Home / Alle-Regiobode / Foi, Foi: Hongerige lammetjes

Foi, Foi: Hongerige lammetjes

Tegenwoordig gruuit de meeste jeugd op in grote nieuwbouwijken. Ze stoat dan ok steeds varder af van de natuur. Ja, a’j d’r niet mee opgruuit ku’j sommige dingen niet weten. Zo ging ut ok met un deerntjen hier uut disse streek. Ze had ut wel effen benauwd en wist toch niet krek hoe zee d’r mee an mos. Achteraf kan ze d’r umme lachen, want eigenlijk was ut heel simpel.
Ut deerntjen warken nog niet zolange op un zorgboerderie. Ze hadden doar van alles: kippen, vogels, geiten en ok schoapen. En ja a’j schoapen heb dan wil ie doar ok graag un paar lammetjes bie hebben. Ja, dat lukken dit joar ok weer. Un paar schoapen hadden lammeren en un paar niet. Ut was de gewoonte dat de dieren ‘s oavonds noa binnen gingen. Dat was warmer en ok beter tegen de roofdieren. D’r löp van alles lös: vossen en wie weet komp de wolven ok al disse richting uut. Zo’n jong lammetje is natuurlijk een smakelijk boutjen. Ie weet ut maar nooit met dat wilde spul.
Op un oavond ging ut kats mis met de schoapen. Ut deerntje, ik nuum heur maar Mientjen, was an de beurte um ‘s oavonds de beeste noa binnen te doen. Maar dat ging eerst wel goed maar later niet. Weurumme niet?
‘s Oavonds rond half tien wörden meestal nog un ronde edoan. Mientje mos effen oaveral kieken en heuren wat raars in de schure. D’r waren un paar lammetjes zo akelijk an ut blèren. Doar mos wat an de hand wèzen. Mientje noa ut hok toe. Niks gien biezunders an te zien. De lammeren liepen netjes um de moederooi hen en keken heur met wat zielige ogen an. Ja, wat mo’j doar noe an doen? Toen ze de schure uut liep heuren ze nog weer ut gebleer. Zee besloat om de veearts maar effen te bellen, want zee begreep d’r ok niks van. De man was heel vriendelijk tegen Mientje en vermoeden wel wat d’r an de hand was. Ut zol meugelijk un uierontstèking kunnen wèzen. Dat kwam wel vaker veur bie schoapen. En as de ooi dat had dan gaf ut dier bienoa gien melk of stoten de jongen weg, want dat lurken deed heur dan zeer. De veearts roaden Mientje an om bie de ooi ut uier flink te masseren. Dat gaf ut dier verlichting en dan zol ut wel goed goan. De veearts leggen krek uut wat ze mos doen. Ut deerntje zei dat ze ut wel snappen.
Maar o jee, weer un probleem. Zee ging ut hok in bie de ooi en lammetjes en wol doen wat de veearts heur had ezeg. Maar hoe ze ut ok proberen gien uier te vinden. Dus ok niet masseren. Mientjen wörden d’r zenuwachtig van. Dus besloat ze maar um de veearts maar weer te bellen ondanks dat ut elf uur was. De veearts snappen d’r niks van en beloaven effen te kommen. In de stal zag de dierendokter ut al rap; de lammetjes waren bie un ooi zonder uier. Ut moederdier zat effen varder op, ok zenuwachtig te wèzen. De dierenarts nam heur niks kwoalijk. Hee snappen wel dat de jeugd tegenwoordig denkt veul te weten maar zoiets simpels niet. Rap wörden de lammetjes bie de moeder edoan en ut leed was elejen, Mientje hef deze vergissing nog vake motten heuren.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Zo ezegd, vake niet edoan

Lees ook

Anderhalvemeterneus

Cartoon: Wytse Noordhof

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.