Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Het oude liedje

Een Stief Kwartiertje: Het oude liedje

Veel mensen zouden maar wat graag het oude liedje willen horen dat verhaalt over de grote stille heide. ‘Op de grote stille heide dwaalt de herder eenzaam rond, wijl zijn witgewolde kudde, trouw bewaakt wordt door zijn hond.’ Het zijn de eerste regels van het eerste couplet van een lied dat ruim honderd jaar oud is. De ouderen onder ons zullen het zeker kennen en ook nog kunnen meezingen. Ze zullen zelfs de gevoelens van de herder bij zichzelf kunnen oproepen en wellicht terugverlangen naar de grote stille heide, waar ze in hun jeugd konden dwalen in een onmetelijke paarse vlakte.

Er is veel veranderd in de laatste honderd jaar, al is de heide zichzelf gebleven, nog even paars bloeiend en betoverend en ook lopen er nog schapen rond die de hond bij elkaar houdt. Ook op de Posbank is dat het geval en op de Loenermark zal het niet anders zijn, alleen is het er niet meer stil en de herder heeft wellicht nog even het gevoel te dwalen als hij of zij in de vroege ochtend de heide optrekt. Misschien zingt de herder dan nog stilletjes het eerste couplet dat eindigt met: hoe ver is mijn heide, hoe ver is mijn heide, mijn heide. Nou, tot aan de parkeerplaats en het is stil tot de toeristenstroom op gang komt. Het dwalen is verworden tot filewandelen op de grote drukke heide.

In het tweede couplet van het oude liedje bloeien de bloempjes lief en teer, pralend in de zonnestralen als een bloemhof heinde en veer. Gelukkig zijn de bloempjes er nog steeds en ze bloeien nog elk jaar en dus trekken in dit jaargetijde vele mensen de Posbank op met de illusie om even in de huid van de oude herder te kruipen die zingt: hoe schoon is mijn heide, hoe schoon is mijn heide, mijn heide.
Om het oude liedje te kunnen blijven zingen en de heide schoon te houden zal het mij niet verbazen als eerdaags bij grote drukte op de bloeiende heide de coronaregels voor de horeca en dergelijke ook gaan gelden voor de Posbank. Mensen kunnen thuis op de computer de oude melodie opzoeken en de tekst uit hun hoofd leren om daarna het heidebezoek digitaal aan te melden, een parkeerkaartje te kopen, een wandeltijd toegewezen te krijgen, een verzoek ontvangen om netjes op de paden te blijven en anderhalve meter afstand te houden, de aanwijzingen van de ordehandhavers gedwee op te volgen en bij een boete vanwege foutparkeren deze keurig op tijd te betalen. De heide wordt er niet stiller van, maar deze moderne variant stilt onze nostalgische gevoelens.

In het derde couplet wordt de zwerftocht van de herder afgesloten als de dag ten einde loopt en de schaapjes en de bloemen vredig ingesluimerd zijn en al rusten bij maneschijn. De herder is blij en juicht als hij terugkijkt op zijn pad dat hij die dag heeft afgelegd. Hij zingt: hoe rijk is mijn heide, hoe rijk is mijn heide, mijn heide. Hij voelt zich rijk, omdat hij al zijn schaapjes op het droge, dat wil zeggen in de schaapskooi heeft en rustig kan gaan slapen.
Politie en justitie zijn de afgelopen week ook een heel stuk rijker geworden omdat ze honderden boetes hebben uitgedeeld rondom de grote drukke heide en ze waarschuwen dat ze hiermee doorgaan als de natuurliefhebbers hun natuurlijke drang tot foutparkeren en rijden met een te hoge snelheid niet kunnen onderdrukken. De politie verzucht: het is altijd weer het oude liedje.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Business & Shopping: Food & Fun Market bij Sascha Diertotaal

DUIVEN – Het is weer bijna dierendag. In dat kader houdt Sascha Diertotaal in Duiven …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.