Home / Alle-Regiobode / Jeugdherinnering Wolter van den Brink: ‘Voltreffer in de paardenkont’

Jeugdherinnering Wolter van den Brink: ‘Voltreffer in de paardenkont’

RHEDEN / DOESBURG – Het is 75 jaar geleden dat de Tweede Wereldoorlog eindigde. Wolter van den Brink (85) uit Doesburg is geboren in getogen in Rheden en kan zich de oorlogsjaren nog goed herinneren. Hij heeft de gebeurtenissen uit zijn jeugd aan papier toevertrouwd en deelt er deze zomer een aantal met de lezers van Regiobode. Deze week vertelt hij een in Rheden beroemd verhaal over tante Gerrie Oosterink.

In de winter van 1944/1945 nemen de vluchten van de geallieerden naar Duitsland enorm toe. Het is voor ons als kinderen de kunst om de verschillende bromgeluiden te onderscheiden. Het zijn in het algemeen monotone zingende en brommende geluiden. Het is belangrijk om te horen of het geluid aan het uitvallen is. Dan is er iets gebeurd, hoog in de lucht. Sommige grote mensen onderscheiden zelfs Engelse en Amerikaanse zware bommenwerpers.
Een enkele keer is er bij het overvliegen ook geschoten. Dan vinden wij als kinderen plotseling ergens een diepe bomkrater. Dat kan overal zijn, maar vooral in open gebied, zoals een weiland.

Maar het is ook eens tussen de Worth-Rhedenseweg en de Buurtweg gebeurd. Boer Oosterink was daar op een dag aan het ploegen toen er plotseling werd geschoten. Waarschijnlijk vanuit de lucht, maar het kan ook een granaat vanaf ‘de overkant’ zijn geweest, dat is nooit duidelijk geworden.
De boer ploegde gelukkig met heel lange teugels. Het paard was vol getroffen in de achterhand – de kont. Het dier sloeg onmiddellijk op hol. De ploeg was gelukkig afgevallen en het paard rende dwars door het land. De merrie kwam in galop langs ons huis, ze wist precies de weg naar de boerderij.
Het was levensgevaarlijk, maar het grote probleem was: hoe het galopperende paard te stoppen? Niemand durfde zich aan zoiets heldhaftigs te wagen.
Nu liep het paard inmiddels bij de boerderij van de andere Oosterink, nog steeds in volle galop. En daar kwam tante Gerrie Oosterink aanzetten. Ze heeft een stuk beddenlaken in de hand. Tante Gerrie stopt wonder boven wonder het waanzinnige dier, dat nu dood neervalt. Sem Oosterink sleept het op een ladder weg. De gigantische open wond bloedt nog steeds en het beddenlaken is totaal dieprood. De eigenaar komt huilend en rennend van het land achter het onheil aan. Hij kan nog slechts aan een dood paard trekken.
75 Jaar later mag tante Gerrie van mij de eretitel hebben van ‘onverschrokken boerin van de Methorsterweg’.

Dit soort beschietingen vonden de hele winter plaats. Zo ook in de voortuin van Anna Plenk. Ik weet niet meer of dit haar echte naam was of een bijnaam. Anna zat voor het huiskamerraam te frunniken en plotseling viel er een granaat van de Engelsen, die in de steenfabriek van Robert Jansen zitten, in haar kleine bloementuintje. Anna was op slag dood.

Wolter van den Brink

Lees ook

Foi, foi: Bal gehakt

In un gezin in disse streek hadden ze un hundjen. Un leuk beest dat helemoal …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.