Home / Alle-Regiobode / Foi,foi: Olde Peter

Foi,foi: Olde Peter

In de verzorgingshuuzen, vrogger zeien ze gewoon huuzen veur olden van dagen, doar bint van alle soorten luu. Maar d’r bint d’r ok wel die zörg veur un geintje. Ze bint niet an ut klagen, want ja mankementen an ut lief heurt bie ut old wèzen. Dan he’j dit en dan he’j dat. Klagen ku’j alle dagen wel, maar ut helpt gien mieter. Ene Peter wonen in un tehuus oaver de Iessel. Hee was negentig joar maar nog merakels goed in de boavenkamer. Ze maken um niks wies. Hee hield de politiek krek bie en wist preces wat de minister president veur nieuwe wetten in de maak had.
Peter was ok un keerl die de humor d’r wel van inzag. Veur menigeen had hee un grapje kloar. Niet iedereen vond dat zo mooi, maar de meesten konden ut wel waarderen. Ok de zusters vonden dat wel aardig. Ze heb liever te doen met luu die ok nog humor heb. Op un dag vroeg hee an de zuster die oaver de keuken ging: “Zuster hoe duur bint de eier tegenwoordig?” Zuster Grada dacht diep noa en zei: “Ik dacht van un cent of vieftien.” “Veul te duur” zei Peter heel dreuge. “Ja”, zei Grada, “dat is ok zo, maar ja wat doe’j d’r an wule heb ze toch neudig veur ut eten.” “Nou dat valt nog wel mee”, zei Peter wat nuchter. “Kiek, ik kenne hier in de buurte iemand die de eier veur negen cent verköch.” “Negen cent, meen ie dat?” “Jazeker, anders zol ik d’r niet mee veur droad kommen.” “Nou Peter, doar mot wie rap achteran. Ie mot mien ut adres van die boer maar effen geven.” “Dat kan”, zei Peter, “maar ik moet d’r wel bie zeggen, a’j bie de boer komp um eier, dan kom ie op de wachtlieste te stoan.” “Op de wachtlieste, hoe zo? Bint d’r zoveul gegadigden?” “Nee dat niet”, glunderen Peter wat ondeugdend, “maar de boer hef maar ene kippe!”
Zo had Peter vaak wat anders. Hee had altied humor, ok al ging hee steeds krommer lopen en wollen de bene niet zo best meer. De man wörden older en older en op ut laatst ging ut niet meer. De dokter kwam bie um en wol um vast veurbereiden op ut kommende einde van zien lèven. “Peter”, zei hee, “ik ken jou goed als een man die niet houdt van geklaag en gezeur. Altijd hield je de moed er in. Ik heb je nooit horen klagen en daarom draai ik er ook niet om heen. Jouw leven zal niet lang meer duren. Het loopt op een eindje. Je lichaam is op, maar je hebt een mooi rijk lang leven gehad en…” Peter liet de dokter niet uutproaten. Hee wist wel wat d’r allemoal zol kommen. Hee kwam half oaverende uut ut berre en zei dreugweg: “Dokter vertel mien wat nieuws. Ik had d’r al wel un bitjen op erèkend. Maar afijn ut mot maar goan zoals ut geet en doar is toch niks an te doen. Maar ie mot goed begriepen dokter an drie dringen in mien lange lèven heb ik un alderbastende hèkel ehad.” “En dat is?” vroeg de dokter. Peter zei helder: “An verschonen, biechten en doodgoan.”

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Iederene heurt alleen datgene wat hee kan begriepen

Lees ook

Ik vind: MTB-routes

Mede naar aanleiding van het ingezonden stuk van Walter de Wit in de Regiobode van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.