Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: De Sneeuwvlok

Een Stief Kwartiertje: De Sneeuwvlok

Natuurlijk kijken we hartstochtelijk uit naar zonnige dus coronavrije tijden, maar afgelopen weekeinde mochten we ons even nostalgisch onderdompelen in een bijna vergeten weersgesteldheid; de wereld zou verkleuren, het sneeuwde. Dat zorgt bij veel mensen direct voor voorpret, gevolgd door de neiging er massaal op uit te trekken, maar aangezien onze overheden pogen om alle menselijke gedragingen zoveel mogelijk beheersbaar en controleerbaar te maken, werd door de autoriteiten direct al code geel uitgevaardigd. Zelfs voordat er ook maar één sneeuwvlok onze bodem bereikt had, werd de bijna naar wanhoop riekende waarschuwing uitgevaardigd om uiterst voorzichtig te zijn, wanneer men zich buitenshuis wenste te begeven; er kon wel eens 2 cm vallen en misschien nog wel meer.

Al bij de eerste voorzichtige melding, dat de sneeuw hoogstwaarschijnlijk onze kant op zou komen, zijn de rayonhoofden van de gemeenten Rheden en Rozendaal in spoed bij elkaar geroepen om de situatie te bespreken en na diepgaand overleg en met algemene instemming van de autoriteiten op de achtergrond, is besloten om de wegen naar de Posbank af te sluiten voor autoverkeer, zodra de wegen anders dan grijs zouden kleuren. Er wordt niet gestrooid op de Posbank, omdat het een natuurgebied is, waardoor er een levensgevaarlijke situatie dreigde te ontstaan.

De angst van de rayonhoofden was dat het witgekalkte landschap een ontzettende aantrekkingskracht zou ontwikkelen op heel veel mensen, vooral omdat die al geruime tijd door dezelfde autoriteiten tot huisarrest verordonneerd waren, maar er nu, uitgedaagd door het weer, enigszins gelegitimeerd konden uitbreken. Daarbij speelden de ervaringen van verleden week in het uiterste zuiden van Limburg een grote rol, want daar zijn, na een paar centimeter sneeuwval, mensen massaal de heuvels ingetrokken en hadden de coronaregels thuisgelaten. Dat grote gevaar zou zich ook in onze omgeving kunnen voordoen, vooral omdat er veel ouders zijn die hun nog kleine kinderen deze bijzondere weerssituatie wilden laten meemaken, want het zou wel eens heel lang kunnen duren voordat een dergelijke witte wereld weer zichtbaar zou zijn. De grootste angst was dat op de Posbank veel volgepropte auto’s in file van de stuwwallen zouden glijden met alle gevolgen van dien. Het zou levenslange trauma’s voor de kinderen kunnen betekenen en uiteraard ook voor de ouders die hun kroost aan een dergelijk gevaar hebben blootgesteld.

Wanneer alle wegen met hekken afgezet zouden zijn konden de massaal opgeroepen boa’s de Posbank op om ook de horden wandelaars te waarschuwen of te bekeuren wanneer ze niet de reeds bekende voorzorgsmaatregel van anderhalve meter in acht zouden nemen. Immers, op een mooie herfstzondag was al gebleken dat de Posbank tot de grootste besmettingshaard op de Veluwezoom was uitgegroeid en een overheid zou geen knip voor haar neus waard zijn als ze dat opnieuw slaafs toekijkend zou legitimeren.

Gelukkig is het allemaal net goed gegaan; er heeft zich geen veldslag tussen recreant en veiligheidsagent voorgedaan. Er viel weliswaar op sommige plekken wel 1 cm sneeuw, maar dat hebben we overleefd. De autoriteiten dankten dezelfde dag nog alle weergoden dat ze het op handen zijnde gevaar zelf genivelleerd hebben door ook direct weer de dooi in te voeren.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Foi, Foi: Verzoapen fietse

In de vakantietied gebeurt d’r altied van alles. Ieder joar heur ik weer verhalen. Op …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.