Home / Doesburg-Regiobode / Wie zijn deze Doesburgers?

Wie zijn deze Doesburgers?

DOESBURG – Wie zijn de mannen op deze foto? Henk IJbema van HetHuisDoesburg op zoek naar de namen van deze Doesburgers, die in augustus 1940 gedwongen naar Berlijn vertrokken om te werken. “Eén naam is mij bekend, de anderen niet. Ook niet of zij zijn teruggekomen naar Doesburg en de oorlog hebben overleefd.”

Zeven heren uit Doesburg poseren voor een groepsfoto. Ze vertrokken op 25 augustus 1940 naar een werkkamp in Berlijn, waar ze zwaar werk moesten verrichten in de oorlogsindustrie. Ze staan fit, monter en in hun zondagse pak op de foto, dus het lijkt erop dat het kiekje is geschoten vlak na aankomst in het kamp. Linksboven staat bakker Arnold Groot-Wassink, op dat moment 24 jaar. Hij heeft de oorlog overleefd en overleed op 9 september 1986 op 70-jarige leeftijd.
IJbema kreeg de foto van Arnolds zoon Henk Groot-Wassink (84). Het zette hem aan om verder onderzoek te doen naar Doesburgse dwangarbeiders en de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in Doesburg. Samen met Léon van Westen, geboren in Doesburg en thans woonachtig in Westervoort èn ver familielid van één van de omgekomen dwangarbeiders, duikt hij voor HetHuisDoesburg het verleden in.

In 1940 vertrok een groep van 45 Doesburgers naar Berlijn. Onder hen de zeven mannen van de foto. Ze werden tewerkgesteld in de oorlogsindustrie en verbleven in barakken. “Burgemeester Nahuys deed deze groep nog uitgeleide tot aan Arnhem”, vertelt IJbema. Zeker tien mannen uit deze groep kwamen niet meer thuis. Zij kwamen op 14 november 1940 om in Berlijn, toen een neergeschoten Britse bommenwerper neerstort op hun barak in het kamp waar zij verblijven. Er stierven 33 mannen, waarvan 20 Nederlanders. Tien Doesburgers worden als vermist opgegeven: de heren Brunsveld (48), Buenk (32), Demmink (38), Hartjes (36), Nachtegaal (41), Posthuma (38), Rutten (33), Schaaf (32), Selissen (34) en Snik (53).
Zij zijn nooit meer thuisgekomen, hun lichamen zijn begraven in een gezamenlijk graf op begraafplaats Berlijn-Marienfelde. Hun weduwen bezochten het graf in 1970 voor het eerst. IJbema heeft kunnen achterhalen wie deze tien mannen zijn. Hun namen zijn in 1995 bij de dodenherdenking van 4 mei genoemd door Bep Janssen,

Henk IJbema staat op zaterdag 14 november stil bij dit stukje vergeten geschiedenis van Doesburg. “Er is niets in de openbare ruimte in Doesburg dat herinnert aan de omgekomen stadsgenoten. Hun namen worden niet meer genoemd, er is geen herinneringsplek in de stad. Dat is na 80 jaar een trieste constatering.”
Streekmuseum de Roode Tooren besteedt daarom aandacht aan het verhaal van de Doesburgse tewerkgestelden. Dertigers, veertigers en vijftigers die naar Duitsland vertrokken en waarvan er dus zeker tien niet terugkeerden.” Daarnaast is in het museum een paneel te vinden van alle, bij IJbema bekende, Doesburgers en militairen die door oorlogsgeweld om het leven zijn gekomen – 65 in getal.

Of er mannen op de foto staan die tot deze tien slachtoffers behoren, weet IJbema niet. “Ik ken de namen van de omgekomen Doesburgers, maar niet de namen van de mannen op de foto. Ik zou graag achterhalen wat er van hen geworden is.” Ook Henk Groot-Wassink herkent, naast zijn vader, niemand van de foto. IJbema hoopt dat oud-Doesburgers, kinderen of kleinkinderen hun stadsgenoot, broer, vader of opa op de foto herkennen. Ook mensen die over de Doesburgse dwangarbeiders kunnen vertellen, zouden Henk IJbema en Léon van Westen graag spreken. IJbema is bereikbaar via tel. 0313-471612 of henkijbema@outlook.com.

Lees ook

Belangrijke stap voor Zilvermuseum

DOESBURG – Het bestuur van Stichting Zilvermuseum Doesburg heeft op 9 november met Studio InHout …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.