Home / Alle-Regiobode / Foi, foi: Un wonder

Foi, foi: Un wonder

Ze zek wel is: wonderen bint de wereld nog niet uut. Soms liek ut ok krek op un wonder, maar meestal is d’r wel un verkloaring veur.
Oaver zo’n wonder heuren ik laats un mooi verhaal dat ik hier effen wil deurgeven.
Heel lang goat de mensen, niet alleen katholieken, noar Lourdes toe. Duuzenden goat doar jaarlijks hen umme doar te kieken, bidden en alles mee te maken. Tinus en zien vrouw Dora wollen met de vakantie ok naor Lourdes toe. Ze waren toch in Frankriek op vakantie en dan mo’j natuurlijk ok wat van Lourdes hebben ezeen en mee emaak. Ze vonden ut allemaol arg mooi. Veul winkels met souvenirs, keersen en wiewater. Ut kost nog wel wat zo’n flessien Lourdeswater. Dora zei al: “Loat wie maar un kleintjen meenemmen. As ut thuus op is kun wie ut zo weer anlengen, want dat is dan ook gewied (gewijd). Wie heb nog wel is onweer en dan is ut goed a’j met wiewater rond goat deur de boerderie en langs ut vee. Ze heb mien altied vertelt dat dat prima wark. Dus ok maar Lourdeswater mee.”
Tinus bekeek zich dat ok is in de winkels. Foi, foi wat un hoop drank was d’r toch te koop. En wat schèlen dat un bult met de pries veur de cognac! Heel bar. En hee lusten dat zo graag. Tegen zien vrouw zei hee: “Wie kunt die kans niet loaten lopen. Ik nemme un paar liter cognac mee noa huus. Doar verdien ik genog mee.” Dora was ut doar niet zo mee eens, want ze wist da’j an de grens flink invoerrechten mot betalen veur starke drank. Maar Tinus zei: “Ik gok ut d’r op. Ut mot al wel gek goan, dat ze ons d’r bie de grens uut pik um de koffers lös te maken. Wule heb beien wel eerlijke gezichten. Ze loat ons wel deur goan.” Dora zei nog: “Nou ie mot ut zelf weten, as ze ut ontdek bin ie mooi de pineut.”
En zo ging ut ok. Tinus noa de winkel en koch zich doar drie flessen lekkere cognac veur un paar cent. Verduld, dach hee dat is hartstikke mooi. Doar kan ik thuus nog mooi schik mee hebben.
Un dag later gingen ze noar huus. Alle koffers en tassen in de auto en doar ging ut hen richting Holland. Bie de grens natuurlijk stoppen en die douanekeerl vroeg natuurlijk of hee wat had an te geven; sigaretten of drank. “Nee”, zei Tinus natuurlijk. Maar hee hef wat raar ekeken, want de douane zei tegen um: ”Ik wil toch dat u de koffers even open maakt.” Ja, en toe vloag Tinus tegen de lampe: drie flessen cognac kwamen teveurschien. “En wat is dit dan?”, vroeg de douanekeerl. Tinus zei doodnuchter: “Nou meneer. Ik zal oe vertellen dat d’r un wonder is gebeurd. Ik kom uut Lourdes en doar heb wie Lourdeswater in edoan en noe is ut cognac. D’r is un wonder gebeurd. Un groot Maria-wonder. Hoe is ut meugelijk in disse tied.” Ut löt zich roaden dat de douane niet in wonderen geleuven. Misschien was hee ok niet katholiek, maar Tinus mos wel flink betalen. Wat uun pech toch weer. En zien vrouw stiekem maar lachen.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Wule bint graag in de vrië natuur umdat die gien mening oaver ons hef

Lees ook

Retrospectief: Kerkklok riep op voor gebed en hulp

Het is al honderden jaren hetzelfde. Een woongemeenschap heeft zonder een kerk met toren geen …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.