Home / Alle-Regiobode / Foi,Foi: De laatsen

Foi,Foi: De laatsen

A’j op un mooie noazommerdag goat fietsen, kom ie van alle soorten mensen tegen. Vake wilt ze nog wel is un proatjen maken. Ut geet dan meestal oaver ut weer en tegenwoordig is ut eerste wat iedereen zeg: foi, foi ut is mien toch ok wat met die corona. Jazeker, dat is mien wat. Wel un gedoe vindt iedereen met die kapjes veur de neuze, maar as dat mot dat mot dat maar.
Pas elejen ging ik d’r ok weer met mien elektrische fietse (ik nuume ut gien E-bike) d’r op uut. Ik kwam bie de Iessel terechte. Mooie streek is dat. Un hoop lèzers van disse krante woont dicht bie de Iessel. Mooie liedjes bint doar ok oaver emaak. Ut bekendste is aover Greetje in ut veerhuus. Ja, de schippers hadden wel schik van Greetje en namen heur op un dag gewoon mee op de schuit.
A’j fiets wil ie ok wel effen uutrusten op un banke. Niet varre van de Iessel stond un banke en doar zat un keerl die ik vage kennen. Maar hee kennen mien wel. Hee lezen altied disse stuksies. “Bar mooi”, zei hee, “maar ik weet ik nog wel iets veur oe wat op un boerderie niet varre van hier is gebeurd. Ik heb ut ok van heuren vertellen.” “Nou, loat maar is heuren”, zei ik nieuwsgierig tegen de man.
Hee vertellen: “Doarginds op die boerderie, woont noe andere mensen, maar un beste tied elejen wonen doar un boer met un beste koppel blagen. Ie kent dat wel, vrogger hadden ze dat vake. Gien televisie en vrog de berrekaste in en a’j dan nog niet zo’n sloap heb, dan mo’j oe toch argens mee bezig hollen. Janus en Dora hadden un grote boerderie maar in ut veurhuus ging ut ok goed. Vruchtbaar. De ooievaar vloag af en an. De wiege was steeds bezet. Mooie kinderen waren ut wel. Zeuven jongens en twee deerns. Dora was un vrolijk mense, dat met iedereen goed kon opschieten. Altied te vinden veur un proatjen en iedereen die doar kwam kreeg koffie met un plate koeke d’r bie. Helaas ging ut met de gezondheid van Dora niet zo best. De dokter kwam elke keer en hee kon d’r in die tied ok weinig an doen. Ut zag d’r helaas noa uut dat zee disse wereld ging verloaten töt grote droefenis van de boer en de kinderen. Maar d’r was nog un probleem veurdat Dora de ogen dichte kon doen… Wat was ut geval? Ut was Janus, heur man, op evallen dat ut laatste keerltjen dat geboren was rood hoar had en de andere achte waren allemoal zwart. Hee vertrouwen dat toch niet. Hee hoapen dat zien vrouw dat nog zol opbiechten. Verduld, op un laat uurtje zat Janus bie ut berre en Dora zei zachte dat ze heur man nog wat wol vertellen veurdat zee noa Petrus ging. “Ut geet oaver, Petertjen, den laatsen dat mo’j weten.” “Ja” zei Janus rustig, “ik had al un vermoeden dat die van un ander is.” Maar Dora had un onverwacht antwoord. Ze zei: “Nee man dat heb ie mis, den laatsen is van oe, de rest is van anderen die hier op de koffie bint ewes!” Wat Janus toen hef ezeg is niet bekend, maar dat löt zich wel roaden.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Un vriend is iemand, die achter oe rugge aardige dingen oaver oe zek

Lees ook

Rick Evers: Kijk, dit moet je elke dag thuis doen

De mondhygieniëste, die op de website van de praktijk werd voorgesteld als preventie assistente, vroeg …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.