Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Hardleers

Een Stief Kwartiertje: Hardleers

De mens is hardleers. Dit is wellicht een donkere gedachte in deze donkere dagen voor Kerstmis, maar daarom nog niet minder waar. Een kleine opsomming van allerlei ontwikkelingen van de laatste decennia leert ons veel, of…eh…leert ons eigenlijk niet. Al voor het begin van de gaswinning in Groningen is door wetenschappers gemeld dat het tot aardschokken zal leiden; niemand wilde het horen en leiden werd lijden. Dat er varkenspest, Q-koorts en vogelgriep zou uitbreken vanwege de gigantische aantallen dieren die wij houden, is allemaal voorspeld; we hoorden het, maar luisterden niet. Dat onze natuurlijke waterhuishouding volledig verstoord zou raken door ons gerommel met de grondwaterstand is op voorhand aangegeven, al hadden we hete droge zomers nodig om het te laten doordringen. En het meest actuele: het gesteggel over de mondkapjes duurde 8 maanden voordat…ach, u kent het verhaal. Afgelopen weekeinde werd Jaap van Dissel, de grootste ontkenner van het nut ervan, gekroond tot de een na hoogste invloedrijke persoon in dit landje. Tja.

De rest van deze column zou gevuld kunnen worden met nog meer voorbeelden van genegeerde waarschuwingen, maar de dagen zijn al donker genoeg. Duidelijk is dat er echt iets fout moet gaan, willen we tot actie overgaan. We gaan dan eerst bakkeleien over het verdronken kalf en vervolgens over het feit wie verantwoordelijk is voor het dempen van de put.
Het wachten is op enige verlichting. Alle feestelijk verlichte huizen, straten en winkels in deze kersttijd ten spijt kan echte verlichting op korte termijn alleen komen van de farmaceutische industrie. Het kerstkind kan daar dit jaar niet tegenop. We worden geteisterd door een onooglijk virus en eerdaags wordt er vooral heil en zegen verwacht van een al even onooglijk vaccin.

We gaan het wel redden met dat vaccin, het zal even duren en de landelijke vaccinatie zal gepaard gaan met taferelen die horen bij een Poolse landdag, maar uiteindelijk zal er een tijd aanbreken dat we over kunnen gaan tot de orde van de dag. Even dan, want de wereld staat voor grote uitdagingen. Er liggen nog een paar heikele kwesties, zoals de groei van de wereldbevolking en de almaar voortschrijdende opwarming van de aarde. Vijf jaar na Parijs is er nog te weinig vooruitgang te zien.

Maar er is hoop, we zijn daar immers even volhardend in als in hardleersheid. We vertellen elkaar dat elke crisis een kans biedt tot verandering, al heeft een ondernemer die failliet dreigt te gaan daar niets aan. En we zeggen niet voor niets dat we door schade en schande wijs worden, al ontkrachten we dat gezegde vaak even snel als we het uitspreken.
Het is technisch mogelijk om de temperatuur op de aarde niet te laten oplopen; het is mogelijk om de groeiende wereldbevolking van gezonde voeding te voorzien; het is mogelijk om de natuur en de biodiversiteit te redden etc. Maar dat vereist meer ambitie, minder praten en vooral meer doen.

We leven op de Veluwe. Als we door onze mooie omgeving wandelen of fietsen dan is het soms moeilijk voor te stellen dat het bedreigd wordt. En toch gaan de natuurwaarden nog steeds achteruit, worden er meer fietspaden aangelegd en recreatiewoningen gebouwd, want de toeristenindustrie moet voort. Over de windmolens en zonneparken is al veel gezegd. Daarnaast zijn er allerlei initiatieven van veel mensen en organisaties die zich inzetten om te redden wat er te redden valt. Vóór Kerstmis vieren we de zonnewende, dus eerst de geboorte van het licht; het kind komt wel.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Rick Evers: Emma, Sam en Monique

Monique is mijn held. Zij kent mij helemaal niet en ik ken haar eigenlijk ook …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.