Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Kringloop

Een Stief Kwartiertje: Kringloop

Kabinetten zijn net kringloopwinkels. Als verkiezingen naderen, komen politieke partijen met allerlei leuke koopwaar die ze ons als nieuw willen verkopen, maar bij nader inzien blijken het gewoon opgepoetste spullen te zijn, soms zelfs spullen waar de sleet op zit. Het eerlijke van de kringloopwinkels is dat dit bij hen zeker niet het geval is, want de klanten weten dat de spullen weliswaar opgepoetst zijn, maar nog goed bruikbaar. Als de verkiezingen voorbij zijn en er is een nieuwe regering gevormd, dan blijven we vaak met een kringloopidee zitten: we hadden liever iets nieuws gekocht, maar we moeten genoegen nemen met veelal oude wijn, die het kabinet in nieuwe zakken heeft verpakt, oftewel opgepoetste spullen.

Een groot pluspunt van de kringloopwinkel in vergelijking met een nieuw kabinet is, dat de spullen van de kringloopwinkel vaak nog zo goed zijn dat ze gemakkelijk weer 4 jaar meegaan, terwijl het kabinet gedurende de rit vaak van alles naar de stort moet brengen, alwaar ze in de verbrandingsoven terechtkomen, waaraan we ons kortstondig kunnen warmen, maar uiteindelijk toch moeten concluderen: het was brandhout.
Er zijn zelfs mensen die beweren dat we meer aan een kringloopwinkel hebben dan aan een kabinet. We moeten immers naar een circulaire economie en die zal weliswaar ook door het nieuwe kabinet gepredikt worden, maar de kringloopwinkel maakt het in de praktijk waar. Kabinetten verzanden nogal eens in circulaire redeneringen, ingegeven door politieke belangen, bereden door stokpaarden en eindeloos uitgemolken en bestookt door allerlei maatschappelijk belanghebbenden. Ze draaien in het bekende Haagse kringetje rond tot er een verfomfaaid product uitrolt, dat na verloop van tijd zelfs niet meer aan de straatstenen versleten kan worden. Maar ja, wel elke 4 jaar nieuwe spullen.

Het gedachtegoed dat we circulair moeten denken en werken vindt steeds vastere voet op aarde. Dat gedachtegoed moet ook een vaste voetafdruk op deze aarde worden, die de huidige generatie dient achter te laten voor hun nakomelingen. Het is inmiddels algemeen erkend, op enkele politieke partijen na, dat we de aarde uitputten als we doorgaan op de weg van de laatste halve eeuw. Er is sprake van een bizarre tegenstelling: terwijl we ons druk maken om het leven van alle mensen op deze aarde te verbeteren breken we diezelfde aarde al werkende af. Dat besef begint langzamerhand door te dringen. Naast enkele deskundigen waren het de kringloopwinkeliers, die dat het eerste in de gaten hadden. Zo vieren we eerdaags het 40-jarig bestaan van de kringloopwinkel in Dieren.

Een gevaar voor de kringloopwinkel is dat ze nu dreigt ten onder te gaan aan haar eigen succes. Er is geen stad of dorp meer zonder kringloopwinkel, in vele plaatsen zijn er zelfs meerdere en er ontstaan specialisaties. Daarnaast zijn er al winkels die geen spullen meer aannemen, omdat ze die niet meer kwijt kunnen en corona werkt uiteraard ook niet mee. Ze hebben te maken met overcapaciteit en daar hebben ze nu juist ook hun bestaan aan te danken. Daarnaast is de stort heel populair geworden. Maar het gaat uiteindelijk om het circulair denken en handelen; alle afval is herbruikbaar, alles moet duurzaam zijn. Dat zou je niet zeggen als je een middagje op de stortplaats rondloopt, ook wel fraai verbloemd recycleplein genoemd. Er gaat nog veel de verbrandingsoven in, veel productieprocessen zijn nog niet op een duurzame leest geschoeid. Het kringloopgehalte zal in het nieuwe kabinet weer zichtbaar worden. Gelukkig gaat in april de kringloopwinkel weer open.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Ik vind: Dik hondje

Vol ongeloof las ik het stuk in de Regiobode van vorige week 31 maart, over …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.