Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Kanaalweg

Een Stief Kwartiertje: Kanaalweg

Een van de meest pijnlijke vragen, die we liever niet willen stellen, maar waarmee we toch zeer regelmatig geconfronteerd worden en die we daarom toch maar moeten stellen, is: hoeveel doden moeten er op een bepaalde weg vallen, voordat er zodanige maatregelen genomen worden dat het risico omlaaggaat en de veiligheid toeneemt. Niemand durft daarop te antwoorden en de gemeentelijke en provinciale autoriteiten gaan die vraag maar al te graag uit de weg. Weg is hier vaak echt weg, weg van het ethische dilemma. Vaak is de weg geplaveid met de dooddoener: elke dode is er één te veel en als men niet verder telt dan één, dan……tja, gebeurt er niets.

En dus stellen veelal bewoners die aan een gevaarlijke weg wonen, zelf maar de vraag en dat steeds vaker en luider naarmate de tijd vordert. Zij worden voortdurend geconfronteerd met het veroorzaakte leed. Kennelijk heeft de kanaalweg tussen Dieren en Apeldoorn zoveel ellende opgeleverd dat de signalen van de aanwonenden zijn doorgedrongen tot de gemeenteraden van Apeldoorn en Brummen. Rheden ligt wat verder weg en Arnhem nagenoeg buiten gehoorsafstand. De laatste weken gebeurden weer ernstige ongelukken en het is wrang dat u mijn column net na Pasen leest; we vierden dat Jezus uit de dood is opgestaan, tot op heden als enige.

Apeldoorn en Brummen gaan onderzoeken wat eraan gedaan kan worden, maar dat kost normaliter veel tijd, volharding en vooral doorzettingsmacht. Voor dat laatste moeten we vooral bij de provincie zijn en die zit nogal ver weg van de weg. Daarbij komt dat de provinciale autoriteiten veelal roepen dat verkeer zoveel mogelijk ongehinderd voort moeten kunnen gaan, ondanks het feit dat het begrip veiligheid in zowat alle sectoren van onze samenleving tot een van de grootste thema’s is opgewaardeerd. Veiligheid wordt nog regelmatig overreden, in het verkeer overlijdt de veiligheid vaak als eerste. De autoriteiten roepen altijd dat mensen veel te hard rijden, dat ze onverantwoord inhalen, dat ze hun ogen op de telefoon hebben in plaats van op de weg, etc.; het is allemaal waar, maar het ontslaat hen niet van haar taak de zorg voor de weggebruikers en de aanwonenden te maximaliseren en daarnaast het autogebruik te ontmoedigen. We rijden te veel en te hard.

De kanaalweg is al decennia een gespreksonderwerp tussen gemeenten en provincie. Er zijn talloze acties ondernomen door inwoners, dorpsraden en ook bedrijven in Laag-Soeren, Eerbeek, Loenen en Beekbergen en alle betrokkenen zijn het er al decennialang over eens, dat een aanpassing van de kanaalweg noodzakelijk is om de problemen in de dorpen als ook op de kanaalweg zelf tot een oplossing te brengen, maar de provincie heeft het tot nu toe om allerlei redenen afgewezen. Iedereen verzucht: waar een wil is is nog lang geen weg. Een tijdje geleden was er een compromis in de maak, er lag zelfs een plan, maar in Loenen leeft nog steeds het idee dat hun jarenlange protesten gesmoord worden door het lawaai van de permanente stroom vrachtwagens door het dorp. Een aangepaste en veilige kanaalweg met een aansluiting op de A50 zou voor veel mensen en bedrijven verlichting betekenen. Al decennia hebben we het over de kanaalweg, maar niet over kanaal weg.

De economie moet voort, is al jaren het liberale credo en dat wordt gesymboliseerd door voortrazend verkeer met alle risico’s voor bestuurders en aanwonenden.
De provincie denkt in doorrijden, dat verschilt maar één letter van de niet-gestelde vraag, die steeds luider klinkt.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Een Stief Kwartiertje: Cultuuromslag

Er komt een nieuwe bestuurscultuur in ons landje, belooft Mark Rutte en het is te …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.