Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: De burger

Een Stief Kwartiertje: De burger

Het is eindelijk lente na een schitterende barre winterperiode van maar liefst 8 dagen. Nu nog even de pandemie voorgoed de kop indrukken en dan gaan we op voor nieuwe verkiezingen, waarna er weer een schitterend en beloftevol voorjaar aanbreekt. Was het maar zo gemakkelijk als opgeschreven. We moeten samen naar de eindstreep, schrijft Mark Rutte de afgelopen zaterdag in alle kranten, alleen samen kunnen we sterker worden, samen komen we overal uit. Was het maar zo gemakkelijk als opgeschreven. De eindstreep is nog ver weg, ik zit liever samen aan het begin. Niemand zal ontkennen dat we momenteel met grote problemen kampen die om grote oplossingen vragen: de pandemie, het klimaat, de woningnood, de voedselproductie, het bestuursapparaat etc. Als we het positiever willen formuleren zeggen we dat we voor grote uitdagingen staan. Dat moeten we inderdaad samen doen en in dat samen is nog een wereld te winnen.

Natuurlijk gaan we half maart allemaal stemmen, op een paar cynici na, die ons democratisch stelsel zien als een gelegitimeerde vorm van volksverlakkerij. Het neemt niet weg dat veel mensen naar de stembus gaan, maar naderhand hun stemgedrag en de daaraan gekoppelde verkiezingsbeloften niet terugzien in het gevoerde beleid. De kiezer waant zich één dag in de vier jaar medebestuurder en politici weten dat. De praktijk leert dat stemmen enerzijds en formeren van een regering of college anderzijds twee heel verschillende dingen zijn met verschillende en onvoorspelbare uitkomsten, waardoor de roep steeds luider wordt dat onze democratie hoognodig in de revisie moet.
Om maar in onze eigen regio te blijven: de ingezonden brieven van de laatste tijd in deze krant geven aan dat de democratisch gekozen politici niet brengen wat ze beloven en pretenderen en waarmee het ambtelijk apparaat, wat ermee verbonden is, zich sterk identificeert. Of het nu gaat om de huisvesting van dementerende bejaarden in een leegstaande villa in Dieren of de plaatsing van talloze torenhoge windmolens in of rondom kwetsbare natuurgebieden, de burger komt steeds achteraan en moet zijn of haar gelijk bevechten. Nu zal direct op deze stelling de reactie komen dat de burger steeds uitgenodigd wordt zijn of haar visie te geven en dat diezelfde burger bezwaarschriften kan indienen etc., maar het feit ligt er dat de burger steeds moet reageren op beleid dat al in grote lijnen vastligt in plaats van meepraten over de te ontwikkelen ideeën.

Er komen steeds meer en vaker geluiden dat de burger in een veel eerder stadium, dus aan het begin van processen, betrokken moet worden bij de ontwikkeling van belangrijke plannen. Het grote manco van politieke partijen is dat ze zichzelf vaak vastgenageld hebben aan programma’s en coalitieakkoorden en door al het gesteggel daaromtrent vergeten naar buiten te kijken wat daar gaande is. Uiteraard zullen alle partijen dat laatste hartstochtelijk ontkennen, maar de afgelopen periode heeft nadrukkelijk bewezen dat ze vaak losgezongen zijn van de realiteit en de alledaagse werkelijkheid, de kinderopvangaffaire is daar de belangrijkste getuige van.

In veel landen zijn al burgerraden actief, waarbij door loting onder alle leeftijdscategorieën een representatieve raad van betrokken burgers wordt samengesteld, die geholpen door experts op specifieke terreinen en met hun eigen kennis van hun leefomgeving meedenken hoe grote opgaven vorm en inhoud gegeven kunnen worden. Later kan het in wetten en regels vastgelegd worden. De praktijk heeft inmiddels uitgewezen dat zo complexe thema’s tot ieders tevredenheid kunnen worden opgelost. Dat heet pas samen naar de eindstreep. Dat heet pas de lente vieren.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Ik vind: MTB-routes

Mede naar aanleiding van het ingezonden stuk van Walter de Wit in de Regiobode van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.