Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Energievoorziening

Een Stief Kwartiertje: Energievoorziening

Kranten zijn de levensaders van de samenleving. Ik schrijf dit niet alleen om mijn bazen van deze krant te plezieren, maar vooral omdat kranten en dus ook deze, ook in deze komkommertijd, weergeven wat er leeft onder de inwoners van de Veluwezoom. Onze krant is de laatste weken de bode in de regio. Ik doel daarbij op de vele ingezonden brieven, die zijn gepubliceerd over de mogelijkheden en zorgen omtrent de toekomstige energievoorziening. Komkommers hebben energie nodig om te groeien en de steeds meer geëlektrificeerde levensstijl van mensen nog meer.

Dat er iets moet gebeuren om de energievoorziening op middellange en lange termijn op peil te houden staat als een paal, oftewel een windmolen van 240 meter, boven het water van de IJssel. Daarnaast moet de CO2- en ook de stikstofuitstoot omlaag, moet het landschap niet aangetast worden, moet de energie het hele jaar in voldoende mate beschikbaar zijn en als het even kan, kosten- en klimaatneutraal geleverd worden. Niets doen is geen optie. Het is echter zo complex en veelomvattend, dat de overheid gemeend heeft dat het allemaal op lokaal niveau gerealiseerd moet worden in een Regionaal Energie Strategie (RES) en dat is een goedbedoeld doch verhullend begrip, want we zouden het ook als een manier kunnen zien om de problematiek bij de gemeenten over de schutting te gooien. Het klinkt heel democratisch en al ben ik groot voorstander van het feit dat inwoners over de ontwikkelingen in hun eigen omgeving kunnen en moeten meepraten, toch is de energievoorziening op termijn een regionaal overstijgende kwestie.

Aan de Veluwezoom is men drukdoende plekken te vinden en aan te wijzen om heel veel zonnepanelen te plaatsen, die – al even verhullend – zonneparken of zonnevelden worden genoemd. In Hall is zelfs een zonnelandschap gepland – zo noem ik het maar – want het beslaat maar liefst 27 hectare. Daar is niet iedereen blij mee, zacht uitgedrukt. Daarnaast komen er overal grote of kleine windparken. Er is veel particulier initiatief dat inwoners stimuleert om mee te doen en zo mee te werken aan de oplossing voor hun kinderen; ook gemeenten doen dat. Soms is een plan goed inpasbaar, zoals bij de afgedekte vuilstort in Eerbeek, maar als we daarnaast bedenken dat er in de hele regio of liever in het hele land vele windmolens van 180 tot 240 meter hoog geplaatst worden, dan hebben we het niet meer over natuurschoon maar over schone energie. We hebben immers niet altijd zon, op de laatste dagen na, en lang niet altijd zulke harde wind dat windmolens exploitabel en rendabel zijn. Kortom, uit alle ingezonden brieven wordt ook duidelijk dat we energiecentrales optuigen en onderwijl het landschap aftuigen en dat met een ongewisse uitkomst en voortkomend uit een richtingenstrijd; kortom, de vergelijking met het mondkapjesgesteggel dringt zich op.

Politiek is opportunisme pur sang, zoals het Groninger gas ons geleerd heeft en dat regeren vooruitzien is wordt door regeringen vaak door henzelf ontkracht. Helder is dat we vooralsnog nog jaren gas nodig hebben, wellicht uit Rusland en Noorwegen, evenals fossiele brandstoffen en dat het nog even zal duren voor we waterstof, aardwarmte of andere alternatieven CO2-neutraal hebben ontwikkeld en toepasbaar gemaakt. Alle zeer gewaardeerde lokale initiatieven ten spijt zal het veel van onze energie vergen om onze toekomst, maar ook die van het landschap veilig te stellen. In de krant lossen we het niet op, maar de betrokkenheid van velen is belangrijk; zo voorzien we elkaar van energie.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Business & Shopping: Nieuw verplicht energielabel vanaf 1 januari

DIEREN – Iedere woningeigenaar is op straffe van een boete verplicht om bij de overdracht …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.