidenier Lebbink, Klarenbeek

In alle dorpen verandert veel. In de kleine dorpen verdwijnen de winkels en in de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.