Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: De slag om de ruimte

Een Stief Kwartiertje: De slag om de ruimte

Stikstof is een kleur- en reukloos gas, dat overal om ons heen is en het is van zichzelf niet schadelijk voor mens en milieu. We maken het echter schadelijk door uitlaatgassen van ons verkeer en de uitstoot van onze industrie, waardoor er stikstofoxiden in de lucht komen en aangezien ons vee daar nog een portie ammoniak aan toevoegt, zorgt dat ervoor dat die twee samen ons in het stikstof laten bijten. Stikstof is een samengesteld woord, dus uit stik en stof. Zoals gesteld is daar niets mis mee, ware het niet dat wij door ons eigen toedoen stikstof momenteel alleen nog maar kunnen verbinden met stikken en stoffen. Allerlei bouwprojecten dreigen te verstikken of liggen te verstoffen in een bureaulade, wachtend op het archief of….

Aan de Veluwezoom kan nauwelijks nog gebouwd worden laat de provincie weten, want er is te veel stikstof bij te kwetsbare natuur. De uitstoot van stikstof moet terug en het terugdringen daarvan veroorzaakt bij veel gemeenten en bouwbedrijven veel opwaaiend stof, want onze regio wordt daarmee op slot gegooid; er kan gebouwd worden als er eerst iets afgebroken wordt. De provinciale boodschap is dan ook om de uitstoters te bewegen vrijwillig te stoppen of ze anders op te kopen. Dat geldt vooral voor de boeren. De industrie is ook een aardige uitstoter, maar die draait als een tierelier, alleen moet de tierelier nog duurzamer en veel schoner gaan draaien. Dat lukt soms wonderwel en soms alleen op papier. De druk ligt dus vooral op de landbouwers en veehouders en daar hebben we er niet zoveel van op de Veluwezoom. Als er al boeren willen stoppen, dan betekent dat niet dat hun grond direct bebouwd kan worden met huizen en zonneparken, want de natuur claimt een deel van de onttrokken grond onder het aanvaardbare motto dat het stikstof opneemt.

De komende jaren zullen dan ook de geschiedenis ingaan als ‘de slag om de ruimte’ of liever de overgebleven ruimte. Er moeten huizen gebouwd worden, er moet meer natuur ‘gemaakt’ worden, er moeten zonneparken aangelegd worden, bedrijven willen uitbreiden etc. Uiteraard is landbouwgrond het gemakkelijkst te bebouwen en de RESsen laten ons al weten dat zonneparken een hoogwaardige invulling van het landschap zijn. Op gemeenten wordt inmiddels grote druk uitgeoefend om te zorgen voor woonruimte voor starters en jongeren, voor betaalbare dus sociale eengezinswoningen en voor ouderen die kleiner willen wonen. Maar gemeenten hebben geen middelen om zelf te bouwen en zijn afhankelijk geworden van investeerders en vastgoedjongens en die bouwen weliswaar naar behoefte, maar dan voornamelijk eigen behoeften in de vorm van rendement. Er wordt nu mondjesmaat gebouwd. In Doesburg komt een nieuw wijkje met appartementen en sociale huurwoningen, maar de vraag is groter dan het aanbod. Andere gemeenten zien hetzelfde probleem en tevens hun tekortschietend oplossingsvermogen.

Er zullen andere en vooral creatieve oplossingen gevonden moeten worden willen we aan alle bouwbehoeften tegemoetkomen. We moeten niet naar buiten maar naar binnen, niet groter maar kleinschaliger en niet duurder maar goedkoper. We moeten de noodzaak erkennen dat we binnen de bestaande bebouwing oplossingen moeten vinden en niet daarbuiten en… zonder alles dicht te bouwen. Als we dichtgroeien stikken we en waait het stof niet door.
Gelukkig gaan de bouwprojecten Rhevak te Rheden en Madierodam in Dieren door. Kinderen bouwen hun eigen onderkomens, uiteraard in het dorp. Het zijn onze architecten en bouwvakkers van de toekomt. Het is nu nog kinderspel, nog wel.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Twaalf jaar cel voor doden Eerbeekse Marjolein

EERBEEK – De rechtbank van Zutphen heeft een 30-jarige man uit Rheden veroordeeld voor het …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.