Home / Alle-Regiobode / Foi, foi: Bal gehakt

Foi, foi: Bal gehakt

In un gezin in disse streek hadden ze un hundjen. Un leuk beest dat helemoal bie ut gezin heuren. Ze konden um van alles leren. Ut poedeltje was un gezellig beesien. De kinderen waren d’r bar gek mee en konden d’r van alles mee doen.
Ut was un vernemstig hundje. Hee kreeg ok un plaatsjen an de keukentoafel. Ze waren dat zo gewend dat Cindy an toafel zat want hee heuren d’r gewoon bie. Ut beest wist niet anders of hee zat op un stoel te wachten en roak dat al dat lekkers dat an um veurbie ging. Soms kreeg hee natuurlijk wel effen wat mee want alleen ruuken is toch ok niks. Veural als un stuksien lekkere worst of vleis op toafel kump keek ut diertjen zo verlekkerd noa de borden. Maar ja ankommen mocht hee natuurlijk niet dat wist hee donders goed.
Cindy keek soms un bitje treurig dat hee d’r wel noa mocht kieken maar ankommen ho maar…. Op un dag wörden Cindy de verleiding toch zomaar te groot.
Ut baasjen van Cindy zat krek weer noast um an toafel. Hee zat doar gewoon op zien vaste plekke. Af en toe kreeg hee wat maar de baas wol Cindy door niet mee verwennen. Hee wol dat geschooi niet. De hond kreeg lekkere brokken, speciale hondensnuuupies en wat al niet meer, nee hee kwam niks te kort bie disse familie.
Ut vrouwtjen had op die dag slabonen ekoak. Lekkere beuntjes uut eigen tuin. Toch altied arg lekker vooral als ze goed gaar bint. Niet beetgaar. Doar heuren un lekkere bal gehak bie menen ze. Zo gezegd zo gedoan. Lekker broaden met kruuden d’r in. Dat zol weer smullen wörden. ’s Oavonds ging ut gezin an toafel. De kinderen vonden ut ok wel lekker. Cindy ok weer op zien plaatse. Hee roak ee gebroaden gehakt wel. Ut water liep um hoast uut de bek. Foi, foi, wat zol dat toch lekker wèzen. Ie konden ut an de ogen van ut hundjen zien. Zien ogen waren constant gericht op de bal gehakt. Ie konden um zien denken: “O, as ik dat noe veur één keer is moch pruuven. Wat zol dat lekker wèzen”. Inens stond de baas op en herinnert zich dat hee wat mos pakken. De stoel was leug en de bal lokken noa Cindy. De reuk trok um in de neuze en hee kon de bal niet weerstoan. In één flits sprong hee op de stoel en pakken de bal in de bek. O wat lekker… Meteen was de baas d’r ok weer en die wörden hellig. Hellig… “Verdorie rothond leg neer die bal…”, schreeuwen hee, krek as Toon Hermans…. Maar ja Cindy had nooit van Toon Hermans eheurd en hield um in de bek. Toen kreeg hee van zien baas toch un dreei um de oren dat hee van schrik de bal lös liet. Die stuiteren met un boage krek weer op ut bord. De baas bedach zich niks en at meteen de bal op. Hee was niet vies van zien hundjen en hee had d’r ok zo’n zin an. Cindy had ut noakieken.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Deur oe tied goed in te delen, maak ie um langer

Lees ook

Een Stief Kwartiertje: Pittoresk

Het valt niet altijd mee om de wereld te begrijpen en dat geldt zeker voor …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.