Home / Algemeen / Een Een Stief Kwartiertje: Levenssfeer

Een Een Stief Kwartiertje: Levenssfeer

Wat levende wezens, ook wel organismen genoemd, met elkaar gemeen hebben, is dat ze het liefst verblijven in een eigen levenssfeer. Een deel daarvan moeten ze weliswaar met elkaar delen, maar als ieder organisme daarin een eigen plekje heeft dan kan het allemaal naast en met elkaar bestaan. Er is overigens wel sprake van rangen en standen binnen de diverse levenssferen en de meest gewenste volgorde wordt bij voorkeur bepaald door het organisme dat meent op grond van kennis, overerving, invloed en dus macht het beste daartoe in staat is, namelijk de mens en die hecht zeer aan een persoonlijke levenssfeer. De mens bepaalt binnen haar eigen soort ook weer een specifieke volgorde en dat strijdt nogal eens met de levenssferen van de andere organismen.

Natuurlijke wezens horen in de natuur, zoals de naam al aangeeft, maar aangezien de mens de natuur nagenoeg volledig ingepikt heeft, moeten alle andere organismen hun plekje zien te bemachtigen in de ruimte die de mens hen overlaat en als het een organisme lukt een plekje met een eigen levenssfeer te bemachtigen in de laatste resten natuur, dan mag die zich bevoorrecht voelen. De meeste planten en dieren vinden echter dat ze recht hebben op een eigen plek, omdat ze er al eerder woonden dan de mens; ze komen er nog wel achter.
Zo lopen er momenteel twee wasberen op de Veluwe om daar een eigen plek te zoeken. Ze menen met hun verblijf een waardevolle bijdrage te leveren aan het herstel en vergroten van de biodiversiteit. Daarnaast lopen er ook een stuk of wat wolven, die menen recht te hebben op een deel van het natuurgebied, want het was immers ook het leefgebied van hun voorouders; een kwestie van overerving dus. De baas van het park de Hoge Veluwe wil de moeflon tot een inheems dier verklaren en daarmee een plek op de Veluwe creëren inclusief eigen levenssfeer en vindt dat de wolf, die de eigen levenssfeer van de moeflon maar deels zal respecteren, moet verhuizen naar de eeuwige jachtvelden. Daar komt bij dat het op de Veluwe steeds drukker wordt, omdat het organisme mens ook de natuur wil domesticeren, dus het wordt dringen.

Het proces van domesticatie brengt een wederzijdse afhankelijkheid van mensen enerzijds en planten en dieren anderzijds tot stand en dat zou tot een natuurlijke selectie moeten leiden, maar aangezien de mens voornamelijk dat proces bepaalt betekent dit dat de andere organismen op de Veluwe, die reeds een plek hebben verworven, door de mens worden gedoogd en als ze daarnaast ook nog een plek hebben met een eigen levenssfeer dan zij ze werkelijk bevoorrecht.

In onze fraaie achtertuin de Veluwe met haar zoom zal de komende tijd het domesticatieproces in alle hevigheid voortgaan en het is zeer de vraag welk organisme het lukt de eigen levenssfeer voor zichzelf te waarborgen. Eén organisme is het al gelukt, ene Willem-Alexander van Oranje heeft een groot stuk natuur toegewezen gekregen bij ’t Loo in Apeldoorn en zal daar tijdelijk in het kader van de persoonlijke levenssfeer een deel van zijn mede-organismen op koninklijke wijze een andere plek toewijzen. Hij heeft het voor zijn verjaardag gekregen van zijn Haagse vriendin Carola Schouten met het vriendelijke verzoek om de almaar doorfokkende organismen bij koninklijk besluit uit te dunnen. De andere organismen in het leefgebied worden een dezer dagen geacht vanaf de zijlijn te roepen: een driewerf hoera, hoera, hoera; dankbaar als ze zijn dat ze nog even mogen voortleven. Buiten het jachtgebied roepen alle andere organismen in koor een driewerf ach, ach, ach.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Huiszwaluwtil biedt warm welkom aan Hallse zwaluwen

HALL – Huiszwaluwen vinden sinds kort in Hall een prettig thuis. Eind april werd hier …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.