Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: De omgeving

Een Stief Kwartiertje: De omgeving

We moeten zoveel mogelijk thuisblijven en daarom proberen we er zoveel mogelijk uit te gaan, de omgeving in. Het is een van de dilemma’s van de huidige tijd. De omgeving is ons leefgebied, dus ook ons territorium en u weet dat in de dierenwereld om territoria altijd hevige gevechten ontstaan en aangezien de mens in dat opzicht niet verschilt van andere diersoorten, maar we onszelf wel overgieten met een saus die we beschaving plegen te noemen, moeten we afspraken maken over de inrichting van onze omgeving. Dat dit moeilijk voor mensen is leert de geschiedenis ons voortdurend, vandaar dat er een wet in de maak is om dat te regelen. Wetten worden vaak gezien als ambtelijke pogingen om ons gedrag een beetje in fatsoenlijke banen te leiden en dat gebeurt ook nu weer; er komt een wet aan die een hernieuwde poging daartoe zal doen: de omgevingswet.

De wet beoogt een verregaande vereenvoudiging van het stelsel van wetgeving voor de ontwikkeling en beheer van de leefomgeving door tientallen wetten en honderden regels te bundelen in één wet. Het omvat veel: water, lucht, bodem, natuur, infrastructuur, gebouwen en cultureel erfgoed, zo’n beetje alles. De wet moet de omgeving gaan regelen. Over een nieuw plan wordt vaak heel verschillend gedacht en dat moet tot één goed geheel worden gebracht, zodat frustraties, boosheid en bezwaarschriften worden voorkomen, iedereen tevreden, nou ja, hopelijk dan. Het is een heilsplan, de nieuwe bijbel; om het bij deze tijd van het jaar te houden: Sinterklaas en Kerst ineen.

Als de wet al in werking zou zijn, dan zou het de boze meneer Leenderts uit Brummen, die geen hoogbouw op het grasveld voor zijn deur wil, moeten kalmeren; het zou meneer van Wijngeeren veel frustratie schelen over het vermeende herstel van de Hoge en Lage Linie in Doesburg; het zou meneer Van der Kolk kunnen helpen de Schietbergseweg naar de Posbank niet tot snelweg te laten promoveren en het zou meneer Neuteboom uit Klarenbeek kunnen helpen met de autoriteiten tot overeenstemming te komen waar de windmolens het beste het landschap mogen verpesten.

De verwachtingen zijn hooggespannen. Immers, het wordt steeds drukker in ons landje. Zelfs in het bos zijn zoveel mensen dat de zwijnen zich daarachter verschuilen voor de jagers. Daar doet een wet weinig aan, maar het gaat er in de nabije toekomst voornamelijk om dat er veel woningen gebouwd moeten worden in ons landje, waardoor ook de infrastructuur moet worden uitgebreid, de energie moet CO2-neutraal door zonnepanelen en windmolens en de natuur mag er niet onder lijden etc.

Een van de belangrijkste aspecten van de nieuwe wet is de participatie. Nagenoeg niemand is tegen participatie, maar iedereen heeft wel zo zijn belangen. Het nieuwe is echter dat participatie een absolute voorwaarde wordt om iets tot stand te brengen. Iedereen die een plan heeft, moet overleg plegen met de directbetrokkenen, dus zeker met degenen die wellicht nadelige gevolgen zullen ondervinden van een plan. Het geldt voor iedereen, dus zeker voor de overheid; ambtenaren zullen moeten leren eerst met bewoners te overleggen alvorens plannen uit te werken; bewoners kennen immers de omgeving heel goed. De wet moet leiden tot plannen waarin eenieder zich kan vinden en aangezien dat nagenoeg onhaalbaar is moeten de nadelige gevolgen voldoende gecompenseerd worden. De wet wordt een uitdaging. Participatie lijkt zo vanzelfsprekend dat het niet alleen een uitdaging is, maar ook een valkuil vanwege de hoge verwachtingen; het is in ieder geval een opdracht.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Business & Shopping: Advocatenpraktijk van Mr van der Zwan voortgezet door Dijk & Van Arnhem

DIEREN – Mr Sander van der Zwan is sinds 35 jaar werkzaam als de lokale …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.