Home / Algemeen / Een Stief Kwartiertje: (Natuur)monumenten

Een Stief Kwartiertje: (Natuur)monumenten

Een monument is een overblijfsel van kunst, cultuur, architectuur of nijverheid dat van algemeen belang wordt geacht vanwege de historische, volkskundige, artistieke, wetenschappelijke, industrieel-archeologische of andere sociaal-culturele waarde. Dat is een hele mond vol en meestal wordt met een monument ook een gebouw bedoeld als toonbeeld van een bepaalde stijl in een bepaalde periode. Er is ook een club in ons landje dat de natuur als historisch bouwwerk beschouwt en dat van algemeen belang en sociaal-culturele waarde wordt geacht. Die club heet de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten, kortweg Natuurmonumenten genoemd en het rekent de natuur tot ons culturele erfgoed. Het ontvangt contributies van leden en allerlei subsidies en legaten om dat erfgoed te bewaken en als het kan ook uit te breiden. Dat doet het succesvol, want ze heeft al een behoorlijk deel van het land in handen en is dus een machtige club geworden.

De vereniging doet haar naam eer aan, want het is zelf een monument geworden. Dat word je vanzelf als je lang bestaat, groot bent geworden en overal een vinger in de natuurpap hebt. Dat heeft bij velen tot de vraag geleid of de vereniging er is voor de natuur óf de natuur voor de vereniging. Dankzij de natuur lopen de mensen van Natuurmonumenten in prachtige uniformen en rijden ze met hun vierwielaangedreven auto’s over zandpaden en proberen ze al het natuurlijke, maar vooral het onnatuurlijke gedrag van alle organismen, waaronder de mens, in goede banen te leiden, in de praktijk betekent dat corrigeren. Het is als bij een jeugdzorginstelling, wie zorgt nu voor wie?

De vereniging neigt groter te worden dan het doel waarvoor ze is opgericht. Natuurbeheer wordt een verdienmodel, want ze verstaat de kunst van het binnenhalen van subsidies als de beste en ze is al rijker dan voor dergelijke verenigingen gewenst wordt geacht. Ze gaat van NATUURmonumenten naar natuurMONUMENTEN. Dat werd twee jaar geleden prachtig gesymboliseerd door de grote boskap die de vereniging voor ogen stond en die aan de goegemeente verkocht werd als een grote stap op weg naar de verhoging van de biodiversiteit. Uiteindelijk ging het vooral om de houtverkoop, dus de verhoging van de bankrekening, al is die van betrekkelijk belang voor de vereniging in verhouding tot de subsidies. De leden moesten in actie komen om de club te dwingen om te kappen met kappen en er was nog een spoedcursus nodig om de ‘natuurvrienden’ te overtuigen dat weldoordacht uitdunnen van bossen een veel betere manier is om de biodiversiteit te verhogen.

Verleden week memoreerde de heer Bielleman in deze krant de wijze waarop er door natuurMONUMENTEN een nieuwe MTB-route is aangelegd in het bosgebied tussen Laag-Soeren en Eerbeek. MTB staat voor mountainbike in goed Nederlands, een crossfietsje voor ongeprepareerde paadjes. We zouden ongeprepareerd als natuurlijk kunnen beschouwen, maar voor natuurMONUMENTEN staat onbeheerd voor onbeheersbaar en dus werd de route met veel machinaal geweld pseudo-geasfalteerd en werd er meer vernield dan waartoe de MTB’ers in jaren in staat zullen zijn. De heer De Wit nam het in deze krant op voor de bedreigde diersoorten, die sneuvelen onder de wielen van de MTB’ers en de heer Lucas pleitte voor het scheiden van de organismen in het bos, dus wandelaars, mountainbikers en dieren allemaal een eigen route en plek. Het zal natuurMONUMENTEN aanspreken, het is overzichtelijk en beheersbaar. Als nu ook de gewenste bomen op de gewenste plek willen groeien is de natuur tot cultuur verheven en kan het evenals haar beheerder een monumentale status krijgen.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Huiszwaluwtil biedt warm welkom aan Hallse zwaluwen

HALL – Huiszwaluwen vinden sinds kort in Hall een prettig thuis. Eind april werd hier …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.