Home / Alle-Regiobode / Foi, Foi: Muuzen

Foi, Foi: Muuzen

Muuzen (of moezen) bint kleine beestjes woar sommigen mensen gloepend bange veur bint. Veural vrouwen heb ut vake niks begrepen op die grieze beesies. Ze spring huuzenhoge as ze d’r ene ziet. En wees noe eerlijk, zo’n klein diertje dut oe niks.
Muuzen ku’j oaveral antreffen, soms op de gekste plaatsen. Vrouwluu kunt doar merakels van schrikken. Vrouwen die aardig wat mans bint, ze nuump dat ok wel ‘vrouwluu met hoar op de tande’, bint soms alderjekes bange veur zo’n muusken. Veur de meeste kinderen is dat anders. Die vertroetelt die beesies en vindt ze heel lief. Veural die witte diertjes bint heel arg leuk..
Af en toe heur ie zo’n verhaaltje dat oaver muuzen geet. Laats was ik bie iemand en die vertellen mien weer un aardig verhaaltje over dit onderwarp. Mo’j is heuren hoe dat is gebeurd.
Annie wonen met heur gezin bie heur olders. Heur olders wonen an de ene kante van ut huus en Annie met man en kinderen an de andere kante. Ze konden goed met mekare oaverweg en dronken regelmatig bie mekare koffie en thee. Ut was maar goed ok dat ze goed met mekare konden, want Annie had onverwacht de hulpe nodig van heur moeder.
Op un dag ging zee an de schoonmaak. En bie de schoonmaak mot alles uut de kasten en schappen. Zo ging dat vrogger. Ok natuurlijk de aanrechtenkasten. Die mossen ok leug. Annie deed schap veur schap leugmaken en alle flessen en ander spul d’r uut. “Foi, wat hef un mens toch pruttel”, dach Annie toen ze d’r zo mee bezig was. In ut aanrecht stonden ok wat flessen en ander grei. Annie halen alles d’r uut en ineens schrok ze zich wild. Wat zag zee doar? Verduld, achterin ut schap was un leuge melkflesse terech ekommen. Wellicht waren de kinderen d’r mee an ut schuuven ewes. Ze zag de flesse en wat zag zee onder in flesse. Wat veur gries ding zitten? Ja, ze menen ut goed te zien, ut was un muus. O, jee ze schrok zich wild. Jakkes un dooie muus in de flesse. Dat durven zee toch niet mee varder te goan. Wat noe te doen? Noa wat noadenken had ze de oplossing. Annie noa de andere kante van ut huus um heur moeder d’r bie te halen. Die was d’r niet bange veur dat wist zee wel. Natuurlijk wol de vrouw wel effen mee goan. “Zo’n muusken wat kon dat noe toch doen?”, zei zee. De moeder op de knieën veur de anrechtkaste. Ze pakken de flesse um ut is goed te bekieken, hoe zo’n muus noe in de flesse kon kommen. Toen zee de flesse bie ut raam is goed bekeek mos zee d’r merakels umme lachen want wat bleek noe? Ut was helemoal gien muus. Zo op un afstand leek uut d’r wel iets op. De flesse was met un bitjen melk achter in de kaste ekommen en die was bar goan verschimmelen. D’r zat un beste loage gries schimmelhoar op wat op un afstand wel iets op un muus leek. Ut roadsel was op elost. Ze heb d’r bar umme motten lachen. Annie hef heur vergissing later nog vake motten heuren…

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Ut geluk is vake un kammeroad van de dommen

Lees ook

IJsselhoeven is op zoek naar de geelster

REGIO – Alles wat groeit en bloeit in de IJsselvallei mag zich verheugen in bijzondere …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.