Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Cultuuromslag

Een Stief Kwartiertje: Cultuuromslag

Er komt een nieuwe bestuurscultuur in ons landje, belooft Mark Rutte en het is te hopen dat hij het niet alleen zelf gelooft – dat zal zeker het geval zijn – maar dat wij als vertwijfelde onderdanen het binnen afzienbare tijd ook nog mogen meemaken. Wij zijn van een goedgelovig volkje naar een club van wanhopige volgelingen gegaan. Overigens weten u en ik dat het ombouwen van een cultuur niet met een paar prachtige volzinnen in een regeerakkoord geregeld is, want culturen hebben nu eenmaal de eigenschap dat ze hardnekkig zijn, bij het eigenwijze af.
Maar veranderingen in de wijze van besturen dient niet alleen in Den Haag plaats te vinden, maar in het hele land. Ook bij ons moeten er zaken veranderen, want van alle kanten wordt er in onze regio aangedrongen op een cultuuromslag, al zal dat een even grote opgave zijn als in het Haagse.

Er moet een herziening komen op de manier waarop gemeenten bestuurd worden. Niet dat burgemeesters, wethouders en raadleden allemaal Mark Ruttes-in-spé zijn, maar gemeenten hebben steeds meer moeite om een zodanig beleid te voeren dat de gehoorde en geziene inwoners op de publieke tribune hun handen stuk klappen. Gemeenten krijgen steeds meer verantwoordelijkheden en moeten die zien in te vullen met minder geld. De tekorten op de jeugdzorg zijn daar een goed voorbeeld van, maar in feite staat het hele sociale domein onder druk. Daarnaast zijn er grote problemen op de woningmarkt en moet er ook nog aan natuurbehoud of liever nog natuuruitbreiding gedaan worden. De energietransitie is daar ook nog bijgekomen, dat gezien de omvang een landelijke aanpak vereist, maar gemeenten worden geacht dit eerst zelf en dan nog met de buren op te lossen. Nagenoeg alle gemeenten zitten in geldnood, ze werken vanuit armoede. Brummen staat al onder curatele, Doesburg en Rheden kunnen het hoofd net boven het IJsselwater houden en alle andere gemeenten kunnen alleen de eindjes aan elkaar knopen door de ozb te verhogen. Het is nagenoeg hun enige mogelijkheid, willen ze de voorzieningen nog enigszins overeind houden. U en ik zijn dus tot melkkoe bestempeld.

Het probleem bij de gemeenten is dat ze vinden dat ze het zelf kunnen oplossen of denken het wel te fiksen. Het zal wellicht enerzijds iets met hun beroepseer te maken hebben, maar anderzijds zeggen bestuurders nagenoeg nooit dat ze iets niet kunnen en brengen dat over op hun ambtenaren. Alleen zijn het nagenoeg altijd woorden en met woorden kun je de wereld gemakkelijk mooier maken.
De ambtenaren op hun beurt zoeken weer naar mogelijkheden om hun onzekerheden in hun over het algemeen prachtig geformuleerde beleidsnota’s te verbloemen door met buurgemeenten allerlei afspraken te maken; regionale verantwoordelijkheid is gedeelde verantwoordelijkheid. Daar komt nog bij dat veel voorzieningen regionaal georganiseerd zijn en dat betekent ontelbare overlegstructuren, die een groot deel van het budget opsouperen. Van alle plannen wordt vaak maar een deel waargemaakt, hetgeen vaak leidt tot het maken van een nieuw plan met daaraan weer de vaste overtuiging, in de volksmond ook wel illusie genoemd, dat het de komende tijd toch allemaal alsnog in orde komt.

De boa staat er symbool voor. Een gemeente is als een buitengewoon opsporingsambtenaar, die de leefbaarheid moet handhaven met (te) weinig middelen. De boa krijgt er steeds meer taken bij, waarmee de discussie over de bevoegdheden opgelaaid is. Gemeenten moeten gaan voor de cultuuromslag. Nu zijn ze de boa’s van het rijk: ze passen een mouw aan een halfzachte wapenstok
.
Desiderius Antidotum

Lees ook

Business & Shopping: Bosque is klaar om gasten te ontvangen

EERBEEK – Bosque is er klaar voor om gasten te ontvangen en het team staat …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.